vargha.ir بهائی یعنی جامع جمیع کمالات انسانی
Vargha.ir
بهائی یعنی جامع جمیع کمالات انسانی
  vargha.ir بهائی یعنی جامع جمیع کمالات انسانی
صفحه اصلی
مطالب جدید
ﻛﺘﺐ روﺣﻲ
مناجات نسوان
مناجات های فارسی حضرت بهاالله
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها
مناجات های حضرت ولی امرالله
مناجات های عربی حضرت عبدالبها
مناجات اطفال
نماز وسطی
نماز کبیر
نماز صغیر
وضو
کلمات مکنونه فارسی
کلمات مکنونه عربی
پیامها: خطاب به بهائیان ایران
پیامها: خطاب به بهائیان جهان
الواح حضرت بهاالله
الواح حضرت عبدالبهاء
ادعیه
اذکار بهائی
بیانات مبارکه
تاریخی
تعالیم دوازده گانه
حدود و احکام
 
 
   vargha.ir بهائی یعنی جامع جمیع کمالات انسانی
بیانات مبارکه 848

مرگ را چگونه باید نگریست
روزی یکی از احبّاء از حضرت عبدالبهاء سؤال کرد، "مرگ را چگونه باید نگریست؟" هیکل مبارک فرمودند، "در سفر به مقصد چگونه نگاه میکنید؟ با امید و انتظار. همین حالت در خصوص انتهای این سفر دنیوی نیز صادق است. در عالم بعد، انسان خود را از بسیاری از ناتوانی هایی که در این عالم از آن رنج میبرد، فارغ و آزاد مشاهده میکند. نفوسی که مرگ را دریافته و به عالم بعد شتافته اند، عالمی از برای خود دارند. از میان ما نرفته اند؛ کار آنها، کار عالم ملکوت، همان کار ماست، امّا از آنچه که "زمان و مکان" مینامیم، فارغ است. زمان در عالم ما با گردش خورشید محاسبه میشود. وقتی دیگر طلوع و غروبی نباشد، آن نوع زمان هم برای انسان وجود نخواهد داشت. کیفیت نفوسی که صعود کرده اند با خصائص نفوسی که هنوز در قید حیات عنصری هستند تفاوت دارد، امّا جدایی واقعی در بین نیست.
در دعا موضع و وضعیت در هم می آمیزد. برای آنها دعا کنید همانطور که آنها برای شما دعا میکنند. وقتی واقف نیستید امّا در حالتی از استعداد پذیرش هستید و مشکلی دارید، آنها قادرند راه حل هایی به شما بدهند. این حالت گاهی در خواب واقع میشود، امّا هیچ تبادل محسوسی اتّفاق نمی افتد. آنچه که تبادل محسوس تصوّر میشود، توضیح دیگری دارد."
سائل فریاد زد، "امّا من صدا را شنیدم!" حضرت عبدالبهاء فرمودند، "بله؛ امکان دارد؛ ما در رؤیا صداها را به وضوح میشنویم. این شنیدن با گوش عنصری نیست؛ روح کسانی که درگذشته اند از حیات محسوس فارغ است و از وسائل عنصری استفاده نمی کند. ابداً امکان ندارد این قبیل امور را در کلام بشری بیان کرد؛ زبان انسان زبان اطفال است، و توضیح انسان غالباً به انحراف میرود." (ترجمه – Abdu'l-Baha, Abdu'l-Baha in London، ص95)
حضرت عبدالبهاء