vargha.ir بهائی یعنی جامع جمیع کمالات انسانی
Vargha.ir
بهائی یعنی جامع جمیع کمالات انسانی
  vargha.ir بهائی یعنی جامع جمیع کمالات انسانی
صفحه اصلی
مطالب جدید
ﻛﺘﺐ روﺣﻲ
مناجات نسوان
مناجات های فارسی حضرت بهاالله
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها
مناجات های حضرت ولی امرالله
مناجات های عربی حضرت عبدالبها
مناجات اطفال
نماز وسطی
نماز کبیر
نماز صغیر
وضو
کلمات مکنونه فارسی
کلمات مکنونه عربی
پیامها: خطاب به بهائیان ایران
پیامها: خطاب به بهائیان جهان
الواح حضرت بهاالله
الواح حضرت عبدالبهاء
ادعیه
اذکار بهائی
بیانات مبارکه
تاریخی
تعالیم دوازده گانه
حدود و احکام
 
 
   vargha.ir بهائی یعنی جامع جمیع کمالات انسانی حضرت عبدالبهاء
بیانات مبارکه 908
«در عالم انسانی موهبتی اعظم از عقل نيست. عقل کاشف حقايق اشياء است. عقل ميزان ادراک است. لهذا هر مسئله ئی را به ميزان عقل موازنه نمائيد. اگر مطابق عقل است، فهو المطلوب؛ اگر مخالف است، شبهه ئی نيست که وهم است. خداوند عقل داده که پی به حقائق بريم؛ اگر مسئله ئی مخالف عقل است، بدانيم که شايان اعتماد نيست، بلکه اوهام است» (حضرت عبدالبهاء، خطابات حضرت عبدالبهاء، جلد2، ص 245)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 907
حضرت عبدالبهاء مى فرمايند :
قضا دو قسم است يکی محتوم است و ديگری مشروط که معلّق گفته ميشود قضای محتوم آنست که تغيير و تبديلی ندارد و مشروط آنست که ممکن الوقوع است . مثلاً قضای محتوم در اين چراغ آنست که روغن بسوزد و تمام گردد پس خاموشی آن حتم است تغيير و تبديل ممکن نيست چه که قضای محتوم است . همين قسم در هيکل انسانی قوّه ای خلق شده که چون آن قوّه زائل گردد و منتهی شود البتّه متلاشی گردد مثل اين روغن در اين چراغ چون بسوزد و منتهی شود چراغ يقيناً خاموش شود . و امّا قضای مشروط اينست که هنوز روغن باقيست ولی باد شديد وزد و چراغ را خاموش کند اين قضاء مشروط است احتراز و محافظه و ملاحظه و احتياط از اين مثمر و مفيد است . امّا قضاء محتوم که اتمام روغن چراغ است تغيير و تبديل و تأخير نيابد لابدّ از وقوع است و چراغ البتّه خاموش گردد . (مفاوضات ص ١٨٣)
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 902
زيارتنامه حضرت عبدالبهاء (مناجات لقاء)
اين مناجات را هر نفسی به کمالِ تَضَرّع و ابتهال بخواند سببِ روح و ريحانِ قلبِ اين عبد گردد و حُکمِ ملاقات دارد. هُوالابهی اِلهی اِلهی انّی اَبْسُطُ اِليکَ اَکُفَّ التَّضَرُّعِ وَ التَّبَتُّلِ و الابتهال وَ اَعَفِّرُ وَجْهی بتُرابِ عَتَبَة تَقَدَّسَتْ عَنْ اِدْراکِ اَهْلِ الحَقايِقِ و النُّعوتِ مِنْ اَوْلِی الأَلْبابِ اَنْ تَنْظُرَ الی عبدِکَ اَلْخاضِعِ الْخاشِعِ بِبابِ اَحديّتک بِلَحَظاتِ اَعْيُنِ رَحْمانِيَّتِکَ وَ تُغَمِّرَهُ فی بِحارِ رَحْمَةِ صَمَدانيّتکَ اَيْ رَبِّ اِنَّهُ عَبدُکَ البائِسُ الفَقِيْرُ وَ رَقِيْقُکَ السّائِلُ المُتَضَرِّعُ الأَسِيْرُ مُبْتَهِلٌ اِلَيْکَ مُتَوَکِّلٌ عَليکَ مُتَضَرِّعٌ بَيْنَ يَديْکَ يُنادِيْکَ و يُناجِيْکَ وَ يَقُول: رَبِّ اَيِّدْنِی علی خِدمةِ اَحِبّائِکَ و قَوِّنی عَلی عُبُوْدِيَّةِ حَضْرَةِ اَحَدِيَّتِکَ و نَوِّر جَبِيْنِی بِاَنْوارِ التَّعَبُّدِ فِی ساحَة قُدسِکَ و التَّبَتُّلِ اِلی مَلَکُوتِ عَظَمَتِکَ وَ حَقِّقْنِی بالفَناءِ فی فِناءِ بابِ أُلُوهِيَّتِکَ و اَعِنِّی عَلَی المُواظَبَة عَلَی الإِنْعِدام فی رَحْبَةِ رُبُوْبِيَّتِکَ. اَی رَبِّ اسْقِنِی کَأْسَ الفَناءِ و اَلْبِسْنِی ثَوْبَ الفَناءِ و اَغْرِقْنِی فِی بَحْرِ الفَناءِ وَ اْجْعَلْنِی غُباراً فِی مَمَرِّ الْأَحِبّاءِ وَ اجْعَلْنِی فِداءً لِلأَرْضِ الَّتی وَطِئَتْها اَقْدامُ الْأَصْفِياء فی سَبِيْلِکَ يا رَبَّ الْعِزَّةِ وَ العُلی اِنَّکَ اَنْتَ الکَريمُ الرَّحيمُ المُتَعال. هذا ما يُناديکَ بِه ذلِکَ العَبْدُ فی البُکُوْرِ و الآصالِ اَی رَبِّ حَقِّقْ آمالَهُ وَ نَوِّرْ اَسْرارَهُ وَ اشْرَحْ صَدْرَهُ و أَوْقِدْ مِصْباحَهُ فی خِدْمَةِ أَمْرِکَ و عِبادِکَ. اِنَّکَ اَنْتَ الکَريمُ الرَّحيمُ الوهّابُ و اِنَّکَ اَنْتَ العَزِيْزُ الرَّؤُفُ الرَّحمنُ. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 893
حضرت عبدالبها درمورد دل شکستن و خاطر ازاری میفرمائید
زنهار زنهار از اینکه قلبی را برنجائید زنهار زنهار از اینکه نفسی را بیازارید زنهار زنهار از اینکه بخلاف محبت حرکت و سلوک کنید. زنهار زنهار از اینکه انسانی را مایوس کنید هر نفس که سبب حزن جانی و نومیدی دلی گردد اگر در طبقات زمین ماوی جوید بهتر از ان است که بر روی زمین سیر و حرکت نماید مائده آسمانى - جلد ۵ صفحه ۲۷۲
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 892
آیا فرار از میدان مبارزه جایز است؟
حضرت عبدالبهاء خطاب به جناب آقا میرزا ابراهیم خطّاط، ساکن تبریز، می‌فرمایند: "از قرار معلوم دلتنگ شده‌ای و از گیر و دار فرار خواهی. ای رفیق، این نشد. باید مرد میدان باشی و گوی عزّت ابدیّه به چوگان همّت بربایی. وجود شما در آن صفحات، حال، لازم است و بقا اولیٰ. اگرچه زحمت بسیار است و مشقّت بی‌شمار. ولی باید تحمّل نمایید و به ذیل مقدّس تشبّث جویید و طلب تأیید کنید و به انقطاع و انجذاب و وله و شور و شوق و شعف مغناطیس توفیق گردید و چون تأیید حاصل گردد، جمیع این زحمات و مشقّات فراموش شود." (حدیقۀ عرفان، ص308)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 891
ای کنيز عزيز الهی
صبح است و روح را بشارتی و قلب را لطافتی و وجود را طراوتی با اين حالت به ياد ذکر دوستان مشغولم. از جمله ترا​ ​خطاب می نمايم که ای کنيز عزيز الهی در جهان فانی از امتحانات الهی​ نوميد مشو اميدوار باش و بر محن و بلايا صبر و قرار نما. اگر بلا​ ​نبود صبر تحقّق نمی يافت اگر اضطراب نبود سکون و قرار وجود نداشت اگر محن و آلام نبود راحت و آسايش مفقود بود اگر احزان ​​نبود کسی شادمان نبود هر چيز به ضدّش نمودار گردد. قدم ثابت ​​کن تا نابت شوی استقامت بنما تا شمع هدايت گردی منادی حقّ ​​شو تا آهنگ ملکوت شنوی مرغ خوش الحان شو تا دلها را به اهتزاز آری. ​​ منتخباتی از ​مکاتیب حضرت عبدالبهاء ج 3 ص 152
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 888
حضرت عبدالبهأ ميفرمايند :
پدر و مادر نهايت تعب و مشقّت بجهت اولاد کشند و اکثر چون بسنّ رشد رسند پدر و مادر بجهان ديگر شتابند . نادراً واقع که پدر و مادر در مقابل مشقّات و زحمات خويش در دنيا مکافات از اولاد بينند . پس بايد اولاد در مقابل مشقّات و زحمات پدر و مادرخيرات و مبرّات نمايند و طلب عفو و غفران کنند . مثلاً شما در مقابل محبّت و مهربانی پدر بايد بجهت او انفاق بر فقراء نمائيد و در کمال تضرّع و ابتهال طلب عفو و غفران کنيد و رحمت کبری خواهيد ( از مبحث ٦٢ صفحه ١٧٥ مفاوضات مبارکه ) حقوق پدر ومادر مقارن حقوق حضرت احديّت است .( ص ١٢٦ ج ٥ مائده آسمانی ط ١٢٩ بديع)
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 885
مناجات حضرت عبدالبهآء برای حضرت ورقۀ مبارکۀ علیا :
می‌دانیم که حضرت ورقۀ مبارکۀ علیا، بهائیه خانم، از بدایت زندگی دچار ناملایمات شدند و پا به پای پدر، مادر و برادر محرومیت ها را تحمّل کردند. داستانی را خواندم که وقتی جمال مبارک به سلیمانیه تشریف بردند توصیه کرده بودند که یحیی ازل را در منزل اطاق دهند و محبّت کنند. او که بسیار هراسان بود اجازه نمیداد بهائیه خانم با دیگر کودکان بازی کنند. روزی ایشان از لای در بچه های کوچه را که بازی میکردند تماشا میکردند، ازل آمد و کلّی تشر زد و ایشان را از باز کردن در منع کرد و در را بست. باری، مناجات زیر را از حضرت عبدالبهآء دربارۀ ایشان یافتم: (توضیح: شقیقه به معنای خواهر ابی و امّی است.) ایتّها الشّقیقة الرّوحانیه در شب و روز به درگاه احدیت عجز و نیاز کنم و نال و فغان نمایم که: ای پروردگار مهربان آن ورقۀ طیّبۀ طاهره را به نفحات قدس تسلّی بخش و به نسائم انس تصدّی ده. به آیات ملکوتت تمکین عنایت فرماو به بیّنات جبروتت تفریح احسان کن. ای خداوند، آن غمگین را انیس یاد رویت فرما و آن محزونه را به اسرار مکنونت مأنوس کن و به تجلّیات انوار احدیّتت مألوف نما. از هر جهت اسباب احزان به جهت او مهیّاست و از جمیع وجوه وسائل حسرت موجود و بی منتهی. در هر آنی عنایتی کن و در هر دمی فضل و موهبتی بنما. ابواب رجا از جمیع جهات مسدود، باب الطاف بگشا و راه امید از هر طرف مقطوع، شاهراه احسان جدید بنما. تویی کریم و مهربان؛ تویی مُعین و صاحب احسان... (بهائیه خانم، حضرت ورقۀ علیا، طبع آلمان، 142 بدیع، ص10)
حضرت عبدالبهاء
   
تاریخی 882
حکایـت شیرین از حضرت عبدالبها در مورد غیبت کردن:
روزی حضرت عبدالبها در جلسه ای محزون نشسته بودند ، که ناگهان فرياد زدند ، نميدانم اين نُفوس، هنرِ غيبت کردن را از کجا ياد گرفته اند؟ يکی از احبّایِ سالمند قيام کرد و سَرِ تعظيم در مقابلِ ايشان فرود آورد و گفت مولای محبوبِ من، از خودِ خداوند. فرمودند،چطور؟ گفت: بيچاره آدم در تمامِ طولِ زندگیش يک سيب خورد ، خداوند آن را در عهدِ عَتيق ، عَهدِ جديد، قرآن و در تمامِ الواح ذکر کرده است. ( کتاب فاتح دلها صفحه ۱۰۱)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 868
حضرت عبدالبهاء راجع به جنّ (درمنتخباتي ازمكاتيب ، جلد ٦ ، ص٤٥٣) ميفرمايند:
از جنّ سؤال نموده بودی که در کتب سماويّه مذکور است. جنّ عبارت از قوای غيرمحسوسه است که در نفوس انسانی تأثير نمايد و لفظ جنّ در عربی به معنی پنهانست يعنی حقايق و قوائی که ديده نمی‌شود و همچنين شياطين و آنچه ناس گمان می‌کنند اوهام محض است ابداً وجود ندارد و همچنين نفوس مؤمنه موقنه به ملائکه تعبير می‌شوند و نفوس غيرمؤمنه به شياطين و اجنّه تسميه گردند و همچنين نفوسی که مؤمن و موقن و آشکار هستند و به ايمان و ايقان مشهور بين خلقند آنان را اِنس تعبير نمايند و نفوس مؤمنه که ايمان خويش را ستر و مخفی می‌دارند آنان را نيز جنّ گويند زيرا ايمان و ايقان آنان مخفی و پنهانست.
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 857
هوالله
جمیع بشر همیشه مورد دو احساس هستند. یکی احساس سرور دیگری احساس حزن. وقت سرور روح انسان در پر واز است. جمیع قوای انسان قوّت میگیرد. و قوّهٔ فکریه زیاد میشود. قوّهٔ ادراک شدید میگردد. قوّت عقل در جمیع مراتب ترّقی مینماید. و احاطه به حقایق اشیاء میکند. امّا وقتیکه حزن بر انسان مستولی شود مخمود میشود. جمیع قوی ضعیف میگردد. ادارک کم میشود. تفکّر نمیماند تدقیق در حقایق اشیاء نمی تواند. خواص اشیاء را کشف نمیکند مثل مرده میشود. این دو احساس شامل جمیع عموم بشر است. از روح برای انسان حزنی حاصل نمیشود. و از عقل انسان زحمت و ملالی رخ نمیدهد. یعنی قوای روحانیه سبب مشقّت و کدورت انسان نمیگردد. اگر حزنی از برای انسان حاصل شود از مادّیات است اگر از برای انسان خمودت و جمودتی حاصل شود از مادّیات است....
خطابات حضرت عبدالبهاء صفحات 147_146
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 851
سعادت در چيست ؟
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند: "سعادت طعام ربّانی روح انسانی و شهد بهشتی ارواح بشری است که موهبت فناناپذیری و مرحمت بصیرت روحانی به انسان می‌بخشد. سعادت ستارۀ صبح است که گمراهان را به ملجأ و ملاذ جاودانی مبارکی رساند. سعادت رود زلالی است که از کوهستان آسمانی به بهشت افکار و اذهان روان است و سبب شود در ساحلش نوایای عالیۀ باقیۀ عالم انسانی به حیّز عمل در آید. سعادت، ملائکۀ حیّ قدیر است که نوع بشر را الهام می‌بخشد که معجزۀ ایثار را تحقّق بخشد و نوع ‌دوستی عاری از هر تعصّبی را جامۀ واقعیت درپوشد. سعادت عندلیبی مترنّم به نغمۀ زیبایی است که دنیای تیرۀ و تار حزن و اندوه را به عالم درخشان سعادت اخروی ربّانی تبدیل نماید. سعادت بحر موّاجی است که سبّاح در اعماق آن دُراری تسلیم و رضا و مرجان‌های وارستگی و انقطاع را یابد. سعادت سرای بهشتی است سوسن حسُن نیت و گلهای عفو و بخشش میروید. سعادت آسمانی سبحانی است که وسعت آبی آن مزیّن به سیّارات درخشان رضایت و ستارگان نورانی قناعت است. سعادت تاج متلألأ و درخشان عالم انسانی است که گوهرهای شاهوارش تعالیم انبیای گذشته و اصول امر مبارک حضرت بهاءالله است. سعادت انسان منوط به امور ظاهره از قبیل ثروت و تجمّلات و البسۀ فاخر نیست. بلکه مشروط به احساسات قلبی و توجّهات ذهنی است." (ترجمه – از خاطرات یکی از زائرین مندرج در نجم باختر، سال 13، شمارۀ 6، اوّل سپتامبر 1922، ص152)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 848
مرگ را چگونه باید نگریست
روزی یکی از احبّاء از حضرت عبدالبهاء سؤال کرد، "مرگ را چگونه باید نگریست؟" هیکل مبارک فرمودند، "در سفر به مقصد چگونه نگاه میکنید؟ با امید و انتظار. همین حالت در خصوص انتهای این سفر دنیوی نیز صادق است. در عالم بعد، انسان خود را از بسیاری از ناتوانی هایی که در این عالم از آن رنج میبرد، فارغ و آزاد مشاهده میکند. نفوسی که مرگ را دریافته و به عالم بعد شتافته اند، عالمی از برای خود دارند. از میان ما نرفته اند؛ کار آنها، کار عالم ملکوت، همان کار ماست، امّا از آنچه که "زمان و مکان" مینامیم، فارغ است. زمان در عالم ما با گردش خورشید محاسبه میشود. وقتی دیگر طلوع و غروبی نباشد، آن نوع زمان هم برای انسان وجود نخواهد داشت. کیفیت نفوسی که صعود کرده اند با خصائص نفوسی که هنوز در قید حیات عنصری هستند تفاوت دارد، امّا جدایی واقعی در بین نیست. در دعا موضع و وضعیت در هم می آمیزد. برای آنها دعا کنید همانطور که آنها برای شما دعا میکنند. وقتی واقف نیستید امّا در حالتی از استعداد پذیرش هستید و مشکلی دارید، آنها قادرند راه حل هایی به شما بدهند. این حالت گاهی در خواب واقع میشود، امّا هیچ تبادل محسوسی اتّفاق نمی افتد. آنچه که تبادل محسوس تصوّر میشود، توضیح دیگری دارد." سائل فریاد زد، "امّا من صدا را شنیدم!" حضرت عبدالبهاء فرمودند، "بله؛ امکان دارد؛ ما در رؤیا صداها را به وضوح میشنویم. این شنیدن با گوش عنصری نیست؛ روح کسانی که درگذشته اند از حیات محسوس فارغ است و از وسائل عنصری استفاده نمی کند. ابداً امکان ندارد این قبیل امور را در کلام بشری بیان کرد؛ زبان انسان زبان اطفال است، و توضیح انسان غالباً به انحراف میرود." (ترجمه – Abdu'l-Baha, Abdu'l-Baha in London، ص95)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 841
بگذارید رفتار شما به دنیا فریاد زند که شما بهائی هستید . چون این عمل است که با دنیا صحبت میکند و سبب پیشرفت عالم انسانی است . اگر ما بهائی حقیقی باشیم بیان لازم نیست . عمل ما در دنیا کمک می کند ، مدنیت جهانی منتشر می کند ، به پیشرفت علوم کمک می کند و فنون ترقی میکند . بدون عمل ، هیچ چیز در عالم مادّی انجام نمی شود و حتّی بیان بدون عمل در ترقّی انسان در عالم ملکوت کمک نمی کند . فقط از طریق خدمات لسانی ، منتخبین حقّ مقدّس نشدند ، ولکن با صبر و استقامت توأم با خدمت و فعالیّت ، روشنی به جهان بخشیدند .
خطابات حضرت عبدالبهاء در پاریس 1912_1911 صفحات 78_77
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 838
بیانی زیبا از حضرت عبدالبهاء در بارهء مُد لباس خانمها
سوم اکتبر 1912 است خبرنگارروزنامه سانفرانسیسکو ازحضرت عبدالبهاءسوآل میکند ، شما درباره مُد ولباس خانمها چگونه فکرمیکنید ؟ حضرت عبدالبهاء : ما به لباس خانمها نگاه نمیکنیم ، اگرچه جدیدترین مُد را پوشیده باشند . ما داور مُد ولباس نیستیم ما درباره کسی که لباس را پوشیده قضاوت میکنیم . اگر او با تقوی ، تربیت شده و با اخلاق الهی آراسته باشد و تقرّب به درگاه الهی باشد ، ما او را محترم و معزّز میشماریم ، هرلباسی را که میخواهد پوشیده باشد .
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 828
ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎﺀ ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ :
ﺑﯽ ﺭﯾﺎ ﺧﻮﺑﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻔﯿﺪ ﻭ ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻭ ﻻﯾﻖ ﺷﺌﻮﻥ ﺍﯾﻤﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺪﺱ ﻭ ﻣﺒﺮﯼ ﺍﺯ ﺷﺎﺋﺒﻪ ﺭﯾﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺍﻻ ﺍﮔﺮ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭﯼ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﻣﻠﺤﻮﻅ ﺷﻮﺩ، ﻭﻟﻮ ﺁﻥ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻓﯽ ﺣﺪ ﺫﺍﺗﻪ ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻭ ﻣﻘﺪﺱ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﮑﻮﮐﺎﺭﯼ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﻪ ﺭﯾﺎﮐﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻓﯽ ﺳﺒﯿﻞ ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻧﻪ ﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺗﺄﺛﯿﺮﯼ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ... ﻓﯿﻀﺎﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﯽ ﺭﺍ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻧﻤﺎﺋﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﻋﺎﺻﯽ ﻭ ﻣﻄﯿﻊ ﯾﮑﺴﺎﻥ ﻧﺎﺯﻝ، ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺁﯾﺖ ﺍﯾﻦ ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﯽ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺭﯾﺰﺵ ﻭ ﻋﻄﺎ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﻗﯿﺪﯼ ﻭ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺷﺮﻃﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﺸﻮﯾﺪ ﻭﻟﻮ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺁﻥ ﻗﯿﺪ ﻫﻢ ﻟﻠﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺷﻤﺎ ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺑﯽ ﺭﯾﺎ ﺧﻮﺑﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﯿﺪ ... (ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻧﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﺹ 375)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 826
حضرت عبدالبهاء در خطابی فرمودند قوله العزیز:
"ای یاران از قرار مسموع در بعضی بلاد پنجم جمادی الاولی را عید ولادت بجهت این عبد گرفته اند هر چند آنان را جز نیت خیر نه ومقصورشان باینواسطه اعلاء کلمه الله وذکر حق در بین خلق اما بنص شریعه الهیه وامر مبرم پنجم جمادی الاولی روز مبعث حضرت اعلی روحی له الفداءاست لهذا باید آن یوم مبارک را بنام بعثت آن نیر آفاق آئین گیرند وآرایش نمایند وسرور وشادمانی کنند ویکدیگر را بمژده آسمانی بشارت دهند زیرا آن ذات مقدس مبشر اسم اعظم بود پس جز ذکر بعثت حضرت اعلی روحی له الفداء در آن روز یعنی پنجم جمادی الاولی جائز نه زیرا این نص قاطع شریعت الهیه است اما ولادت عبد در آن یوم واقع گشته این دلیل بر الطاف وعنایات الهیه است در حق این عبد ولی آن یوم مبارک را باید یوم بعثت حضرت اعلی دانست... زنهار زنهار از آنچه ذکر شد تجاوز نگردد زیرا سبب نهایت حزن وکدورت قلب عبدالبهاء شود ومن از الطاف بی پایان حضرت پروردگار امیدوارم که ابرار موفق بعمل بشریعه الله گردند وسر مویی تجاوز ننمایند واین نامه را در جمیع بلاد منتشر نمایند تا کل مطلع به حقیقت حال شوند وبموجب آن عمل کنند." امروخلق جلد 4 ص7-8
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 825
حضرت باب که نام مبارکشان سید علی محمد میباشد در شب 23 مى 1844 اظهار امر فرمودند. هنگام ظهور 25 سال از عمر مباركشان مي گذشت . و با ظهور خود، راه را برای آغاز عصری جدید ، ظهور حضرت بهاءالله هموار نمودند.
در این مورد حضرت عبدالبهاء چنین میفرمایند: " اما حضرت اعلى روحى له الفداء در سن جوانى يعنى بيست و پنج سا ل از عمر مبارك گذشته بود كه قيام بر امر فرمودند ...بنفس فريد بر امرى قيام فرمودند كه تصور نتوان. زيرا ايرانيان به تعصّبِ دينى مشهور آفاق اند. اين ذاتِ محترم به قوّتى قيام نمود كه زلزله بر اركان شرايع و آداب و احوال و اخلاق و رسوم ايران انداخت و تمهيد شريعت و دين و آئين نمود. با وجود اينكه اركان دولت و عُمومِ ملّت و رؤساءِ دين كلّ بر محويت و اعدامِ او قيام نمود منفرداً قيام فرمود و ايران را به حركت آورد . چه بسيار از علماء و رؤسا و اهالى كه در كمال مسرّت و شادمانى جان در راهش دادند و به ميدان شهادت شتافتند . حكومت و ملّت و علماى دين و رؤساى عظيم خواستند كه سراجش را خاموش نمايند، نتوانستند. عاقبت قمرش طالع شد و نجمش بازغ گشت و اساسش متين شد و مَطلَعَش نورِ مُبين گشت. جمّ غفيری را به تربيتِ الهيّه پرورش داد و در افكار و اخلاق و اطوار و احوالِ ايرانيان تأثير عجيب نمود. و جميعِ تابعين را به ظهورِ شمسِ بها بشارت داد و آنان را مستعدِ ايمان و ايقان كرد . ظهورِ چنين آثار عجيبه و مشروعاتِ عظيمه و تأثير درعُقول و افكارِ عُموميّه و وضعِ اسا سِ ترقّى و تمهيد مقدماتِ نجاح و فلاح، از جوانى تاجر، اعظم دلیل است كه اين شخص مربّىِ كلّى بوده، شخص منصف ابدأ توقّف درتصد يق نمي نمايد مفاوضات ص 19
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 824
حضرت عبدالبهاء می فرمایند :
ما با جنگ و سياست كاري نداريم ما مبشر صلحيم با ما در باره صلح صحبت كنيد از سياستمداران و نظاميها در باره جنگ بپرسيد از ما در باره صلح در عالم انساني مسئله اي مهمتر و حياتي تر از صلح وجود ندارد صلح موجب رفاه خلق است صلح موجب خوشبختي ملتها است صلح موجب دوستي واقعي بين مردم است صلح سبب ازادي است صلح موجب برادري بين شرق و غرب است صلح بزرگترين موهبت باريتعالي است بايد همه كوشش كنيم كه پرچم صلح عمومي و وحدت عالم انساني و برادري معنوي بين نوع انسان رابرافرازيم . پیام صلح ص ۵
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 822
(( عکس‌العمل حضرت عبدالبهاء به ردّیه ))
گویا شخصی ردّیه‌ای علیه امر مبارک نوشت و انتشار عامّ داد. جناب میرزا حیدرعلی اسکویی حضور اطهر مرکز میثاق مرقوم داشتندو هیکل مبارک در جواب ایشان می‌فرمایند: هوالله، تبریز، جناب آقا میرزا حیدرعلی اسکویی علیه بهاءالله الأبهی ملاحظه نمایند هوالله، ای بندۀ صادق جمال مبارک همواره محرّرات آن دوست حقیقی سبب مسرّات است. مکتوبی که مرقوم نمودید قرائت شد و بر تفاصیل اطّلاع حاصل گردید. الحمدلله آن صفحات رو به انتعاش است و احبّای الهی رو به ترقی. از کتاب منهاج‌الشّیاطین مرقوم نموده بودید. این کتاب بسیار خوب است. زیرا از عبارات و اشارات و عنوان و حکایاتش بغض و عدوان و جهل و طغیان واضح و عیان است. هر نفسی که اندک انصافی داشته باشد، به محض نظر به آن کتاب واقف گردد که منشأ، صِرف بغضا و جهل است. عبارات قبیحه‌اش عداوت صریحه است و فی‌الحقیقه جمیع فِرَق عالم را ردّ کرده. ماعدای طریقۀ بالاسری آن را نیز، از قرائن کلماتش معلوم است، اعتنایی ندارد. این شخص از کثرت تَفلیس این کتاب را دام تلبیس نمود که بلکه عطیه‌یی گیرد و منفعتی بَرَد چنان که در ظَهر کتابش صریح مرقوم نموده است. ولی مانند ابلیس مأیوس و نومید شد. به جمیع صفحات عالم فرستاده؛ حتّی به ارض مقدّس؛ و از این گونه تألیفات بسیار خواهید دید. اینها ضرّی به امر نرساند. آنچه ضرّ امر است حرکتی مخالف رضای مبارک و عدم آراستگی به فضائل و خصائل اهل حقیقت. یاران اگر مرکز سنوحات رحمانیّه گردند، به شعاعی ساطع این ظلمات را محو و نابود کنند. گواه عاشق صادق در آستین باشد. این شخص نصف کتابش مفتریات است و بسیار از کلمات را تغییر و تبدیل داده. فسوف یری نفسَهُ فی خسرانٍ مبین. شما در آذربایجان به حکمت تام شهرت دهید که این شخص آنچه نوشته است مقصدش صِرف افترا بوده. اگر حقیقت این امر را بخواهید کتب و رسائل استدلالیه موجود. ملاحظه نمایید که هیچ اثری ازاین مفتریات در آن مذکور و یا نفسی مقتدر بر جواب هست. چون از بیان و برهان عاجزند لهذا به این مفتریات پردازند که شاید بدین سبب نار موقده را خاموش کنند. "یریدون آن یُطفِئوا نورَالله بأفواهِهِم و یأبی‌الله إلّا أن یُتِمُّ نوره ولو کَرَهَ الکافرون." در ایّام حضرت رسول روحی له الفداء نیز از این قبیل اشیاء بسیار انشاء انشاد نمودند. مثلاً الفیل، ما الفیل و ماأدراکَ ما الفیل له خرطوم طویل و این را در محافل و مجالس می‌خواندند و قرآن می‌گفتند. ولی آیا این نزاع و جدال سبب اضمحلال امرالله شد؟ لا والله. بلکه سبب قوّت امر گردید. پس مطمئن باشید که امر عنقریب اوج گیرد و به یک موج این خس و خاشاک‌ها را به وادی هلاک اندازد. شما در فکر تبلیغ باشید. دیگر آن که احبّای الهی باید نفوس مهمّه را که اظهار حمایت می‌نمایند مخفی و مستور بدارند. هر نفسی که داند به دیگری ابداً ابراز ندارد. مثلاً شاید امروز یکی از بزرگان با آن جناب ملاقات نمود و جستجویی کرد. شما ابداً به دیگری ابراز ندارید؛ و همچنین اگر کسی از شخص دیگری از احباب سؤالی کرد که دلیل بر انصاف بود، باید او را مکتوم بدارد. زیرا نفس شهرت سبب فرار او گردد. چرا؟ می‌ترسد که در معرض امتحان و افتتان افتد. فَاعلَمِ الکنایة بصریح الإشارة. مقصود این است که یاران الهی را چنین تعلیم نمایید و اگر چنانچه ممکن بشود که احبّاء کلّ یکدیگر را مستور بدارند و ذکری ننمایند این دیگر بهتر؛ خیلی مدار ترویج است و علیک التّحیّة و الثّنآء ع ع مثلاً یکی از یاران الهی نفسی را هدایت نمود، باید مکتوم بدارد و بیش دیگران ذکر هدایت او را اگر ننماید البتّه بهتر است. زیرا محفوظ و مصون مانَد و از این گذشته فوائد و منافع دیگر نیز حاصل گردد. ع ع (مجموعه مکاتیب حضرت عبدالبهآء، شماره 89، ص70-367 / مآخذ اشعار در آثار بهائی، ج2، ص4-382) (تَفلیس = حکم کردن بر افلاس کسی)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 819
حضرت عبدالبهاء اشارتی لطیف دارند که:
"امتحانات الهیّه در این جهان است نه در جهان ملکوت ... در جهان دیگر حقیقت انسانیّه صورت جسمانی ندارد؛ بلکه صورت ملکوتی دارد که از عنصر عالم ملکوت است ... مرکز شمس حقیقت عالم اعلی، ملکوت الهی، است. نفوسی که منزّه و مقدّسند چون قالب عنصری متلاشی شود به جهان الهی شتابند و آن جهان در این جهان است، ولی اهل این جهان از آن بی‌خبر؛ مانند جماد و نبات که از جهان حیوانی و جهانی انسانی بیخبرند." (منتخباتی از مکاتیب حضرت عبدالبهآء، ج1، ص189)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 812
حضرت عبدالبهاء می فرمایند:
" حضرت بهاءالله اعلان فرمودند که چون جهل ونادانی و فقدان تربیت و دانائی علت انفعال و جدائی بین افراد انسانی است، لذا باید کل به کسب علم و تربیت موفق گردند تا با حصول این منظور عدم تفاهم بین افراد بشر زائل شود و وحدت نوع انسان چهره گشاید. تربیت عمومی شرعیت و قانون عمومی است." ( مجموعه آثار مبارکه درباره تربیت بهائی، ص 110 )
حضرت عبدالبهاء
   
تاریخی 811
جان بوش خاطره‌ای را از زمان حضور حضرت عبدالبهاء در نیویورک بیان میکند که شنیدنی است. او می‌گوید:
"حضرت عبدالبهاء وارد اوّلین اتومبیل شدند ... هیکل مبارک دست مرا گرفتند و نزد خود در صندلی عقب اتومبیل کشیدند. مانتفورت میلز در را بست و من با حضرت عبدالبهاء تنها ماندم. احبّاء ترتیبی داده بودند که هیکل مبارک شهر را ببینند... و لحظات مسرّتبخشی را در مشاهدۀ نیویورک بگذرانند. وقتی وارد اتومبیل شدم و نشستم، حضرت عبدالبهاء نگاهی به من انداختند؛ فقط نگاه کردند و آهی از ژرفنای دل کشیدند، گویی می‌خواستند که تمامی جهان را که بر شانه‌های ایشان سنگینی می‌کرد، بردارند و اندکی بیاسایند. سپس سر مبارک را، همانند کودکی، بر شانۀ چپ من نهادند و به خوابی عمیق فرو رفتند. در مقابل ایشان، مانند موشی بودم. ابداً میل نداشتم کوچکترین حرکتی نمایم؛ ابداً نمی‌خواستم ادنی حرکتی سبب بیداری ایشان شود. این سفر درونشهری حدود نیم ساعت طول کشید و در طول مسیر غالباً به این اندیشه بودم که دیگران در چه فکرند؛ آیا تصوّر می‌کنند که حضرت عبدالبهاء تمام این مدّت را مشغول تماشای شهر بوده‌اند؟ هنگامی که در مقابل منزل خانوادۀ کینی توقّف کردیم، ایشان بیدار شدند." جان بوش یکی از نفوسی بود که حضرت عبدالبهاء انتخاب فرمودند تا در هنگامی که این جهان را ترک می‌کردند در کنارشان باشد. بعدها، احبّاء دریافتند که حضرت عبدالبهاء از لحظۀ صعود خود اطّلاع داشتند و خود را برای آن آماده کرده بودند. با تقاضای بعضی از نفوسی که در آن زمان مایل به دیدار با ایشان بودند، موافقت نکردند. امّا خود ایشان به جان بوش نوشتند، "مشتاقم شما را ببینم،" و وقتی که جان و لوئیز، در جواب ایشان، تقاضای اجازۀ زیارت کردند، هیکل اطهر در جواب تلگراف زدند که، "مأذونید." آنها روز سیزدهم نوامبر 1921، یعنی دو هفته قبل از صعود طلعت میثاق، وارد حیفا شدند. در ساعات اوّلیه روز دوشنبه، 28 نوامبر، جان و لوییز از خبر تکان دهندۀ صعود ناگهانی حضرت عبدالبهاء از خواب بیدار شدند ... جان وقتی وارد اطاق خواب حضرت عبدالبهاء شد مشاهده کرد که تمام حاضرین دارند گریه می‌کنند. در کنار تخت‌خواب مبارک زانو زد. بعد، حضرت ورقۀ مبارکۀ علیا دست او را گرفتند و روی نیمکتی که کنار پنجره بود کنار خود نشاندند و حدود دو ساعت، شب زنده‌داری داشتند و گریستند. یک مرتبه، جان برخاست و دو قدم به سوی بستر هیکل اطهر رفت، دست مبارک را در دست گرفت و گفت، "آه، عبدالبهاء". ساعت حدود سه بود. دست هیکل مبارک هنوز گرم بود. به نظر میرسید در قید حیاتند. جان میگفت، "هنوز امیدوار بودم که در قید حیات باشند." رمس اطهر را در پنج قطعه پارچۀ جداگانه پیچیدند و کلاهی را که حضرت بهاءالله به ایشان عنایت کرده بودند بر سر مبارک گذاشتند. جان به دیگران کمک کرد که در صندوق را ببندند. می‌گفت که، "احساس می‌کردم حضرت عبدالبهاء حیّ و زنده آنجا حضور دارند؛ نه در هیکل عنصری، امّا حضورشان را احساس می‌کردم و هنوز هم احساس می‌کنم. اطمینان دارم که در آن لحظه آنجا بودند." وقتی دیگران میخواستند صندوق را بلند کنند، او ابتدا متوجّه قضیه نبود، امّا از دیگران تقلید کرد و آن را بلند کرده گوشۀ آن را روی شانه‌اش گذاشت. ناگهان زمانی را، نه چندان دور، به خاطر آورد که در نیویورک هیکل مبارک سرشان را روی شانۀ چپ او نهاده و به خواب فرو رفته بودند. (ترجمه از کتاب فجر بر فراز کوه حرا، اثر مرضیه گیل، ص212-208)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 806
منتخباتی از مکاتیب حضرت عبدالبهاء جلد سوم ص۲۲۳
عبدالبهاء جان فدای دوستان می‌نمايد علی‌الخصوص ياران مسجون در معيّت جمال مظلوم بيچون از خاطر نروند و نفسی بی يادشان برنيارم و نهايت اشتياق به ملاقات علی‌الخصوص در عتبه ربّ الآيات دارم ولی چه چاره کنم که آرزوی وفا به آستان مقدّس دارم و وفا اقتضاء آوارگی در اين کوه و صحرا کند و وفاء حقيقی وقتی است که سرگردان و بی نام و نشان گردم و در ميدان فدا هدف تير جفا شوم ربّ قدّر لعبدک غاية المنی و هذه الموهبة الّتی تلوح و تضيیء کالشّمس السّاطعة الفجر فی افق الوفاء. باری يک رجا از احبّای حضرت بهاء می‌نمايم و آن اين است که در آستان مقدّس سر به سجده نهند و از برای عبدالبهای پرخطا کأس فدا طلبند تا در عبوديّت آستان بهاء به قطره‌ای از بحر وفا کام شيرين نمايد جميع دوستان قديم و ياران ديرين را به کمال اشتياق تحيّت ابدع ابهی ابلاغ دار و عليک البهاء الأبهی. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 804
ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻣﻨﺎﺟﺎﺕ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺒﺪﺍﻟﺒﻬﺎﺀ ﻗﺒﻞ ﺍﺯﺻﻌﻮﺩ ﻣﺒﺎﺭﮎ

ﻳﺎ ﺑﻬﺂﺀ ﺍﻟْﺄﺑﻬﯽ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺑﻴﻮﻓﺎﻳﺎﻥ ﺩﻟﺸﮑﺴﺘﻪ ﮔﺸﺘﻢﻭ ﺁﺯﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩﺍﻡ ﻭ ﺩﺭ ﻗﻔﺲ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﻣﺮﻍ ﻫﺮﺍﺳﺎﻥ ﺑﺎﻝ ﻭ ﭘﺮ ﻣﻴﺰﻧﻢ ﻭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﭘﺮﻭﺍﺯﺑﻤﻠﮑﻮﺕ ﻣﻴﮑﻨﻢ ﻳﺎ ﺑﻬﺎﺀ ﺍﻷﺑﻬﯽ ﻣﺮﺍ ﺟﺎﻡ ﻓﻨﺎ ﺑﻨﻮﺷﺎﻥ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻼﻳﺎ ﻭﻣﺤﻦ ﻭ ﺻﺪﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﺸﻘّﺖ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻦ. ﺗﻮﺋﯽ ﻣﻌﻴﻦ ﻭ ﻧﺼﻴﺮ ﻭ ﻇﻬﻴﺮ ﻭ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ. ‏( ٢٥ ﻧﻮﺍﻣﺒﺮ 1922)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 802
هر زهری را پادزهری است
نام خداوند آغاز سخن دانشمند است ای نوش دل هر هوشمند، هر زهری را پادزهری است و هر نیشی را نوشی. براستی بدان زهر بیهوشی را هوشی و نیش نادانی را نوشی؛ درد دردمندان را درمانی و زخم آشفتگان را مرهم دل و جان. کالبد جهان هرچند دلپسند و دلنشین و دلبر است، ولی تن بی جان است و خاک پست تیره ناک. جان جهان و جنبش کیهان به گوهر آتش است و این نیروی دلکش. ولی این آتش آتش پرزبانۀ جان و دل است نه گوهر جهان آب و گل. پس ای نوش، تن ناتوان جهان را نوشدارو باش و درد دردمندان را درمان شیرین خوشگوار. بیمارستانِ نادانان را پزشک دانا شو و شکرستان ستایش و نیایش را طوطی شکرخا. ع ع (مجموعه مکاتیب حضرت عبدالبهآء، شماره 59، ص252)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 801
ﻫﻴﻜﻞ ﻣﺒﺎﺭﻙ ﻣﯿﻔﺮﻣﺎﯾﻨﺪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺍﺩﻋﯿﻪﺀ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻧﻮﺭﺯﯾﺪ . ﻓﻘﻂ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﯿﺪ، ﺍﻣّﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﭘﺎﻓﺸﺎﺭﯼ ﻧﮑﻨﯿﺪ . ﺍﯾﺸﺎﻥ ﻣﯿﻔﺮﻣﺎﯾﻨﺪ ، ﺑﻪ ﺻِﺮﻑِ ﻓﻀﻞ ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯾﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ، ﺍﻣّﺎ ﺑﻌﺪﺍً ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻃﺎﻗﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻧﮑﻨﯿﺪ . ﺑﻌﺪ، ﻣﺜﺎﻟﯽ ﺭﺍ ﺫﮐﺮ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ . ﭘﺪﺭﯼ ﻟﯿﻮﺍﻧﯽ ﻣﺤﺘﻮﯼ ﻣﺎﯾﻊ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻓﺮﺯﻧﺪﺵ ﺗﺼﻮّﺭ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﯾﻊ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽِ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﺍﺳﺖ . ﭘﺪﺭ ﻣﯿﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺯﻫﺮ ﺍﺳﺖ . ﮔﻨﻪﮔﻨﻪ ﺍﺳﺖ ؛ ﺗﻠﺦ ﺍﺳﺖ . ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﯿﻮﺭﺯﺩ ﮐﻪ ﻗﺪﺭﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ . ﺑﻌﺪ ﺣﻀﺮﺕ ﺑﻬﺎﺀﺍﻟﻠﻪ ﻣﯿﻔﺮﻣﺎﯾﻨﺪ ، ﺳﭙﺲ ﭘﺪﺭ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺩﺭ ﻗﺎﺷﻖ ﺑﺮﯾﺰﺩ ﻭ ﺳﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﮐﻮﺩﮎ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ، ﮐﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺤﻤّﻞ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﺑﻌﺪ، ﻣﯿﻔﺮﻣﺎﯾﻨﺪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻧﮑﻨﯿﺪ ، ﻓﻘﻂ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﯿﺪ . ﺍﮔﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺩ ، ﻓﺒﻬﺎ ﺍﻟﻤﺮﺍﺩ ؛ ﺍﮔﺮ ﻧﺪﻫﺪ ، ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻧﮑﻨﯿﺪ . " ﻻﺗﻄﻠﺐ ﻣﻨّﯽ ﻣﺎ ﻻﺗﺤﺒّﻪ ﻟﻨﻔﺴﮏ ﺛﻢ ﺍﺭﺽَ ﺑﻤﺎ ﻗﻀﯿﻨﺎ ﻟﻮﺟﻬﮏ لأﻥّ ﻣﺎ ﯾﻨﻔﻌﮏ ﻫﺬﺍ ﺍِﻥ ﺗﮑﻦ ﺑﻪ ﺭﺍﺿﯿﺎً . ﻣﺎﺋﺪﻩ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺟﻠﺪ 4
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 800
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند :
" بقصور کس نظر ننمائيد جميع را بنظر عفو ببينيد زيرا چشم خطا بين نظر بخطا کند امّا نظر خطا پوش بخالق نفوس بنگرد". (بدئع الآثار )
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 799
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند :
" اگر چنانچه از بعضی دوستان قصوری صادر گردد ديگران بايد بذيل ستر بپوشند و در اِکمال نواقص او بکوشند نه اينکه از او عيبجوئی نمايند و در حقّ او ذلّت و خواری پسندند نظر خطا پوش سبب بصيرت است و انسان پُر هوش ستّارهر بنده پُر معصيت . پرده دری شأن وحوش است نه انسان پُر دانش و هوش ". (امر و خلق )
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 797
حضرت عبدالبهآء می‌فرمایند:
"ذهن متحرّی و محقّق زنده و پاینده است و ذهن بی اعتنا و توجّه ناشنوا و مرده است. اهل علم مظهر حقیقی و شاخص واقعی عالم بشری، موقف، وضعیت و وقایع آن است. هیأت اجتماعیۀ بشریه را مطالعه کند، مسائل اجتماعی را درک نماید و بافت و شبکۀ مدنیت را ایجاد نماید... بدون مبانی تحقیق و تتبّع، توسعه مستحیل و محال." (ترجمه – خطابه حضرت عبدالبهآء، 23 آوریل 1912)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 794
محفل اُنس
شمع های روشن و بارقۀ صبح حضرت عبدالبهاء مبیّن عظیم الشأن آئین مقدّس بهائی آیندۀ مردم کرۀ زمین بطور قطعیُّ الحُصول به هفت شمع تشبیه و تفسیر نموده می فرمایند: «عاقبت در انجمنِ عالَم شمع های روشنی بر افروزد و مانند بارقۀ صبح این نورانیّت عظیمه آثارش از افق عالم نمودار گشته. شمع اوّل وحدتِ سیاسی است و جزئی اثری از آن ظاهر گردیده و شمع دوّم وحدتِ آراء در امور عظیمه است آن نیز عنقریب اثرش ظاهر گردد. و شمع سوّم وحدت آزادی است آن نیز قطعیاً حاصل گردد. و شمع چهارم وحدتِ دینی است این اصل اساس است و شاهدِ این وحدت در انجمنِ عالَم به قوّتِ الهیّه جلوه نماید. و شمع پنجم وحدتِ وطن است در این قرن این اتّحاد و یگانگی نیز به نهایت قوّت ظاهر شود. جمیع ملل عالم عاقبت خود را اهل وطن واحد شمارند. و شمع ششم وحدتِ جنس است جمیع مَن عَلَی الاَرض مانند جنس واحد شوند. شمع هفتم وحدتِ لسان است یعنی لسانی ایجاد گردد که عموم خلق تحصیل آن نمایند و با یکدیگر مکالمه کنند این امور که ذکر شد جَمیعاً قطعیُّ الحُصول است زیرا قوّتی ملکوتیّه مُؤیِّد آن.» مأخذ (مکاتیب حضرت عبدالبهاء، جلد یک، صص 358-357)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 793
حضرت عبدالبهاء در بیانی به این مضمون می فرمایند:
اقتصاد اساس راحت و آسایش بشری است٬ آدم ولخرج همیشه در زحمت است٬ اسراف از طرف هرکس که باشد٬ گناه نا بخشودنی است ما هرگز نباید مثل بعضی گیاهان، انگلی زندگی کنیم هر کس باید شغلی داشته باشد چه شغل فکری و چه شغل بدنی٬ و باید با پاکی و آزادگی٬ محترم و شرافتمندانه زندگی کند به طوری که سرمشق دیگران گردد هر گاه شخصی به یک قرص نان خشک قناعت کند و راضی باشد٬ هزاران بار بهتر از آن است که غذایی شاهانه داشته باشد ولی پول آن از جیب دیگران به ناحق در آمده باشد فکر و روح شخص قانع٬ همیشه آرام و قلبش راحت و مسرور است. ظهور جدید برای عصر جدید صفحه 126
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 792
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند:
حجاب نسوان مانع از تعلیم و تعلم است فقها در این خصوص مبالغه نمودند که حتی صوت نساء شنیدن را جائز ندانستند و حال آن که مسلم است که عایشه که حرم حضرت بود می نشست از او سؤالات می نمودند و جواب می داد و در طواف کعبه فریاد لاقناع و لالثام برآورد و سکینه دختر حضرت امام حسین می نشست شعرا در محضرش اشعار می خواندند و او را حَکَم قرار می دادند پس جائز بود البته اگر در میان صدهزار حجاج روباز باشد در سایر مواقع به طریق اولی باید باشد دیگر دست و رو داخل در حجاب نیست بلکه مو و سایر اعضا باید پنهان باشد عصر اول چنین بود لکن بعد برین افزودند به درجه ای که نساء را حبس کردند و از تعلیم و تعلم منع نمودند و به نهایت ذلت رساندند آن بود که نساء شرق از هر ترقی باز ماندند اما عصمت لازم و ضبط و ربط بسیار واجب لکن به درجه ای که مانع از تعلیم و تعلم نشود زیرا شریعت الله مؤسس فضائل است نباید آنها را از تحصیل فضائل منع نمود البته زن عالمه بهتر از زن جاهله است ولی با محافظه عصمت و عفت ... (امر و خلق، جلد3، ص341)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 787
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند:
"ای اهل ایران قلب که ودیعۀ ربّانیّه است، او را از آلایش خودپرستی پاک و مقدّس نموده به اکلیل نوایای خالصه مزیّن نمایید تا عزّت مقدّسه و عظمت سرمدیّۀ این ملّت باهره چون صبح صادق از مشرق اقبال طالع و لائح گردد. این چند روز ایّام حیات دنیویّه، که چون ظلّ زائل است، عنقریب به سر آید. جهد نمایید تا مشمول الطاف و عنایت ربّ احدیّت گردید و اثر خیری و ذکر خوشی از خود در قلوب و السُن اخلاف بگذارید... ای خوشا حال نفسی که خیر ذاتی خود را فراموش نموده، چون خاصّان درگاه حق گوی همّت را در میدان منفعت جمهور افکنده تا به عنایت الهیّه و تأییدات صمدانیّه مؤیَّد بر آن گردد که این ملّت عظیمه را به اوج عزّت قدیمه رساند و این اقلیم پژمرده را به حیات طیّبه تازه و زنده نماید و چون بهار روحانی اشجار نفوس انسانی را به حلیۀ اوراق و ازهار و اثمار سعادت مقدّسه سرسبز و خرّم نماید." عبدالبها رساله مدنیهص76
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 784
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند:
"هيچ امری باندازه خد‌مت بامراللّه موفّقيّت در برندارد. خدمت مغناطيس تأييدات الهيّه است . در اينصورت وقتی شخص فعّال باشد روح القدس او را تأييد ميکند و در صورت عدم فعّاليّت روح القدس از شمول تأييد باز مانده و شخص از اشعّه شفا دهنده و روح بخش آن محروم ميماند " . ( ص ٤٥ نمونه حيات بهائی - ترجمه مصوّب )
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 783
شمول تائیدات الهیه از نصوص مبارکه حضرت عبدالبهاء
نظر به قلت عدد نکنید .....بلکه قلوب را پاک بجوئید . یک نفس مقدس بهتر از هزار نفوس دیگر ... اگر نفوس معدودی در محفل محبوبی با احساسات ملکوتیه و انجذابات رحمانیه و فراغت قلب و تنزیه و تقدیس صرف اجتماع نمایند و به نهایت روح و ریحان الفت کنند ... ان انجمن نفوذ در کل عالم کند و احوال و اقوال واعمال ان جمع سررشته سعادت ابدیه و نفوذ مواهب ملکوتیه گردد
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 782
نصایح حضرت عبدالبهاء بر عزت و بزرگواری نفوس
هوالله... "پس بزرگی و عزت قدیمه مخصوص در شئون رحمانی و دخول در ظل کلمه الهی است تا توانی در این بحر بی پایان خوض کن و از این معین صافی یزدان بنوش و در سبیل حضرت جلیل بکوش تا بر سر تاج عزت سرمدی نهی و بر سریر عظمت ابدی جالس شوی و از افق امکان چون صبح نورانی طلوع نمایی.ع ع" مکاتیب هشت -صفحه 120
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 780
حضرت عبدالبهاء ميفرمايند :
" هر مظلومی را ملجأو پناه باشيد و هر مغلوبی را دستگير و مجيرِ توانا . هر مريضی را طبيب حاذق باشيد و هر مجروحی را مرهم فائق شويد . هر خائفی را پناه امين گرديد و هر مضطربی را سبب راحت و تسکين، هر مغمومی را مسرور نمائيد و هر گريانی را خندان کنيد، هر تشنه را آب گوارا شويد و هر گرسنه را مائده آسمانی گرديد هر ذليلی را سبب عزّت شويد و هر فقيری را سبب نعمت گرديد " ٠ (لوح احبّای امريک -مائده آسمانی ج ٥
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 779
حضرت عبدالبهاء میفرمایند:
انسان خوب است که بخندد. خنده راحتی روحانی می‌آورد. وقتی ما در زندان بودیم و تحت محرومیت و شکنجۀ بی‌اندازه به سر می‌بردیم، هر یک در انتهای روز یکی از خوش‌ترین حوادث را بیان می‌کرد و اکثر اوقات مسجونین به حدّی می‌خندیدند که اشک بر گونه‌ها فرو می‌ریخت. سعادت هرگز مربوط به اوضاع مادّی ظاهری نیست. اگر چنین بود که سالیان دراز زندان خیلی به حزن و سختی می‌گذشت. ولی چنین نبود. بلکه در نهایت درجۀ سرور و روحانیت گذشت. (درگه دوست، ص161)
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 778
جضرت عبد البهاء می فرمایند :
ای ثابتان، هر چند انسان را خداوند پاک از مشتی خاک خلق فرمود، ولی در این صدف، دُرّی در نهایت درخشندگی و روشنی آفرید که پرتوش خاور و باختر را نورانی نماید و آن گوهر، مهر حضرت یزدانی است منتخباتی از مکاتیب ، ج ۲ ، ص ۹۸
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 777
دربارۀ ارزش جمع شدن برای دعا و مناجات، حضرت عبدالبهاء ميفرمايند:
«انسان ممکن است بگوید هر وقت میل داشته باشم بدعا میپردازم وقتی که احساسات قلبیه‌ام را منجذب الی اللّه یابم خواه در بیابان خواه در شهر یا در هر کجا باشم چه لزومی دارد بجائی بروم که دیگران در روز مخصوص و ساعت معین مجتمعند تا متّفقاً با آن نفوس بدعا بپردازم در صورتیکه شاید حالت روحی آماده برای دعا و مناجات نداشته باشم. این طرز فکر خیالی باطل است زیرا هر جا جماعتی مجتمعند قوّتشان بیشتر است افراد سپاه اگر تنها و منفرداً بجنگند هرگز قوّهء یک لشکر متّحد را ندارند. پس اگر در این جنگ روحانی همهء افراد لشکر متّحد شوند آنوقت عواطف روحانی متّحدهء آنها معین یکدیگر بوده و ادعیه‌شان مقبول ميشود."(1) (1). بهاءالله و عصرجديد . صفحه ١٠٩
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 776
حضرت عبدالبهاء می فرمایند:
" امتحانات بجهت آزمایش قابلیت روح انسان پیش می آیند. خداوند از قبل بر صلاحیت و مقام ارواح آگاه است ولی انسان که اسیر خودپرستی است بر مدارج ضعف خود آگاهی ندارد تا وقتی که دچار امتحان گردد و ضعفش بر او ثابت شده بداند که تا چه اندازه آمادگی و استعداد انحطاط و انحراف را دارد. امتحانات آنقدر ادامه می یابند تا روح بر ضعف خود آگاه شده از طریق پشیمانی و تاسف، آن ضعف و سستی را ریشه کن سازد. بر طبق تعالیم دیانت بهایی، امتحانات، مشکلات و سختی ها اموری غیر قابل اجتناب هستند که بطور طبیعی باعث تکامل روح انسان می گردند.از طرف دیگر بسیاری از مصائب و گرفتاریها در اثر بی توجهی در امور زندگی رخ می دهند که البته قابل جلوگیری هستند. تعالیم بهایی به ما می آموزد که برای حفظ از امتحانات شدیده با دعا بدرگاه الهی متوسل شویم
حضرت عبدالبهاء
   
بیانات مبارکه 775
حضرت عبدالبهاء میفرمایند:
"ای یاران الهی به کمال نشاط وانبساط عالم انسانی را خدمت نمایید وبه نوع بشر محبت نمایید نظر به حدودی نکنید وممنوع به قیودی نشوید زیرا حدود وقیود در ظهور کمالات انسانی حجاب ظلمانی گرددوآزادی سبب ظهور موهبت الهی شود آنی سکون نیابید ودقیقه ای قرار مجویید ودمی نیاسایید مانند دریا پر جوش گردیدوبمثابه نهنگ بحر بقا بخروش آیید صمت وسکون وقرار وسکوت شان اموات است نه احیا واز خصائص جماد است نه طیور گلشن ملااعلی عنقریب این بساط حیات منطوی شود واین لذائذ ونعما منتهی گردداز برای نفوس یاس حاصل شود وهر مقصد وآرزویی باطل گرددپس تا جان در جسد است باید حرکتی نمود وهمتی کرد وبنیانی بنیاد نهاد که قرون واعصار فتور به ارکان نرساند واحقاب و ادهار سبب انهدام نشود ابدی باشد وسرمدی تا سلطنت جان ووجدان در دوجهان ثابت وبرقرار گردداینست وصیت عبدالبهاءواینست نصیحت این مرغ پرشکسته وبال. ع ع مکاتیب حضرت عبدالبهاءجلد4 ص134
حضرت عبدالبهاء
   
الواح حضرت عبدالبهاء 774
هُو اللّه
ای پروردگار مهربان شرق در هيجان است و غرب در موج بی پايان نفحات قدس در انتشار و انوار شمس حقيقت از ملکوت غيب ظاهر و آشکار ترتيل آيات توحيد است و تموّج رايات تجريد بانگ سروش است و نهنگ محويّت و فنا در خروش از هر کرانه فرياد يا بهاء الابهی بلند و از هر طرف ندای يا عليّ الأعلی مرتفع ولوله ئی در جهان نيست جز غلغله جلوه دلبر يکتا و زلزله ئی در عالم نه جز اهتزاز محبّت محبوب بيهمتا احبّای الهی در جميع ديار با نفس مشکبار چون شمع روشنند و ياران رحمانی در جميع اقاليم مانند گلهای شکفته از طرف چمن دمی نياسايند و نفسی بر نيارند جز به ذکر تو و آرزوئی ندارند جز خدمت امر تو چمنستان حقيقت را بلبل خوش الحانند و گلستان هدايت را شکوفه های معطّر بديع الالوان خيابان حقايق را طرّاحی گلهای معانی نمايند و جويبار هدايت را مانند سرو روان بيارايند افق وجود را نجوم بازغند و مطالع آفاق را کواکب لامع مظاهر تأييدند و مشارق نور توفيق ای خداوند مهربان کل را ثابت و مستقيم بدار و الی الأبد ساطع و لامع و پر انوار کن تا هر دم از گلشن عنايت نسيمی وزد و از يم موهبت شبنمی رسد رشحات سحاب محبّت طراوت بخشد و نفحات گلشن وحدت مشامها معطّر کند ای دلبر آفاق پرتو اشراقی ای محبوب جهان جلوهء جمالی ای قويّ قدير حفظ و امانی ای مليک وجود ظهور قدرت و سلطانی ای خدای مهربان در بعضی بلدان اهل طغيان در هوج و موجند و محرّکين بی انصاف شب و روز در اعتساف ظالمان چون گرگ در کمين و اغنامی مظلوم و بی ناصر و معين غزالان برّ وحدت را کلاب در پی و تذروان کوهسار هدايت را غرابان حسد در عقب ای پروردگار حفظ و حمايت فرما ای حافظ حقيقی صيانت و حمايت کن در پناه خويش محروس دار و به عون خود از شرور مصون بدار توئی حافظ حقيقی و حارس غيبی و نگهبان ملکوتی و مهربان آسمانی.
حضرت عبدالبهاء
   
الواح حضرت عبدالبهاء 773
(لوحی به خطّ مبارک حضرت عبدالبهآء و تبریک عید اعظم رضوان به احباء )
لزوم وجد و سرور در ایّام رضوان هوالله ای عندلیب حدیقۀ معانی، اشعار فصیح معانی بدیع داشت و در ثنای آستان اسم اعظم جامع جمیع صنایع شعریّه بود. یاران و امآء رحمن در نهایت وجد و سرور ترتیب و ترنیم نمودند.این عبد با عدم فرصت به خطّ خویش تحسین می‌نگارد. عید رضوان چون بدایت اعلان ظهور من یظهره‌الله بود و جمال قدم با وجود آن که نفی و سرگون بودند در کمال سرور و عظمت و عزّت الهیّه در باغ نجیب‌پاشا در خارج عکّا تجلّی و اشراق به کلّ آفاق فرمودند و جمیع اعناق خاضع بود و کافّۀ اصوات خاشع، لهذا این ایّام بسیار مبارک است. احبّاء باید نهایت وجد و سرور مُجریٰ دارند. سبحان‌الله، الَی‌الآن در هیچ تاریخی دیده نشده است که با وجود آن که حرکت اسم اعظم از بغداد به عنوان نفی و سرگون بود، ولی به درجه‌ای عزّت و اقتدار و عظمت حضرت کبریاء ظاهر و آشکار بود که والی و مشیر نامق پاشا با جمیع ارکان ولایت و امرآء لشکر، کافّةً خاضع و خاشع بودند. "و للهِ العزّة مِن قبل و من بعد" مشهودِ جمیع انظار و ابصار بود. کافّۀ دوستان را به جهت حلول این یوم مبارک از قِبَل عبدالبهآء تحیّت ابدع ابهی و تهنیت کبری ابلاغ دارید. و علیک البهآء الأبهی. ع ع آقا میرزا عبدالحسین در حیفا در مدرسۀ معتبری به تحصیل لسان عرب و فرانساوی مشغول است. ع‌ع (مجموعه مکاتیب حضرت عبدالبهآء، شماره 52، ص607)
حضرت عبدالبهاء
   
الواح حضرت عبدالبهاء 772
حضرت عبدالبها از ما می خواهند که از خطای احدی دم نزنیم در حقش دعا کنیم و با مهربانی به اصلاح خطایش پردازیم نظر به صفات نیکو نمائیم نه به آنچه ناپسند است، اگر کسی ده صفت نیک داشته باشد و یک صفت زشت آن ده صفت نیکو را ببینیم نه آن یک صفت زشت و اگر ده صفت ناپسند داشته باشد و یک صفت پسندیده باز به این یک صفت پسندیده ناظر باشیم و آن ده را اصلا نبینیم کلمه ناسزا در حق احدی بر زبان نرانیم اگر چه دشمن باشد.
در لوحی می فرمایند: بدترین خلق انسانی و گناه عظیم غیبت نفوس است علی الخصوص صدورش از احبای الهی. اگر نوعی می شد که ابواب غیبت مسدود می شد و هر یک از احبای الهی ستایش دیگران را می نمود، آنوقت تعالیم حضرت بهاءاللّه نشر می یافت قلوب نورانی می گشت روح ها ربّانی می شد عالم انسانی سعادت ابدی می یافت. ظهور جدید برای عصر جدید صفحه 107
حضرت عبدالبهاء
   
الواح حضرت عبدالبهاء 766
هوالله
ای بنده بهاء، سَرهاست که در پای آن دلبر یکتا افتاده و جان هاست که در سبیل آن معشوق حقیقی در میدان وفا، فدا گشته. این از مقتضای عشق و محبّت است و از شُروط انجذاب و خُلّت. یوسف رحمانی به چاه کنعانی افتاد و مسیح نورانی، سَر ِِ دار بیاراست. سیّد حَصور، حنجر به خنجر بخشید و سَروَر ابرار، شهیدِ دشتِ کربلا گردید. سلطان وفا، هدف هزار تیر جفا شد. جمال ابهیٰ، صد هزار بلایا تحمل فرمود و آثار زهر، همیشه در دو پهلوی مبارک ظاهر بود. حضرت قُدّوس در مشهد فدا "سُبّوحٌ قدّوسٌ ربُّ الملائکة و الرّوح" فرمود و جناب باب "فَدَیتُکَ روحی یا رَبّ الاَرباب" ندا کرد. سلطانُ الشّهداء و محبوبُ الشّهداء، زمین را به خون نازنین رنگین نمود و شهدای خراسان به قربانگاه عشق شتافتند. شهیدان یزد در مَهدِ وفا، مقرّ گزیدند و جانبازان اصفهان، مانند بازان به اوج شهادت پریدند. مقصود این است که این از مقتضای حضرت عشق است و باید چنین باشد و الّا هر خاری، دَم از عالم گُل زند و هر جزئی، آهنگ کُل از حنجر بر آرد. هر خسیسی خود را شخص نفیس شِمُرَد و هر اسیر طبیعتی، خود را مَظهر حقیقت داند. لِهذا امتحان به میان آید و افتتان رُخ بگشاید و صادق از کاذب، ممتاز گردد. وَ عَلیکَ التّحیّة و الثّناء. عبدالبهاء عباس (مجموعه آثار مبارکه مخصوص محافل تذکّر، ص 124)
حضرت عبدالبهاء
   
الواح حضرت عبدالبهاء 765
هوالابهی
ای عبدِ علی، مولای خویش را ملاحظه نما که در سبیل جمال قدم چه جانفشانی نمود و روح را به چه ارزانی مبذول فرمود. سینۀ چون سینا را سپر تیر بلا کرد و هدف سهم جفا. قلب چون آفتاب را آماج رَصاص و نشانگاه صد هزار گلولۀ پر شعلۀ جانگداز نمود، پس من و تو چه باید نمائیم؟ حیف نباشد که ناز کنیم و خویش را به بیگانه و خویش دمساز نمائیم؟ در فکر آسودگی جان و کام دل و راحتِ وجدان افتیم؟ لاوالله! پس باید اقلّاً جانی قربان نمائیم و هَوی و هَوس را کنار نهیم، پیمانه ای از آن محیط عظیم بنوشیم، بویی از آن گلشن نصیب بریم، شَرَری از آن نار محبتُ الله بهره گیریم. نه آنکه حکایتی بشنویم و روایتی استماع نماییم که فلان جانفشانی نمود و دیگری خویش را قربانی کرد، آن یک، جام ِ اَلَست به دست گرفت و دیگری در خُمخانه الهی، سرمست شد. از روایت، ثمری نه. پس باید قدمی در این میدان نهاد و کأسی نوشید... عبدالبهاء عباس منبع: (نشریه پیام بهائی، ش 175، ص 2)
حضرت عبدالبهاء
   
الواح حضرت عبدالبهاء 764
"هوالله
ای عبادِ حق و اماءِ رحمن، عشق ز اوّل سرکش و خونی بُوَد تا گریزد آنکه بیرونی بُوَد از لوازم حبّ صادق، تحمل بلایا و مِحَن سابق و لاحِق است. عاشق مفتون همواره آغشته به خون است و مشتاق دیدار همیشه آوارۀ دیار. فَنِعمَ ما قال: عاقلان خوشه چین از سِرّ لیلی غافلند کین کرامت نیست جز مجنونِ خرمن سوز را لهذا در جمیع قرون و اعصار، ابرار، هدفِ تیر بلا بودند و مقتولِ سیف جفا. گاهی جام بلا نوشیدند و گهی سمّ جفا چشیدند و دمی آسایش و راحت ندیدند و نَفَسی در بستر عافیت نیارمیدند؛ بلکه عقوبت شدید دیدند و بار محنت هر یزید کشیدند و در سجن و زندان دل از جهان و جهانیان بریدند. لهذا اکثر اولیای الهی در مشهد فدا شهید گردیدند. صبح هُدی، حضرت اعلی در افقِ فدا افول فرمود؛ حضرت قدّوس به دلبر شهادت کبری، مانوس شد؛ جناب باب در قربانگاهِ عشق فتح باب نمود؛ حضرت وحید در میدان جانبازی، فرید گشت؛ جناب زنجانی در دشتِ بلا قربانی شد؛ حضرت سلطان الشهدا به مشهد فدا شتافت؛ جناب محبوب الشهدا در قربانگاهِ الهی بشارت کبری یافت؛ حضرت اشرف در معرض شهادت به شَرَف عظیم مشرّف گشت؛ حضرت بدیع در مورد فنا سُبحانَ رَبّیَ الاَبهی گفت؛ شهدای ارض "یاء" (یزد) صهبای شهادت کبری را به نهایت حلاوت نوشیدند، شهدای شیراز در میدان عشق با نغمه و آواز جانبازی نمودند. کشتگان دشت نیریز از جام لبریز سرمست گشتند؛ شهدای تبریز در میدان جانفشانی شوری انگیختند و رستخیزی نمودند؛ جانبازان مازندران ربّ اختِم عَلَینا هذِهِ الکأسَ الطّافحةَ بِالرّحیق فریاد نمودند؛ شهدای اصفهان به نهایت روح و ریحان جانفشانی کردند. خلاصه، نوکِ خاری نیست کز خون شهیدان سرخ نیست و ارضی نیست که به دَمِ عاشقان رنگین نگردید. مقصود این است تا بدانید که تحمّل بلایا و محن و شهادت در سبیل ذوالمِنَن از آئین دیرین عاشقان است و منتهی آرزوی مشتاقان. پس شکر کنید خدا را که از این ساغر، جرعه ای نوشیدید و از بلایای سبیل آن دلبر، سمّ قاتلی چشیدید. این زهر نه، شهد و شِکر است و این تلخ نه، قندِ مکرّر است... در هر دم باید صد شکرانه نمود که مورد بلا در سبیل هُدی شُدید و معرض جفا حبّاً بِحَضرت کبریا گردیدید. عاقلان از حلاوت این کأس، بی خبر و عاشقان از نشئۀ این باده، سرمست و پر طرب. هر دیدۀ بینا که روی آن دلبر رعنا دید، آشفته گردید جانفشانی نمود و هر گوش شنوا که آن نغمۀ ربّانی بشنید، مستمع از فرط طرب جانبازی فرمود. پروانۀ عشق، حول سراج الهی بال و پر بسوزد و سمندر حب در آتش عشق برافروزد. مرغ بیگانه را از حرارت این آتش بهره و نصیب نه و طیر ترابی را در این دریای الهی خوض و شنایی نیست. الحمدلله شما ماهیان این دریائید و مرغان این صحرا و پروانه های این شمع و بلبلان این چمن و عَلَیکُمُ البَهاء الاَبهی. ع ع" مأخذ: مکاتیب حضرت عبدالبهاء، جلد 6، ص 127
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 688
اوست درخشنده و تابان
ای خداوند اين بنده مستمند را در درگاه خداونديت ارجمند نما و اين افتادهء بيچاره را بلند و دانشمند فرما دلش را دريا کن و جانش را همدم جهان بالا همراز سروش و هم آواز مرغ پر خروش تا چون پرندگان گلشن آسمانی بنالد و چون سرو آزاد در جويبار خوش يزدانی ببالد و آسايش يابد . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 687
هُو اللّه
ای پروردگار اين مشتاقان آشفتهء روی تو اند و سر گشتهء کوی تو و متوجّه به سوی تو و عاشقان خوی دلجوی تو اين نفوس مبارک را در جهان ملکوت بر سرير عزّت ابديّه استقرار ده و اکليل جليل مواهب کلّيّه بر سر نه تا در جهان بالا سر فراز گردند و با نغمه و آواز به شکرانهء الطاف پردازند توئی مقتدر و توانا و توئی دهنده و بخشنده و بينا انّک انت الکريم العظيم المتعال . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 686
هُو الابهی الابهی
إِلهی قد اشتعل فی قطب الامکان نار محبّتک الّتی استضائت بانوارها ملکوت الوجود من الغيب و الشّهود و تَعَطَّرَتِ الآفاق من نفحات قدسک الّتی تَبَعَثَّتْ من حدائق تقديسک و استضائت الوُجوه بالاشعّة السّاطعة من شمس الحقيقة المشرقة من ملکوت الأَبهی علی هياکل التّوحيد و مظاهر التّفريد و مطالع التّقديس و مشارق انوار التّجريد عمّا سواک أَيْ رَبِّ هذا عبدک الّذی توجّه اليک مشتعلاً بنار الاشتياق و مُسْتَجِيْراً من شدائد الفراق ظمآناً لِمَعِيْنِ وصالک و مشتاقاً لزيارة جمالک المبين من أُفق لقائک فلّما قَطَعَ السّبيل آمِلاً أَنْ يَرْوَی الغليلُ من هذا السّلسبيل وجد جمالک الأَبهی قد صعد الی الأُفق الأَعلی حينئذٍ أَخَذَتْهُ رَعْدَةُ الحسرات و وقع فی السّکرات و ذَرَفَتْ عيناه بالعَبَرات و تصاعدت من أَحْشائه الزَّفَرات بحزنٍ عظيم رَبِّ اجعله فائزاً بلقائک و مُتَمَتِّعاً بوصالک فی جبروتک الأَعلی و ملکوتک الأَبهی و رفيقک الأَسمی بلطفک و عنايتک و تختصّ برحمتک من تشاء . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 685
هُو اللّه
ای خداوند فضل و عنايتی و حفظ و حمايتی و لطف و صيانتی تا نهايت ايّام ممتاز از بدايت گردد و خاتمة الحيات فاتحة الالطاف شود و هر دم لطف و عنايتی رسد و هر نَفَس عفو و رحمتی مبذول گردد تا آنکه در ظلّ ممدود تحت لواء معقود به ملکوت محمود راجع گردم توئی منّان و مهربان و توئی ربّ الجود و الاحسان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 684
هُو اللّه
ای پروردگار اين نفس پاک توجّه به ملکوت تو نمود و تضرّع و زاری کرد تا حال اسير ناسوت بود حال قصد ورود در ملکوت بقا نمود و توجّه به جهان روحانی کرد و اميد الطاف نامتناهی داشت ای آمرزگار گنه بيامرز و عفو و غفران مبذول دار اين تشنه را به چشمهء حيات رسان و اين ماهی را در بحر بی پايان غفران غوطه ده تا اين طير به گلشن رحمانی پرواز نمايد و در حدائق عفو و مغفرت نامتناهی درآيد توئی آمرزنده و بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 683
هُو اللّه
اللّهُمّ يا إِلهی و رَبِّی و مُنائی و نوری و بهائی و ملجئی و رجائی قد تَحَيَّرْتُ فی ذکرک و ثنائک و احْتَرْتُ فی تمجيدک و تقديسک کلّما أَتَعارَجُ الی سُمُوِّ الادراک و أَتصاعد الی علوّ الاکتشاف أَرَی نفسی عاجزةً عن ادراک کُنه آيةٍ من آياتک فکيف هُويّة ذاتک و حقيقة اسمائک و صفاتک و العقول اذ عجزت يا إِلهی عن عرفان لَمْعَةٍ من شهاب متشعشع فی فضاء انشائک فکيف تَسْتَطِيْعُ أَنْ تُدرک کينونة الشّمس مع ظهور آثارها الزّاهرة للعقول فی مملکتک و النّفوس اذ ذَهَلَتْ عن ادراک قطرة من بحور اسرارک فکيف الاکْتِناه فی الاکتشاف عن محيط انوارک و بسيط آثارک فالعقول يا إِلهی ذاهلةٌ و النّفوس يا محبوبی حائرة و طيور الأَرواح هائمةٌ و صُقُور الأَفهام قاصرة عن الطّيران فی أَوج وحدانيّتک و عرفان آية من آيات احديّتک و أَنَّی لهذا الضّعيف عُهْدة هذا الخَطْب الجسيم و أَنَّی لهذا الکليل النّطق و البيان البليغ ما لی الّا أَن أَکُبَّ بوجهی علی عتبة رحمانيّتک و أُمَرِّغَ جبينی بتراب رَحْبَةِ فردانيّتک و اقول رَبِّ رَبِّ أَدْرِکْ عبدک المتضرّع اِلی باب احديّتک المُنْکَسِر الی حضرة ربوبيّتک الخاضع لظهور الوهيّتک الخاشع لسلطان رحمانيّتک الّذِی اخْتَرْتَه لحبّک و اجْتَبَيْتَهُ لذِکرک و ارْتَضَيْتَ له حمدک و ثنائک رَبِّ رَبِّ انّه سمع ندائک عند تَبَلُّجِ صبح احديّتک و لَبَّی لخطابک عند تَلَجْلُجِ عُباب طمطام موهبتک و آمن بک و بآياتک عند سطوع فجر العرفان و خضع لسلطانک عند شروق انوار الايقان و أَقْبَلَ الی جمالک الاعلی عند بزوغ نور الهدی و احتمل کلّ بلاءٍ فی موطنه من شرّ الأَعداء الی ان هجم عليه أَلَدُّ الخُصَماء لحبّه لطلعتک النَّوراء فَاضْطُرَّ الی الهجرة و الجلاء الی ارض الطّفَّ فتحمّل کلّ کَربٍ و بلاءٍ حتّی وصل الی بقعة کربلاء ارض احْمَرَّتْ بدماءٍ مطهّرةٍ من الاصفياء و تعطّر أَرْجائُها بنفحاتِ رائحةٍ طيّبهٍ انتشرت من ثار سيّد الشّهداء ثمّ مَکَثَ يا إِلهی بُرْهَةً من الزّمان و آوِنَةً من الأَحيان فَأَقْبَلَ الی انوار وجهک السّاطعة من الجمال الأَبهی و اقْتَبَسَ نار الهدی من الشّجرة المبارکة الّتی اصلها ثابت و فرعها فی السّماء و اتّبع ندائک بِتَلبِيَةٍ تَأَجَّجَتْ بها نار محبّتک فی الکَبْد و الأَحشاء و سرع الی عتبتک العليا و قام علی خدمتک بکلّ القوی و ادرک الحضور بين يديک فی الزَّوراء و هو يا محبوبی مواصل التّحرير لآياتک من الغَداة الی العِشاء و يَتَبَتَّل اليک و يتضرّع الی باب رحمانيّتک و يدعوا الکلّ الی جمال احديّتک الی ان هاجَرْتَ يا محبوبی بتقدير منک من تلک البِقاع النّوراء إِلی المدينة الکُبری و منها الی ارض السّرّ الشّاسعة الأَرجاء و منها الی هذه البقعة المبارکة الّتی أَثْنَيْتَ عليها فی الزُّبر و الأَلواح فَوَقَعَ ذلک الْحَبْرُ الجليل اسيراً من الزَّوراء الی الحَدْباء و قاسَی فی سبيلک الدّاهية الدَّهْماء و البليّة العظمی و کان فی خِلال الأَسْرِ سُلْوَةً لقلوب الأَحبّاء و نامقاً لأَلواحک المُرْسَلة الی کلّ الأَنحاء ثمّ حَضَرَ يا منائی باذنک الی هذا السّجن الّذی شاع و ذاع ذکره باحسن الأَنباء بين الوری و استجار فی جِوار قربک الأَدْنی متمنّياً فضلک الأَوْفی و اشتغل بخدمة امرک بکلّ همّة عليا و کان يحرّر آياتک فی الصّباح و المساء حتّی کَلَّتْ عيناه و ارْتَجَفَتْ أَنامِلُهُ بما وَهَنَ عَظْمُهُ و بلغ من العمر عَتِيّاً فلم يَفْتُرْ يا إِلهی رَمْشَةَ عينٍ عن خدمتک و لم يَتَهاوَنْ يا محبوبی طَرْفَةَ طرفٍ فی عبوديّتک و عَبَدَک بکلّ انقطاع و انکسار الی عظمة جلالک و انجذاب الی ملکوت جمالک و قضی ايّامه فی نشر نفحاتک و اعلاء کلمتک و اقامة برهانک و بيان حُجّتک البالغة و قدرتک الدّامغة و عزّتک الباهرة و عظمتک الزّاهرة حتَّی اشْتَهَرَ فی الآفاق بالأُلفة و الوفاق و اقتباس انوار الاشراق فی يوم الميثاق فاشتاق الی ملکوتک الابهی و رفيقک الاعلی و قال أَدْرِکْنِی يا بهاء الابهی و ارجعنی اليک و أَجِرْنی فی جوار رحمتک الکبری و أَسْقِنی الکأس الطّافحة بصهباء اللّقاء و طيّرنی الی وَکْرِی الّذی فی الفردوس الأَعلی فی جنّتک الأَبهی فَأَجَبْتَ له الدّعاء و سَمَحْتَ بما ناجی فی جُنْحِ اللَّيالی الظَّلْماء و أَرْجَعْتَهُ اليک بوجه مُسْتَبْشِرٍ بنور الفضل و العطاء رَبِّ رَبِّ أَکْرِمْ له المَثْوی و أَجْزِلْ له النَّدی و أَدْخِلْهُ مَدْخَلَ صدق و أَنْزِلْهُ منزلاً مبارکاً فی مشهد اللّقاء حتّی يَتَمَتَّعَ بمشاهدة انوار طلعتک الزّهراء الی السّرمد الّذی ليس له انتهاء و وفّق الّذين کلّ واحد منهم قُرَّةً لعينه و فِلْذَةً من کَبْدِه علی ان يَقْتَفُوا اثره من بعده انّک انت الکريم الرّحيم الوهّاب و انّک انت العزيز القدير المستعان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 682
هُو الابهی
آمرزنده و مهربانا اين جانهای پاک از زندان خاک آزاد شدند و به جهان تو پرواز کردند نيکخو بودند و مفتون روی تو و تشنه جوی تو در زمان زندگانی به نفحه رحمانی زنده شدند ديده بينا يافتند گوش شنوا داشتند از هر بستگی آزاد بودند و پيوسته به عناياتت خرم و دلشاد حال به جهان راز پرواز نمودند و در جوار رحمتت بر شجره طُوبی لانه و آشيانه سازند و به نغمه و ترانه پردازند خدايا اين نفوس را گناه بيامرز و از چاه به اوج ماه برسان در گلشن الطاف راه ده و در چمن عفو و غفران پناه بخش سرور آزادگان کن و در حلقه مقرّبان درآر بازماندگان را نوازش فرما و آسايش بخش و زيور عالم آفرينش کن تا به ستايش تو پردازند و به تسبيح و تقديس تو توئی عفوّ توئی غفور توئی آمرزنده و مهربان. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 681
هُو اللّه
ای خداوند مهربان دوستان همدان ياران تو اند و خادمان درگاه تو ثابت بر پيمانند و نابت در اين گلستان مشتعلند و منجذب متضرّعند و مبتهل مستقيمند و مستديم بر عبوديّت تو ای ربّ کريم خدايا اين جمع مبارک را تاج عزّت ابديّه بر سر نه و اين انجمن انسانی را آيات رحمانی فرما و اين نفوس نفيسه را انيس موهبت کبری کن و اين اشخاص محترمه را شهير آفاق فرما توئی بخشنده و دهنده و مهربان عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 680
هُو اللّه
ای پروردگار ياران شيراز محرم رازند و در عبوديّت آستان مقدّس با عبدالبهاء همدم و هم آواز آن نفوس را آيت هُدی کن و آن گروه را مهبط الهام ملکوت ابهی نما تا شور و ولهی انگيزند و مشک و عنبری ببيزند وجد و طربی عطا کن جنبش و حرکتی ببخش تا هر يک شهباز اوج موهبت کبری شوند و عنقاء قاف ملکوت ابهی گردند از فضل تو اميد وارم و از الطاف بی پايانت در انتظار توئی بخشنده و درخشنده و دهنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 679

پروردگارا کردگارا ای يزدان من و خداوند مهربان من اين فارسيان ياران ديرينند و دوستان راستان خاور زمين شيفته و آشفتهء روی تو اند و سر گشته و گمگشتهء کوی تو سالهای دراز نگران روی تابان تو بودند و در آتش مهر سوزان تو پس دری بگشا و پرتوی ببخشا تا دلها آسمان گردد و جانها گلستان توئی توانا توئی بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 678
ای يزدان پاک
اين فارسيان ياران ديرينند و دوستان قديم آواره بودند و سرگردان و بی سر و سامان حال که در پناه خود جان بخشيدی و الطاف بی پايان روا داشتی معتکف کوی خويش نمودی و دلداده روی خويش و با بهره از خوی خويش اين جانهای پاک را تابناک کن و در اعلی غرف افلاک منزل و مأوی بخش ظهير و نصير شو و شهرياران کشور اثير فرما تا هر يک در افق وجود تابنده اختری گردند و از گنج محبّت و هدايتت ديهيم و افسری جويند توئی مقتدر توئی توانا و توئی شنونده و بينا. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 677
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی و غِياثی و مَلاذی انّ احبّائک الأَصفياء و أَوِدّائَکَ النُّجَباء أَسِلّاءَ عَبدک الخليل و آلَ حبيبک ابراهيم قد هتکوا الأَستار و اطَّلَعوا بالأَسرار و کشفوا السُّبُحات وَ رَأَوْا الآيات البيّنات و اتَّبَعُوا سُنَنَ الخليل و أَخْلَصُوا وُجُوْهَهُمْ يا رَبِّی الکريم وَ ما منعتهُمُ الأَوهام و لا حجبات الأَنام عن التّوجّه الی مشرق نور رحمانيّتک و مطلع آيات فردانيّتک و مظهر ظهورک فی هذا اليوم المشهود رَبِّ أَيّدهم علی الثّبوت و وفّقهُمْ علی الرّسوخ و ثبّت اقدامهم علی الصّراط و اجعلهُمْ نُقَباء الأَسْباط و خَصِّصْهُمْ بفضلکَ و جودِکَ و اشْمُلْهُمْ بِلَحَظات أَعْيُنِ رَحمانيّتک بين بريّتک حتّی ينادوا باسمک و يُعْلُوا کلمتک و يَنْطقوا بثنائک و ينشروا آثارک و يهدوا النّاسَ اِلی المنهج القويم و الصّراط المستقيم و يَهْرَعوا الی مشرق الأَذکار فی بطون الأَسحار و يتضرّعوا اليک بقلوب خافقة بالأَذکار انّکَ اَنتَ المُعْطی القويُّ القديرُ المقتدرُ المحبوبُ لا اله الّا انتَ العزيز الودود . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 676
هُو اللّه
ای پروردگار در کتب و صحف بواسطه انبياء اخبار فرموده ای و اسرائيل را بشارت داده ای و نويد بخشيده ای که روزی آيد اسرائيل نوميد اميدوار گردد و اسير ذلّت کبری عزّت ابديّه يابد آن قوم پريشان در ظلّ ربّ الجنود در ارض مقدّسه سر و سامان يابند و از اقاليم بعيده توجّه به صهيون فرمايند ذليلان عزيز گردند مستمندان توانگر شوند گمنامان نام و نشان يابند و مبغوضان محبوب جهانيان شوند حال ستايش ترا که روز آن آسايش آمد و اسباب سرور و شادمانی حاصل شد اسرائيل عنقريب جليل گردد و اين پريشانی به جمع مبدّل شود شمس حقيقت طلوع نمود و پرتو هدايت بر اسرائيل زد تا از راههای دور با نهايت سرور به ارض مقدّس ورود يابند ای پروردگار وعد خويش آشکار کن و سلاله حضرت خليل را بزرگوار فرما توئی مقتدر و توانا و توئی بينا و شنوا و دانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 675
بنام يزدان مهربان
پاک يزدانا خاک ايران را از آغاز مشکبيز فرمودی و شور انگيز و دانش خيز و گوهر ريز از خاورش همواره خورشيدت نور افشان و در باخترش ماه تابان نمايان کشورش مهر پرور و دشت بهشت آسايش پر گل و گياه جان پرور و کهسارش پر از ميوهء تازه و تر و چمن زارش رشک باغ بهشت هوشش پيغام سروش و جوشش چون دريای ژرف پر خروش روزگاری بود که آتش دانشش خاموش شد و اختر بزرگواريش پنهان در زير روپوش باد بهارش خزان شد و گلزار دلربايش خارزار چشمه شيرينش شور گشت و بزرگان نازنينش آواره و دربدر هر کشور دور پرتوش تاريک شد و رودش آب باريک تا آنکه دريای بخششت به جوش آمد و آفتاب دهش دردميد و بهار تازه رسيد و باد جانپرور وزيد و ابر بهمن باريد و پرتو آن مهرپرور تابيد کشور بجنبيد و خاکدان گلستان شد و خاک سياه رشک بوستان گشت جهان جهانی تازه شد و آوازه بلند گشت دشت و کهسار سبز و خرم شد و مرغان چمن به ترانه و آهنگ همدم شدند هنگام شادمانی است پيغام آسمانی است بنگاه جاودانی است بيدار شو بيدار شو ای پروردگار بزرگوار حال انجمنی فراهم شده و گروهی همداستان گشته که به جان بکوشند تا از آن باران بخششت بهره به ياران دهند و کودکان خود را به نيروی پرورشت در آغوش هوش پرورده رشک دانشمندان نمايند آئين آسمانی بياموزند و بخشش يزدانی آشکار کنند پس ای پروردگار مهربان تو پشت و پناه باش و نيروی بازو بخش تا به آرزوی خويش رسند و از کم و بيش در گذرند و آن مرز و بوم را چون نمونه جهان بالا نمايند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 674
هُو اللّه
ای فرياد رس بينوايان ای خداوند مهربان من چه لياقتی داشتم که اين بخشش عظيم را شايان فرمودی و اين لطف جليل را رايگان نمودی به تقبيل آستان مقدّست موفّق کردی چه آستانی که ارواح ملأ اعلی پاسبان است و قلوب اهل ملکوت ابهی مقيم و راکع و ساجد و عاکف و خاضع چون راستان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 673
اين مناجات را هر نفسی به کمال تضرّع و ابتهال بخواند سبب روح و ريحان قلب
اين عبد گردد و حکم ملاقات دارد : إِلهی إِلهی انّی أَبْسُطُ اِليکَ أَکُفَّ التَّضَرُّعِ وَ التَّبَتُّلِ و الابتهال و أُعَفِّرُ وَجْهی بتُرابِ عَتَبَةٍ تَقَدَّسَتْ عَنْ إِدْراکِ أَهْلِ الحَقايِقِ و النُّعوتِ مِنْ أُوْلِی الأَلْبابِ أَنْ تَنْظُرَ الی عبدِکَ اَلْخاضِعِ الْخاشِعِ بِبابِ أَحديّتک بِلَحَظاتِ أَعْيُنِ رَحْمانِيَّتِکَ وَ تُغَمِّرَهُ فی بِحارِ رَحْمَةِ صَمَدانيّتکَ أَيْ رَبِّ إِنَّهُ عَبدُکَ البائِسُ الفَقِيْرُ وَ رَقِيْقُکَ السّائِلُ المُتَضَرِّعُ الأَسِيْرُ مُبْتَهِلٌ اِلَيْکَ مُتَوَکِّلٌ عَليکَ مُتَضَرِّعٌ بَيْنَ يَديْکَ يُنادِيْکَ و يُناجِيْکَ وَ يَقُولُ رَبِّ أَيِّدْنِی علی خِدمةِ أَحِبّائِکَ و قَوِّنی عَلی عُبُوْدِيَّةِ حَضْرَةِ أَحَدِيَّتِکَ و نَوِّر جَبِيْنِی بِأَنْوارِ التَّعَبُّدِ فِی ساحَةِ قُدسِکَ و التَّبَتُّلِ اِلی مَلَکُوتِ عَظَمَتِکَ وَ حَقِّقْنِی بالفَناءِ فی فِناءِ بابِ أُلُوهِيَّتِکَ و أَعِنِّی عَلَی المُواظَبَةِ عَلَی الإِنْعِدام فی رَحْبَةِ رُبُوْبِيَّتِکَ أَی رَبِّ أَسْقِنِی کَأْسَ الفَناءِ و أَلْبِسْنِی ثَوْبَ الفَناءِ و أَغْرِقْنِی فِی بَحْرِ الفَناءِ وَ اْجْعَلْنِی غُباراً فِی مَمَرِّ الْأَحِبّاءِ وَ اجْعَلْنِی فِداءً لِلأَرْضِ الَّتی وَطِئَتْها أَقْدامُ الْأَصْفِياء فی سَبِيْلِکَ يا رَبَّ الْعِزَّةِ وَ العُلی إِنَّکَ أَنْتَ الکَريمُ الرَّحيمُ المُتَعال هذا ما يُناديکَ بِه ذلِکَ العَبْدُ فی البُکُوْرِ و الآصالِ أَی رَبِّ حَقِّقْ آمالَهُ وَ نَوِّرْ أَسْرارَهُ وَ اشْرَحْ صَدْرَهُ و أَوْقِدْ مِصْباحَهُ فی خِدْمَةِ أَمْرِکَ و عِبادِکَ إِنَّکَ أَنْتَ الکَريمُ الرَّحيمُ الوهّابُ و إِنَّکَ أَنْتَ العَزِيْزُ الرَّؤُفُ الرَّحمنُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 672
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی لک الشّکر علی هذا النَّعْماء و لک الحمد علی هذه الموائد و الآلاء رَبِّ رَبِّ أَعْرِجْ بنا الی ملکوتک و أَجْلِسْنا علی موائد لاهوتک و أَطْعِمْنا من مائدة لقائک و أَدْرِکْنا بحلاوة مشاهدة جمالک لانّ هذا مُنْتَهَی المُنی و المِنْحَةُ الکُبری و العطيّةُ العظمی رَبِّ رَبِّ يسّر لنا هذا انّک انت الکريم الوهّاب و انّک انت المعطی العزيز الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 671
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی لک الحمد علی ما أَنْزَلْتَ علينا هذه المائدة الرّوحانيّة و النّعمة الرّبّانيّة و البَرَکَةَ السّماويّة رَبَّنا وَفِّقْنا علی أَنْ نَطْعَمَ من هذا الطّعام الملکوتی حتّی تَدِبَّ جواهر اللّطيفة فی ارکان وجودنا الرّوحانيّة و تَحْصُلَ بذلِکَ القوّة السّماويّة علی خدمة امرک و ترويج آثارک و تزئين کَرْمِکَ باشجارٍ باسِقَةٍ دانِيَةِ القُطُوْفِ مُعَطَّرَةَ النَّفَحات انّک انت الکريم انّک انت ذو فضل عظيم و انّک انت الرّحمن الرّحيم .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 670
هُو اللّه
ای خدای مهربان هر چند کودکانيم بينوا و طفلانيم ناتوان پريشانيم و بی سر و سامان ولی نهالهای باغيم و تو باغبان پروردگارا به فيض ابر عنايت و حرارت شمس حقيقت و هبوب نسيم هدايت اين نهال ها را نشو و نما ده و طراوت و لطافت بخش تا برگ و شکوفه آرد و مُثمر ثمر گردد خداوند مهربانا نادانيم دانا کن بی چشميم بينا فرما مرده ئيم زنده کن بی کسيم بنواز و مهربان باش موفّق بر تعلّم و تعليم کن و مؤيّد بر تحصيل و تکميل توئی مقتدر و توانا و توئی دهنده و بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 669
هُو اللّه
ای پاک يزدان اين نهالان جويبار هدايت را از باران ابر عنايت تر و تازه فرما و به نسيم رياض احديّت اهتزازی بخش و به حرارت شمس حقيقت جانی تازه عطا نما تا نشو و نما نمايند و روز به روز ترقّی کنند و شکفته گردند و پر بار و برگ شوند ای پروردگار جمله را هوشيار کن و قوّت و اقتدار بخش و مظاهر تأييد و توفيق فرما که در نهايت برازندگی در بين خلق محشور شوند توئی مقتدر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 668
هُو اللّه
خداوندا مهربانا کودکانيم بينوا و طفلانيم در نهايت فقر و فنا ولی سبزه جويبار توئيم و نهالهای پر شکوفهء بهار تو از رشحات سحاب رحمت طراوتی بخش و از حرارت آفتاب موهبت نشو و نما احسان فرما از نسيم حدائق حقايق لطافتی عنايت کن و در بوستان معارف درختان پر برگ و بار فرما در افق سعادت ابدی نجوم ساطع الانوار کن و در انجمن عالم انسانی چراغهای نورانی فرما پروردگارا اگر بنوازی هر يک شهباز اوج عرفان گرديم و اگر بگذاری بگدازيم و به ضرر و زيان گرفتار شويم هر چه هستيم از توئيم و به درگاهت پناه آريم توئی دهنده و بخشنده و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 620
هُو اللّه
رَبِّی رَبِّی کودکم خردسال از پستان عنايت شير ده و در آغوش محبّتت پرورش بخش و در دبستان هدايت تعليم فرما و در ظلّ عنايتت تربيت کن از تاريکی برهان شمع روشن کن و از پژمردگی نجات داده گل گلشن فرما بنده آستان کن و خلق و خوی راستان بخش موهبت عالم انسانی کن و تاجی از حيات ابديّه بر سر نه توئی مقتدر و توانا و توئی شنونده و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 619
هُو اللّه
رَبِّی رَبِّی کودکم خردسال از پستان عنايت شير ده و در آغوش محبّتت پرورش بخش و در دبستان هدايت تعليم فرما و در ظلّ عنايتت تربيت کن از تاريکی برهان شمع روشن کن و از پژمردگی نجات داده گل گلشن فرما بنده آستان کن و خلق و خوی راستان بخش موهبت عالم انسانی کن و تاجی از حيات ابديّه بر سر نه توئی مقتدر و توانا و توئی شنونده و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 618
هُو اللّه
پروردگارا اين اطفال را نهالهای بيهمال کن و در حديقه ميثاق نشو و نما بخش و به فيض سحاب ملکوت ابهی طراوت و لطافت ده مهربانا طفل صغيرم به دخول در ملکوت کبير فرما در زمينم آسمانی فرما ناسوتيم لاهوتی فرما ظلمانيم نورانی کن جسمانيم روحانی نما و مظهر فيوضات نامتناهی فرما توئی مقتدر و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 617
هُو اللّه
ای بديع الألطاف لطفی بديع نما و لطافت ربيع بخشا ما نهالانيم به دست مرحمتت کِشته و با آب و گل مودّتت سرشته محتاج جوی عطای توئيم و شايان ابر سخای تو اين کشت اميد را به خود مگذار و از باران عنايت دريغ مدار از سحاب جودت ببار تا نهال وجود ببار آيد و دلبر مقصود در کنار . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 616
هُو الابهی
ای خدای مهربان اين نو گل گلستان محبّتت را از شبنم عنايت تر و تازه بفرما و اين تازه نهال بوستان هدايت را به تربيت باغبان احديّت پرورش ده و اين شاخ سبز را در گلشن الطاف مزيّن به شکوفه و برگ کن و اين دردانهء معرفت را در آغوش صدف رحمت بپرور ای خداوند هر مستمندی را توانگر نما و هر دردمندی را درمان بخش هر فقيری را به گنج روان دلالت کن و هر اسيری را از زنجير قيود آزادی بخش توئی توانا و بينا و آگاه و شنوا تأييد احسان نما . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 615
هُو اللّه
ای ايزد دادگر ای خدای مهر پرور ما نهالان بوستان توئيم به دست مرحمتت کِشته و به جبهه ما خط محبّتت نوشته کلّ را اشجار پر ثمر کن و همه ما را درختان بارور فرما حروفات مفرده ايم کلمات باهرات نما کلمات مجمله ايم آيات بيّنات فرما اوراق باطله ايم کتاب مبين کن نقاط سافله ايم احرف علّيّين نما ذليل و خواريم از ذلّت برهان بی برگ و باريم به برگ و نوا رسان گنج ملکوت خواهيم و کنز لاهوتی طلبيم غنای حقيقی جوئيم و از بقای معنوی سخن گوئيم هر که را پرتو آفتاب درخشانت گيرد از ظلمت تراب بيزار است و هر که را آب ناب سيراب نمايد از نمايش سراب در کنار پس ای پروردگار نيستی آموز تا نار هستی بر افروزد و حجاب خود پرستی بسوزد تا ميان حبيب و محبوب آشنائی افتد و بين طالب و مطلوب رسم جدائی برافتد توئی دهنده و بخشنده و مهربان انّک انتَ الکريم العزيز المنّان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 614
هُو اللّه
إِلهی إِلهی نَحْنُ أَطْفالٌ رَضَعْنا مِنْ ثَدْيِ مَحَبَّتِکَ لَبَنَ العِرفانِ وَ دَخَلنا فی مَلَکُوتکَ مُنْذُ نُعُومَةِ الْأَظْفارِ وَ نَتَضَرَّعُ إِلَيکَ فی الْلَّيْلِ وَالنَّهارِ رَبِّ ثَبِّتْ أَقْدامَنا عَلی دِيْنِکَ وَ احْفَظْنا فی حِصْنِ حِفْظِکَ وَ أَطْعِمْنا مِنْ مائِدَةِ الْسَّماءِ وَ اجْعَلْنا آياتِ الهُدی وَ سُرُجَ الْتَّقْوی وَ أَمْدِدْنا بِمَلائِکَةِ مَلَکوتِکَ يا رَبَّ الجَبَرُوتِ و الْکِبْرِياء إِنَّکَ أَنْتَ الْکَرِيْمُ الرَّحْمنُ الْرَّحِيْمُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 613
هُو اللّه
خداوندا اين طفل صغير را در آغوش محبّتت پرورش فرما و از ثدی عنايت شير ده اين نهال تازه را در گلشن محبّتت بنشان و به رشحات سحاب عنايت پرورش ده از اطفال ملکوت کن و به جهان لاهوت هدايت فرما توئی مقتدر و مهربان و توئی دهنده و بخشنده و سابق الإِنعام . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 612
هُو اللّه
طفل صغيرم پستان عنايت را ثدی عزيز کن و از شهد و شير محبّتت نشو و نما بخش و در آغوش معرفت پرورش ده در کودکی آزادگی ده و فرزانگی بخش و اين بی نياز را محرم ملکوت راز نما توئی مقتدر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 611
هُو اللّه
ای جليل اکبر اين کنيز صغير را دختر خوش اختر فرما و در درگاه احديّتت عزيز کن از جام محبّتت لبريز نما تا شور و ولهی انگيزد و مشک و عنبری بيزد توئی مقتدر و توانا و توئی دانا و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 610
إِلهی إِلهی هؤُلاءِ الْأَطْفالُ فُرُوْعُ شَجَرَةِ الْحَياتِ وَ طُيُوْرُ
حَدِيْقَةِ الْنِّجاتِ لَئالِئُ صَدَفِ بَحْرِ رَحْمَتِکَ أُوْرادُ رَوْضَةِ هِدايَتِکَ رَبَّنا إِنّا نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ و نَتَضَرَّعُ اِلی مَلَکُوْتِ رَحْمانِيَّتِکَ أَنْ تَجْعَلَنا سُرُجَ الهُدی وَ نُجُوْمَ أُفُقِ الْعِزَّةِ الْأَبَدِيَّةِ بَيْنَ الْوَری وَ عَلِّمْنا مِنْ لَدُنْکَ عِلْماً يا بَهاءَ الْأَبْهی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات اطفال 609
هُو اللّه
ای خداوند بيمانند کودکی بينوا را پناه باش و بيچارهء پر گناه را آمرزنده و مهربان ای پروردگار هر چند گياه تباهيم ولی از گلستان توئيم و نهال بی شکوفه و برگيم ولی از بوستان تو پس اين گياه را به رشحات سحاب عنايت پرورش ده و اين نهال پژمرده را به نسيم بهار روحانی حرکت و طراوت بخش بيدار کن هشيار کن بزرگوار کن حيات ابديّه بخش و در ملکوتت پايدار کن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 608
هُو اللّه
پاک يزدانا خداوند مهربانا شکر ترا که اين اماء را عزيز نمودی و اين ناچيزان را تاج موهبت بر سر نهادی درِ بخشايش گشودی و رخ بنمودی و دلها بربودی ای ربّ ودود ستايش نتوانيم و از عهدهء نيايش بر نيائيم عاجزيم و ناچيز قاصريم و بی تميز ولی روی تو جوئيم سوی تو پوئيم ثنای تو گوئيم اسير زنجير محبّتيم و دستگير امير کشور موهبت شکر ترا که شهد و شکر به کامها ريختی و اين کنيزان را کامياب نمودی الحمد لک و الشّکر لک و الفضل لک و الموهبة منک انّک انت المقتدر العطوف الرّؤوف . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 607
هُو اللّه
ای پروردگار اين کنيزان را در ملکوت عزّتت عزيز نما و اين اماء را در آستان مقدّست مقبول فرما قلبشان را منوّر کن و روحشان را مطهّر فرما مشامشان را معطّر کن تا سزاوار آستان احديّت گردند و به عبادت و خدمت و تضرّع و عجز و نياز پردازند به ذکر تو زنده گردند و به محبّت تو حيات جاودانی يابند انت الکريم و انت الرّحيم و انت العزيز الرَّؤُفُ الرَّبُّ القديم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 606
هُو اللّه
پروردگارا کنيز درگاهم و ضعيف ناتوان و تو مُعين و نصير بيچارگان ای دلبر مهربان آتشی در جان و دل افروز و پردهء اوهام بسوز ديده به مشاهدهء جمالت روشن کن جان و وجدانم غبطهء گلزار و گلشن فرما از هر قيدی آزاد کن الطاف بی پايان عطا نما تا جز تو نبينيم و به غير از راه محبّتت نپوئيم و جز راز دلبری تو نگوئيم توئی بيننده و بخشنده و توانا ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 605
هُو اللّه
ای بی نياز اين کنيز ناچيز را در آستان مبارکت قبول فرما و اين بال و پر شکسته را در هوای قدس عنايتت پرواز ده اين فقيره را به کنز غنا دلالت فرما و اين ذليله را به درگاه عزّتت هدايت کن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 604
هُو اللّه
ای دلبر آفاق اين جمع نساء ترا کنيزانند و از شدّت محبّت اشک ريزان و از کمال شوق کف زنان و پاکوبان افروخته اند و جان سوخته و از ما سِوای تو دو ديده دوخته ای دلبر مهربان اين ورقات فانيات را پر شور و شعله نما تا از لمعه نور در صحرای طور اقتباس کنند و رَبِّ أَرِنِی گويان يوم لقا را احساس نمايند پروردگارا هر چند ايّام غيبت است ولی اين قرن عظيم ترا عصر ظهور است و اين صحرای وسيع وادی ايمن و شعلهء طور پروردگارا فيض ابدی بخش و فوز سرمدی ده تا به خدمت امرت قيام نمايند و آن کشور را به جليل اکبر دلالت کنند توئی دهنده و بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 603
هُو الابهی
پروردگارا پاک کردگارا اين ورقه خضره نضره که در رياض محبّتت روئيده و در حديقه معرفتت از شجره عنايت دميده چشمش به افق الطاف بی پايان باز است و قلبش در خلوتگاه راز محرم و با واقفان راز دمساز و همراز از ملکوت ابهايت تأييدی بفرما و ازجبروت اعلايت توفيقی عنايت کن که بر عهد و ميثاقت مستقيم و بر قرار ماند و بر پيمان و ايمانت ثابت و استوار رَبِّ وَفِّقْها عَلی ما تُحِبُّ و تَرْضَی إِنَّکَ أَنْتَ الْکَرِيْمُ الْوَهّابُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 602
هُو اللّه
قُولِی لَکَ الْحَمْدُ يا إِلهی بِما نَوَّرْتَ بَصِيْرَتِی بِمُشاهَدَةِ الْآياتِ وَ زَيَّنْتَ حَقِيْقَتِيْ بِمَعْرِفَةِ رَبِّ الْأَسْماءِ و الصِّفاتِ وَ أَحْيَيْتَنِی بِنَسَمَةِ الْأَسْحارِ وَ عَطّرْتَ مَشامّی بِنَفْحَةِ الأَزْهارِ وَ نَسِيْمِ حَدِيْقَةِ الأَسْرارِ رَبِّ إِنّی سَقِيْمَةٌ فَاشْفِنِی وَ کَلِيْلَةٌ فَأَنْطِقْنِی عَوِّدْنِی بِالْذُّلِّ وَ الْاِنْکِسارِ وَ احفَظْنی مِنَ الغُرورِ وَ الْاِسْتِکبارِ وَ خَلِّصْنِی مِنْ کُلِّ فاجرٍ کفّارٍ وَ أَنْقِذْنِی مِن ظُلُماتِ الشُبُهاتِ الّتی انْتَشَرَتْ فی الدّيارِ وَ اجْعَلْ لِی قَدَماً راسِخَةً عَلی صِراطِکَ الْمُسْتَقِيْمِ وَ مَنْهَجِکَ الْقَويمِ لا أَتَّخِذُ سَبيلَ الغيِّ سَبيلاً بَل أَتَّخِذ مَنْهَجَ الْرُّشْدِ سَبيلاً رَبِّ اِنَّنی اَمَةٌ ضَعِيْفَةٌ عاجِزَةٌ فی الْإِفْتِتانِ قاصِرَةٌ لَدَی الْإِمْتِحانِ وَ نَجِّنِی مِنَ التَّمْحِيْصِ الْمَنْصُوصِ مِنْ فَمِ أَئِمَّةِ الْهُدی وَ نُجُوْمِ الأُفُقِ الْأَعْلی عَلَيْهِم الْتَّحِيَّةُ وَ الثَّناءُ قالَ عَلَيهِ الْسَّلامُ الْنّاسُ هُلَکاءُ إِلَّا الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِنُونَ هُلَکاءُ إِلَّا الْمُمْتَحَنُوْنَ وَ الْمُمْتَحَنُوْنَ هُلَکاءُ إِلَّا الْمُخْلِصُوْنَ وَ الْمُخْلِصُوْنَ فی خَطَرٍ عَظِيْمٍ يا رَبِّيَ الْرَّحِيْمَ اِنَّ أُمَتَکَ السَّقيم تَرْجُو فَيْضَکَ الْعَظِيْمَ وَ شِفائَکَ الْمُبِيْنَ إِنَّکَ أَنْتَ الْغَفُورُ الکَرِيْمُ لا إِله إِلّا أَنْتَ الْرَّبُّ الْرَّؤُفُ العَظِيْمُ . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 601
يزدان مهربانا
اين کنيز عزيز وله انگيز بود و با عقل و تميز مشتاق ديدار بود و آرزوی آن ديار مينمود و با چشمی اشکبار توجّه به ملکوت اسرار داشت بسا شبها که مشغول به راز و نياز بود و بسا روزها به ياد تو همدم و دمساز هيچ صبحی غافل نبود و هيچ شامی آفل نگشت مانند مرغ خوش آهنگ هر دم به تلاوت الواح و آياتت مشغول بود و به مثابه آئينه آرزوی نور تجلّی مينمود ای آمرزگار اين هوشيار را به بارگاه بزرگواری خويش راه ده و اين مرغ دست آموز را به حديقه بقا پرواز بخش اين مشتاق پر احتراق را به وثاق وصال داخل کن و اين آشفتهء پريشان را از حرمان نجات بخش و به ايوان رحمن در آر ای پروردگار هر چند گنه کاريم توئی آمرزگار هر چند غريق بحر عصيانيم توئی خداوند مهربان عفوِ قصور فرما و مغفرت موفور بنما فيض حضور بخش و صهبای سرور بنوشان ما اسير خطائيم و توئی امير عطا ما غريق معصيتيم و تو خداوند رحمت کبری هر چه هستيم منسوب به آستان توئيم و هر چه باشيم مقيم درگاه تو توئی بخشنده و درخشنده و پاينده و مهربان و توئی کريم و رحيم و عظيم الأحسان و کثير الغفران انّک انت التّوّاب يا ربَّ الأرباب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 600
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی يا غافر الذّنوب و يا کاشف الکُرُوْب و ياساتر العيوب أَسْتغفرک لِأَمتک الّتی رجعت اليک و وَفَدَتْ عليک و وردتْ بين يديک خاضعةً خاشعة خائفة من عذابک مُتَعَطِّشَعةً الی عَذْبِ فُراتک رَبِّ انْزِعْ عنها قميصَ الذُّنوب و أَلْبِسْها حُلَلَ الغفران برحمتک يا علّام الغيوب و ستّار العيوب انّک انت التّوّاب الرّحيم الغفور الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 599
هُو الابهی
سبحانک اللّهُمَّ تَبارَکْتَ و تَعالَيْتَ و تَقَدَّسْتَ و تَنَّزَهْتَ عن کلّ ذکر و ثناء و کلّ نعت لم يَصْدُرْ من قلمک الاعلی فَجَوْهَرُ العجز و الفناء و حقيقة الفقر و الهباء کيف يستطيع أَنْ يَطير الی هواءِ بهاءِ عزّ احديّتک او يتصاعد الی ملکوت قدس هويّتک حتّی يقوم بمحامدک و ثنائک و يَنْطِقَ بنعوتک و اوصافک فو عزّتک خَرَسَتِ الْأَلْسُنُ و کَلَّتْ عن ثناء أَدْنی آية من آياتک و بيان معنیً من معانی کلماتک فکيف ثناء نفسک العليا و محامد ذاتک الأَعلی و ليس لی سبيل و لا دليل الّا الاعتراف بالعجز و التّقصير أَن أَنْسُجَ بِلُعابِ عَناکِبِ أُوْهامی حجاباً فی أَوْجِ الأَثِيْرِ اذاً أَسْئلک العَفْوَ و السَّتْرَ فی کلّ حالی و ان تنظر الی امتک الطّيّبة الزّکيّة الخاضعة لاسمک الخاشعة ببابک النّاطقة بثنائک المبتهلة اليک المتضرّعة الی ملکوتک بلحظات اعين رحمانيّتک و انظار توجّهات وحدانيّتک و تُؤَيِّدها علی ما تحبّ و ترضی فی ملکک و ملکوتک انّک انت السّلطان المقتدر العزيز القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 598
هُو الابهی
ای مقصود من فی الوجود ای معبود من فی الغيب و الشّهود کنيز نا چيزی را عزيز نما و در هر چيز تمييز بخش و شور انگيز فرما تا در سبيل عزيز مصر بقا يوسف ملکوت جمال ابهايت جان رايگان فدا نمايد و در اشتياق رويت به دلالت نفحه قدس خويت به کويت شتابد رخ از بيگانه بتابد و به يگانگيت بپرستد توئی مقتدر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 597
هُو اللّه
ای خداوند مهربان هر چند وجود نابودم ولی اميد به فضل و جود تو دارم و هر چند از قابليّت و استعداد محرومم ولی رجا به فضل و عنايت تو دارم گمراه بودم هدايت فرمودی نابينا بودم بينا کردی محروم بودم محرم راز فرمودی مرده بودم به نفحات گلشن قدس زنده فرمودی حال ای پروردگار استقامت بخش ثبوت عنايت فرما تا در محبّت مطلع احديّتت ثابت مانم و از انوار شمس حقيقت مقتبس گردم به ذکر و ثنايت ناطق شوم و به عبادت جمال رحمانيّتت مشغول گردم غير ترا فراموش کنم و از ذکر ماسوی خاموش شوم و از جام محبّتت سر مست و مدهوش گردم و به خدمت امرت پردازم و به ابدع نغمات در محافل اماء رحمن لسان به ذکرت بگشايم و محفل بيارايم توئی مقتدر و توانا و توئی مؤيّد و موفّق و بينا يا رَبِّيَ الأَعلی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 596
هُو اللّه
إِلهی إِلهی نحن اماءٌ اجتذبتنا نفحات قدسک من البقعة المبارکة نوّر بصائرنا بانوار هدايتک السّاطعة من افق الحقيقة و أَحْيِنا بفيوضات روح قدسک النّازلة من سماء الرّحمانيّة و أَيقظنا بنسمات حبّک عند اشراق شمس الوحدانيّة ای رَبِّ وفّقنا علی جوهر التّقديس عن کلّ صفة الّا الفضائل الّتی خَصَّصْتَ بها الحقايق المقدّسة من الملکوت الأَعلی و أَنعش افئدتنا بفيوضات مُستمرّة من ملکوتک الأَبهی أَی رَبِّ ايّدنا علی خدمة امرک و النّداء باسمک و اعلاء کلمتک و نشر آياتک و ترويج تعاليمک و کلماتک و تربية ساير الاماء حتّی تتنوّر هذه الآفاق باشراق انوارک السّاطع علی مشارق الارض و مغاربها انّک انت الکريم الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 595
هُو اللّه
ای خداوند اين کنيز مستمند را در ملکوت خويش قبول نما و به فيض ابدی محفوظ فرما جام عشق بنوشان و نور عرفان بخش در چشمه ايّوب غوطه ده و از محن و آلام اخلاق بشری شفا بخش پرتوی از صفات خويش مبذول فرما آسمانی کن ربّانی نما نفثات روح القدس بدم به روح وحدت عالم انسانی زنده نما لسان ناطق ده قلب فارغ بخش حجج و برهان الهام کن و سبب هدايت نفوس فرما توئی مقتدر و توانا و توئی کريم و رحيم و دانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 594
هُو اللّه
قُولی لَک الحَمدُ يا إِلهی بما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ بِفَضلِکَ وَ جودِکَ وَ هَدَيْتَنی اِلی مَلَکوتِکَ وَ سَقَيْتَنِی کَأْسَ هِدايَتِکَ وَ ظَلَّلْتَ عَلَيَّ شَجَرَةَ وَحْدانِيَّتِکَ اِنَّکَ اَنتَ الکَريم اِنَّکَ اَنتَ الرَّحيم إِلهی ثَبِّتْنِيْ عَلی عَهْدِکَ وَ اجْعَلْنِی مُسْتَقِيْمَةً فی حُبِّکَ وَ نَجِّنِی مِن کُلِّ افتتانٍ شَديدٍ رَبِّ رَبِّ اجْعَلْنِی فِداءً لِإِمائِکَ و شَهيداً فی سَبيلِکَ وَ خاضِعاً خاشِعاً لِخَلْقِکَ وَ مُحبَّاً لجَميع عَبادِکَ وَ خادماً لِلسَّلْمِ العامِّ وَ الصُّلحِ وَ الْحُبِّ وَ الْأَمانِ اِنَّکَ اَنتَ الکَريم المُتعالِ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات نسوان 593
هُو الابهی
ای پروردگار ای آمرزگار اين امه موقنه ات را با اولاد و احفاد بر عهد و ميثاقت ثابت و مستقيم فرما و بر پيمانت محکم و استوار نما و از امتحان و افتتان محفوظ و مصون بدار و از مادون خود مستغنی و بی نياز کن و در پناه عفو و غفران منزل و مأوی بخش و نور ديده اش و فِلْذه کبدش را از هر مشکلی و بليّهء شديده رهائی بخش و روح و جانش و پسر مهربانش در کهف حمايت صيانت فرما توئی عفوّ غفور و راحم يوم النّشور ای خداوند اين مادر و فرزند را در بحبوحه جنّت ابهی ملجأ و پناه ده و در جوار رحمت کبری بعد از عروج از عالم ادنی منزل و مأوی بخش انّک انت الکريم المتعال . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 592
هُو اللّه
پروردگارا عنايت فرما هدايت بخش پرورش ده نشو و نما عطا کن بنت ملکوت نما فيض لاهوت بخش روحانی کن نورانی نما رحمانی کن آسمانی فرما تا از عالم طبيعت رها يابم و از جهان ماوراء طبيعت خبر گيرم زنده شوم خلق و خوی رحمانی جويم نشر تعاليم الهی نمايم فيض ابدی طلبم و موهبت الهی خواهم توئی دهنده و بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 591
هُو اللّه
ای خداوند بيمانند به حکمت کبرايت اقتران در بين اقران مقدّر فرمودی تا سلاله انسان در عالم امکان تسلسل يابد و همواره تا جهان باقی به عبوديّت و عبادت و پرستش و ستايش و نيايش درگاه احديّتت مشغول و مألوف گردند وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلّا لِيَعْبُدُوْنَ حال اين دو مرغ آشيانه محبّتت را در ملکوت رحمانيّتت عقد اقتران ببند و وسيله حصول فيض جاودان فرما تا از اجتماع آن دو بحر محبّت موج الفت بر خيزد و لآلی سلاله نجيبهء مقدّسه بر ساحل وجود ريزد مَرَجَ البَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ يَخْرُجُ مِنْهُمَا الْلُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ . ای خداوند مهربان اين اقتران را اسباب توليد دُرّ و مرجان فرما انّک انت المقتدر العزيز الغفور الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 590
هُو اللّه
ای پروردگار اين بنده جان نثار را در پناه ملکوت ابهايت محفوظ و مصون دار و در ظلّ شجره انيسايت محفوظ و مسرور قوّت توحيد بخش و آيت تفريد فرما و جميع اهل و اطفال و يارانش را دوست دار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 589
هُو اللّه
إِلهی إِلهی انّی بکلّ تضرُّعٍ و توجُّه و تذلُّل و تبتُّل أُناجِيْک بلسانی و جِنانی و روحی و سَرِيْرَتی و ضميری و فؤادی و أَبتهل اليک أَن تقدّر اعظم الآمال و افضل الاعمال و العزّة و الکمال و الموهبة و الجمال و الفلاح و النّجاح لهذه العائلة الّتی هَرَعَتْ اِلی ظلّک الظّليل عند سطوع صبحک المبين و سَرُعَتْ اِلی ملاذک الرّفيع و آوَتْ اِلی کهفک المنيع لَبَّتْ لندائک و قَبَّلَتْ اعتابک و اشتعلت بنار محبّتک و انجذبت بنفحات قدسک و لم تَزَلْ خادمةً لامرک ساجدة لطلعتک ناحدة فی ظلّک قَدِ اشْتُهِرَتْ باسمک بين خلقک و نُوْدِيَتْ بذکرک بين عبادک إِلهی إِلهی عَزِّزْها بعزّتک القديمة و مَجِّدْها فی ملکوتک الجليل و أَنْجِدْها بجنود موهبتک فی هذا اليوم العظيم رَبِّ رَبِّ ارفع رايتها و زِدْ فی حمايتها و انشر آثارها و زِدْ فی انوارها حتّی تکون زجاجة لسراج مواهبک و مَنْشُوراً لأَلطافک و مواهبک ربِّ ربِّ آنسها فی وحشتها و أَدرکها فی کُرْبَتِها و أَوْرِثْها کتابک و أَکْمِلْ عليها نِعَمَک و آلائک انّک انت القويّ المقتدر العزيز الکريم و انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 588
هُو اللّه
ای پروردگار پدر و مادر اين بنده درگاه را در دريای غفران غوطه ده و از گناه و خطا پاک و مقدّس نما عفو و بخشش شايان نما و غفران و آمرزش ارزان کن توئی آمرزنده و توئی غفور توئی بخشندهء فيض موفور ای آمرزگار هر چند گنه کاريم ولی اميد به وعد و نويد تو داريم و هر چند در ظلمت خطا مبتلائيم ولکن توجّه به صبح عطا داشته و داريم به آنچه سزاوار درگاه است معامله کن و هر چه شايگان بارگاه است شايان فرما توئی غفور توئی عفوّ و توئی بخشندهء هر قصور . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 587
هُو اللّه
ای يزدان مهربان يارانت بی سر و سامانند و دوستانت اسير در دست عوانان از هر طرف تير و سنانی و از هر شخصی زخمی بی امان با وجود اين سر گشته کوی تو اند و آشفتهء موی تو ودلداده روی تو هر بلائی را ولا دانند و هر دردی را درمان شمرند غل و زنجير را تاج و سرير يابند و زندان را ايوان بی پايان دانند بکلّی جانفشانند ای خداوند هوشمندان را بنواز و همدم و همراز عبدالبهاء ساز تا کلّ جان و دل در کف گرفته نثار درگاه تو نمائيم و روی تو جوئيم و به کوی تو پی بريم و راز تو گوئيم توئی مقتدر و توانا و واقف و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 586
هُو الابهی
ای خدای من جانم فدای احبابت اين خون افسرده را در سبيل دوستانت بر خاک ريز و اين تن فرسوده را در راه يارانت خاک راه و غبار اقدام نما ای خدای من . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 585
هُو اللّه
ای پروردگار اين عزيزان ذليل سبيل تو گشتند و اين مه رويان در راه محبّتت به خون آغشتند هر سينه ای مانند آينه پاره پاره گشتند و هر دلی از آب و گِل آزاده شرحه شرحه شده سرهای بزرگوار در زير پايهای جهّال پايمال شده حنجر نورانی به خنجر نفوس ظلمانی آزرده گشته و قلوب رحمانی به سهام شيطانی خسته گرديده اين نفوس نفيسه در دست هر خسيسی گرفتار شده و اين وجوه نورانيّه به غبار طغيان مظاهر شيطانيّه افسرده گشته ای پروردگار از آن جام سرشار قطره ای نثار فرما و از آن گلشن فدا نفحه ای به مشام من آر تا منجذب آفاق گردم و سرگشته و سودائی آن جمال پر انوار شوم و جان و روان قربان نمايم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 584
هُو اللّه
ای پروردگار عاشقان را از بلا ساغر لبريز در کام ريز و مشتاقان را در راه محبّتت زهر شهد کن و نوش نيش نما سرها را زينت سنان کن و دلها را هدف سهم بی امان فرما اين جان پژمرده را در سبيل فدا زنده فرما و اين قلب افسرده را به کأس جفا طراوت و لطافت بخش مدهوش جام الست کن و سرمست پيمانه بدست فرما به جانفشانی مؤيّد فرما و به قربانی موفّق کن توئی مقتدر و توانا و توئی دانا و بينا و شنوا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 583
هُو اللّه
ای خدا تو شاهدی و گواهی که در دل و جان آرزوئی ندارم جز آنکه به رضايت موفّق گردم و به عبوديّتت مؤيّد شوم به خدمتت پردازم و در کرم عظيمت بکوشم و جان و دين را در راهت فدا نمايم توئی دانا توئی بينا هيچ آرزوئی جز اين ندارم که از محبّت سر به کوه و صحرا نهم و فرياد به ظهور ملکوتت نمايم و ندايت را به جميع گوشها برسانم ای خدا اين بيچاره را چاره ئی بخش و اين دردمند را درمانی ده و اين مريض را علاجی عطا کن با قلبی سوزان و چشمی گريان به درگاهت مناجات مينمايم ای خدا در سبيلت هر بلائی را مهيّا هستم و هر صدمه ای را به جان و دل آرزو نمايم ای خدا از امتحان محافظه نما تو ميدانی که از هر چيزی گذشته ام و از هر فکری فارغ شده ام جز ذکر تو شغلی ندارم و جز خدمتت آرزوئی نخواهم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 582
هُو اللّه
ای خداوند تو آگاهی و دانا و بينا که آنی فراغت از ياد يارانت ندارم و بدون ذکر ايشان نفسی برنيارم و به جز لقايشان آرزوئی ندارم محبّتشان راحت جان است و لقايشان مسرّت وجدان ای خداوند شکر ترا که ياران ارجمند را هوشمند فرمودی و هر مستمند را از کنز هدايت بهره مند کردی مواهب بيکران مبذول داشتی و بخشش بی پايان شايان فرمودی هدايت کبری رايگان بخشيدی و موهبت عظمی ارزان نمودی پس اين ياران را در ملکوتت بزرگوار فرما و با يکديگر رؤف و مهربان فرما تا هر يک بجهت ديگری جانفشانی نمايد و گوهر افشانی کند و به ميدان قربانی شتابد فيض رحمانی يابد و مواهب آسمانی جويد. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 581
هُو الابهی
رَبِّ و رجائی اسألک بِسَيْطَرَتِکَ المُحِيْطَةِ المُسْتَولِيَةِ علی الکائنات ان تَنْصُرَ عبادک فی کلّ الجهات و تُحْيِيَ قلوبهم بالنَّفحات و تُنْعِشَ افئدتهم بالنّسمات و تُسْقِيَهُمْ کأس الحيات و تحفظهم فی فُلْکِ النّجات انّک انت العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 580
هُو اللّه
ای خداوند بيهمتا اين نفوس را سرا پا نورانی و قلوبشان را رحمانی کن و جانشان را سبحانی نما تا در جميع مراتب به آنچه لايق اين يوم عظيم است قيام نمايند و موفّق به رضای تو شوند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 579
هُو اللّه
ای دلبر آفاق بنده مشتاقت را نصيبی از اشراق ده روح را پر فتوح کن و دل را از بند آب و گِل برهان و چون گل خندان کن و چشم را مانند ابر گريان فرما تا در آتش عشقت بسوزد و بسازد و به آهنگ خوشی به مدائح و نعوتت پردازد و بنوازد ای پروردگار کامکار فرما و در دو جهان سر فراز کن توئی مقتدر و توانا . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 578
هُو الابهَی الابهی
ای يزدان پاک اين بنده ديرين را اندوهگين مخواه شادمانی آسمانی بخش و فرّ يزدانی بده ستاره روشن نما و گل گلشن کن سرور آستان نما و افسر جهان بالا بر سر نه رويش را بدرخشان و گوهرش را بيفشان جانش را مشکبار کن و دلش را گلزار نما تا بوی خوی خوشش جان پرور گردد و پرتو رويش افزون از ماه و اختر توئی مهربان و توئی بخشنده و توانا .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 577
هُو اللّه
ای رحمان ای رحيم دلی چون مرآت لطيف صافی عطا کن تا به انوار محبّتت روشن و منير گردد و به الهامات روحانيّه و معنويّه ملهم فرما تا عالم وجود را چون بهشت برين نمايد . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 576
هُو اللّه
ای پروردگار مهربان اين کسان بنده آستانند و در نهايت صدق و راستی و درستی جام آمال سرشار فرما انوار تابان کن پرتو عنايت ببخش مظهر موهبت بفرما روز به روز ترقّی بخش و الطاف افزون فرما تا اين نفوس نفيسه به اعلی درجهء فلاح و نجاح وصول بيابند توئی مقتدر و توئی دهنده و بخشنده و بينا . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 575
إِلهی إِلهی ايّد عبادک عَلی الأَخلاق الّتی قدّرتها لأَحبّائک
و علی السّلوک علی المسالک الّتی اخترتها لأَصفيائک حتّی يعاملوا کلّ البشر بکلّ صدق و محبّة فيما بَطَنَ و فيما ظهر و يُصْبِجُوا ملجأ الخائفين و ملاذَ المُسْتَغيثين و اطبّاء السُّقَماء وَ عَوَنَة الأَذلّاء بين الوری و عَذْباً فراتاً للعِطاش و مائدة سماوّية للجياع و حُنَفاء لک فی الدّين و رُحَماء علی الوری و محبّين حتّی للاعداء و حنونين حتّی علی اهل الضّغينة و البغضاء انّک انت الکريم انّک انت العظيم انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 574
هُو اللّه
إِلهی إِلهی ايّد الاحبّاء علی الحُبّ و الولاء مع کلّ الملل و الاقوام الّتی علی الثَّری و اجعلهم آيات الهدی و رايات رحمتک بين الوری و مصابيح الفضل و الجود و اشجار حديقة الوجود رَبِّ نوّر وجوهَهُم بانوار التّوجّه اليک و زيّن قلوبهم بالتّوکّل عليک و ايّدهم علی الرّکوع و السّجود بين يديک حتّی يرتّلو آيات التّوحيد فی محافل الهُدی و يرتفع ضجيجهم بالتّهليل و التّکبير الی الملأ الاعلی انّک انت مؤيّد من تشاء علی ما تشاء انّک انت القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 573
هُو اللّه
ای خداوند مهربان قلوب را به نور هدايت کبری منوّر فرما جانها را به بشارت عظمی حيات بخش چشم ها را به مشاهده انوارت روشن کن گوشها را به استماع ندايت شنوا فرما ما را در ملکوت تقديست داخل نما و بنفثات روح القدس زنده کن حيات ابديّه بخش کمالات آسمانی عطا فرما خداوندا جانهای ما را فدای خود کن و ما را روح جديد کرم نما قوّتی آسمانی ده سرور ابدی بخش موفّق به خدمت عالم انسانی نما سبب الفت بين قلوب کن خداوندا ما را از خواب بيدار فرما و عاقل و هوشيار کن تا به اسرار کتاب مقدّست واقف گرديم و به رموز کلماتت پی بريم توئی مقتدر توئی دهنده توئی مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 572
هُو اللّه
رَبِّی و مَلاذی و ملجئی و مَهْرَبی و مَناصی قد مُدَّتْ اليک ايادی التَّضَرُّعِ و التَّذَلُّلِ و التَّبَتُّلِ معتمداً علی حَضرة رحمانيّتک متوسّلاً بذيل رداء فردانيّتک طالباً آمِلاً عونک و صونک و نصرة جنودک و نَجْدَةَ جُيُوشک من أَفواج ملائکة ملکوتک و کَتائِبِ سُکّان جبروتک لعبادک الّذين خَلَصوا وجوهَهُمْ لوجهک الکريم و هَدَوا الی صراطک المستقيم و سَلَکوا فی منهجک القويم و اشتعلوا بالنّار المُتَسَعِّرَةِ فی البُقْعة المُبارکة بنورک المنير ای رَبِّ هؤلاءِ عباد آوُوا الی کهف رحمانيّتک و وفدوا علی نَزْلِ حضرت فردانيّتک و وَرَدُوا علی مواردِ العَذْبِ الفُرات من مَعينِ عنايتک و اسْتَظَلُّوا فی ظِلال سدرة موهبتک و الْتَجَؤُوا الی الکهف المنيع و الملاذ الرّفيع ای رَبِّ اجعلهُمْ آياتک الباهرةَ فی بلادک و راياتک الخافِقَةَ علی رؤوس عبادک و سهامک النّافذة فی صدور اعدائک و سيوفک الشّاهرة اللّامعة فی معامع الْاحْتِجاج مع شَناتِک و أَطْلِقْ لسانهم بذکرک و ثنائک و أَنْطقهُم بحجّتک و برهانک و اجعلهُمْ دلائل يوم ظهورک و وسائل ملکوتک و اجعل لهم لسان صدق فی الآخرين . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 571
هُو الابهَی الابهی
ای خداوند مهربان بندهء درگاه تو ايم و ملتجی به آستان مقدّس تو جز رکن شديد پناهی نجوئيم و به غير کهف حمايتت التجا نکنيم حفظ و صيانت فرما و عنايت و حمايت کن ما را موفّق نما تا رضای تو جوئيم و ثنای تو گوئيم و در راه حقيقت پوئيم مستغنی از غير تو گرديم و مستفيض از بحر کرم تو شويم در اعلاء امرت کوشيم و در نشر نفحاتت سعی بليغ نمائيم از خود غافل گشته به تو مشغول شويم و از ما دون بيزار شده گرفتار تو گرديم ای پروردگار ای آمرزگار فضل و عنايتی و فيض و موهبتی تا بر اين موفّق شويم و به اين مؤيّد گرديم توئی مقتدر و توانا و توئی واقف و بينا انّک انت الکريم انّک انت الرّحيم انّک انت الغفور العفوّ القابِلُ التّوبة و غافِرُ الذّنوب شَديدُ المحال . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 570
هُو اللّه
أَيْ رَبِّ أَيِّدْنی علی التُّقی و احْفَظْنی مِنَ الهَوی و خَلِّصْنی من الشَّقی و ثَبِّتْنی علی الوفاءِ و أَدْخِلْنی فی جنَّة الرّضاء و نَجِّنی من بِئْرِ نفسٍ و شَهَواتها و احْرُسْنِی بعَين عنايتک و کَلائَتِک فی هذه الدّنيا انت الشّديد القُوی و انّک انت المقتدر القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 569
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی و مَلْجَئِی و رجائی انّی بکلّ ذلّ و انکسار ابتهل الی ملکوت قدسک و افق نيّر رحمانيّتک ان تجعل لهذا العبد قلباً صافياً و صدراً مشروحاً بفيض الطافک و وجها مستبشراً بانوار اسرارک و نِيَّةً خالصةً فی امرک و روحاً مستريحاً بجودک و احسانک و مُسْتَقْبِلاً حَسَناً بِمَنِّکَ و إِکرامک رَبِّ ايّده علی ما تحبّ و ترضی انّک انت الکريم الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 568
هُو اللّه
ترانی يا إِلهی قَدِ اسْتَغْرَقْتُ فی بحار الحيرة و خُضْتُ فی غِمار الذُّهُولِ و لَمْ أَدْرِ کيف اذکرک بنعوت تليق فی عتبتک العليا وَ تَنْبَغِی لِسُدَّة مُلکک الّذی لا يفنی لانّی أَری عجزی و فقری و ذلّی و مسکنتی فاين الغبراء من عَنان السّماء و اينَ حَضيض الادنی من الاوج الاعلی اين البُغاث من النَّسْر الطائر فی الاوج الأَسمی و معذلک يُحبّ قلبی أَن اقوم بثنائک بين خلقک و ادعوک بلسانی بين بريّتک و قد کَلَّ لسانی عن الکلام و انکسر جناحی عن الطّيران و ذَهَلَ عقلی عن الادراک و صَغُرَ حدّی عن العرفان و اذکرک مع اعترافی بخطائی عند ثنائک و قصوری و فتوری عند تقديم المحامد و النّعوت لساحة قدسک رَبِّ رَبِّ لا تُؤاخِذْنی بِزَلَّتی و امْحِ حَوْبَتی و اکشف کُرْبتی و آنسنی فی وحشتی و رافِقْنی فی غربتی و اجعلنی منجذباً بذکر احبّائک و مُتَسَعِّراً بِلَظی نار محبَّة اصفيائک و منشرح الصّدور بالثّناء علی اودّائک و قَرِيْرَ العين بمشاهدة وجوه ارقّائک و انت تعلم يا إِلهی بأَنَّهُمْ شَغَفُوْنی حبّاً و أَحَبُّونی قلباً و شَدِّدْ لَهُمْ بقدرتک أَزْراً و قوِّ بقوَّتک لَهُمْ ظَهراً و ارسلت اليهم نسائم قدسک و عطّرتَ مشامَّهُمْ برائحة رياض أُنسک رَبِّ فَجِّرْ فی قلوبهم ينابيع المعانی و اکشف علی عقولهم اسرار کلماتک فی السّبع المثانی و دُلَّهُمْ علی من يَدُلُّ عليک فی المشهد الرّحمانيّ رَبِّ أَنِرْ ابصارهُم بنور العرفان و نَوِّر ضمائرهم بالفيض و الاحسان و أَنْطِقْهُمْ بالحجّة و البرهان و أَلْهِمْهُمْ کلمة الفضل و الأَلطاف و اجعلهُمْ هُداةَ بريّتک و ثُقاة حَدِيْثِک و حُماة حِماکَ انّک انت الکريم الرّحيم العزيز الوهّاب و انّک انت القويّ المقتدر المختار لا اله الّا انت الرّحيم الرّؤف المنّان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 567
هُو الابهی
اللّهُمّ اشْرَحْ صدور عبادک المخلصين بنفحات التّأييد وَ أَحْيِ قلوبَهُمْ بِرُوح التَّقديس و نوّر وجوهَهُم بنور التّوحيد و أَنْعِشْ نفوسهم بنسائم التَّفريد وَ جَدِّدْ ارواحهُم بفوائح التَّجريد لِيَسْتَعِدّوا فی کلّ الشّئون لظهور مواهبک و يَسْتَحِقُّوا فی کلّ الأَطوار و الأَحوال لحصول عواطفک يا حيُّ يا قيّومُ و اعْطِفْ علی عبدک هذا لحظاتِ أَعْيُنِ رحمانيّتک و ايّده بقوّتک القاهرة و قدرتک الظّاهرة علی نصرة امرک و نشر اوامرک بين خلقک و أَنْطِقْه بثنائک بين عبادک و اجْذُبْهُ بنفحاتک بين أَرِقّائک و اجعل باطنه ظاهره قلبه و روحه و جسمه و عَظمه و لحمه و دمه مُلتهبةً بنار محبّتک التهاباً يَسْلُبُ منه السّکون و القرار حتّی يرتفع منه ضجيج النّداء باسمک فی قُطْب الامکان و صريخُ الثّناء بذکرک بين ملأ الاکوان و حتّی يتلئلأ وجهه فی ملکوت الانشاء انّک انت المؤيّد الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 566
هُو اللّه
ای پروردگار اين انجمن را روشن نما و اين جمع را شمع عالم کن زيرا نيّتشان خير عمومی است و مقصدشان خدمت به عالم انسانی ای خداوند مهربان چنين انجمن سزاوار الطاف است و چنين جمع لايق فضل و موهبت بی پايان توئی مقتدر و عزيز و توانا و توئی خداوند يکتا و بی همتا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 565
هُو اللّه
اللّهُمَّ يا رَبَّ الوفا و وافی العطاء و غافر الخطاء و مؤيّد المخلصين علی الهدی و مُنَجِّی المُبْتَهِلِيْنَ فی الحيوة الدّنيا من هذه البِئْرِ الظَّلْمآء ايّد هؤلاءِ علی اقتباس نور التُّقی من مطالع اسمائک الحُسنی و دُلَّهُمْ علی الطّريقة المُثْلَی الّتی لا عِوَجَ فيها و لا أَمتی و ارزقهم من مائدة السّماء و اعْلِ بهم کلمتک فی بسيط الغبراء و انشر بهم رايات الآيات فی کلّ الجهات و أَنْطقهم بالحجج و البيّنات فی اثبات امرک الّذی تزلزلت منه الجبال الرّاسيات رَبِّ اجعل لهم مقاصد صدق عندک و لسان صدق فی سمائک و ارضک و کُفَّ عنهم أَکُفَّ الضَّرِّ من طُغاة خلقک و بغاة بريّتک و اجعلهم امواج بحور الالطاف و زيّن حقائقهم بابدع الاوصاف و لا تُزِغْ قلوبَهُمْ بعد الهدی حتّی يُصلّينَّ عليهم الملأ الاعلی و ينطقنَّ بذکرک علی الملأ و يهدينَّ الی سبيلک کلّ حَثِيْثٍ علی عرفانک فی الجَهْرِ و الخَفا انّک انت المقتدر العزيز الکريم الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 564
هُو اللّه
الهی گواهی که آرزوی مشاهده انوار کنم و تمنّای ادراک اسرار از بيگانگی بيزار نما و به يگانگی خويش آشنا و کامکار فرما غمخوارم غمگساری کن خاکسارم بزرگواری نما يزدان مهربانم توئی بخششی بخش که رُخم تابنده و درخشنده گردد و زندگی پاينده ميسّر شود . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 563
هُو الابهی
ای پروردگار مرغان زاريم ولی در پناه تو آشيانه نموديم طيور خاکساريم ولی اوکار اقتدار جوئيم و بی پر و باليم ولی اوج عظيم طلبيم و رفرف اعلی آرزو نمائيم پس عنايتی مبذول فرما و قوّتی ببخش تا جناح فلاح برويانيم و در اين فضای غير متناهی آغاز پرواز کنيم و به ملکوت اَبهايت دمساز گرديم .... ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 562
هُو اللّه
إِلهی و مولائی و مجيری عند اضطرابی و معينی لدی اضطراری و مُنْجِدی عند ابتلائی انّی ادعوک بقلب خافق بمحبّتک و بصر ناظر الی ملکوت رحمتک ان تجعل عبدک هذا آية الهدی بين الوری و کلمة التّقوی بين الاصفياء رَبِّ أَنِرْ بَصَرَه بمشاهدة الآيات کلّها و اشْدُدْ أَزْرَهُ علی خدمتک بين الأَتقياء و اجعل له مخرجاً فی کلّ الأُمور و يَسِّرْ له کلّ مَعْسُور و ايّده بجنود الالهام حتّی يهدی الانام الی عين الحَيَوان فی جنّة الرّضوان و فردوس الجنان انّک انت الکريم الرّحيم المنّان لا اله الّا انت الفرد المقتدر العزيز الرّحمن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 561
هُو اللّه
لک الحمد يا إِلهی بما خرقت ابصار القلوب حجبات النّور و سبحات الظَّلام الدَّيْجُور المُشَتِّتَةَ للقلوب المُتَکاثِفَةِ فی آفاق الآثار فانجذبت القلوب و انشرحت الصّدور و اسْتَبْشَرَتِ الارواح خاشعةً خاضعةً مُتَصَدِّيَةً لأَمرک المُبْرَمِ الحکيم فَدَنَتْ و استضائت و استباهت و استشرقت و اسْتَنْبَئَتْ من تلک الانوار و الآثار و فاضت علی الاقطار إِلهی إِلهی ايّد تلک الحقايق الصّافية و الوجوه الباهية علی اعلاءِ کلمتک العليا بين الوری و العمل بوصاياک المُحْيِيَةِ للقلوب و الأَرواح و العبوديّة فی عتبتک المقدّسة الطّيّبة المعطّرة الأَرجاء رَبِّ انّ عبدک هذا الّذی سَمَّيْتَهُ بِلَيْثِ الْوَغی و أَضَفْتَ هذا الاسد الی نفسک الفرد الواحد الاحد قد سرع الی بقعتک النّوراء الحديقة الغَلْباء و الرّوضة الغَنَّاء و مُنِعَ عَن الوصول بما اکتسبت ايدی اهل الغرور فرجع بقلبٍ منکسرٍ و صدرٍ مُتَحَسِّرٍ و عينٍ تَسِيْلُ بالعبرات و أَحْشاءٍ تَلْتَهِبُ بالزَّفَرات رَبِّ قدّر له کلّ خير فی ملکوتک و أَجِرْ کلّ ضَيْفٍ وَفَدَ عَلی باب فَضلک و جودک و ايّده بتأييداتک السّبحانيّة فی تلک العدوة القاصية الّتی اشتدّ فيها الوساوس الشّيطانيّة رَبِّ أَنطِقْه بالثَّناء و أَجْزِلْ له العطاء و اجعل به مقام صدق عليّا انّک انت الکريم و انّک انت العظيم و انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 560
هُو اللّه
إِلهی و مَوْئِلی عند لَهْفی و ملجأی و مَهْرَبی عندَ اضْطِرابی و ملاذی و مَعاذِی عند اضطراری و انيسی فی وحشتی و سَلْوَتی فی کُربتی و جليسی فی غربتی و کاشف غَمَّتی و غافِر حَوْبَتی انّی أَتوجّه اليک بکلّيّتی و أَتضرَّع اِلَيک بحقيقتی و کينونتی و هويّتی و جِنانی و لسانی أَنْ تَحفَظنی عن کلّ شأن يُخالف رضاک فی دَوْرِ فردانيّتک و تُطَهِّرَنی من کلّ وَضَرٍ يمنعنی عن التّنزيه و التَّقديس فی ظلّ شجرة رحمانيّتک رَبِّ ارحم الضَّعيف و اشْفِ العَليل و أَرْوِ الغَليل و اشْرَحْ صدوراً اشتعلت فيها نار محبّتک و اضْطَرَمَ فيها لهيب عشقک و شوقک و أَلْبِسْ هياکل التّوحيد حُلَلَ التَّقديس و تَوَجَّنِی باکليل مواهبک و نوّر وجهی بضياء شمس مراحمک و وفّقنی علی خدمة عَتبَة قدسک و امْلَأْ قلبی بمحبّة خلقک و اجعلنی آية رحمتک و سِمَةَ عنايتک و مُوَفَّقاً علی التَّأْلِيْف بين احبّتک و خالصاً لوجهک و ناطقاً بذکرک و ناسِياً لشئونی و مُتذکّراً لشئونک رَبِّ رَبِّ لا تقطع عنّی نفحات عفوک و فضلک و لا تحرمنی عن مَعِيْنِ عونک و جُودک و احفظنی فی ظلّ جناح حمايتک و ارْعَنِی بعين حمايتک و أَنطقنی بثنائک بين بريّتک حتّی يرتفع ضجيجی فی المحافل العليا و يَنْحَدِرَ من فَمِيْ ذکرک انْحِدار السُّيُول من الأَتْلالِ انّک انت الکريم المتعال و انّک انت العزيز القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 559
هُو اللّه
ای پروردگار اهل بها را در هر موردی تنزيه و تقديس بخش و از هر آلودگی پاکی و آزادگی عطا کن و از ارتکاب هر مکروه نجات ده و از قيود هر عادت رهائی بخش تا پاک و آزاد باشند و طيّب و طاهر گردند سزاوار بندگی آستان مقدّس شوند و لايق انتساب به حضرت احديّت از مسکرات و دخان رهائی بخش و از افيون مورث جنون نجات و رهائی ده و به نفحات قدس مأنوس کن تا نشأه از باده محبّت اللّه يابند و فرح و سرور از انجذابات به ملکوت ابهی جويند چنانچه فرمودی : " آنچه در خمخانه داری نشکند صفرای عشق زان شراب معنوی ساقی همی بحری بيار " ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 558
هُو الابهی
ای پروردگار اين بيچارگان شيفتهء روی تواند و افتادهء کوی تو و سرمست جام هوی تو و عاشقان خوی تو در هجرانت گريبان دريدند و در حرمان زهر فراق چشيدند شب و روز گريان تو اند و روز و شب نالان به سوی تو جز تو ندانند و غير از تو نشناسند و جز به سوی تو ننالند توئی ملجأ و پناهشان و توئی مبدء و منتهاشان اگر برانی و يا بخوانی و بپذيری و يا آبروی بندگان بريزی بزرگوار کنی و شرمسار فرمائی توئی مختار توئی پروردگار توئی آمرزگار اگر بپسندی هر مستمند ارجمند گردد و اگر برانی هر بزرگوار خوار شود و هر گلی خار گردد و هر سروری خاک رهگذار پس ای آمرزگار اين بندگان را بنواز و کار اين افتادگان را بساز شمعی در قلوبشان روشن کن و شهاب ثاقب بر هر اهرمن نما تا نور يزدانيت بر افروزد و پردهء ظلمات شبهات بسوزد توئی قادر و بينا وحيّ و توانا و داننده و شنوا راز درون را ابراز نما خارزار دلها را گلشن و گلزار کن روح را فتوحی بخش و جان و وجدان را بشارت و نشأهء صبوحی عنايت فرما . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 557
إِلهی إِلهی هؤُلاءِ عِبادٌ أَخْلَصُوا وُجُوهَهُم لِوَجهِکَ الکَريمِ وَ
سَلَکُوا صِراطَکَ المُسْتَقِيْمَ و اتَّبَعُوا المَنْهَجَ القَوِيْمَ وَ لَمْ يَخْشَوا بَأْسَ کُلِّ أَفّاکٍ أَثيْمٍ وَ لايَهابُونَ شَماتَةَ کُلِّ مُعْتَدٍ زَنيمٍ قَدْ خَرَقُوا الحُجُباتِ وَ هَتَکُوا السُّبُحاتِ وَ وَدَعُوا الأَصْنامَ وَ وَدَّعُوا الأُوْهامَ و أَقْبَلُوا اِلَيکَ بِقُلُوبٍ ثابِتَةٍ کَشَوامخِ الجِبالِ وَ نُفُوسٍ مُطمَئِنَّةٍ کَرَواسِخِ الأَوتادِ وَ ابْتَهَلوا اِلَيْکَ بِفُؤادٍ طافِحٍ بالودادِ وَ صُدُورٍ مُنْشَرِحَةٍ بِآياتِ تَوْحيدِکَ بَيْنَ العِبادِ أَيْ رَبِّ اجْعَلْهُمْ نُجُوماً دَرَهْرَهَةً فی أُفُقِ الشُّهُودِ وَ سُرُجاً لامِعَةً فی حَيِّز الوُجُودِ وَ أَشْجاراً باسِقَةً فی جَنَّةِ الأَبهی وَ أَمْواجاً مُتَهَيِّجَةً مِن بَحْرِ الوَفاء حَتّی يَهْتَزُّ ذلِکَ الإِقْليمُ بِنَفحاتِ قُدْسِکَ فی هذا القَرنِ العَظيمِ اِنَّک اَنتَ المُقْتَدِرُ العَزيزُ الکَريمُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 556
هُو الابهی
ای يزدان مهربان من ای جانِ من ای جانان من تو آگهی بر آشکار و پنهان من اين ياران سر مست باده پيمانند و پيمانه به دست بزم کيهان اختران آسمان مهر تو اند و چراغان نور افشان سپهر تو و مرغان چمنستان بهشت تو اين اختران را درخشان کن و اين چراغان را رخشنده به نور بی پايان اين مرغان را گلبانگ پهلوی بياموز و اين پرندگان را پرندگی در آسمان آزادگی شب و روز بياد روی تو اند و آشفتهء موی تو و شيفته خوی تو و مدهوش بوی تو و سر گشتهء کوی تو سپاس ترا ستايش ترا نيايش ترا که آفرينش را به پرتو بخشش آراستی و جايگاه راستان را در جهان بالا خواستی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 555
إِلهی إِلهی هؤُلاءِ عِبادٌ انْجَذَبُوا بِنَفحاتِ قُدسِکَ وَ اشْتَعَلُوا
بِنارِ مَحَبَّتِکَ وَ أَخْلَصُوا وَجْهَهُمْ لِوَجْهِکَ الْکَرِيْم و سَلَکُوا فِی المَنْهَجِ الْقَوِيْمِ وَ هَدَوْا إِلی صِراطِکَ المُسْتَقِيْمِ رَبِّ اجْعَلْهُمْ سُرُجَ الفَضْلِ وَ الْإِحْسانِ فِی عالَمِ الإِنْسانِ يَتَلَأْلَأُ مِنْ وُجُوهِهِمْ أَنْوارُ التَّقْوی و يَتَشَعْشَعُ مِن جَبِيْنِهِمْ نُوْرُ الهُدی وَ اجْعَلْهُمْ آياتِ رَحْمَتِکَ لِعُمُومِ خَلقِکَ وَ راياتِ مَوْهِبَتِکَ لِجَمِيْعِ بَرِيَّتِکَ وَ أَيِّدْهُمْ فِی جَمِيْعِ الْشُّئُوْنِ اِنّکَ اَنتَ الکَريمُ العَزيزُ الوَدودُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 554
هُو اللّه
ای پروردگار مهربان در درگاهت پناه ده و به اسرارت آگاه کن چشمم بينا نما گوشم شنوا کن و جان و دل را به راز و نيازت همدم نما ای خداوند گمگشته ايم راه نما تشنگانيم آب ده گرسنه ايم عشاء ربّانی بخش افسرده ايم فرح آسمانی ده اسير ناسوتيم آزادی لاهوت بخش تعلّق به عالم خاک داريم مفتون عالم پاک کن در قيد هوی و هوسيم و نفس پرست از اين دام و بند رهائی بخش خار و ذليليم در ملکوت عزّتت عزبز نما محروميم محرم راز کن پژمرده ئيم به فيض روح القدس تر و تازه نما افسرده ئيم به نار محبّتت بر افروز مرده ايم به حيات ابديّه زنده کن تا در اين عصر انوار نصيب موفور از ربّ غفور يابيم و در ملکوت الهی در آئيم و فيض ابدی جوئيم و موهبت سرمدی يابيم توئی دهنده و بخشنده و مهربان و توئی آمرزنده و تابنده و مستعان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 553
هُو اللّه
ای يزدان مهربان ياران جانفشانند و دوستان پرتو افشان اسير محبّتند و مستجير به باب رحمت رضای تو جويند و راز تو گويند و راه تو پويند ای پروردگار گناه بيامرز تضرّع و ابتهال بياموز تا کلّ به عبوديّتت پردازيم و سنوحات رحمانيّه طلبيم و به نصايح و وصايای تو عامل گرديم شب و روز به جان و دل بکوشيم و بجوشيم و بخروشيم تا انوار توحيد بدرخشد و آيات تجريد ترتيل گردد و صبح تقديس بدمد و قلوب به انوار الطاف روشن و منوّر گردد إِلهی إِلهی هؤلاءِ عباد متذلّلون الی عزّة ربوبيّتک خُضَّعٌ فی عتبة رحمانيّتک خُشَّعٌ لِعزِّک و جلال فردانيّتک متوجّهون اليک و متوکّلون عليک و متضرّعون بين يديک رَبِّ أَنْزِلْ عليهم آيات الهدی و اجعلهم مصابيح ملأ الأعلی و أَلْقِ عليهم کلمة التّقوی و نوّر قلوبهم بشعاع ساطع من أَوْجِ العُلی و أَنْطِقْهم بالثَّناء و احشرهم تحت راية الموهبة العظمی و اجعلهُمْ طيوراً صادِحةً فی حديقة الوفاء و أُسُوْداً زائرةً فی غِياض البقاء وحيتاناً سابحةً فی حِياض الملکوت الأبهی انّک انت الکريم و انّک انت العظيم و انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 552
پروردگارا ياران غرب را به نفثات روح القدس مشام معطّر
فرمودی و افق غرب را به نور هدايت روشن نمودی دوران را نزديک کردی و اغيار را يار مهربان فرمودی خفتگان را بيدار کردی و غافلان را هوشيار فرمودی ای پروردگار اين دوستان بزرگوار را مؤيّد و موفّق به رضای خويش فرما و خيرخواه بيگانه و خويش کن به جهان ملکوت ابدی در آر و از فيض لاهوت نصيب بخش بهائی حقيقی کن و ربّانی صميمی فرما و از مجاز برهان و در حقيقت مستقرّ فرما آيات ملکوت کن و کواکب درخشنده در افق ناسوت نما سبب راحت و آسايش عالم انسانی فرما و خادم صلح عمومی کن کلّ را از باده وصايا و نصايح خويش سر مست کن و جميع را در سبيل تعاليم خود روش و سلوک عطا بخش .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 551
هُو اللّه
ای مهربان جانان همه اعضاء و اجزايم به زبان ملکوتی به شکر و ستايشت ناطق و به نياز و به نيايشت پرداخته در بن هر موئی هُوئی زنم در سر هر کوئی نعره ئی بر آرم جانم فدای هر بنده ديرينت هستيم قربان آن ندای شيرينت چون از مشاهده بصر در عالم ناسوت محروم نمودی از ادراک بصيرت در جهان ملکوت مأيوس مفرما توئی بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 550
هُو اللّه
بخشندهء يزدانا اين بندگان آزادگان بودند و اين جانهای تابان بنور هدايتت روشن و درخشنده گشتند جامی سرشار از بادهء محبّت نوشيدند و اسراری بی پايان از اوتار معرفتت شنيدند دل به تو بستند و از دام بيگانگی جستند و به يگانگی تو پيوستند اين نفوس نفيسه را انيس لاهوتيان فرما و در حلقهء خاصّان در آر و در خلوتگاه عالم بالا محرم اسرار کن و مستغرق بحر انوار فرما توئی بخشنده و درخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 549
هُو اللّه
ای پروردگار اين دوستانت را در بوستان عنايت و گلستان موهبت در کنار جويبار احديّت سروهای پر نضارت و طراوت فرما و اين اختران نورانی را در خاور رحمانی روشن و درخشان نما و اين تشنگان باديه هجران را بر بحر بی پايان وارد کن و اين گمگشتگان صحرای اشتياق را به وثاق نور آفاق درآر تا در ظلّ کلمه توحيد به تمجيد تو مشغول گردند و در انجمن امکان سر مست جام تو شوند و در بزم الست هر يک قدحی به دست گيرد و رقص کنان و پاکوبان در وجد و سرور آيد و در شوق و شور نغمه آغاز کند که محيّر عقول و شعور گردد ای يار مهربان ای پاک يزدان عنايتی نما موهبتی عطا فرما احسانی کن تأييدی ده توفيقی بخش تا به آنچه رضای مبارک است موفّق گرديم و مؤيّد شويم توئی مقتدر و توانا و مؤيّد و دانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 548
هُو اللّه
ای بخشندهء مهربان ياران را دل و جان شادمان کن و روح و وجدان جنّت رضوان فرما در هر دمی تأييدی جديد بخش و در هر نَفَسی نَفَس رحمانی بفرست نفوس را آيات هُدی کن و وجوه را سرج ملأ اعلی زبانها گويا کن و گوشها شنوا نما تا ترتيل آيات تقديس کنند و استماع الحان بديع از ملکوت جديد هر يک را کوکبی کن و از افق موهبت کبری درخشنده فرما تا از مشرق هُدی بر قرون و اعصار بتابند توئی مقتدر و عزيز و بخشنده و درخشنده و دانا لا اله الّا انت العزيز المستعان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 547
هُو اللّه
ای پروردگار ابرار را بزرگوار کن و فيض ابدی آشکار کن اسرار پديدار نما و انوار انتشار ده هر دلی را همدم يادت کن و هر چشمی را روشن و بينا دوستان را عزيز کن و ياران را با فرهنگ و تميز نما هر يک را شمع جمع کن و شاهد انجمن نما و سرو اين چمن کن و طاوس اين گلشن نما تا جهان را تزئين بخشند و اين نور مبين منتشر نمايند و جبين به پرتو فيض قديم بيارايند توئی مقتدر و توانا و توئی دهنده و بخشنده و بينا لا اله الّا انت الکريم الرّحيم المعطی الفضّال . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 546
هُو اللّه
پروردگارا ابرار را انوار بخش و ورقات را آيات ملکوت اسرار فرما روحانی کن نورانی فرما سبحانی کن ربّانی نما و حيات جاودانی بخش و بقای سرمدی ده سراجهای نورانی نما و آيات رحمانی کن امواج بحر تقديس نما و افواج ملکوت ابهی کن طيور حديقهء معانی نما و ماهيان دريای سرمدی کن از هر آفتی محفوظ نما و از هر حوادثی محروس و مصون کن در سبيل رضا سالک فرما و در اقليم وفا مالک کن هر دم روحی جديد بدم و در هر نَفَس از نَفَس رحمانی زنده نما و در جميع مراتب ترقّی بخش و به جميع شئون رهنمون فرما توئی مقتدر و توانا و توئی واقف اسرار و بينا و عليهم و عليهنّ من فضلک البهآء الابهی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 545
هُو اللّه
ای پروردگار آن مشتاقان را تجلّی عنايت فرما و ابواب موهبت بگشا از هر آلودگی طيّب و طاهر کن و از هر ناشايستگی آزادی بخش قميصشان چون پيرهن يوسف معطّر کن و خلق و خويشان را چون جيب نسيم صبا پر مشک و عنبر نما به صفات رحمانيّت متّصف کن و به اخلاق روحانيان متخلّق تا آيات توحيد گردند و بيّنات اشراق نور ربّ فريد سبب عزّت امر تو گردند و علّت بزرگواری قدر خود تا شدّتشان به رخا مبدّل گردد و فقرشان به غنا عزّت ابديّه يابند و موهبت سرمديّه مظاهر تقديس گردند و مطالع تنزيه از عالم نورانيّت و روحانيّت حکايت کنند تا جميع ابواب از جميع جهات بر وجوهشان گشوده گردد انّکَ انتَ القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 544
هُو الابهی
خدايا اين بيچارگان را در ظلّ سدره منتهايت مأوی بخش و اين آوارگان باديه حرمان را در جوار فضل و عنايت ملجأ و پناهی ده اين تشنگان مفازه بينوائی را بر شاطی بحر احديّت برسان و اين طالبان ملکوت ابهايت را به سر منزل وحدانيّت واصل کن اين طيور بال و پر شکسته را در حدائق تقديس داخل کن و اين مرغان دم بسته را به الحان جوهر توحيد در جنّت تجريد و فردوس تفريد آواز و ترانه بخش اين ذليلان را به عزّت قديمه ات دلالت فرما و اين عليلان را به درياق فاروق اعظمت درمانی عطا کن و اين فقرا را در ظلّ عنايت مسکن ده و اين ضعفا را به شديد القوی تأييد فرما تا اين گمگشتگان صحرای محبّتت در مدينه تقديس وارد شوند و اين بيهوشان باده عشقت در انجمن توحيد چون شمع روشن شوند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 543
هُو الابهی
ای مهربان يزدان من اين تن را جان بخش و به جانان برسان و از زندان برهان و به ايوان آسمان در آر جهان خاک تنگ است به عالم پاک بی رنگ پرواز ده و عالم ترابی ظلمانی است به جهان نورانی طيران بخش امکان نقص صرف و نيستی محض است از کمال وجوب مطلق جلوه و فيض بخش پستی را بلندی ده و مستمندی را ارجمندی عنايت فرما توده غبرا را جنّت اعلی کن و گلشن دلها را حديقه ابهی فرما بيهوشان را هوشی ده و خفتگان را بيدار نما و غافلان را هوشيار کن و محرومان را محرم اسرار نما و مجرمان را مظهر غفران کن و مأيوسان را اميدوار نما قرن عظيمت را به عنايت قديمت مزيّن کن توئی مقتدر و توانا و توئی عالم و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 542
هُو اللّه
ای يزدان من اين حقايق نورانيّه نجوم بازغه افق هدايتند وجوهشان را در ملکوت احديّت روشن فرما و اشجار بوستان انجذاب و استقامتند به فيض و ريزش باران عنايت در هر دمی تازه و زنده و پر طراوت و لطافت فرما سُرُج عرفانند در انجمن عالم روشن کن و فارِسان ميدان ثبوت و رسوخند به جنود ملکوت ابهی تأييد کن تشنگان باديه اشتياقند بر ساحل بحر الطاف وارد کن در هر دمی نصرتی فرما و در هر نفسی روحی بدم از نسيم حديقهء عنايت قلوبشان را روح و ريحان بخش و از شميم موهبت مشامشان را معطّر فرما توئی مقتدر و توانا و توئی کريم و رحيم و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 541
هُو الابهی
إِلهی إِلهی انّ هؤلاءِ نفوسٌ زَکَتْ و اطمئنّتْ بنفحات قدسک فی بلادک و وجوهٌ اسْتَبْشَرَتْ بطلوع انوارک بين عبادک اسئلک برحمتک الکُبری و موهبتک العظمی و نور هدايتک الّتی يتلئلأ بين الارض و السّماء ان تجعل هؤلاءِ آيات تقديسک بين الوری و تُزَيِّنَ رُؤُوْسَهُمْ بِتِيْجانٍ يَتَلَئْلَأُ علی مَمَرِّ القرون و الاعصار انّک انت الکريم انّک انت العظيم و انّک انت الرّحمن الرّحيم . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 540
هُو اللّه
ای پروردگار اين ياران را بزرگوار نما و در ملکوت عزّتت پايدار کن و از صهبای محبّتت سرشار نما تا آهنگ تسبيح به ملکوت تقديس رسانند و سبب انتشار نفحات گردند و به گفتار و رفتار اثبات نمايند که بهائی صميمی اند و روحانيان حقيقی مظاهر انوار توحيدند و مطالع اسرار تجريد از غير تو بيزارند و شب و روز مشتاق ديدار پروردگارا عنايت فرما و بنواز و به اخلاق روحانيان همراز کن توئی مقتدر و توانا و توئی مربّی و معلّم بيهمتا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 539
هُو اللّه
ای پروردگار اين تشنهء سلسبيل حيات را از چشمهء حيوان بنوشان و اين عليل را از درمان ملکوتی معالجه فرما اين مريض را شفای حقيقی بخش و اين طريح فراش را از درياق اعظم قوّه و توانائی عطا فرما توئی شافی توئی کافی و توئی وافی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 538
هُو اللّه
إِلهی إِلهی انّی ابتهل الی ملکوت رحمتک و اتذلّل الی جبروت سلطنتک و ادعوک بقلب خاضع و خاشع الی مرکز الجلال و اقول رَبِّ قَدّر الشّفاء لعبدک المُبْتَهِلِ الی ملکوتک الأَعلی و اجعله آية رحمتک بين الوری و قدّر له البُرْءَ من کلّ سَقَمٍ و داءٍ حتّی يشکرک علی کشف الغَمَّة وَ سِعَةِ الرَّحمة و سُبُوغ النّعمة و ظهور الرّأفة و الشِّفاء من کلّ علّة رَبِّ قَدّر له کلّ خير فی حيّز الامکان و أَدْخِلْهُ فی حديقة الرّضوان و انْشُلْهُ من غمرات العلل و الامراض و ايّده علی خدمتک يا رَبِّيَ الفيّاض انّک انت الکريم انّک انت العظيم انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 537
هُو اللّه
ای پروردگار هر چند عاجز و نا توانم ولی تو قادر و توانا شرمنده ايم درمانده ايم و عاجز مانده ايم تو معينی تو ظهيری تو دستگيری آنچه سزاوار پروردگاريست شايان فرما و آنچه شايان آمرزگاريست ارزان کن توئی بخشنده و دهنده و حفظ کننده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 536
هُو الابهی
ای يزدان مهربان قصورم چوق و عمل مبرورم يوق گنهکارم بد کردارم غمگينم بی تمکينم بيچاره ام آواره ام گرفتارم ستمکارم سن غفور سن سن غيور سن سن صبور سن سن کاشف ظلام ديجور سن الهی فضل ايله لطف ايله کرم ايله رحمت ايله معامله ايله گوگلری شاد ايله جانلری آزاد ايله احسان مزداد ايله . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 535
اللّه ابهی
ای پروردگار مهربان ای يزدان پاک اين بندهء ضعيف را در ظلّ کلمه رحمانيّتت مقرّ ده و اين عبد حزين را در سايه شجرهء سرور مأوی بخش، اين بی نصيب را نصيبی عنايت کن و اين بی بهره را بهره ای بخش از بحر عنايت قطره ای برسان و از نهر موهبت رشحه ای مبذول کن تا حيات تازه يابم و موهبت بی اندازه جويم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 534
هو اللّه
إِلهی تَری تَوَحُّدِی وَ تَحَزُّنِی وَ تَحَرُّقی وَ تَلَهُّفِی وَ تَنَهُّدِی فِی هذِهِ الْبَيْداءِ مِنْ حِرْمانِی عَنِ الْمُشاهَدَةِ وَ اللِّقاءِ وَ هِجْرانِی عَتَبَتَکَ العُلْيا وَ حَدِيْقَتَکَ الغَنّاءَ وَ غَليْلِ شَوْقِی و عَظيْمِ تَوْقِی اِليَ الْصُّعُوْدِ اِلی جِوارِ رَحْمَتِکَ الکُبْری وَ تَضَمُّنِ الْغَبراءِ جَسَدِی تَحْتَ أَطْباقِها مُتَذَلِّلاً لِعَظَمَتِکَ العُظمی وَ تَسْمَعُ نياحِيْ وَ صِياحِيْ وَ صَرِيْخِيْ فِی هذَا الْفَضاءِ مُبتَهِلاً اِلَيْکَ وَ مُتَضَرِّعاً بِبابِ رَحْمَتِکَ الَّتی سَبَقَتِ الأَشياءَ أَيْ رَبِّ تَری مَدامِعی تَجْريْ کَفَيْضِ السَّحائِبِ وَ تَتَلَهَّبُ نِيْرانُ حِرمانِی کَلَظی نارٍ مُؤصَدَةٍ فی مَنابِتِ شَجَرَةِالغَضا وَ القَلْبُ يَشْکُو الْجَوی وَ يَحِنُّ اِلی مَلَکُوْتِکَ الأَبْهی أَيْ رَبِّ ارْزُقْنِی کَأسَ الرَّدی بعد ما أَذَقْتَنِی سَمَّ النَّوی بِعِزَّتِکَ اِنَّها أَشْهی وَ أَحلی وَ لَيْسَ لی مِنْ مَناصٍ مِنَ البَلاءِ وَ الْأَسی إِلَّا الْوُفُوْدِ بِبابِ رَحْمَتِکَ يا رَبَّ الآخِرَةِ وَ الْأُوْلِی أَيْ رَبِّ إِنْ قَدَّرْتَ عَلَيَّ الْبِعادَ عَن تِلْکَ الْرَّوضَةِ الْمُقَدَّسَةِ مَطافِ الملأِ الأَعْلی لا تَحْرِمْنِی عَن نَفَحاتِهَا الْمُعَطِّرَةِ لِلآفاقِ وَ فَوحاتِهَا الْمُنْتَشِرَةِ فی سَبْعِ طِباقٍ أَيْ رَبِّ ارْحَمْ أَسْقامِی وَ تَسَهُّدِی وَ أَحْزانِی وَ تَوَقُّدِی بِنارِ حِرمانی وَ تَوَحُّدِی فی هِجرانی وَ آنِسْنی فی وَحْشَتِی وَ أَرِحْنِی مِن دَهْشَتِی وَ أَجِرْنِی مِن عَذابی وَ أَنْقِذْنِی مِن عِقابی فَوَ عِزَّتِکَ لَيْسَ لِی شِفاءٌ لِعِلَّتِی وَ لا رَواءٌ لِغُلَّتِی إِلّا الهَلاکُ فی مَفاوِزِ الْفِراقِ مُتَلَهِّباً بِنارِ الأِشْتِياقِ يا مَحْبُوْبَ الآفاقِ أَدْرِکْنِی بِفَضلِکَ وَ جودِکَ وَ نَجِّنی بِرَحْمَتِکَ وَ هَوِّنْ عَلَيَّ الْمُشکِلاتِ وَ خَلِّصْنِی مِنَ المُعضِلاتِ وا شَوْقِی لِلْوَفاتِ وَ وا ظَمائی لِلْتَّجَرُّعِ کَأسَ الْمَماتِ فَإِنَّ الْعَظْمَ يا إِلهی قَد وَهَنَ وَ الْجِسْمَ أَنْضَی مِنْ عِظَمِ الْمِحَنِ وَ البَلايا تَتابَعَتْ فی الْسِّرِّ وَ الْعَلَنِ اِنَّکَ اَنتَ المُقْتَدِرُ الکَريمُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 533
هو اللّه
يا مُغِيْثَ الْمَلْهُوْفِيْنَ وَ مُجِيْبَ الْمُضْطَرِّيْنَ و مُجِيْرَ اللّائِذِيْنَ أَغِثْنِی مِنْ غِمارِ بِحارِ البلاءِ وَ أَنْقِذْنِی مِنْ وَهْدَةِ الْبَأْساءِ و الْضَّرّاءِ وَ آنِسْنِی فِی وَحْشَةِ الوَحْدَةِ و الْمِحْنَةِ الْکُبْری وَ نَجِّنِی مِنْ دَهْشَةِ الْحِرْمانِ وَ حِرْقَةِ الْفِرْقَةِ و الهِجرانِ يا ذَا الْأَسْماءِ الحُسْنی رَبِّ وَفِّقْنِی عَلَی الْوَفاءِ وَ احْفَظْنِی مِنَ الْجَفاءِ وَ اشْفِنِی مِنْ کُلِّ داءٍ و يَسِّرْ لِيَ الْدَّواءَ وَ زِدْ لِی فی النِّعَمِ وَ الْآلاءِ وَ أَنْزِلْ عَلَيَّ مائِدَةً مِنَ السَّماءِ وَ اشْغَلْنِی بِکَ عَنْ کُلِّ الْأَشْياءِ وَ هَيِّمْنِی بِحُبِّکَ فی الْآخِرَةِ وَ الْأُوْلی أَيْ رَبِّ وَفَدَ ذَليْلٌ بِبابِ رَحْمَتِکَ وَ قَصَدَ عَليْلٌ مُعْتَلُّ الشِّفاءِ بِفَضلِکَ وَ مَوْهِبَتِکَ وَ وَقَعَ دَخِيْلٌ بِفِناء حَضْرَتِکَ مُلْتَجِئاً بِعَتَبَةِ رَحْمانِيَّتِکَ فأَدْرِکْهُ بِجودِکَ وَ تأييدکَ وَ وَفِّقْهُ عَلی خِدْمَتِکَ و قُرْبِهِ اِلَيْکَ وَ أَحْضِرْهُ بَيْنَ يَدَيْکَ وَ الْتَّوَکُّل عَلَيْکَ اِنَّکَ اَنتَ الکَريمُ الْوَهّابُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 532
هو اللّه
ای پروردگار ای آمرزگار اين محفل به ذکر تو آراسته و اين جمع توجّه به ملکوت تو نموده . دل ها پر مسرّت است و جان ها در نهايت بشارت . خداوند مهربانا اين جمع را شادمان کن و در ملکوت خويش کامران فرما گناه ببخش پناه بده آگاه کن و به بارگاه ملکوت درآر . توئی دهنده توئی بخشنده و مهربان .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 531
هو اللّه
إِلهی إِلهی ترانی مستجيراً بکهفک المنيع و مُلْتَجئاً بملاذک الرّفيع و لائذاً الی رکنک الشّديد و متضرّعاً الی ملکوتک الجليل أَنْ تقدِّر لعبادک الصّبر الجميل علی المصائب و البلايا و المحن و الرّزايا فی سبيلک المستقيم رَبِّ ثَبِّتْ قلوبَهُمْ و أَيِّدْ نفوسهم وَ رَکِّزْ اقدامهم و قوِّ اجسامهم حَتّی يتحمّلوا کلّ بلاءٍ فی حبّک و يقاوموا هجوم الأَعداءِ حيث يَتَزَعْزَعُ منها الجبال و يتزلزل به الاقدام رَبِّ أَدْرِکْ عبدک الّذی لازال ناظراً الی شطر رحمانيّتک مُلْتَهِباً بنار محبّتک منجذباً بنفحات رحمتک مُسْتَغِيْثاً بحضرة فردانيّتک مستجيراً الی باب احديّتک ناطقاً بثنائک شائِقاً الی جمال بهائک مشغولاً بذکرک مألوفاً باقتباس انوارک کاشفاً لاسرارک انّک انت القويّ المقتدر العزيز القيّوم
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 530
رَبِّ أَنت تَعلَمُ بأَنَّ النّفوس مَحْفوفَةٌ بالنّوائب و الآفات و مُحاطَةٌ
بالمصائب و الرَّزيّاتِ کلّ بلاءٍ يَحُومُ حولَ الانسان و کلُّ داهيةٍ دَهْماءٍ تصولُ صَوْلَةَ الثُّعبان و ليس لَهُمْ مَلْجَأٌ و مناصٌ الّا حفْظُک و حمايَتُک و وقايَتُک و کلائَتُک يا رحمن و رَبِّ اجعل حفظک دِرْعی و وقايتک جنّتی و فِناءَ بابِ احديّتک ملاذی و حفظک و حراستک حصنی و مَعاذی و احفظنی من شرّ نفسی و هوائی و احرسنی من کلّ بلاءٍ و سقمٍ و مِحْنَةٍ و عَناءٍ انّک انت الحافظ الحارس الواقی الوافی و انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 529
هُو اللّه
ای پروردگار مهربان شرق در هيجان است و غرب در موج بی پايان نفحات قدس در انتشار و انوار شمس حقيقت از ملکوت غيب ظاهر و آشکار ترتيل آيات توحيد است و تموّج رايات تجريد بانگ سروش است و نهنگ محويّت و فنا در خروش از هر کرانه فرياد يا بهاء الابهی بلند و از هر طرف ندای يا عليّ الأعلی مرتفع ولوله ئی در جهان نيست جز غلغله جلوه دلبر يکتا و زلزله ئی در عالم نه جز اهتزاز محبّت محبوب بيهمتا احبّای الهی در جميع ديار با نفس مشکبار چون شمع روشنند و ياران رحمانی در جميع اقاليم مانند گلهای شکفته از طرف چمن دمی نياسايند و نفسی بر نيارند جز به ذکر تو و آرزوئی ندارند جز خدمت امر تو چمنستان حقيقت را بلبل خوش الحانند و گلستان هدايت را شکوفه های معطّر بديع الالوان خيابان حقايق را طرّاحی گلهای معانی نمايند و جويبار هدايت را مانند سرو روان بيارايند افق وجود را نجوم بازغند و مطالع آفاق را کواکب لامع مظاهر تأييدند و مشارق نور توفيق ای خداوند مهربان کل را ثابت و مستقيم بدار و الی الأبد ساطع و لامع و پر انوار کن تا هر دم از گلشن عنايت نسيمی وزد و از يم موهبت شبنمی رسد رشحات سحاب محبّت طراوت بخشد و نفحات گلشن وحدت مشامها معطّر کند ای دلبر آفاق پرتو اشراقی ای محبوب جهان جلوهء جمالی ای قويّ قدير حفظ و امانی ای مليک وجود ظهور قدرت و سلطانی ای خدای مهربان در بعضی بلدان اهل طغيان در هوج و موجند و محرّکين بی انصاف شب و روز در اعتساف ظالمان چون گرگ در کمين و اغنامی مظلوم و بی ناصر و معين غزالان برّ وحدت را کلاب در پی و تذروان کوهسار هدايت را غرابان حسد در عقب ای پروردگار حفظ و حمايت فرما ای حافظ حقيقی صيانت و حمايت کن در پناه خويش محروس دار و به عون خود از شرور مصون بدار توئی حافظ حقيقی و حارس غيبی و نگهبان ملکوتی و مهربان آسمانی .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 528
هُو الابهی
إِلهی إِلهی تری أَنَّ عبادک المخلصين بجميع الوری حتّی الاعداء و يَخْدِمُوْنَ کلَّ البشرِ بقلبٍ مُطهّرٍ و صدرٍ مُمَرَّدٍ قد وقعوا فی خطرٍ عظيمٍ من السِّهام المُصَوَّبَةِ و النِّبالِ الْمُفَوَّقَةِ و الأَسِنَّةِ المشروعَةِ و السُّيوفِ المَسْلولةِ رَبِّ إِنَّهُمْ مظلومونَ فی ايادی الأَعداءِ و أُسَراءٌ بِأَيْدی ذئابٍ کاسرةٍ و کلابٍ ضاريةٍ من الأَشقياءِ و ليس لهم ملجأٌ و لا مأویً الّا صون حمايَتِکَ الکُبری رَبِّ احفظهم بعين عنايتک فی ظلّ حفظک و کَلائَتِکَ ثمّ احْرُسْهُمْ فی صون رعايَتِکَ من اشرارِ بريّتِکَ رَبِّ ليسَ لَهُمْ ناصرٌ الّا انت و ليس لَهُمْ حافظٌ الّا انت رَبِّ قَدِّرْ کلَّ البلاء لعبدالبهاء و اجْعَلْنی هدفاً للسّهامِ من کُلِّ الأَنامِ و احْفَظْ عبادک المخلصين من شرِّ اللّئام و اجْعَلْنی فِداءً لعمومِ الأَحبّاء حتّی يستريحَ فؤادی و يَطْمَئِنَّ قلبی و تَقَرَّ عينی فی ميدان الشّهادة الکبری انّک انت المقتدر العزيز المتعال ( يا احبّاء اللّه عليکم بالسّکون و الوقار .) عبد البهاء عبّاس ماه صفر ١٣٤٠ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 527
هُو الابهی
أَيْ رَبِّ ترانی مَقْصُوْصَ الأَباهِرِ مکسورَ الجَناحِ مُتَعَسِّرَ الْأَحْشاءِ مُرْتَعِدَ الْأَعضاءِ بما ورد عليَّ سهام الجفاء من ذوی البغضاء و وَقَعْتُ تحت مَخالب العُدْوان و ابْتُلِيْتُ بأَنْياب ذِئاب کاسرة من اهل الطّغيان فو عزّتک انْدَقَّ عَظْمی و احترق دمی و تَناثَرَ لحمی و اشْتَبَکَ عليّ الآلام و الاحزان و اضْمَحَلَّتْ مِنِّی کلّ القوی فَنَسِيْتُ ذاتی و نفسی و وجودی فی هذه النَّشأة الاولی و کَلَّ لسانی و انقطع نطقی و جَفَّ قَلمی و انْحَلَّ جسمی و انْحَنَی ظَهْری و ضاق صدری و تکَدَّرَ صفاء قلبی أَدْرِکْنِی بفضلک يا رَبِّيَ الأَبهی و أَنْقِذْنِی من بين يديّ هؤُلاءِ و ارفعنی الی جوار رحمتک فی الملأ الاعلی لأَسْتريح فی ظلّ سدرة رحمانيّتک و أَرْتاحَ فی قِباب رحمتک الّتی احاطت الأَشياءَ انّک انت الکريم الرّحيم الغفّار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 526
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی و مُجِيْری و مُغِيْثی و مَأْمَنِی و ملاذی اِنّ هؤُلاءِ عباد قد سمعوا النّداء و لَبُّوا لِلدُّعاءِ و آمنوا بجمالک الأعلی و انجذبوا الی ملکوتک الأبهی و اقتبسوا نار الهُدی من سدرة السّينا و تحمّلوا کلّ مشقّةٍ و بلاءٍ و تَجَلَّدوا فی البأساء و الضّرّاء و صبروا علی الْتَّجَرُّعِ من کأس عَلْقَم من ايادی الأعداء حبّاً بجمالک و خضوعاً لجلالک و شغفاً بحبّک و دواماً بذکرک و طلباً لرضائک و رضاءً بقضائک رَبِّ إِنَّهُمْ تحمّلوا کلّ ذلّة فی سبيلک فاجعلْهُمْ اعزّاءَ فی ملکوتک و صبروا علی کلّ مشقَّةٍ فی حبّک فارزقْهُم الرّاحة و المَسَرَّةَ فی ساحة قدسک و وقعوا تحت شَماتَةِ الاعداء و ملامة الزُّنَماء فاجعلْهُمْ آيات عزّتک بين الوری حتّی يَغْبِطَهُمُ الْکُبَراء و يَحْسِدَهُمُ الْعُظَماء و يتَبرّک بتراب اقدامهم کلّ من يمشی علی بسيط الْغَبْراء و أَيِّدْهُمْ بتبليغ امرک و نشر نفحاتک و اعلاءِ کلمتک انّک انت المقتدر العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 525
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی انّی اتوسّل الی ملکوت غيبک الأَبهی و جبروت عظمتک الظّاهرة فی علانيّة الأَشياءِ أَنْ تنظر الی هذا العبد بنظر رحمانيّتک و تُوَجِّهَ اليه بلحظات اعين فردانيّتک و أَرْسل اليه نفحة من نفحات قدسک و آنِسْهُ فی وحشته و أَرْوِهُ من غِلَّتِهِ و بَرِّدْهُ من لَوعَتهِ و اکْشفِ الکَرْب العظيم يا من سبقت رحمته و سبغت نعمته و تمّت حجّته و ظهرت مَحَجَّتُهُ انّک انت الرّحمن الرّحيم و انّک انت الحليم الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 524
يا رَبِّی و يا إِلهی و يا نور الانوار و مرکز الاسرار و جاذب
قلوب الابرار انّی بقلبٍ خافقٍ و دَمْعٍ هامعٍ أَتضرّع اليک و أَتَبَتَّلُ بين يديک أَنْ تَنَزِّلَ کلّ خير علی عبدک المنجذب الی جمالک الْمُنْخَفِض الجَناح لجلالک الّذی آمن بک و بآياتک و سمع کلماتک وَ حَيَّ بنفحاتک و اهتزَّ من نسائم رياضک و شاهد انوارک و اطّلع باسرارک و لَبَّی لندائک عند ما ارتفع من سمائک و استقام علی حبّک و ثبت علی امرک و نطق بثنائک و سلک علی الصّراط السَّوِيِّ منجذباً اليک و مُحَدِّثاً بنعمتک و داعياً اليک و منادياً باسمک رَبِّ احفظه من کلّ السِّهام وَ صُنْهُ من نِبالِ الآلام و أَدْخِلْه فی کهف الأَمان و أَخْلِدْهُ فی فردوس السّلام و ايّده بجنود الالهام و اشرح صدره بالفيض و الأنعام و ظَلِّلْ علی تلک العائِلَةِ بسدرتک الرّحمانيّة و اشملهم الطافک الرّبّانيّة و احفظْهُمْ فی صون حمايتک و احرسْهُمْ بعين رعايتک و أَدْخِلْهُمْ فی حصن عونک و کَلائَتِک انّک انت السُّبُّوْحُ القُدُّوْسُ الملک المهيمن القيّوم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 523
هُو اللّه
إِلهی إِلهی ترانی مُتشبّثاً بذَيْلِ رِداءِ رحمانيّتک و متمسّکاً بحبل رحمتک و فردانيّتک أَی رَبِّ أَفْرِغْ عَلَيَّ صبراً فی هذا البلاء و ثبّت قدمی علی صراطک و نوّر وجهی بضياءٍ اشرق من مطلع رحمانيّتک و أَسْقِنِيْ من الکأس الطّافحة بماء رحمتک و أَضْرِمْ فی قلبی نار محبّتک و أَشْغِلْنِی بذکرک حتّی أَنْسَی غيرک و أَتوجّه الی وجهک الکريم انّک انت الکريم الرّحيم العطوف الغفور . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 522
هُو اللّه
اللّهُمَّ يا فاتح الابواب و مُهَيِّأَ الاسباب و الشّافی من شدّة الْأَوْصابِ انّ عبادک هؤُلاءِ اصابهم البأسآء و الضّرّآء و وقعوا تحت مَخالبِ الأَشقياء و اسْتَهْدَفَهُمْ کُلُّ أَفّاکٍ أَثيْمٍ و مُعْتَدٍ زَنيْمٍ بسهامٍ فاتِکٍ أَليْمٍ قد تَبَدَّدَ شَمْلُهُمْ و تفّرق جَمْعُهُمْ من صُرُوفِ اللّيالی و طَوارِقِها و نَوائبِ النَّهارِ و جَوارحها قد أُرْيِقَتْ دماءٌ طاهرةٌ فی تلک البقاع بايادی الظّالمين و لَمْ يَخْشَوْ شديدَ العِقابِ رَبِّ رَبِّ عطِّرْ مشامهم بنفحات القدس فی کلّ بُکُورٍ و اصيل وَ نوِّر ابصارَهُمْ بمشاهدة آياتک السّاطعة الأَنوار فی اللَّيل و النَّهار فاحفظهم فی صون حمايتک من الذّئاب الکاسرة و السّباع الضّارية و اعْلِ بهم کلمتک بين الوری و انْشُرْ بهم نفحاتِ توحيدک فی تلک الأَرجاءِ و قَوِّهِمْ بقّوتک القاهرة علی الأَشياء و اشْدُدْ أُزُوْرَهُمْ بالقيام علی بثِّ تعاليمک فی کلّ الأَنحاءِ رَبِّ وفّقهُمْ علی السّلوک فی اقوم المسالک و أَنْقِذْهُمْ من اشدّ المَهالِک و اجعل لهم لسان صدق علی ممرّ القرون و الأَعصار وَ صِيْتاً ذايعاً بين العباد و اهْدِ بِهِمْ أُمَماً قَدْ ضَلُّوا عن سبيل الرَّشاد رَبِّ آنِسْهُمْ فی وَحْدَتِهِم وَ اکْشِفْ عَنْهُمْ کُرْبَتَهُمْ و اعْفُ لَهُمْ حَوْبَتَهُمْ حتّی يستريحوا فی ظلّ شجرة رحمانيّتک عن کلّ آفةٍ و عاهَةٍ و مُصيبةٍ دَهْمآءٍ و رَزِيَّةٍ عميآء انّک انت مؤيّد من تشاء علی ما تشاء و انّک انت القويّ القدير العزيز المتعال . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 521
هُو اللّه
ای خداوند پر عطا صد هزار امير در کمندت اسير و هزاران سروران در آستانت پاسبان اين نفس نفيس را به انفاس طيّب رياض احديّتت مشام معطّر نموده و به مشاهده آيات وحدانيّتت ديده منوّر کرده حال مانند باز ساعد شهرياری در خطر تعرّض جغدان حسود و زاغان عنود است ای پروردگار تو حفظ و حمايت فرما و بر رضايت موفّق کن و اين نهال بيهمال باغ هدايت را به فيض عنايت هر دم طراوت و لطافت و تر و تازگی عطا فرما تا مير وفا گردد و شمع منير انجمن اصفياء توئی مقتدر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 520
هُو اللّه
انّنی يا إِلهی وَجَّهْتُ وجهی الی ملکوت تقديسک و جبروت تنزيهک بقلبٍ خاضعٍ و جَناحٍ مُنْکَسِرٍ و هيکلٍ مُتَذَلِّلٍ و ظَهْر ٍ راکِعٍ وَ جبينٍ ساجدٍ و عينٍ باکيةٍ و دموعٍ جاريةٍ ان تُدْرِکَ احبّائک بفيوضات رحمانيّتک و تأييدات ربّانيّتک و توفيقات صمدانيّتک و تُنْجِدَهُمْ بملائکة قدسک و تنصرهم بجُنود الهامک و تؤيّدهُم بجيوش ملأک الأَعلی و ملکوتک الأَبهی حتّی ينکشف غمام الغُمُوم عن قلوبهم و تَسْکُنَ زَفَرات الحَسَرات من صدورهم و تَخِفَّ امواجُ العَبَرات من عيونهم و تَطِيْبَ بظهور الطافک نفوسُهُم و تَنْجَلِيَ بمشاهدة آثارک ابصارُهم و تَصْفُو بملاحظة آياتک بصائِرُهُم و تَرْتاحَ بِتَتابعِ إِفْضالک ضَمائرُهُمْ رَبِّ هؤُلاءِ احبّائک الأَصفياء و عبيدک النّجباء و أُسَرائک النّقباء قد تحمّلوا فی سبيلک کلَّ بلاءٍ وَ اسْتَهْدَفُوا سهام الجفاء و تَجَرَّعوا من کأسٍ طافحةٍ بنقيعٍ من سمّ الرَّدی و اضْطُهِدُوا فی کلّ الأَنحاءِ و أُهْيِنُوا فی کلّ الأرجاءِ و احْتَمَلوا ما لايُطاقُ من اهل الشّقاق و لم يَنْصَرِمْ منهم الصّبرُ و لَوِ اضْطَرَمَ القَلبُ و انْسَجَمَ الدَّمعُ بَلِ احتملوا هذه الْأَرْزاءَ بقلوبٍ منشرحةٍ و صدورٍ مُتَّسِعَةٍ و نفوسٍ منجذبةٍ و ارواحٍ مستبشرةٍ معلّقةٍ بآيات عزّ قدسک رَبِّ طَيِّبْ لهم النّفوسَ و أَسْمِعْهُمْ تَشَهُّقَ الطّاوس فی جنّة الأَفْرِيْدُوس و أَدِرْ عليهم الکُؤُوس من صهباء العرفان فی کلّ حين و آن انّک انت المُعين المستعان ثُمَّ اجْعلهم طيورَ رياضِ محبّتک و لُيُوْثَ غِياضِ معرفتک و حِيتانَ حِياضِ موهبتک و اجْعَلْ لهم لسانَ صدقٍ عليّا حَتّی يَمْتَلِأَ الآفاق بذکر اهل الاشراق و يَسْتَضِيْءَ الوجود بالنّور السّاطع من مقامٍ محمود انّک انت الکريم العزيز الودود و انّک انت ربُّ الغيب و الشّهود لا اله الّا انت الملک المعبود . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 519
هُو اللّه
ای پروردگار ياران در هر گوشه و کنار در تحت تهديد بيگانه و اغيارند از جان بيزار و از هر فکری در کنارند روی تو جويند و سوی تو پويند راز تو گويند ای دلبر مهربان بيچارگان را از بيگانگان در صون حمايت حفظ و صيانت فرما و افتادگان را به يد قدرت بلند فرما وبی نصيبان را به فيض قديم بهرهء فراوان بخش محرومان را محرم اسرار کن و مشتاقان را به موهبت ديدار بپرور و بنواز زيرا اسير آن زلف مشکبارند و در هر دم صد جان نثار نمايند توئی مقتدر و توانا و توئی دهنده و بخشند و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 518
هو الابهی
خدايا اين طير حديقه عرفان را بال و پری عطا فرما و اين پروانهء شمع محبّتت را قرب و منزلتی احسان کن اين سرگشته صحرای عشق را به خلوتخانهء عنايت دلالت نما و اين تشنه باديه هجران را به بحر لقاء روحانی بکشان اين بنده قديم را نديم بزم الطاف کن و اين فقير مسکين را به غنای حقيقی مستغنی گردان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 517
هُو اللّه
ای خداوند بيمانند يارا ن عبد البهاء را ياوری کن و گناهکاران را بزرگواری نما بزم غفران بيارا و جام‌ فضل و احسان بخش بيچارگان و آوارگان را ملجأ و پناه ده و آگاه فرما دستگير شو مُجير گرد تا هر اسير و فقير از خوان نعمتت نصيب و بهره بردارد توئی مقتدر و توانا و توئی دهنده و بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 516
هُو الابهَی الابهی
ای محبوب يکتا و پروردگار بيهمتا محض فضل و جود درهای بخشش گشودی و رخ برافروختی و دلها ربودی و غمها زدودی و نغمه ئی سرودی که قلب ها مفتون شد و عقلها مجنون چه شد که پرده نشين گشتی و روی دلنشين پوشيدی جانها محزون شد و ياران دلخون بساط سرور بر چيده شد و شاخ حبور پژمرده و خميده نسيم جانبخش ساکن شد و آب حيات راکد پس ای پروردگار نفحات اسرار از ملکوت ابهايت منتشر نما و پرتو انوار از جبروت اعلايت لامع فرما تا آفاق معطّر و منوّر ماند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 515
هُو اللّه
در هر نَفَسی سر به تراب عجز و نياز نهم و تضرّع و زاری نمايم که ای خداوند بی نيازم و محرم رازم و يار دلنوازم آن ياران ديرين را مذاق شکرين نما و در درگاه احديّتت بنده نازنين فرما و در ديوان علّيّين صدر نشين کن توئی حنّان توئی منّان توئی مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 514
هُو الابهی
ای بنده حق دست نياز به درگاه حضرت بی نياز بر آر و بگو ای پروردگار گنه کاريم عفو و مغفرت فرما محتاجيم از کنز ملکوت بخششی نما آواره ايم در پناه لطفت مأوی بخش بيچاره ايم قوّت و قدرتی عنايت کن توئی فضّال توئی کريم و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 513
هُو الابهی
ای پروردگار توئی آمرزگار و ملجأ و پناه هر گناهکار بيچارگانيم چاره بخش دردمندانيم درمانی عطا فرما بی سر و سامانيم ملجأ و پناهی ده گمگشتگانيم به درگاه هدايت فرما آوارگانيم منزل و مأوائی عطا فرما توئی مهربان توئی رحمن توئی منّان توئی مستعان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 512
هُو الابهی
ای پروردگار اين هوشيار را به بخشش آسمانی بزرگوار کن و از موهبت رحمانی برخوردار نما حيات ابدی بخش و عزّت سرمدی عطا فرما تاجی از موهبت کبری بر سر نه و خلعتی از سُنْدُس و اِسْتَبْرَقِ جنّت ابهی در بر کن تا به فيض نامتناهی مستفيض گردد و به عنايت مخصوصه مخصّص شود توئی مقتدر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 511
هُو الابهی
إِلهی إِلهی هؤُلاءِ نفوس استظلّوا فی ظلّ رحمانيّتک و انجذبوا بنفحات قدسک و اتَّقَدوا بالنّار المُوْقَدَة فی سدرة فردانيّتک و توجّهوا الی ملکوت احديّتک و ابتهلوا الی جبروت وحدانيّتک ای رَبِّ عاملهم بفضلک فی جميع الشّئون و انْشُرْ عليهم لِواءَ الالطاف و الاحسان يا رَبِّی الحنون انّک انت الکريم اللّطيف الحيّ القيّوم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 510
هُو الابهی
ای پروردگار اين بيچارگان را چاره ئی بخش و اين درماندگان را درمانی عطا فرما و اين بی نوايان را فضل و احسانی عطا فرما اين نفوس ضعيفه را در پناه حضرتت پناهی ده و اين فقيران نحيف را قُوّتی عنايت فرما . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 509
هُو اللّه
رَبِّ رَبِّ نوّر وجوه احبّائک المخلصين و ايّدهم بملائکة نصرک المبين و ثبّتهم علی صراطک المستقيم و افتح عليهم ابواب البرکة بفضلک القديم لأَنَّهُمْ يُنْفِقُوْنَ ما خَوَّلْتَهُمْ فی سبيلک و يحافظون علی دينک و يطمئنّون بذکرک و يَبْذُلُوْنَ ارواحهم فی محبّتک و لا يَبْخَلُوْنَ باموالهم حبّاً بجمالک و طلباً لرضائک رَبِّ قدّر لَهُمْ جزاءً موفوراً و نصيباً مفروضاً و اجراً محتوماً انّک انت الموفّق المؤيّد الباذل المعطی الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 508
هُو اللّه
ای خداوند ياران هوشمند را بنواز عيش روحانی مهيّا ساز بزم ربّانی بيارا و جمال نورانی بنما ای پروردگار ابرار را بزرگوار کن و فيض ابدی آشکار کن اسرار پديدار نما و انوار انتشار ده هر دلی را همدم يادت کن و هر چشمی را روشن و بينا دوستان را عزيز کن و ياران با فرهنگ و تميز نما هر يک را شمع جمع کن و شاهد انجمن نما و سرو اين چمن کن و طاوس اين گلشن نما تا جهان را تزئين بخشند و اين نور مبين منتشر نمايند و جبين به پرتو فيض قديم بيارايند توئی مقتدر و توانا و توئی دهنده و بخشنده و بينا لا اله الّا انت الکريم الرّحيم المُعطِی الفضّال . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 507
هُو اللّه
ای پروردگار اين بندگان ياران تو و اين کنيزان عزيزان درگاه تو هر يک سرگشتهء کوی تو آشفتهء روی تو دلدادهء خوی تو از جهان خاک بيزار شدند و طالب عالم پاک کشور تابناک شدند در نهايت اشتياقند و از فرقت جمال و کمالت در غايت احتراق حال سوی تو شتافتند تا بوی تو بويند کوی تو جويند روی تو بينند ای ايزد مهربان از اين جهان رها يافتند و به جهان تو پرواز نمودند به ملکوت خويش راه ده و در گلشن بقا لانه و آشيانه عطا کن تا به آهنگ تقديس پردازند و نغمهء بديع بنوازند و به آواز خوش گلبانگ توحيد برافرازند توئی بخشنده و توئی آمرزنده و توئی درخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 506
هُو اللّه
رَبِّ انّی اتوسّل اليک بالنّفوس الّتی سرعت الی مشهد الفداء و البيوت الّتی اسْتُأْصِلَتْ فی سبيل الولاء و الدّماء الّتی سُفِکَتْ فی محبّتک من شدّة الوفاء أَنْ تفتح علی وجه عبدک هذا ابواب العطاء إِنَّک فعّال لما تشاء و إِنَّکَ أَنت الکريم الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 505
انت انت
َربّنا أَنْزِلْ علی هذا الْمُسْتَجِير بِفناءِ باب احديّتک من فيوضات سماء بهاء احديّتک و اجذبه بنفحات قدس فردانيّتک و اشرح صدره بآيات توحيدک و نوّر بصره بمشاهدة آثار تقديسک و أَطْلِقْ لسانه بذکرک و ارفع ندائه بتسبيحک و تهليلک و عطّر مشامه بنشر طِيْبِ عرفانک و طَيِّبْ نَفْسَهُ بِتَأَرُّجِ عَرْفِ احسانک انَّک انت المعطی العطوف علی کلّ من وفی بعهدک و ميثاقک. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 504
هُو اللّه
إِلهی و رجائی هذا عبد قد تضرّع الی ملکوت رحمانيّتک و جبروت فردانيّتک مُتَمَنِّياً رضاک و مُبْتَغِياً قرب جوارک متشرّفاً بعتبتک المعطَّرة الأَرجاء برائحة مسک العطاء ای رَبِّ قدّر له هذه المنحة الکبری و هَيِّأْ له من امره رَشَداً و قدّر له اجر من فاز بهذه الموهبة العظمی و العطيّة الجُلّا ای رَبِّ انّه منکسر اليک جابِرْ کَسْرَهُ وَ وَسِّعْ حَصْرَهُ وَ اشرح صدره و يَسِّرْ له أَمْرَهُ و اجعل ابواب الفضل مفتوحة علی وجهه و غَمامَ الجود فائضاً عليه و نسيم النّعيم مَارّاً عليه و نَضْرَةَ الرّحمن طافِحَةً من وجهه إِنَّک أَنت الکريم الرّحيم العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 503
هُو اللّه
إِلهی إِلهی نَحن عبادک العجزاء قوّنا بقوّتک النّافذة فی حقايق الاشياء و ايّدنا عَلی ما تحبّ و ترضی و نحن الضّعفاء أَمْددنا بقدرتک العظمی و نحن فقراء أَغْننا من کنوز احسانک يا ذا الأَسماء الحسنی و نحن مُرَضاء أَشِفْنا بِدِرْياقک الأَعظم من هذه العلل المستولية علی القلوب و الارواح رَبِّ رَبِّ اشرح صدورنا بالطافک النّازلة من ملکوتک الرّفيع و نوّر قلوبنا بالنّور المبين السّاطع من الأُفق الکريم و اسْقِنا کأساً دِهاقاً طافحة بصهباء موهبتک و اجعلنا سُکاری من مُدام معرفتک لِنَسْرَحَ فی رياض العرفان و نَسْبَحَ فی حياض الايقان و نَتَضَلَّعَ نسيم عنايتک من غياض الفضل و الاحسان انَّکَ اَنتَ الکريم المُعطِی المنّان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 502
إِلهی إِلهی هؤُلاءِ عَبيدٌ يَخدِمونَ عَتَبَتَکَ السّامِيَةَ العالِيةَ
الْمنارِ وَ يَتَوَجَّهونَ اِلی ساحَةِ مَوْهِبَتِکَ الْمُتَرامِيَةِ الْأَطرافِ السّاطِعَةِ الأَرْجاءِ وَ لا يَقْصِدونَ إِلّا تَلَئْلُأَ أَنوارِ الرِّضاءِ وَ تَشَعْشُعَ ضياءِ الْوَفاءِ رَبِّ وَفِّقْهُمْ عَلَی المُنی وَ يَسِّرْ لَهُمُ الْمُبتَغی وَ بَدِّلْ کُلَّ مَعْسورٍ بِمَيْسورٍ و ايِّدْهُمْ عَلَی الْرَّأْفَةِ وَ الْرَّحْمَةِ بَيْنَ الْجُمْهورِ إِنَّکَ أَنْتَ العَزيزُ الغَفورُ وَ إِنَّکَ أَنْتَ الرَّبُّ الرَّؤفُ الرَّحمن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 501
هُو الابهی
ای يزدان رحمن جانم فدای خاک آستانت بوی خوشی به مشامم رسان و به کوی خويش دلالت فرما بيچاره ام چاره ئی کن آواره ام دل صد پاره ئی ده مُونس جانم باش و راحت و مسرّت وجدانم گرد چون عنايت کنی انس است و چون عدالت نمائی وحشت است توئی رحيم و کريم و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 500
هُو اللّه
اللّهُمَّ يا مَنْ بذکره أَشْرَقتِ الأنوار و ظهرت الآثار و سُيِّرَتِ الجبالُ و زُلْزِلتِ الأَرضُ و انْفَطَرَتِ السَّماءُ و بَرَزتِ الآثارُ و سُجِّرَتِ البحارُ و بُعْثِرَتِ القُبُوْرُ وَ انْطَمَسَتِ النُّجُومُ و أَمْطَرَتِ السَّحابُ و نُشِرَ الکتابُ و أَنْبَتَتِ الأَرْضُ وَ اخْضَرَّتِ الأَشْجارُ وَ ظَهَرَتِ الثِّمارُ أَسْئَلُکَ بالکلمة ‌الّتی بِهَا اهْتَزَّتِ الرّاسِياتُ و ظَهرتِ الآياتُ البيّناتُ و تَمَّتِ الکلماتُ أَنْ تَرْحَمَنِی و مَنْ يَنْتَسِبُ بی و تَشمُلَنِی بالعواطف الرّحمانيّة و الالطاف السّبْحانيّة و تَجْعَلَ لی مَقْعَدَ صِدْقٍ عندک و تَرْفَعَنی مقاماً عليّاً رَبِّ ارْحَمْ عجزی و ذُلّی و فقری و مَسْکِنَتِی و ارْحَمْنی بفضلک و صَوْنکَ و لا تَدَعْنی تَعْبَثُ بی أَيادِی النَّوائِبِ فَيَرْتَعِدُ مِنِّی الفرائص و يَتَشَتَّتُ به الشَّمْلُ و يَتَفَرَّقُ به الجمعُ انّک انت القويّ المقتدر المتعالی العزيز المهيمن القيّوم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 499
هُو الابهی
ای خداوند مهربان اين نفوس بندگان آستانند و پاسبانهای راستان شب و روز به نار محبّتت مشتعلند و به نفحات قدست مؤانس مقصدی جز رضای تو ندارند و آرزوئی جز لقای تو نجويند چون شمع در سوز و گدازند و چون مرغ سحری همدم نغمه و آواز هر يک در جنّت ابهايت صفت حمد تو گويند و از جويبار رحمتت بنوشند و در اعلاء کلمه ات بکوشند و از آتش عشقت بسوزند و بجوشند ای پروردگار اين مرغان چمنستان محبّتت را در حديقهء حقيقت لانه و آشيانه بخش و به ترانهء وجد و سرور و شوق و شادمانی در بزم کامرانی دمساز فرما ابر رحمت ببار بحر موهبت به موج آر نسيم عنايت بوزان و پرتو موهبت مبذول دار تا هر يک چون جبل راسخ متين بر اين عهد رزين رصين ثابت و بر قرار مانند و بشکرانه احسانت زبان گشايند و هر يک آيتی از آيات توحيد گردند و هر کدام بيّنه ای از بيّنات کتاب مجيد توئی خداوند مهربان و توئی جزيل الاحسان انّک انت الکريم المقتدر العزيز المنّان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 498
هُو اللّه
ای پروردگار به جنود ملأ اعلی نصرت نما و به جيوش ملائکه محبّت و صفا اعانت کن نغمات قدس بفرست و محافل انس معطّر نما فيض قديم مبذول دار و فوز عظيم شايان نما نور حقيقت جلوه ده ديدهء اهل بصيرت روشن کن آهنگ ملکوت ابهی بگوش رسان و هر دلتنگ عالم ادنی را خوشوقت کن ابر رحمت بفرست باران موهبت ببار چمن هدايت بيارا رياحين معانی انبات کن و سلطان گل را تاج موهبت بر سر نه و بلبلان روحانی را به غزلخوانی بخوان و حقايق و معانی تعليم ده توئی پروردگار توئی کردگار توئی مجلّی طُور در کشور انوار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 497
هُو اللّه
إِلهی هذا مُبْتَهل تَضَرَّعَ الی ملکوت تقديسک و تشبّث بذيل رداء کبريائک و اسْتَعْطَفَ من عظيم علائک ان تجعله مشمولاً بعواطف رحمانيّتک و مستغرقاً فی بحار وحدانيّتک و مُتَطايراً فی اوج احسانک إِلهی يسّر له مناه بجودک و فضلک . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 496
هُو الابهی
رَبِّ و رجائی هذا عبدک الّذی خَضَع لِمَليْک سلطان احديّتک وَ خَشَع لحَضرة وَحدانيّتک و آمن بجمال فردانيّتک و ابتهل الی ملکوت صمدانيّتک ای رَبِّ أَجِبْ دعائه و يَسِّرْ آماله و اسْمَحْ له رَجائه و أَعْطِ مُنائه و اشرح صدره و فرِّح قلبه و اجعله مستبشراً ببشاراتک و مهتزّاً بنفحاتک و حيّاً بنسائم حقائق اسرارک انّک انت الکريم المنّان. عبد البهاء عباس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 495
هُو الله
اَللّهُمَّ يا هادِيَ الطّالبِين اِلی سَبيلِ الهُدی وَ مُنْقِذَ التّائهيْنَ مِنْ بَيْداءِ الضَّلالة و العَمی وَ مُعْطِيَ المُخلِصينَ النِّعَمَ وَ الآلاءَ و مُجيرَ المُضْطَرّينَ فی الکَهفِ الاَوفی وَ مُجيْبَ الدّاعينَ مِنَ المَلَکوتِ الأَعلی رَبِّ لَکَ الحَمدُ بِما هَدَيتَ الهائِمينَ مِن فَيافِی الجُحُود وَ أَوْرَدْتَ المُقبِلينَ عَلَی الوِرْدِ المَوْرُود وَ يَسَّرْتَ لِلْمُتَّقيْنَ اَعْظَمَ الآمالِ وَ فَتَحْتَ لِلْمُشتاقِيْنَ اَبوابَ الوِصالِ مِن مَلَکوتِ الجَمالِ وَ أَنْقَذْتَهُمْ مِن نارِ الحِرْمانِ حَتّی سَرِعوا اِليکَ وَ وَرَدوا عَلَيکَ وَ وَفَدوا بِبابِکَ الرَّحيبِ وَ حازُوا أَوْفَرَ نَصيبٍ رَبِّ إِنَّهُمْ ظِماءٌ أَرْوَيْتَ غُلَّتهُمْ بِماء الوِصالِ وَ أَسْکَنْتَ لَوْعَتَهُمْ بِبَرْدِ الفَضلِ وَ الاِحسانِ وَ شَفَيْتَ عِلَّتَهُمْ بِدِرْياقِ رَحْمَتِکَ يا حَنّانُ يا مَنّانُ رَبِّ ثَبِّتْ أَقْدامَهُمْ عَلَی الصّراطِ وَ وَسِّعْ عَلَيْهِمْ سَمَّ الخِياطِ وَ اجْعَلْهُمْ رافِلينَ فی ذُيُولِ العِزَّةِ السَّرْمَدِيَّةِ اِلی أَبَدِ الآبادِ اِنّکَ اَنتَ الْکَريمُ الْمُعْطِی الْعَزِيْزُ الْوَهّابُ لا إِله إِلّا أَنْتَ الْمُقْتَدِرُ الْمُتعالِی الْعَزِيْزُ الْجَبّارُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 494
هُو الله
ای خداوند بی نيازم و مَحرم رازم و يار دلنوازم آن ياران ديرين را مذاق شکّرين نما و در درگاه احديّتت بندهء نازنين فرما و در ديوان علّيّين صدر نشين کن توئی حنّان توئی منّان توئی مهربان. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 493
هُو الله
ای پروردگار آمرزگاری و ای کردگار بزرگواری پس ياران مشتاق را بهره ئی از اشراق ده و عشّاق روی خويش را پرتوی از دلبر آفاق بخش آوارگان باديه هجران را به حريم وصال در آر و گمگشتگان صحرای فراق را محرم حرم وصال کن عاشقان را از حرمان نجات ده و آشفتگان را در بزم قرب سر و سامان بخش صامتان را ناطق کن و قانطان را اميدوار فرما بيگانگان را آشنا کن و محرومان را محرم راز فرما مخمودان را برافروز و منجمدان را به نار محبّتت بسوز طريق هُدی بنما و ابواب ملکوت ابهی بگشا بنيان حسد و بغضا برانداز ايوان محبّت و وفا برافراز و بيچارگان را چاره ساز ای دلبر مهربان هر بينوائی سر گشتهء تو و هر مرغ بی پر و بالی گرفتار موی تو و هر سر گشته و سر گردانی ناظر به سوی تو و هر سوخته دلی تشنه جوی تو و جهانيان هر چند غافلند ولی به جان در گفتگوی تو ندانند و نشناسند نجويند و نپويند ولی مستحقّ الطافند و سزاوار عنايت و اعطاف ای کريم نظر به استعداد هر سقيم مفرما به فضل عميم معامله کن و به نور مبين هدايت فرما ياران خويش را ياوری کن و عاشقان ملکوت جمال را بشارت وصال ده و دردمندان عشق را درمان دل و جان بخش هر يک را بر خدمت آستانت موفّق کن و در زمره راستان در آر و از دوستان راستان کن توئی مقتدر و توانا توئی بخشنده و درخشنده و تابان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 492
هُو الله
ای خداوند بيمانند مقدّس از بيگانه و خويش و پيوند دردمندان توئيم درمانی عنايت فرما مستمندان توئيم سر و سامانی مرحمت کن مدهوش جام الستيم جوشی بده و باده نوش بزم محبّتيم خروشی احسان کن گوشها منتظر ندای سروش برسان هوشها مترصّد الهام بفرما اين بندگان را بنواز و اين افتادگان را بردار گنه کاريم بيامرز افسردگانيم بر افروز پژمردگانيم به نار محبّتت بسوز توئی معطی و توانا و آشنا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 491
هُو الله
ای پاک يزدان من اين ياران با وفا مفتون روی تو اند و مجنون موی تو و سر گشتهء کوی تو و تشنهء جوی تو نظر عنايتی فرما و موهبتی مبذول دار که هر دم روحی جديد يابند و حياتی بديع خواهند به وصايا و نصائح تو پردازند و درس عشق و محبّت بياموزند و به موجب تعاليم رحمانی روش و سلوک نمايند ای خدای مهربان اين بندگان از بيوفايان جفا ديدند و در هر روزی بلائی کشيدند و تحمّل مشقّتهای بی پايان نمودند و صبر و تحمّل کردند و زبان به شکرانه گشودند و از شدّت محبّت گريستند و خنديدند و در نهايت سرور و بشاشت آتش ظلم و ستم را گلزار و گلشن يافتند چون غنچه شکفتند و مانند گل جلوه نمودند ای خداوند يکتا اين نفوس مطمئنّه را جام عطا بخش و اين قلوب راضيهء مرضيّه را نشئهء صهباء احسان کن تا ياد کمال و جمالت باده گردد و به نغمه و ترانه پردازند و سامعين را فرح و وله بخشند و طالبان را به جذب و طرب آرند جام عشق به دور آرند و باده سرور و شادمانی ابدی بنوشند و بنوشانند خدايا اين مستمندان را توانگر فرما و اين مظلومان را ارجمند کن و اين سرگشتگان را سر و سامانی ده و اين محزونان را سرور ابدی بخش توئی مقتدر و توانا و توئی بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 490
هُو الابهی
پروردگارا مور ضعيفم و پشهء نحيف بال و پری شکسته دارم و پائی از دوری باديهء حسرت خسته چشم گريانم بين و جگر سوزانم نظر فرما آه و فغانم جمع طيور را به فرياد آورده و آه پر حسرت قلبم چون شعلهء سوزان به جان جهان آتش زده از افق ابهايت فيض انوار کن و از ملکوت اعلايت بذل اسرار نما ای نيسان عنايت بارش و ريزش ارزان کن و ای شمس حقيقت تابش و درخشش فراوان بنما شايد اين قلوب افسرده تازه و زنده گردد و اين نفوس مرده حيات بی اندازه يابد . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 489
هُو الابهی
ای پروردگار مستمندانيم مرحمتی کن و فقيرانيم از بحر غنا نصيبی بخش محتاجيم علاجی ده ذليلانيم عزّتی ببخش جميع طيور و وحوش از خوان نعمتت روزی خوار و جميع کائنات از فيض عنايتت بهره بردار اين ضعيف را از فيض جليل محروم مفرما و اين ناتوان را از توانائی خويش عنايتی بخش رزق يومی را رايگان ده معيشت ضروری را برکتی احسان فرما تا مستغنی از دون تو گرديم و بکلّی به ياد تو افتيم راه تو پوئيم روی تو جوئيم راز تو گوئيم توئی توانای مهربان و توئی رازق عالم انسان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 488
هُو الابهی
رَبِّ و رجائی انّ هؤلاءِ أَرِقّائُک و امائک قد توجّهوا الی ملکوت رحمانيّتک و ابتهلوا الی جبروت فردانيّتک و تشبَّثوا بذيل رداء کبريائک و تمسّکوا بأَهدابِ إِزارِ ولائک ای رَبِّ افتح عليهم ابواب البرکات و ارزقهم من کلّ الثّمرات انّک انت الکريم الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 487
هُو اللّه
ای بی نياز بندگان و کنيزان را بنواز و آرزوی جميع را شايان و رايگان ساز به اوج محبّت پرواز ده و با طيور حديقه الطاف همراز و دمساز نما قوّتی ديگر بخش و حالتی خوشتر عطا فرما چشم از خطا بپوش و عزّت و برکت در اين جهان و آن جهان عطا فرما راحت و آسايش ده و به نصايح و وصايای خويش آرايش بخش و از آزمايش برهان بخششت جهانگير است و الطافت مجير و دستگير هر مستجير عدم را موهبت وجود بخشيدی و سر گشتگان را به ظلّ ممدود رساندی و تشنگان را به ماء مورود وارد نمودی ، کرمت عميم است و فضل و جودت عظيم عنايتت آفتاب است و مشقّات و مشکلات خلق ظلمات پرتوی بينداز و جميع ياران و اماء رحمن را راحت ساز توئی مقتدر و عزيز و توانا و توئی دارنده و رهاننده و بيننده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 486
هُو اللّه
اللّهمّ يا هادی الضّالّين الی المنهج القويم و يا دالَّ الظّالّين الی صراط المستقيم و يا مؤيّد المخلصين علی نشر نفحات قدسک بين العالمين و يا مُحيی العظم الرّميم من نفثات روح القدس فی قلوب المقرّبين انّی اتوسّل بذکرک الحکيم متشبّثاً بذيل رداءِ الکبرياء مُنقطعاً عمّا فی الأرض و السّماء مُتضرّعاً الی ملکوتک الأعلی مُبتهلاً الی عتبة احديّتک العليا خاضعاً خاشعاً مُتَصَدِّعاً لامرک بين الوری أَن تکشف الغِطاء عن بصائر اهل الهوی و تدعوهم الی مشاهدة آياتک الکبری السّاطعة الفجر علی کلّ الأَرجاء الباهرة البرهان فی کلّ الأَنحاء رَبِّ رَبِّ انّ اللَّيلة اللَّيْلاء و الظّلمة الدّهماء تمنع اهل الغبراء عن مشاهدة انوار الجمال و ملاحظة آيات الجلال رَبِّ اکشف هذا الظّلام الحالک لِيَلوُحَ افق التّوحيد علی کلّ المسالک و يجد کلّ الوری سبيل الهدی و يُلَبُّوا للنّداء و ينجذبوا الی افق التّقديس بقلبٍ خافقٍ بالولاء و دمعٍ دافقٍ بحرارة محبّتک المُضْطَرِمَةِ فی القلوب و الأَحشاء رَبِّ انّ سَمِّيَ عبدک المعترف بالعجز و الفناء قد تَوجّه الی عتبة قدسک المعطّرة الأَرجاء و يدعوک لکلّ ضراعة و إِلحاح و يطلب لاحبّائک الأَصفياء عونک و صونک و عنايتک و فضلک الأَوْفی رَبِّ أَجِبْ له الدّعاء و اسمع له النّداء و قدّر لِصَفْوَةِ خلقک التّدرّج فی اعلی مراتب العُلی و الوصول الی الغاية القصوی و الورود علی الورد المَوْرُودِ الأَحلی و الوفود علی فِناءِ باب احديّتک الأَعلی رَبِّ سَهِّلْ لهم الأُمور و بَدِّلْ کلّ مَعْسورٍ بِمَيْسور و أَدخلهمْ فی حديقة السُّرور و أَذِقْهُمْ حَلاوَة کَأْسک الطَّهور و أَنْعِمْ عليهم بِالطافک الخَفِيّ من أَعْيُنِ أَهل الغرور من اصحاب القبور رَبِّ قد تَزعزع مَتاجِرهُمْ و خَفَّت مَکاسِبهُمْ و تَشَتّت شمل أُمورهِمْ فاجْمَع الشَّتاةَ بفَضلک يا مُعطی يا رزّاق و بَدِّلْ ضَرّائَهم بالسَّرّاء و شدَّتهم بالرَّخاء و أَنْعِمْ عليهم بِسَعَةِ العَيْشِ و الهَناءِ و نَجِّهِمْ من الاضطراب و الطَّيْش و العَناءِ و قدّر لهم فی ملکوتک کلّ خير و ادفع عنهم بقوّة جبروتک کلّ ضَيْر حَتّی يُداوموا السّير فی الطّريقة المُثْلی و يَسْتَغْنُوا عن الغير فی الحياة الدّنيا و ينشروا أَنْفاثَ طِيْبٍ عَبَقَتْ من جَنَّةِ الأَبهی إِنَّک أَنت المقتدر العزيز القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 485
هُو الابهی
پروردگارا آمرزگارا جمعی هستيم پريشان تو هستيم هر چند بيگانه ايم ولی خويشان تو هستيم بی سر و سامانيم و بی چاره و بی درمان خستهء هر تيريم و زخمی هر شمشير درمانی از داروخانه رحمتت عنايت فرما و مرهمی از درياق فاروق اعظمت مرحمت کن تا اين دلهای شکسته را سلوتی حاصل گردد و اين جانهای پژمردهء افسرده را راحت و مسرّتی ميسّر شود اين شام احزان را صبح روشنی از پی در آيد و اين سمّ نقيع را شهد بديعی تسکين بخشد . عبد البهاء عباس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 484
هُو اللّه
ای خداوند مهربان بصيرتها را روشن کن گوشها را شنوا نما دلهای مرده را زنده کن نفوس خواب را بيدار نما خداوندا ما را از هر قيدی آزاد فرما و به جهان نا محدود خويش دلالت کن خداوندا عنايتی فرما که تو را بشناسيم و عاشق جمال تو باشيم جويای شمس حقيقت باشيم از هر افقی طالع شود طالب رائحه طيّبه باشيم از هر گلی انتشار يابد خداوندا ما را از عالم محدود نجات ده و به جهان نا محدود خويش رسان تا در سبيل تو سلوک نمائيم جستجوی تو نمائيم و مشاهدهء جمال و کمال تو کنيم توئی بخشنده توئی مهربان توئی قادر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 483
هُو اللّه تعالی
پاک يزدانا خداوند مهربانا آوارگان کوی تو ايم و مشتاقان روی تو و عاشقان خوی تو بيچاره ايم افتاده ايم ذليليم حقيريم ضعيفيم رحمتی فرما و موهبتی عنايت کن از قصور در گذر و خطايای بی پايان بپوش هر چه هستيم از تو ايم و آنچه گوئيم و شنويم وصف تو گوئيم و روی تو جوئيم و راه تو پوئيم تو خداوند مهربانی و ما گنه کار بی سر و سامان پس ای ابر رحمت رشحاتی ای گلشن عنايت نفحاتی ای بحر موهبت موجی و ای آفتاب عنايت پرتوی رحم فرما عنايت کن قسم به جمالت که جز خطا متاعی نه و به غير از آمال اعمالی نه مگر پردهء ستّاريّت بپوشاند و حفظ و حمايتت شامل گردد و الّا اين ضعفا را چه توانائی که به خدمتت پردازند و اين فقرا را چه غنائی که بساط عزّت بگسترانند توئی مقتدر و توانا تأييد کن توفيق بخش اين نفوس پژمرده را به رشحات ابر موهبت طراوتی عنايت کن و اين حقايق مبتذله را به اشراقات شمس احديّت روشنائی بخش اين ماهيان تشنه لب را به دريای رحمتت افکن و اين غافله گمگشته را به پناه احديّتت دلالت کن گمگشتگان را به عين هدايت دلالت کن و آوارگان را در پناه عزّتت مأوی بخش تشنگان را از سلسبيل موهبت بنوشان و مردگان را به حيات ابديّه زنده کن کوران را بينا فرما و کران را شنوا کن و گنگان را گويا نما و افسردگان را بر افروز غافلان را هشيار کن و خفتگان را بيدار نما و مغروران را متنبّه در هر کار توئی بخشنده توئی مهربان انّک انت الکريم المتعال . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 482
هُو اللّه
ای خدای يگانه غافلان آشنا را بيگانه شمرند و يار را اغيار پندارند صبح هدايت را شام ظلمت تصوّر کنند و عين تسنيم را ماء حميم شمرند و بر ياران تو ظلم و ستم نمايند درياق را سمّ لايطاق دانند و شهد جانپرور را تلختر از زهر پندارند خدايا تو رها بخش و آگاه کن بيدار نما و هشيار فرما از ظلمات نجات ده و به مرکز انوار هدايت فرما و أَخْرِجْهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ وَ اهْدِهِمْ إِلَی الْصِّراطِ الْمَمْدُوْدِ وَ أَدْخِلْهُمْ إِلَی الْمَقامِ الْمَحْمُودِ وَ ظَلِّلْ عَلَيْهِم اللِّوآءَ الْمَعْقُوْدَ بِأَنامِلِ قُدْرَتِکَ فِی هذَا الْعَصْرِ الْمَوْعُوْدِ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِيْزُ الْوَدُوْدُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 481
هُو اللّه
ای پروردگار ملجأ بيچارگانی و ملاذ آوارگان فضل و عطايت درمان هر دردی و خوان نعمتت در هر پست و بلندی به انوار بخشايش عالم هستی را آرايش بخشيدی و به موهبت کبری جهان بی پايان را آسايش عطا فرمودی ای آمرزگار درماندگانيم ولی موهبتت بی پايان افتادگانيم ولی رحمتت دستگير بيچارگان اسير نفس و هوائيم ولی عنايتت مجير بينوايان ای کريم منهج قويم بنما و قلب سليم بده به فيض جليل بنواز و جنّت نعيم بخش و از عذاب اليم برهان هدايت رهبر کن حيات جانپرور بخش دانائی عطا کن بينائی ده شنوائی احسان نما تا به حقيقت امور پی بريم پرده بدريم و از فوز عظيم نصيب گيريم در جميع مراتب به يگانگی آشنا گرديم و از ذلّت بيگانگی آزاد شويم توئی مقتدر و توانا و توئی بينا و شنوا عنايت فرما هدايت کن عزّت ابدی عطا فرما از ذلّت نادانی خلاصی بخش انّک انت الغفور الکريم العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 480
هُو الابهی
ای خداوند بی نياز اين دلها را به راز خويش دمساز کن و از بيگانه و خويش بی نياز فرما از جام صبوحی در صبح احديّت بنوشان و از جام الست سرمست نما اين بندگان واله و شيدای تو اند و اين مشتاقان آشفته و پريشان تو سر گشتهء کوی تو اند و پر جذبه در روی تو و گله آهوی تو در بيابان هجران سر گشته و سر گردان هستيم و در وادی حرمان پريشان بدرقه عنايت بفرست و پيک هدايت تا بوئی از کوی تو به مشام در آيد و پرتوی از رويت در کلبه احزان اين حسرت زدگان افتد ظلمت ديجور به نور تبديل گردد و گلخن حرمان گلشن احسان گردد توئی توانا و بينا و شنوا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 479
هُو اللّه
ای محبوب دلها ياران ثابت را بنواز و آئينهء قلوب را از ما سِوی ممتاز فرما تا آهنگ و آواز اهل راز به ملکوت بی نياز رسد و جانها همراز عشق و محبّت دلبر طنّاز گردد ای مهربان ياران را نورانی فرما رحمانی کن ربّانی فرما آسمانی کن يزدانی نما تا هر يک در گلشنتوحيد بلبل تجريد گردند و گلبانگ تقديس زنند و بيان معانی فرمايند غافلان را بيدار کنند نادانان را هشيار نمايند جاهلان را دانا نمايند گمگشتگان را راه هُدی بنمايند توئی ملجأ و پناه هر بنده آگاه و توئی فرياد رس هر بيچاره پر گناه ای ربّ غفور ياران تحمّل جفای موفور نمودند و در دست اهل غرور گرفتارند حالت مشکور دارند و در طوفان بلا آهنگ سرور زنند و به الحان طيور حيرت بخش مدارک و شعور شوند تجلّی الطاف فرما و اهل اعتساف را انصاف بخش بيگانگان را آشنا کن و اغيار را يار فرما ای رحمن و رحيم فضل عظيم مبذول فرما و رحمت قديم شايگان کن توئی کريم و رؤف و رَبِّ عظيم لا اله الّا انت المقتدر المؤيّد الموفّق المعين . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 478
هُو اللّه
ای بی نياز ستايش ترا سزاست که اين گمگشتگان را به شاهراه هدايت دلالت فرمودی و اين تشنگان را به عين عنايت رساندی و اين درماندگان را در ظلّ کلمه الهيّه پناه دادی انّکَ انت الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 477
هُو اللّه
أَنَّی لی يا إلهی أُطْلِقُ عِنان محامدی و نعوتی فی مِضْمارٍ أَعْجَزَ فوارس الملکوت و کيف أَطِيْرُ فی فضاء ذکری و بيانی وقد کَلَّتْ اجنحة القدس عن الرَّفْرَفَةِ فی سماء علاء بهاء سناء اللّاهوت ما لی الّا الخمول فی زاوية النّسيان و الصّمت و السّکوت فی وهَدَةِ العجز و الهَوان و اقول رَبِّ لا تُؤاخذنی بما خطر لی البيان و التّبيان و لا تعذّبنی بما نسيت عجزی و ذُلِّی و الهَوان فی هذا الميدان و لا تَکِلْنی علی نفسی لانّها خاطئةٌ خائضةٌ فی غمار العصيان و لا تَدَعْنی بذاتی مستغرقاً فی بحار الغفلة و الطّغيان فادعوک بلسان التّذلّل و الانکسار فارحم يا إِلهی عبدک الّذی اقبل اليک بقلب منجذب الی الانوار و روح مستبشر بِخَفِيِّ الاسرار و صدرٍ منشرح بآيات رحمتک بين الابرار رَبِّ مَکِّنْهُ فی ارضک و اذْکُرْهُ فی سمائک و قدّر له کلّ خير فی ملکوت انشائک انّک انت الکريم الرّحيم العزيز المقتدر الوهّاب لا اله الّا انت الرّبّ الغفور المستعان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 476
اللّه ابهی
ای خدای پر عطا خطا بپوش و بخشش رايگان و آمرزش بی پايان مبذول فرما چشمها را باز و گوشها را با راز دمساز کن تا در اين کور عظيم آيات توحيد تجسّم نمايد و حقيقت تجريد تحقّق يابد چه که سزاوار اين کور نورانی چنين موهبت رحمانی است . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 475
هُو اللّه
خداوندا رحيما کريما عبادت را به سرچشمه حيات ابدی برسان و از عذب فرات سرشار کن بندگانت را در خلد برين داخل فرما و از شراب کأس کان مزاجها کافورا سر مست کن قلوب را به انوار رحمتت نورانی کن ديده ها را روشن نما نفوس را مصدر الهامات حيّ قدير فرما و ارواح را مهابط علوم لدنّی ابواب ملکوتی را بر قلوب يارانت باز کن و به هدايت کبری فائز نما فقيران را از بحر بخششت نصيبی ده و از رشحات دريای بی نهايتت وجودات عالم کون را طراوت و لطافت بخش توئی بخشنده و توانا و توئی دانا وبينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 474
هُو اللّه
ای دلبر مهربان اين ياران سر مست جام پيمانند و در محبّتت سر گشته و باديه پيما از فراقت پر احتراقند و به اشراقت در نهايت اشتياق از ملکوت غيب جهان پنهان تجلّی عنايت نما و پرتو موهبت افشان هر دم فيضی جديد فرست و فضلی بديع پديد فرما ای پروردگار ما ناتوانيم تو توانا مورانيم و تو سليمان ملکوت ابهی عنايتی فرما موهبتی بنما تا شعله ئی زنيم و لمعه ئی نثار کنيم قوّتی بنمائيم و خدمتی مجری داريم سبب نورانيّت اين جهان ظلمانی گرديم و روحانيّت در اين خاکدان فانی دمی نياسائيم و خود را به شئون فانيه نيالائيم بزم هدايت بيارائيم و به خون خويش آيات محبّت بنگاريم خوف و خطر بگذاريم شجر پر ثمر شويم و در اين جهان بی بنيان سبب ظهور کمالات عالم انسان گرديم انّک انت الکريم الرّحيم الغفور التّوّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 473
إِلهی إِلهی هؤلاءِ عباد خُضَّعٌ لکلمتک العليا و خُشَّعٌ فی عبوديّتک
وَ رُکَّعٌ فی باب احديّتک و سُجَّدٌ لعظمتک منقطعين عن دونک منجذبين بنفحات قدسک مُرَتِّلِيْن آيات توحيدک منشرحين الصّدر بالاشعّة السّاطعة من افق احديّتک باذلين الرّوح فی سبيلک مستمرّين علی ذکرک مستمدّين من فيوضاتک رَبِّ ارحمهم بفضلک و احسانک و اجعلهم آيات التّقديس بين خلقک و رايات التّنزيه فی بلادک رَبِّ اشْدُدْ أُزُوْرَهُمْ و قَوِّ ظُهُوْرَهُمْ علی عبوديّة عتبتک العالية و عبادتک ليلاً و نهاراً و الالفة مع احبّائک عَشِيّاً و ابکاراً انّک انت الکريم انّک انت العظيم انّک انت الرّحمن الرّحيم . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 472
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی اِنّی اتوسّل اليک بنقطة فردانيّتک و حجاب وحيک و کلمة ربوبيّتک أَنْ تؤيّد عبدک هذا بنغمات قدسک و رَوْح مناجاتک و التّذلّل و الانکسار فی حضرة احديّتک و الاکتشاف لأَسرار کتاب ربوبيّتک انّک انت الکريم انّک انت الرّحيم و انّک انت البَرّ الرّؤف الحليم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 471
هُو الاَبهی
ای بنده حق دست شکرانه به درگاه خداوند يگانه بلند نما و بگو ای بها جان جانم به فدايت ای دلبر نازنينم ای يار دلنشينم عنايتی فرما که در ملکوت ابهايت با رخی روشن و وجدانی چون گلزار و چمن راه يابم و در خدمت امرت کوشم و جان در رهت افشانم و خاک ره احبّايت گردم انّکَ انتَ الکريم الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 470
هُو الاَبهی
إِلهی إِلهی انّی بِکُلِّ خضوع و انکسار اتضرّع الی ملکوت الاسرار ان تؤيّد و توفّق الحقيقة النّورانيّة الّتی اقتبست الانوار من شمس رحمانيّتک و الکينونة الرّوحانيّة الّتی استضائت من انوار احديّتک اَی رَبِّ هذا نجم بزغ فی افق محبّتک و هذا شجر نبَت فی رياض معرفتک و هذا فَرع تَفَرّع من شجرة فردانيّتک ای رَبِّ ايّده علی خدمتک و وفّقه علی القيام علی ذکرک و ثنائک و قَرِّرْ عينَ ابيه أَن تشاهد انجذابه بنفحات قدسک و موفَّقيَّته علی حمل الأَمانة الکبری بفضلک و جودک انّک انت الکريم المعطی العزيز الودود . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 468
هُو الاَبهی
قُل لَکَ الحَمدُ بِما هَدَيْتَنِی اِلی مَطلَعِ أَنوارِ رَحمانيّتِکَ وَ دَلَلْتَنِی إِلی مَشرِقِ آثارِ فَرْدانِيَّتِکَ وَ سَقَيْتَنِی کأساً دِهاقاً مِن صَهْباءِ الْعِرْفانِ وَ أَسْکَرْتَنِی مِن سُلافِ رَحيقٍ عَتَقَ فی دِنانِ الإِيقانِ وَ جَعَلْتَنِی آيَةَ الهُدی و رايَةَ التُّقی أَلْقَيْتَ عَلَيَّ الکَلِمَةَ الالهِيَّةَ فی قلبٍ امْتَلَأَ حُبّاً وَ وَفاءً أَسْئَلُکَ بِالْأَشِعَّةِ السّاطِعَةِ مِن سِراجِ الميثاقِ أَنْ تُؤَيِّدَنی عَلی خِدْمَة اَمرِکَ وَ عَهدِکَ بَينَ مَعْشَرِ الآفاقِ وَ تَمُنَّ عَلَيَّ بِالإِقتِباسِ مِن نورِ الإِشراقِ حَتّی تَشْخَصَ الأَحْداقُ مِن نورِ الأَنوار وَ سُطُوعِ ضِياءِ الأَسرارِ فی الأَقطارِ اِنَّکَ اَنتَ المُقتَدِرُ العَزيزُ الجَبّارُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 467
هُو الاَبهی
قُل لَکَ الحَمدُ بِما هَدَيْتَنِی اِلی مَطلَعِ أَنوارِ رَحمانيّتِکَ وَ دَلَلْتَنِی إِلی مَشرِقِ آثارِ فَرْدانِيَّتِکَ وَ سَقَيْتَنِی کأساً دِهاقاً مِن صَهْباءِ الْعِرْفانِ وَ أَسْکَرْتَنِی مِن سُلافِ رَحيقٍ عَتَقَ فی دِنانِ الإِيقانِ وَ جَعَلْتَنِی آيَةَ الهُدی و رايَةَ التُّقی أَلْقَيْتَ عَلَيَّ الکَلِمَةَ الالهِيَّةَ فی قلبٍ امْتَلَأَ حُبّاً وَ وَفاءً أَسْئَلُکَ بِالْأَشِعَّةِ السّاطِعَةِ مِن سِراجِ الميثاقِ أَنْ تُؤَيِّدَنی عَلی خِدْمَة اَمرِکَ وَ عَهدِکَ بَينَ مَعْشَرِ الآفاقِ وَ تَمُنَّ عَلَيَّ بِالإِقتِباسِ مِن نورِ الإِشراقِ حَتّی تَشْخَصَ الأَحْداقُ مِن نورِ الأَنوار وَ سُطُوعِ ضِياءِ الأَسرارِ فی الأَقطارِ اِنَّکَ اَنتَ المُقتَدِرُ العَزيزُ الجَبّارُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 466
اللّهُمَّ إِنّی أَتَضَرَّعُ يا مُغيثی وَ أَتَذَلَّلُ يا مجيری و أَتَوَجَّعُ
يا طَبيبی وَ أُناجيکَ بِلِسانی و روحی وَ جَنانی وَ أَقول إِلهی إِلهی قَد اَحاطَتِ اللَّيْلَةُ الدَّلماء کُلَّ الاَرجاءِ وَ غَطَّتْ سَحابُ الاِحتِجابِ کُلَّ الآفاقِ وَ اسْتَغْرَقُوا الْأَنامُ فی ظَلامِ الْأَوهامِ وَ خاضَ الظَّلامُ فی غِمارِ الجَوْرِ و العُدْوانِ ما أَری اِلّا وَمِيْضَ النّارِ الحامِيَةِ المُتَسَعِّرَةِ مِنَ الهاوِيَةِ وَ ما أَسمَعُ اِلّا صَوتَ الرُّعُودِ المُدَمْدَمِ مِنَ الآلاتِ المُلْتَهِبَةِ الطّاغِيَةِ النّارِيَةِ وَ کُلُّ اقليمٍ يُنادِی بِلسانِ الخافِيَةِ ‹‹ ما أَغْنی عَنِّی مالِيَه هَلَکَ عَنّی سُلطانِيَه ›› قد خَبَتْ يا إِلهی مَصابيحُ الهُدی وَ تَسَعَّرَتْ نارُ الجَوی وَ شاعَتِ العَداوَةُ وَ البَغضاءُ وَ ذاعَتِ الضَّغِيْنَةُ وَ الشَّحْناءُ عَلی وَجهِ الغَبراء فَما أَرَی اِلّا حِزبَکَ المَظلومَ يُنادی بِأَعْلَی النِّداءِ حَيَّ عَلَی الوَلاءِ حَيَّ عَلَی الوَفاءِ حَيَّ علی العَطاء حَيَّ عَلَی الهُدی حَيَّ عَلَی الوِفاقِ حَيَّ عَلی مُشاهَدَةِ نور الآفاقِ حَيَّ عَلَی الحُبِّ وَ الفَلاحِ حَيَّ عَلَی الصُّلحِ وَ الصَّلاحِ حَيَّ عَلی نَزعِ السِّلاحِ حَيَّ عَلَی الاِتِّحادِ وَ النَّجاحِ حَيَّ عَلَی التَّعاضُدِ وَ التَّعاوُن فِی سَبيلِ الرَّشادِ فَهؤُلاءِ المَظلُومُون يَفْدُونَ کُلَّ الخَلق بِالْنُّفُوسِ وَ الْأَرْواحِ فی کُلِّ قُطرٍ بِکُلِّ سُرورٍ وَ انْشِراحٍ تَراهُمْ يا إِلهی يَبکُونَ لِبُکاءِ خَلقِکَ وَ يَحْزَنُونَ لِحُزنِ بَريّتکَ وَ يَتَرَأَّفُونَ بِکُلِّ الوَری وَ يَتَوَجَّعُونَ لِمَصائِبِ أَهلِ الثَّری رَبِّ أَنْبِتْ أَباهِرَ الفَلاحِ فی جَناحِهِم حَتّی يَطِيْروا إِلی أَوْجِ نَجاحِهِمْ وَ اشْدُدْ أُزُوْرَهُمْ فی خِدمَةِ خَلقِکَ وَ قَوِّ ظُهُورَهُم فی عُبُوديَّةِ عَتَبَةِ قُدسِکَ إِنَّکَ أَنتَ الْکَرِيْمُ إِنَّکَ أَنتَ الرَّحِيمُ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ الْرَّحْمنُ الْرَّؤُفُ القَدِيْمُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 465
هُو اللّه
ای پروردگار اين بندهء ضعيف را با دوستانت در آستان عبوديّتت مقرّ و مأوی بخش تا به شروط عبوديّت قيام و جان و دل و تن در کمال سرور نثار نمائيم توئی معطی و مؤيّد در جميع شئون . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 464
هُو اللّه
رَبِّ ايّدنی علی خدمة احبّائک و شرح صدور أَرِقّائِک و تَطْيِيْبِ قلوب اصفيائک و إِراحَةِ ارواح أَوِدّائِکَ حتّی اقوم بروحی و جسدی و فؤادی علی ما تحبّ و ترضی من عبوديّة عبادک النُّقَباء النُّجَباء انّک انت المؤيّد لمن تشاء علی ما تشاء و انّک انت القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 463
هُو الابهی
خدايا اين چه فضليست که عنايت فرمودی و اين چه احسانيست که ارزان کردی قلوب را حکم قلب واحد دادی و نفوس را رابطه شخص منفرد اجسام را احساس جان عنايت کردی و اجساد را ادراک روح و روان اين ذرّات ترابيّه را به شعاع آفتاب رحمانيّه نمايش و وجودی عنايت کردی و اين قطرات فانيه را به امواج بحر احديّت هيجان و طوفان مرحمت فرمودی ای توانائی که کاه را قدرت کوه عنايت کنی و خاک را جلوه گاه آفتاب پر شکوه فرمائی لطف و مرحمتی که بر خدمت امرت قيام نمائيم تا در بين ملأ امکان شرمسار نگرديم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 462
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی انّ عبدک هذا يرجو الالطاف و يَتَمَنَّی الوصول الی رضاک و يَستَغيثُ الی ملکوت عُلاک رَبِّ أَيِّدْه علی ما يتمنّی و وفّقه علی خدمة الأَحبّاء و عبوديّة الأَصفياء و أَلْبِسْهُ رداءَ القبول فی عتبتک العليا انّک انت الکريم الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 461
هُو اللّه
رَبِّ رَبِّ فديتُ کلّ احبّائک بروحی و ذاتی و کينونتی و فؤادی و حقيقتی و صفاتی رَبِّ اجعلنی تراباً يَطَئُهُ قدوم احبّائک و غباراً مُثاراً من نِعال أَرْجُلِ أَوِدّائِکَ رَبِّ وفّقنی علی خدمة کلّ انسانٍ قام علی عُبوديّة نفسک و ايّدنی علی عُبوديّة کلّ حقيقة منجذبة الی نور جمالک حتّی أَفتخر بها فی ملکوت الغيب و الشّهود انّک انت المعطی الکريم الرّحيم الودود . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 460
هُو اللّه
إلهی إلهی هذا عبدک ترک کلّ ذکر و اشتغل بذکرک و غَضَّ الطَّرْفَ عن کلّ جهة و توجّه الی ملکوت رحمانيّتک و اعرض عن کلّ الوجوه و اخلص وجهه لسلطان ربوبيّتک و ابتهل الی حضرة الوهيّتک أَن توفّقه علی خدمة امرک و اعلاء کلمتک و ظهور آثارک و بروز انوارک أَی رَبِّ اجعله آية ذکرک و راية حبّک و سراج ثنائک و عَلَم نَعْتِک و مُحافظ عهدک و ميثاقک و مُروّج دينک و مُهَيِّجَ نسيم رياض عنايتک و مُبْهِجَ قلوب احبّتک انّک انت المقتدر العزيز الغفور الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 459
ای يار مهربان و مونس دل و جان آن آشنا را از بيگانگان
حفظ و حمايت فرما و سبب انتشار نور هدايت کن مظهر موهبت نما و موفّقيّت عطا فرما تا به خدمتت پردازد و به عبوديّتت شتابد توئی مقتدر و توانا و توئی بخشنده و دهنده و تابنده و پرورنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 458
هُو اللّه
ای پروردگار عبدالبهاء خاکسار را به خدمت ابرار موفّق فرما و اين بنده بی سر و پا را به عبوديّت احرار مؤيّد کن تا در انجمن عالم به نور محبّتت روشن گردد و چنان اشراقی نمايد که ظلمت کلفت زائل گردد و حقيقت الفت رخ بگشايد آفاق انسانی نورانی گردد و صلح و سلام و آشتی و فلاح فيض رحمانی شود وحدت اصليّه جمال بنمايد و روابط قديمه شاهد انجمن عالم گردد هر يک ديگری را جان فشان شود و هر فرد سائر افراد را قربان گردد کلّ در ظلّ عبوديّتت در آيند و از بحر احديّتت نصيب برند آيات مُصحف توحيد شوند و رايات لشکر تجريد گردند تا جهان فانی نمونه عالم باقی شود و فرح و شادمانی جلوه عالم انسانی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 457
هُو اللّه
ای پروردگار بيچارگانيم چاره فرما بی سر و سامانيم پناهی بخش پراکنده ايم مجتمع فرما به گلهء خويش پيوسته کن بی نصيبانيم بهره و نصيب بخش تشنگانيم به چشمه حيات دلالت کن ضعيفانيم قوّتی ده تا به نصرت امرت بر خيزيم و در سبيل هدايتت جانفشانی کنيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 456
هُو اللّه
خدايا ما ضعيفيم تو قوی کن ما نادانيم تو دانا فرما خدايا فقيريم غنای ملکوتی ده خدايا مرده ايم حيات سرمدی بخش خدايا ذلّت محضيم در ملکوت عزيز فرما اگر تأييدات آسمانی شامل گردد هر يک از ما ستاره درخشنده گردد واِلّا از خاک پست تر شود خدايا تأييد کن نصرت فرما ما را غالب بر نفس و هوی کن و از عالم طبيعت نجات ده خدايا به نفثات روح القدس زنده فرما تا به خدمت تو قيام نمائيم و به عبادت تو مشغول گرديم و با نهايت صدق و صفا به انتشار آثار ملکوتت پردازيم توئی مقتدر و توانا و توئی بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 455
هُو اللّه
ای پدر آسمانی جُنود ملکوت داری و ملائکهء روحانی ما بيچارگان مرغ بال و پر شکسته ايم ولی در فضای ملکوت پرواز آرزو کنيم ماهيان تشنه لبيم دريای آب حيات طلبيم پروانه عالم ناسوتيم آرزوی سراج لاهوت داريم در نهايت ضعف و بی قوّتيم ولی خود را به صف عالم ميزنيم پس ای ربّ الجنود تأييد فرما تا سپاه انوار ظفر يابد و لشکر ظلمات شکست خورد ما را به خدمت ملکوت موفّق دار و بر اسرار الهی مطّلع نما و به سلطنت سرمدی بشارت ده و از حيات ابديّه بهره و نصيب بخش زبان را گويا کن و ديده ها را بينا نما تا مشاهدهء عالم ملکوت کنيم و به نطق فصيح ستايش جمال و کمال تو نمائيم توئی بخشنده و مهربان . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 454
هُو اللّه
ای خداوند بيهمتا اين نفوس پر شوق و وله را به رحمت بی پايان موفّق فرما تا مواهب عالم انسانی گردند و مظاهر الطاف ربّانی در گلستان هدايت گلهای پر طراوت گردند و در رياض حقيقت درختانی در نهايت لطافت ای خداوند بر خدمت خويش موفّق فرما و از بيگانه و خويش مستغنی کن در هر دمی شبنمی فرست تا گلشن قلوب سبز و خرم گردد و رياحين فيض عنايت برويد . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 453
هُو اللّه
اللّهمَّ يا مَلْجَئِيَ المنيع و ملاذِيَ الرّفيع و غِيَاثی و عياذی و ملاذی انّی اتضرّع الی سدرة رحمانيّتک و حضرة فردانيّتک ان تنزّل کلّ تأييدک و توفيقک علی عبدک الّذی قد وُلد فی مهد محبّتک وَ رَضَع من ثَدْی معرفتک و تَرَبَّی فی حجر عبوديّتک و نشأ فی حِضن روحانيّتک حتّی بلغ أَشُدَّهُ بفضلک و ادرک رُشْدَهُ بعنايتک و اخلص وجهه لوجهک و توجّه اليک بمجامع قلبه متوکّلاً عليک أَی رَبِّ انّه يتَمنّی کلّ خدمة فی عتبة قدسک و يَبْتَغِی تمام العبوديّة فی باب احديّتک حتّی يصبح ناشراً لنفحات رحمتک و منادياً بامرک فی مملکتک و متذکّراً بذکرک بين عبادک و هادياً لأَهل الضّلال الی مَعين رحمانيّتک و بذلک يتقرّب اليک و يَدْنُو الی حضرة قدسک رَبِّ رَبِّ ايّده علی هذه الموهبة العظمی و وفّقه علی هذه المنقبة الکبری و اشرح صدره بنور معرفتک و أَطْلِقْ لسانه بنفثات روح قدرتک و اجعله مُرَتِّلاً لآيات التّوحيد فی محافل التّجريد و مُتَرَنِّماً بالحان التّقديس فی رياض التّفريد و متنزّهاً فی فردوس المعانی بمشاهدة انوارک الرّحمانيّ و التّحدُّث بنعمتک بين خلقک بظهور آثار موهبتک علی هيکله النّورانيّ انّک انت الکريم انّک انت الرّحيم و انّک انت ذو فضل عظيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 452
هُو الابهی
إلهی و رجائی هذا عبدک الّذی توجّه اليک و تشبّث بذيلک و تمسّک بحبلک و اجتهد فی اعلاء کلمتک و سَعی فی امرک و دار بلادک الی ان رجع اليک و سکن فی جوارک و استجارک فی اشرف بقاعک أَی رَبِّ اشْمَلْهُ بلحظات عين رحمانيّتک و ايّدهُ علی خدمة کلمة وحدانيّتک و وفّقه علی الاستقامة الکبری و الثّبوت و الرّسوخ بين الوری و اجعله ناطقاً بالثّناء و ناظراً الی ملکوتک الأعلی و متوجّهاً الی جبروتک الأَبهی انّک انت الکريم الوهّاب . عبد البهاء عباس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 451
هُو الابهی
ای پروردگار مهربان اين ياران خويش را از بيگانه و خويش بيزار نما و بنفحات رياض ملکوت ابهايت همراز و دمساز فرما چشم ها را به مشاهدهء انوار روشن نما و جانها را گلزار و چمن قلوب را حديقه وفا کن و صدور را معين فيوضات ملأ اعلی فيض روح القدس ارزان فرما و قوّت روح الامين رايگان کن تا دوستانت به قوّت لاهوتی و قدرت ملکوتی و سطوت جبروتی و تأييدی سمائی و جنودی آسمانی و نفسی رحمانی و بخششی يزدانی و يد بيضائی کليمی و نفحه مسيحائی و خلّتی خليلی و محبّتی حبيبی و جمالی يوسفی و اشتياقی يعقوبی و صبری ايّوبی بر خدمتت قيام نمايند رَبِّ وفّقهم علی ذلک انّک انت القويّ القدير. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 450
هُو الابهی
إلهی إلهی هذا نجم بَزَغَ من اُفق الثّبوت علی ميثاقک و طيرٌ مَرْسُوحٌ طار فی هوآء بهاء عهدک و اشتياقک و غوّاصُ حقيقة خاضَ فی عمق بحار الوفاء فی محبّتک و هذا جُذْوَةُ نارٍ مُوْقَدَةٍ من سدرة رحمانيّتک و قام بکلّ قوّة فی اثبات عهدک و اعلاء کلمتک و نشر شعائرک و ظهور آثارک و سطوع انوارک أَی رَبِّ انّه من ايادی امرک ايّده بجنود ملکوتک و وفّقه علی نصرة امرک و نشر آثارک و حشر المتفرّقين عن ظلّک انّک انت القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 449
هُو الابهی
إلهی إلهی هؤلاءِ عبادٌ أَقَرّوا بکلمة وَحدانيّتک و اعْترفوا بظهور فردانيّتک عن مشرق رحمانيّتک و اشتعلوا بالنّار المُوْقَدَةِ فی سدرة ربوبيّتک و ابتهجوا باشراق نور الوهيّتک من مطلع ظهور هويّتک فَتَمَوَّجَتْ بحور محبّتک فی صدورهم و تَلَعْلَعَتْ لئالئُ معرفتک فی نُحُورِهِمْ و لاحت انوار موهبتک فی جِباهِهِم و سطعت اشعَّة عنايتک من وجوههم و خضعت رقابهم لعزّتک وَ ذَلَّتْ أَعْناقُهم لعظمتک و عَنَتْ وجوههم لکلمتک أَی رَبِّ اجعلهم آيات امرک فی بلادک و رايات مجدک بين عبادک و شعائر دينک فی مملکتک و مظاهر جودک فی بريّتک وَ سُرُجَ ذکرک بين خلقک و نجوم معرفتک فی افق العُلی و کواکب محبّتک فی مطلع البقاء و سواطع برهان ظهورک بين الملأ و بواهر عرفانک بين اهل الانشاء أَی رَبِّ اجعلهم اعين رحمانيّتک للوری و اشجار فضلک الْمُثْمِرَةِ باثمار الوفاء و سُحُبَ کرمک الماطِرة علی الغَبْراء و نسائم هدايتک الهابَّة من مَهَبِّ النَّدی و نفحات رياض احديّتک من الحدائق الغلباء و رشحات غمام موهبتک لأَهل جنّة المأوی اِنَّک اَنتَ المقتدر العزيز الوهّاب أَی رَبِّ هؤلاءِ فقراء لاذُوا بذيل عنايتک و ضعفاء آوُوا اِلی رُکن علائک و مُرَضاء ابتهلوا الی ملکوت شفائک قدّر لهم کلّ خير بفضلک العظيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 448
هُو اللّه
ای معشوق اين شيدائيان و مقصود اين سودائيان پريشانيم جمعيّت خاطری عطا فرما مستمندانيم توانگر کن دردمنديم درمانی عنايت نما مجروح و موجوعيم مرهمی مرحمت فرما گمگشتگانيم هدايت کن تشنگانيم سيراب نما آشفتگانيم راحت و سکون ده ذليليم پرتو عزّت بخش افتاده ايم دستگير شو آزردگانيم شادمانی بخش افسردگانيم حرارت و شوقی عطا فرما به خدمت دوستانت موفّق نما و به عبوديّت يارانت مؤيّد کن اينست منتهی آرزوی دل و جان اينست منتهی آمال جنان و وجدان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 447
هُو اللّه
پروردگار مهربانا ياران سر گشتهء کوی تو اند و دلبسته روی تو مشتاق ديدارند و گرفتار حسرت و حرقت بيحدّ و شمار سوی تو پويند روی تو جويند راز تو گويند تأييد فرما توفيق بخش تا در عبوديّت استقامت نمايند و به خدمت پردازند محفل انس بيارايند و در ظلّ عنايت بياسايند و به قربانگاه عشق بيايند و روی و موی به خون خويش بيالايند ای دلبر آسمانی ياران شايان عنايت و مهربانی و تو دانی آنچه خواهی می نمائی عون توئی صون توئی بخشندهء دو کون توئی انت التّوّاب الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 446
هُو الابهی
ای بهاء ابهی ای شمس حقيقت ملأ اعلی ای نيّر اعظم ملکوت غيب اخفی اين بندگان الوارت شيفته روی تواند و آشفته موی تو سر مست جام تواند و می پرست ميکده مدام تو بسته دام تو اند و مرغ شباهنگ بام تو گلهای چمن تو اند و سبزه جويبار گلشن تو تأييد و توفيق بخش که در راه محبّتت جانفشانی نمايند و در ظلّ عنايتت کامرانی ای يزدان مهربان توانائی ده تا به خدمت امرت قيام نمايند و بينائی بخش تا اسرار احديّتت کشف کنند وقوّت نطق عنايت کن تا به ثنايت مشغول گردند و در ظلّ الطافت محفوظ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 445
هو الله
ای خداوند بزرگوار ابرار را از هر آفتی محفوظ دار و احرار را در صون حمايتت باقی و بر قرار کن تأييد فرما توفيق بخش سر فراز کن محرم راز فرما بی نياز کن و به فضل و موهبتت دمساز نما قلب پاک بخش بی باک کن و گريبان محبّتت چاک فرما تا جميع موهبت عالم انسان گردند و به فضل قديمت اميدوار شوند إِلهی إِلهی نحن عبيدٌ لُذْنا بعتبتک العليا و الْتَجَأْنا بموهبتک العظمی فاحفظ عبادک فی صون حمايتک و أَنزل علينا سِجال رحمتک و أَدخلنا فی کهف رعايتک نحن عباد ضعفاء و انت الجليل الکريم علی البرايا ينبغی لفضلک العظيم ان تعفو من کلّ عبد اثيم ربَّنا لا تؤاخِذْنا باعمالنا و لا تعذّبنا بسَخَطِکَ يوم يقوم الأبرار و الأشرار فی موقع الحساب عند العزيز الجبّار رَبّنا نحن خَطَأَة و انت العفوّ الغفور بَدِّل سيّئاتنا بالحسنات و قِنا من شرّ انفسنا لأَنَّها امّارةٌ بالسّوءِ فلا قوّةَ و لا حَوْلَ لنا الّا بتأييدک يا رَبَّنا الغفور انّک انت العزيز الکريم الودود لا اله الّا انت الرّحيم الرّحمن العطوف الرّؤف . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 444
هو الله
رَبِّ يسّر الأمور و اشرح الصّدور و اسمح بالفضل الموفور و ادخلنا فی جنّة السّرور و الحبور برحمتک يا عزيز و يا غفور. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 443
هُو اللّه
پروردگارا آمرزگارا هر چند گنهکارم ولی جز تو پناه ندارم شکر ترا که در اين آوارگی کوه و صحرا و بيچارگی و آزردگی در دريا باز به فرياد رسيدی و تأييد فرمودی و توفيق بخشيدی و به خدمت آستانت سزاوار کردی موری را قوّت سليمانی بخشيدی و پشه ئی را شير بيشهء رحمانی فرمودی قطره ئی را موج دريا دادی و ذرّه ئی را به ذروهء الطاف رساندی هر چه بود از تو بود والّا خاک ضعيف را چه قوّتی و وجود نحيف را چه قدرتی پروردگارا به گناه مگير پناه ده عصيان مبين غفران نما در لياقت منگر باب عنايت بگشا توئی مقتدر و توانا توئی عالم و بينا. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 442
هُو اللّه
ای پروردگار گنه کارم و تو آمرزگار قاصرم و تو غافر در ظلمت عصيانم و تو نور غفران پس ای خداوند مهربان خطا ببخش عطا بده گناه بيامرز پناه عطا کن در چشمه ايّوب غوطه ده و از جميع علل و امراض شفا بخش پاک و مقدّس کن و از فيض تقديس نصيب عطا فرما تا حزن و اندوه زائل گردد و فرح و سرور حاصل شود يأس مبدّل به اميد گردد و خوف منقلب به رجا توئی عفوّ و غفور و توئی بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 441
هُو اللّه
ای پروردگار هر چند گنه کاريم ولی غفران تو اعظم از هر گناه هر چند ظلمت عصيان ظاهر و عيان ولی کوکب رحمتت درخشنده تر از مه تابان پرتوی آن ظلمت را محو نمايد و موجی آن خس و خاشاک را زائل کند ای پروردگار ای آمرزگار بخششت آفرينش را حيات جديد بخشيد و خورشيد احسانت از افق امکان بدرخشيد با وجود اين مواهب عاصيان را چه غم و چه باک جميع ملتجی بکهف منيع و لائذ به ملاذ رفيع موهبتی عطا فرما که سراج قلوب به نور هُدی روشن گردد و حدائق نفوس به بهار دائمی گلشن شود توئی بخشنده و مهربان و آمرزندهء هر پژمرده پر عصيان انّک انت الرّحمن يا عظيم الغفران و انّک انت العفوّ الغفور المُستعان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 440
هُو الابهی
يا رَبّی الأَبهی و مولائی الأَعلی انّی بکلّ عجز هو من خصائص الامکان و لوازم الحُدوثِ و الکِيان أَتقرّب الی ملکوت قدرتک الّتی هی من خصائص الوجوب و صفات القِدم و الوجود الّذی تقدّس عن ادراک الظّنون و الاوهام و اقول رَبِّ ارحمنی بفضلک و جودک و احسانک يا کريم و يا منّان و ارحم عبدک هذا المبتهل اليک فی اللّيل و النّهار انّک انت الکريم الرّحيم المتعال و البهاء عليه . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 439
ای پروردگار خطيئات اين نفوس را عفو کن و سيّئات اين ذليلان
را ستر نما تو واقفی تو عالمی تو مطّلعی تو آگاهی ما گنه کاريم ما خطا کاريم ما غافليم ما ذاهليم تو عفوّی تو غفوری تو بزرگواری تو آمرزگاری انّک انت التّوّاب السّتّار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 438
هُو اللّه
ای خداوند مهربان ما گنه کاريم و تو آمرزگار و ما تبه کاريم و تو عفوّ غفّار هر چند موج گنه اوج گرفته است ولی به عفو وغفرانت معتمديم و هر چند سيل عصيان در نهايت طغيان است ولی به بخشش و احسانت متوسّليم ای خدای پر عطا خطا بپوش دريای رحمت به جوش آور و جام مغفرت بنوشان هر چند ظلمت ذنوب شديد است ولی مه تابان مغفرتت بس منير ای خداوند اين مستمند را در ايوان بلند جای ده و ارجمند فرما و در فلک غفران اختر تابان کن و در سايه درخت اميد مسکن و مأوی بخش توئی غفور و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 437
هُو اللّه
إلهی إلهی نحن عبيدٌ لُذْنا بعَتَبتکَ العليا وَ الْتَجَأْنا بموهبتک العظمی فاحفظ عبادک فی صون حمايتک و أَنزل علينا سِجال رحمتک و أَدخلنا فی کهف رعايتک نحن عباد ضعفاء و اَنت الجليل و الکريم علی البرايا ينبغی لفضلک العظيم ان تعفو عن کلّ عبد اثيم ربَّنا لا تُؤاخِذنا باعمالنا و لا تعذّبنا بسَخَطک يوم يقوم الابرار و الاشرار فی موقع الحساب عند العزيز الجبّار رَبَّنا نحن خَطَأَة و انت العفوّ الغفور بَدِّل سيّئاتنا بالحسنات وَ قِنا من شرّ انفسنا لانّها امّارة بالسّوءِ فلا قوّة و لا حَوْلَ لنا الّا بتأييدک يا ربّنا الغفور انّک انت العزيز الکريم الودود لا اله الّا انت الرّحيم الرّحمن العطوف الرّؤف . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 436
هُو اللّه
ای پروردگار ای کردگار ما گنه کاريم و تو آمرزگار و ما مقصّريم و تو بزرگوار هر چند عصيان مانند دريای بی پايان ولی عفو و غفران تو اعظم از آن چون نور بخششت بدرخشد ظلمات عصيان هر چند تاريک و حالک باشد ظلّ زائل گردد و چون ماء طهور از ملکوتت ای ربّ غفور نازل شود اوساخ خطا هر چند عظيم باشد مفقود گردد و سيّئات بدل به حسنات موفور شود ای خداوند اين بنده مستمند را به اوج بلند برسان و اين عبد مسکين را در درگاه احديّتت پناه ده هر چند پر گناهيم در جوار رحمت کبری مأوی بخش زيرا تو بخشنده و مهربانی و عفوّ و غفور بر اهل جهان آنچه سزاوار رحمت است شايان فرما و آنچه لايق عنايت است مبذول دار توئی رحمن توئی يزدان توئی حنّان توئی منّان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 435
هُو اللّه
ای متوجّه الی اللّه ديده به ملکوت غيب جبروت باز کن و به اين مناجات آغاز نياز کن که : ای مهربان تو ستر کن و بپوش خطا از ما عطا از تو جفا از ما وفا از تو گناه از ما پناه از تو بيماری از ما شفا از تو بپوش و بيامرز وفا کن پناه ده شفا بخش . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 434
هُو اللّه
ای پروردگار من گنه کارم و تو آمرزگار مدهوش از خمر غفلتم هوشی عنايت کن مشغول به اذکار جهان پر غمم گوشی عنايت فرما تا آهنگ ملأ اعلی بشنود و گلبانگ عندليب قدست استماع نمايد و نفحات طيور شکور به قوّه واعيه احساس کند ای پروردگار پرده از چشم بردار تا مشاهده آيات کبری کنم و ملاحظه دقايق اسرار کبريا نمايم دل را جانی ببخش و جان را روح و ريحانی عطا فرما که سزاوار اين قرن عظيم باشد و لايق اين عصر مجيد . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 433
هُو اللّه
ای آمرزگار هر چند سزاوار عذابيم و مستحقّ عقاب ولی تو خداوند مهربانی و کوکب ساطع افق غفران پرتوی مبذول دار و اشراقی بفرما تا ظلمات ديجور زائل گردد و اشراقات نور باهر شود توئی مقتدر و توانا و توئی ناظر و بينا لک الشّکر و لک الحمد و الثّناء . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 432
هُو اللّه
ای آمرزگار همه گنه کاريم و جفا کردار تو آمرزنده ئی تو بخشنده ای مهربان در قدر و لياقت منگر در فضل و عفو بنگر ما را در بحر غفران غريق کن و در جنّت ابهی با ملأ اعلی رفيق توئی رحيم توئی رحمن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 431
هُو اللّه
ای يزدان مهربان غريق بحر عصيانم طريق غفران بنما سراسر قصورم از دام غرور رهائی بخش جسمانيم روحانی نما امکانيم رحمانی کن تشنه ماء مَعينم به عين تسنيم دلالت فرما مشتاق ديدارم مشاهده انوار ميسّر فرما از خود بيزارم گرفتار خويش کن از عالميان در کنارم نفحه زلف مشکبار به مشامم آر سرگردانم سر و سامان بخش بيچاره ام آواره ام پناه ده مشتاقم به وثاق وصال در آر در احتراقم نور اشراق ببار ضعيفم توانا نما فقيرم از کنز غنا عطا کن دردمندم درمان ده جريحم مرهم عطا کن گرفتارم رهائی بخش پر گناهم از ذلّت عصيان برهان در ظلّ عنايت مسکن بخش و بصرف موهبت معامله فرما تا پی به جهان ديگر برم و به کشور ديگر رهبر شوم از کأس طهور سر مست گردم و در ميخانه محبّت می پرست شوم توئی قادر و توانا و توئی کريم و رحيم و پر عطا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 430
هُو اللّه
ای حيّ توانا پناه گنه کاری و بخشنده و آمرزگار ما غرق خطائيم و تو دريای عطا ما در ظلمات عصيانيم و تو آفتاب فضل و احسان پروردگارا نظر به قصور مفرما و بحسب لياقت و عجز موفور ما معمول مدار ذليليم و عليل عزيز کن جليل فرما درمان بخش درياق اعظم عفو و غفران مبذول دار آمرزگارا به عصيان مگير هر حيرانی را تو مجيری و دستگير از عالم ناسوت بيزار نمودی و در جهان ملکوت کامکار کن از حيّز آفات رهانيدی به گلشن الطاف برسان توئی بخشنده و دهنده و رهاننده و پاينده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 429
هُو اللّه
پاک يزدانا کلّ گنه کاريم و تو آمرزگار جميع جامع عيوبيم و تو کاشف کُروب گناه اين عاصيان را در لوح محفوظ ثبت مفرما و از رقّ منشور محو کن نظر به استحقاق و استعداد مفرما به آنچه شايان آستان رحمانيّت است معامله فرما غفران صفت جليل است و عفو و صفح از اعظم نعوت آن خداوند مجيد پس گناه اين بيچارگان را ببخش و از قصور اين عاصيان در گذر ذنب اين عبد اعظم ذنوب و گناه اين بی پناه بزرگتر از کوه پر شکوه اوّل قصور اين بی سر و سامان را ببخش پس گناه هر عاصی نادان توئی بخشنده و مهربان و توئی آمرزنده و مستعان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 428
هُو اللّه
ای يزدان مهربان سرا پا گنهيم و خاک رهيم و متضرّع در هر صبحگهيم ای بزرگوار خطا بپوش و عطا ببخش وفا بفرما صفا عنايت کن تا نور هدايت تابد و پرتو موهبت بيفزايد شمع غفران بر افروزد و پرده عصيان بسوزد صبح اميد دمد ظلمت نوميد زائل گردد نسيم الطاف بوزد و شميم احسان مرور نمايد مشامها معطّر گردد رويها منوّر شود توئی بخشنده و مهربان و درخشنده و تابان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 427
هُو اللّه
پاک و مقدّسا و بيچون و منزّها پرستش ترا سزا که بسا بی سر و پائی را سرور دو جهان نمودی و بسيار سر گشته و سودائی را مقرّب آستان فرمودی پشهء پر رعشه را توشهء عقاب بخشيدی و شهرهء بيشهء آفاق کردی ديگر چه انديشه از هر جفا پيشه که تيشه بر ريشهء خويش زند و نيش بر قلب بد انديش خود خدايا تأييد فرما توفيق بخش برهان برسان بنواز و به نار محبّتت بگذار توئی بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 426
هُو الأَبهی
اللّهمَّ يا إلهی و سيّدی و سندی عليکَ اعْتمادی و اتِّکالی و بحبلِ فضلِکَ تَشَبُّثی و ببابِ احديّتک تَوَسُّلی و بنفحاتِ قدسک حياتُ قلبی و بجذباتِ جمالِ وَحْدانيَّتِکَ وَلَهُ فُؤادی و بالأَنوار المُشْرِقَةِ مِن اُفقِ فردانيّتکَ فَرح روحی و بنسائم مَهَبِّ عِنايَتک اهتِزاز کينونتی و بتَجلّياتِ ملکوتِ رحمانيّتِکَ انبعاثُ ذاتی و بتأييداتِ مَلَأِکَ الأَعلی نصرتی و عُلُوُّ کلمتی و بتوفيقاتِ ملکوتکَ الأَبهی ظفری و سُمُوُّ هِمَّتی و بحبّک نجاتی و بعرفانِکَ حياتی و بِعَوْنِکَ ثباتی و بفيضِ غمامِ جُودِکَ رَواءُ غُلَّتی و بزلال عينِ فضلِکَ بَرْدُ لَوعَتی و بِدِرْياقِ حکمتک شِفاءُ عِلَّتی إِلهی إِلهی لا تُخَيّبْ آمالی و لا تنظُرْ الی اعمالی و سوءِ حالی و فَرْطِ هوانی و شِدَّةِ حرمانی و کَثرةِ عصيانی عامِلْنی يا إِلهی بما يليقُ لِعُلُوِّ کبريائِکَ و لا تعامِلْنی بما يليقُ لِدُنُوِّ ذلّی و فقری و خذلانی إِلهی إِلهی الأَعينُ مترصّدةٌ لِنُزول مواهبک إِلهی إِلهی القلوبُ منتظرةٌ لظهورِ انوار عواطفک فاشْدُدْ أَزری بِقوَّتکَ القاهِرةِ علی الموجوداتِ و قَوِّ ظَهْری بقدرتِکَ الغالبةِ علی الممکناتِ و نَوِّر بصری بانوارکَ السّاطعةِ من مشرقِ الکلماتِ و اشرَحْ صدری بآياتکَ الباهِرَةِ من مطالع الظّهورات و قَوِّ جُندی براياتِکَ المرتفعةِ علی اتلالِ افئدةِ حقائقِ المقدّسةِ النّاطقةِ فی الأَرضينَ و السّمواتِ إِنَّکَ أَنت المقتدر علی ما تشاء وَ إِنَّک أَنتَ القويُّ العزيزُ القديرُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 425
هُو اللّه
ای دانای راز اين بنده پر عجز و نياز را به تأييد و توفيق خويش همدم و همراز نما افسر عنايت کبری بر سر نه و خلعت موهبت عظمی در بر کن بر سرير عزّت ابديّه بنشان و به اوج اثير رسان اين بنده شيفتهء روی تو است و سر گشتهء کوی تو و متوجّه به سوی تو از جهان و جهانيان در گذشت و به نشر آيات توحيد پرداخت سبب شور و وله ياران است و باعث هدايت ديگران ای مهربان عطای بی پايان بخش و وفای موعود شايان فرما تا ابواب فتوح را مفتوح بينند و فضل موفور را مشهود يابند توئی رحمن توئی رحيم توئی معطی و توئی کريم . عبدالبهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 424
هُو الأَبهَی الأَبهی
ای بی نياز آن مرغان چمن را پرواز ده و آن بلبلان گلشن را به غزلخوانی دمساز نما و به آواز ملکوت ابهايت همراز کن وجد و طربی در قلوب انداز و جذب و ولهی در افئده و ارواح افکن تا هر يک با چنگ و دف و نی هی هی آغاز نمايد و صفت حمد تو گويد تا هيکل عالم به اهتزاز آيد به هلهله و ولوله آهنگ چنگ الهی را به ملکوت ابهی رساند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 423
هُو اللّه
إِلهی إِلهی هؤلآءِ عَبدَةُ عتبتک المقدّسة النَّوراء و خَدَمَة ساحة قدسک بين الوری ناطقون بذکرک و ناظرون إِلی اُفقک و مُرَتِّلُون لآياتک و مُرَوِّجُونَ لدينک هُداةُ خلقک و حُماةُ شريعتک حَفَظَةُ حصنک الحصين و جنودُ مَعاقِلِکَ العظيم بتأييدک يا ربَّ العالمين رَبِّ رَبِّ ايّدهم بقوَّتک الرَّبّانيّة و موهبتک الرّحمانيّة و ملائکتک النّورانيّة و الهاماتک الغيبيّة و فيوضاتک الصّمدانيّة انّک انت الکريم انّک انت الرّحمن الرّحيم و انّک انت المعطی العزيز المقتدر الحکيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 422
هُو الأَبهی
إِلهی إِلهی هذا عبدک الّذی انشرح صدره بنفحات قدسک و انجذب فؤاده بالآيات المتتابعة النّازلة من ملکوت تقديسک رَبِّ أَذِقْهُ حلاوة تأييدک و أَسْکِرْهُ من رحيق عنايتک و نوّر بصره بمشاهدة سطوع سراج توفيقک و اجعل قلبه روضة من رياض توحيدک مُؤَنَّقاً برياحين الحقايق و المعانی ناطقاً بثنائک و اجعل کينونته حَوْضاً من حياض تقديسک مُتَدَفِّقاً بمياه حمدک و شکرک أَی رَبِّ انّه توجّه الی وجهتک الرّحمانيّة يَسِّرْ لهُ آماله بجودک و فضلک و رحمتک انَّک اَنت الکريم الرّحيم الرّؤف الغفور . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 421
هُو اللّه
ای پروردگار تأييد بخش و توفيق عنايت کن اين ابر تيره را زائل کن و اين غمام هائل را متلاشی و باطل نسيم جانبخش بوزان و دلهای مرده را زنده کن باران رحمتی ببار و اين گياه افسرده را تر و تازه نما حدائق قلوب را جنّت ابهی کن و حقايق نفوس را رياض ملأ اعلی ای قدير رجای اين عبد را بپذير توئی توانا توئی بيهمتا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 420
هُو اللّه
ای پروردگار اين عالم ظلمانی را جهان انوار فرما و مظاهر شيطانی را ابرار و اخيار کن ابر رحمت بلند فرما و باران موهبت ببار و نسيم جانپرور بوزان و انوار شمس حقيقت ساطع فرما تا اين گياه پژمرده طراوت و لطافت يابد و درختان بی برگ و شکوفه سبز و خرم گردد کوران بينا شوند و کران شنوا گردند نادانان دانا گردند و جاهلان واقف اسرار يزدان شوند توئی مقتدر و مقدّر و مصوّر و مهربان انَّک انت العزيز الکريم المنّان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 419
اللّه ابهی
ای منجذبان جمال ابهی در هويّت قلب بحور محبّت ياران پر موج و هيجان و از صهبای مودّت دوستان پر نشئه و سکران آنی نميگذرد مگر آنکه به خاطر آئيد و دمی نميرود مگر آنکه ياد شويد در آستان مقدّس به کمال تضرّع و ابتهال نياز ميشود که ای قويّ قدير کلّ در قبضهء قدرت اسيريم تو مجير تو دستگير عنايتی کن موهبتی فرما ابواب فضل بگشا و نظر الطاف افکن نسيم جانبخش بفرست دلهای مشتاقان را زنده کن ديده ها را روشن کن و ساحت دلها را رشک گلزار و چمن نما بشارت به ارواح ده و مسرّت به جانها بخش قوّت قديمه ظاهر نما و قدرت عظيمه باهر طيور نفوس را در هوای ديگر پرواز ده و محرمان ناسوت را به اسرار ملکوت دمساز کن قدم ثابت بخش قلب راسخ عطا فرما ما گنه کاريم تو آمرزگار ما بندگانيم تو پروردگار بی سر و سامانيم تو ملجأ و پناه بر نشر نفحات تأييد کن بر اعلاء کلماتت توفيق بخش بی سران را سروران کن بينوايان را گنج روان بخش نا توانان را توانائی بخش و ضعيفان را قوّت آسمانی ده توئی پروردگار توئی آمرزگار توئی داور کردگار ای ياران اين مناجات را به کمال تضرّع و ابتهال به درگاه مليک ملکوت جلال بخوانيد و طلب تأييد کنيد اميد از فضل قديم و روح جديد ربّ مجيد آنست که اين مسئول مستجاب گردد . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 418
هُو اللّه
ای پروردگار اين ابرار را از ملکوت اسرار پی در پی تأييد و توفيق فرست و بر هر خير موفّق فرما زيرا سزاوار هر عنايتند و لايق هر موهبت و عليهم البهاء الابهی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 417
هُو اللّه
سبحانک اللّهمّ يا إلهی ترانی مُکِبّاً بوجهی علی تراب الذّلّ و الانکسار و أَتذلّل الی ملکوتک الاعلی و أَتَشَوَّقُ الی مشاهد الکبرياء خاضعاً لسلطنتک خاشعاً لعظمتک مُتَضرّعاً الی حضرة رحمانيّتک مُبْتهلاً الی ملکوت فردانيّتک مُقِرّاً بالخطاء مُتَمَنِّياً للعطاء مُسْتَکْشِفاً للغطاء مُنْتظراً لفيض سحاب رحمتک علی المعاهد و الرُّبی رَبِّ قد احاطت قدرتک الأَشياء و ظهرت سلطنتک و عظمتک و سلطانک ظهور الشّمس فی کبد السّماء و نفذت کلمتک فی حقيقة الاکوان و ارتفع ندائک فی قطب الامکان و انتشرت انوارک السّاطعة الفجر علی مطالع الآفاق و اشتهرت آثارک البديعة الاشراق فحارت من مشاهدته البصائر و الأَحْداق فما من ارض الّا شاع فيها صيت امرک الکريم و ما من اقليم الّا و ارتفع فيه علمک المبين فاسْتَنْفَرَ ندائک کلّ الوری و اهتزّ منه المنجذبون بنفحاتک الطّيّبة الشَّذا لک الحمد يا إِلهی علی هذه الموهبة الکبری علی الأَصفياء و لک الشّکر علی هذه الرّحمة العظمی علی الأَرِقّاء النّقباء بما جعلتهم آيات التّوحيد فی هذا العصر المجيد و رايات التّقديس فی هذا القرن الجديد رَبِّ رَبِّ ايّد الضّعفاء بشديد القوی و أَجِرِ الأَذلّاء فی جوار رحمتک العظمی و اشدد ازور نفوس تهلّلت وجوههم بانوارک و تهلّلت السنهم بذکرک و ثنائک و اجعلهم اشجار حديقتک النّوراء و ازهار شجرتک الطُّوبی و اوراق سدرتک المنتهی و اوراد جنّتک العليا انّک انت الکريم الرّفيع الجناب رحيب الفناء وسيع الرّحاب و انّک انت المجير المغيث العزيز العظيم الکريم الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 416
هُو اللّه
ای پروردگار عفوّی و غفوری و آمرزگاری خطا ننگری عطا پروری گناه بپوشی پناه ببخشی و در جوار رحمت کبری منزل و مأوی دهی ای ايزد مهربان اين نفوس را در سايهء الطاف جای ده و در کهف رحمت مأوی بخش از گلخن فانی برآر و در گلشن باقی در آر ظلمت ذُنوب محو کن و از شب تاريک نجات بخش و در جهان روشن شمع های انجمن فرما توئی دهنده و بخشنده و تابنده و درخشنده و آمرزنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 415
هُو اللّه
إلهی إلهی هذا عبدک الّذی لَبّی لندائک و صدَّق بکلماتک و آمَنَ بآياتک و اطّلع بحججک وَ بيِّناتکَ وَ اسْتَوْ قَدَ من نارک و استَهدی من نورک و خَرَّ مَغْشِيّاً منصعقاً من تجلّيک فی يوم ظهورک و ابتلی فی سبيلک و اشتدّت عليه ازمّة البلاء من ظهور جبينک و ذاق کلّ علقم حبّاً لجمالک و شرب کلّ کأس مزاجها حنظل شوقاً للقائک و احتمل کلّ ذلّة طلباً لرضائک و خاض فی کلّ بحر من الضّرّاء و البأساء شغفاً بحبّک ای رَبِّ وفّقه علی ما تحبّ و ترضی و اشدد ازره بفضلک يا رَبّی الاعلی و قَوِّهُ علی طاعتک يا مالک الآخرة و الأُولی و أَنزل عليه رحمتک يا بهاء اللّه الأبهی و أَسْبِغْ عليه نعمتک يا مليک الأرض و السّماء و اجعله قائماً بين عبادک علی إِعلاء کلمتک يا مؤيّد من تشاء انَّک اَنتَ الموفّق المقدّر المقتدر العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 414
هُو اللّه
ای خداوند مهربان اين بنده آستان را روح مؤيّد کن و نور مُجسّم فرما آرزوی دل و جان بخش و پاسبان عتبهء عُليا فرما موفّق به نفثات روح القدس کن و در صون حمايت محفوظ و مصون دار در دنيا مورد عطا کن و درجهان بالا محبوب اصفيا فرما شفای حقيقی بخش و اطمينان نفس عطا کن در دو جهان به عتبهء مقدّسه مشرّف فرما إِلهی إِلهی هذا عبدک المنجذب بنفحات قدسک المشتغل بذکرک المشتعل بنار محبّتک قد تَأَجَّجتْ فی قلبه شعلة الهُدی و توَقَّدَتْ نيران الشّوق بين ضلوعه و الأحشاء و قام بالوفاء فی عتبة قُدسک العُليا رَبِّ رَنِّحْهُ من کأس مزاجها کافور و ادخله فی حديقة السّرور بالفضل الموفور و يسّر له کلّ معسور و استجب دعائه و وفّقه فی جميع الامور رَبِّ انّه اتّبع الهدی بين عُصْبَةٍ من اهل الهوی و ثُلَّةٍ من اولی الشَّقی قدّر له ما يَتَمَنَّی و اجعل له مقاماً عَلِيّا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 413
هُو اللّه
پروردگارا هر چند مور ناتوانيم ماه تابان گردان پشه ذليليم پادشه جليل فرما چاه افتاده ايم عزيز مصر فرما بيچاره ايم قويّ عصر فرما محتاج و مضطرّيم غنی و توانگر نما جز تو نخواهيم و به غير از تو نجوئيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 412
هُو اللّه
ای پروردگار اين دوستان ياران تو اند و سر مست پيمانهء پيمان تو همه پرورده آغوش بخششند و شيرخوار پستان دهش خداوند آفرينش اگر مستمندند ولی هوشمندند اگر ناتوانند ولی زورمندند چه که تو پشتيبانی تو ياور مهربانی در جهان کيهان سر بلند نما و در ايوان يزدانی جای بده در انجمن بالا رو سفيد فرما و در اميد بگشا و از بخشش آسمانی بهره بخش شب تيره را روز فرما و روز نوروز را فيروز کن توئی توانا توئی بينا توئی شنوا توئی بيهمتا توئی مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 411
هُو اللّه
إلهی إلهی هؤلاءِ عباد توجّهوا الی ملکوت رحمانيّتک و تعلّقوا بأَهدابِ رداء فردانيّتک و أَخْلَصوا وجوهَهُم بجمالک و آمنوا بطلعة وحدانيّتک و کلمة ربّانيّتک " النّقطة الأُولی و العليّ الأعلی " الّذی بَشَّرَ من فی الأَرض و السّماء بظهورک الاعظم شمس حقيقتک النَّوْراء و اشتعلوا بالنّار الموقدة فی سدرة السّيناء و سمعوا النّداء المرتفع فی البقعة المبارکة وادی طُوی من جمالک الأَبهی و تمسّکوا بالعروة الوثقی "الآية الکبری " ميثاقک العظيم الّذی يَتَمَوَّجُ أَعْلامُهُ علی الصَّرح المَشِيْد فی هذه الفتنة العظمی ای رَبِّ ايّدهم بشديد القوی و انْصُرْهُمْ بجنود مجنّدة فی الملأ الأَعلی و أَنْزِلْ عليهم ملائکة التَأييد تَتْرَی و اشْدُدْ أُزُوْرَهُمْ بقوّة عهدک يا ذا العطاء و ثبّت اقدامهم و قَوِّ ظهورهم بتأييدک يا ربَّ السَّموات العُلی انَّک اَنتَ المقتدر علی ما تشاء و انَّک لَعَلی کلّ شيْءٍ قدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 410
هُو الله
إلهی إلهی انّی ابتهل بلسانی و اتضرّع بجنانی ان تجعل لعبدک هذا حظّاً موفوراً من الحقايق و المعانی رَبِّ أَضْرم بين ضلوعه و الأحشآء نار المحبّة و الولآء و بيّض وجهه بنور الهدی حتّی تقرّ عينه بمشاهدة آياتٍ خضعت لها رقاب الکبر آء و خشعت منها اصوات أُولی النّهی رَبِّ اجعل له مخرجاً و قوّم له منهجاً و أَوقد له سراجاً وهّاجاً فی زجاج الحيات انّک انت القويّ العزيز الودود لا اله الّا انت البرّ الرّحيم الرّؤوف . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 409
هُو الابهی
ای ياران روحانی من شب و روز در ياد روی شما هستيم و روز و شب به ذکر رخ های دلجوی شما دمی نياسائيم و نفسی برنياريم مگر آنکه عجز و نياز کنيم و به مناجات دمساز گرديم که : ای يار پنهان ای مقصود دو جهان ای محبوب مهربان اين بيچارگان اسير عشق تو اند وآن بينوايان مستجير آستان هر شامی از فراق ناله کنند و هر صبحی از هجوم اهل نفاق فرياد و فقان برآرند در هر دمی به غمی همدمند و در هر نَفَسی به ظالم بد نَفْسی مبتلا با وجود اين حمد ترا که چون آتشکده پر شعله اند و چون مه و مهر پر نور و پرتو افشان چون علم در امر قد برافراخته اند و چون مردان در ميدان تاخته اند چون شکوفه شکفته اند و و چون گل خندان و شادمان پس ای مهربان اين نفوس قدسيّه را به تأييدات ملکوتيّه موفّق فرما و اين جانهای پاک را مظاهر آيات لولاک کن انّک انت الکريم الرّحمن الرّؤف الرّحيم.
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 408
هُو اللّه
رحمانا رحيما کريما شرق و غرب از انوار مشرق جمال منوّر است و مشام روحانيان از نفحات قدست معطّر خداوندا بندگان را در ظلّ عنايت پناه ده نادانان را بر اسرار حقيقت آگاه کن بيچارگان را ملجأی بخش و آوارگان را سر و سامانی ده دلهای شکسته را مسرور کن و مرغان بال شکسته را پرواز ده تشنگان را از سلسبيل عنايت بنوشان و فقيران را از گنج ملکوت مستغنی فرما طفلان را در مهد عنايت پرورش ده تا به بلوغ برسند مريضان را به درمان آسمانی درمان فرما تا صحّت و عافيت يابند خداوندا کوران را بينا کن و کران را شنوا نما مردگان را زنده کن و پژمردگان را تر و تازه فرما نوميدان را اميدوار کن و محرومان را به هر عطائی سزاوار فرما توئی بخشنده توئی دهنده و توئی مهربان ای پروردگار هر چند ضعيفيم ولی تو قوی هستی و هر چند فقيريم تو غنی هستی و هر چند ذليليم تو عزيز هستی پس نظر به فقر و ضعف مفرما بلکه آنچه مقتضای غنای مطلق و قوّت و قدرت تست ارزانی کن توئی رحيم توئی رحمن توئی بخشنده توئی مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 407
هُو الابهی
اللّهمَّ يا إلهی قد بَعَثْتَ الهَيکلَ المُکَرَّم و الطِّلَسْمَ الأَعظم علی شکل التَّربيع فی هَيْئَةِ التَّثْلِيْت فَتَبارَکْتَ يا رَبّی العليّ العظيم فَکانَ عَرشَک الجليل و سريرَک القويم و صُبْحَکَ المبين و نورَک السّاطع علی العالمين فکلّ مُشتاق ابْيَضَّتْ عيناه من حزن الفراق ارْتَدَّ بنفحات قميصک بصيراً و کلّ عَليلٍ مُقبلٍ أَمسی صحيحاً بَرِيئاً و کلّ أَصَمٍّ طالبٍ غدا سميعاً و کلّ عطشانٍ أَصْبَحَ رَيّاناً و کلّ جائعٍ أَضحی شَبْعاناً إِلهی إِلهی أَيِّدْ عبدک هذا علی نَوال حشمةٍ ملکوتيّةٍ و شَهامَةٍ جبروتيّةٍ و عزّةٍ رحمانيّةٍ و حياةٍ ابديَّةٍ و مکانةٍ سرمديّةٍ حتّی تَنْتَشِرَ فی الآفاق مَآثِرُهُ و يُطَبِّقَ الأَرضَ صِيْتُهُ و مفاخرهُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 406
هُو الابهی
اللّهمَّ يا إلهی انّ هذا عبدک المبتهل اليک المُتَضَرِّع بباب احديّتک الثّابت الرّاسخ علی عهدک و ميثاقک النّاطق بثنائک المتذکّر بذکرک المُنْجَذِب اليک المشتعل بنار محبّتک اللّهمَّ أَيِّدْه و شَيِّدْهُ بقوّتک و قدرتک و اجعله آية ملکوتک الأبهی حتّی يُثَبِّتَ الضّعفاء علی عهدک و ميثاقک يا ربَّ السّلطنة العُظمی و يُشَوِّقَ الکَسْلی عَلَی القيام عَلی امرک يا ذا القوّة القاهرة عَلَی الأَشياء و يُبْرِءَ کلَّ أَکْمَهٍ بنور العرفان و يَشْفِيَ کلَّ مريض بروح الايقان و يُنْطِقَ کلَّ صامت بابدع البيان و احسن تبيان ای رَبِّ اجعله آيتک الکبری و مَطْلَعَ موهبتک العُظمی و مَظْهَرَ آثار رحمتک الّتی سبقت الأشياء يا مالک الآخرة و الأُولی و بارِکْ له فی جميع الأُمور انّک انت المقتدر الغفور . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 405
هُو الابهی
اللّهمَّ يا إلهی انّ هذا عبدک المبتهل اليک المُتَضَرِّع بباب احديّتک الثّابت الرّاسخ علی عهدک و ميثاقک النّاطق بثنائک المتذکّر بذکرک المُنْجَذِب اليک المشتعل بنار محبّتک اللّهمَّ أَيِّدْه و شَيِّدْهُ بقوّتک و قدرتک و اجعله آية ملکوتک الأبهی حتّی يُثَبِّتَ الضّعفاء علی عهدک و ميثاقک يا ربَّ السّلطنة العُظمی و يُشَوِّقَ الکَسْلی عَلَی القيام عَلی امرک يا ذا القوّة القاهرة عَلَی الأَشياء و يُبْرِءَ کلَّ أَکْمَهٍ بنور العرفان و يَشْفِيَ کلَّ مريض بروح الايقان و يُنْطِقَ کلَّ صامت بابدع البيان و احسن تبيان ای رَبِّ اجعله آيتک الکبری و مَطْلَعَ موهبتک العُظمی و مَظْهَرَ آثار رحمتک الّتی سبقت الأشياء يا مالک الآخرة و الأُولی و بارِکْ له فی جميع الأُمور انّک انت المقتدر الغفور . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 404
هُو اللّه
اللّهمَّ يا إلهی اِنّی أُعَفِّرُ جَبينی وَ أُغَبِّرُ وَجهی بتراب الذُّلِّ و العجز و الانکِسار مبتَهلاً اِليک فی العَشِيّ و الأَبْکار مُتَضَرِّعاً بين يَدَيْکَ فی جُنْحِ اللّيل البَهْيم و ضُحَی النَّهار أَنْ تُوَيِّدَ عَبدک الأوّابَ الخاضع الخاشع التَّوّاب بجنود القوّة و القدرَة و جُيوش العزّة و السَّطوة علی کلّ مُعْتَدٍ مُرْتاب و اثيم فی الکتاب و عَتّلٍ زَنيم من اهل الحجاب ثمّ افتَح علی وجهه کلّ باب اِنَّک اَنتَ العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 403
هُو الابهی
رَبِّ و رجائی و غاية آمالی هؤلاءِ عبادٌ الْتَجَئُوا الی کهفک المنيع و آووا الی ملاذک الرّفيع و ابتهلوا الی ملکوتک العظيم و تضرّعوا الی جبروتک الجليل متذلّلين بِفِناء باب احديّتک متضرّعين بساحة قدس الوهيّتک سائلين من رحمتک طالبين من الطاف موهبتک أَنْ تستجب دعائهم و تستمع ندائهم و تشرح صدورهم بايات توحيدک و تُجَلِّی بصرهم بمشاهدة انوار تفريدک و تُشَنِّفَ آذانهم باستماع کلماتک و تُنْعِش قلوبهم بنفحاتک و ترُيحَ ارواحهم بنزول مياه تجلّيک يا مُجَلِّيَ علی الطّور و منزل الماء الطَّهُور و ناشر الرَّقِّ المنشور إِنَّکَ اَنتَ المعطی المقتدر العزيز الغفور . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 402
هُو اللّه
يا ربّ الملکوت و القدرة و الجبروت ترانی مُسْتغيثاً بک و مُسْتجيراً بباب رحمتک و مُسْتضيئاً من انوار احديّتک و مُسْتعيناً بعونک و عنايتک رَبِّ أَغِثْنِی بفضلک و احسانک و امْدُدْنِی بجودک و غنائک رَبِّ قَوِّمْ طريقی اليک و قَوِّ توَکّلی عليک و لا تَکِلْنی بنفسی و لا تَدَعْنی فی هَيْماءِ الأَهواء و قرّبنی الی عتبتک النَّوراء و يَسّر لی غاية المُنی و احْرسنی بِعَين رعايتک فی هذِهِ النَّشْئَةِ الأُولی إِنَّکَ انت الکريم إنَّکَ انتَ الحليم و إِنَّکَّ اَنتَ البرّ الرّؤف الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 401
إلهی إلهی هذا عَبد تَرک النّفس و الهوی و اشتعل بنار محبّتک
المُلْتَهِبَةِ بين الضُّلُوع و الأَحشاء و انقطع عمّا سواک وَ خضَع لسلطانک و خشع لعظمتک و تذکّر بذکرک و انشرح صدره بآيات توحيدک رَبِّ رَبِّ قدّر له کلّ خير قدّرته لأحبّائک و اشْدُدْ أَزْرَهُ علی عبادتک و يسّر له امره بفضلک و رحمتک و اجعله آية توحيدک بين خلقک ناطقاً بذکرک ساجداً لعتبتک مُتوکّلاً عليک متشبّثاً بذيل کبريائک اِنَّک انتَ الکريم الرّحيم العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 400
هُو الابهی
اللّهمَّ هؤلاءِ عباد نَسَبْتَهُمْ بجمالک وَ أَخَذْتَهُمْ تَحت ظِلّ جَناح عَنقاء مَشرِقِ اَحديّتک أَيِّدْهُمْ فی جميع الشُّئون و الأَحوال عَلَی التَّدرُّج فی مَدارِج العلم و الفضل و الکَمال و اجْعَلْهُمْ مظاهر المواهب و مَطالِعَ الأِحسان فی کلّ شيْءٍ من آثار قدرتک فی الأِمکان انَّکَ اَنتَ الکريمُ الرَّحيمُ المَنّان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 399
هُو الابهی
إلهی إلهی إِنَّ هؤُلاءِ عِباد لَبُّوا للنِّداءِ وَ أَجابوا داعِی الحَقِّ بقلب طافِح بالمحبّة و الولاء و صدر منشرح بآيات الوفاء و أَعْيُنٍ ناظرة الی الملکوت الأَعلی رَبِّ اجعلهُمْ سُرُجاً نورانيّة و نجوماً حُبِّيَّةً و اشجاراً باسِقَةً و أَنهاراً دافِقَةً و رياضاً مُؤَنَّقَةً و حِياضاً مُتَدَفِّقَةً و امْدُدْهُمْ بِجُنُود من الملأ الاعلی و انصرهُمْ بِملائکة السَّماءِ وَ أَيِّدْهُمْ بشديد القُوی اِنَّکَ اَنتَ القويّ القدير العَزيز الکريم . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 398
إلهی إلهی هؤلاءِ عِبادٌ مُخلِصُونَ مُنجَذِبون مُشتَعِلُونَ
بِنارِ مُحَبَّتِکَ يُنادونَ بِاسمِکَ وَ يَنْطِقُونَ بِالثَّناءِ عَليکَ وَ يَتَوَقَّدُونَ بِالنّارِ المُشتَعِلَةِ فی سِدرَةِ رَحمانيَّتِکَ وَ يَستَفيضُونَ مِن اَمطارِ سَحابِ فَردانيّتِکَ و يَتَضَرَّعونَ اِلی مَلَکُوتِ وَحدانيَّتِکَ وَ لا يَبتغُونَ اِلّا رِضائَکَ و يَرْضَوْنَ بِقَضائِکَ رَبِّ انْصُرْهُمْ بِجُنُودٍ منَ الملأِ الأَعلی و اَيِّدهُمْ بِشَديدِ القُوی وَ اجْعَلْ وُجُوهَهُم ساطِعَةً بِاَنوارِ الهُدی حَتّی يَکُونوا آثارَ رَحمتِکَ بَينَ الوَری وَ أَجْزِلْ عَلَيْهِم العَطاءَ وَ اکْشَفْ لَهُمُ الغِطاءَ وَ اخْتَصِصْهُمْ بِمَوهبَتِکَ الَّتی لا تَتَناهی اِنَّکَ اَنتَ اَلکَريم اِنَّک اَنتَ العَظيم اِنَّکَ اَنتَ الرَّحمنُ الرَّحيمُ
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 397
هُو الابهی
إلهی إلهی هؤلاءِ نفوس خضعتْ أَعْناقُهُم لسلطنتک وَ خشعتْ أَصْواتهم من عظمتک و انشرحت صدورهم بآيات توحيدک و انجذَبت قلوبهم بنفحات قدسک رَبِّ ايّدهم بتأييداتک و وفّقهم بتوفيقاتک و أَنزلْ عليهم بَرکةً من عندک انَّک اَنتَ المقتدر العَزيز المهيمن القيّوم . عبدالبهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 396
هُو
إلهی إلهی اَنتَ محبوبی و رَجائی و مقصودی و مُنائی انّی بکلِّ تَضرّعٍ و تَبتّلٍ أُناجيکَ أَنْ تَجْعَلَنِی مَنارَ محبّتِکَ فی بلادِکَ و مصباحَ معرفتکَ بين خلقِک و رايَةَ موهِبَتکَ فی مملکتک و اجْعَلْنِی من عبادک المنقطعين عن دونِک المقدّسينَ عَنْ کلِّ الشُّؤُونِ المُنزَّهينَ عَنْ شَوائبِ أَهلِ الظّنون و اشرَحْ صدری بروح التَّأييد من ملکوتک و نوّر بَصری بمشاهَدةِ جُنُود التَّوفيق المتتابع عَليَّ مِن جَبَروتک انّک اَنتَ المقتدرُ العزيز ُالقديرُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 395
هُو الله
اللّهمَّ يا واهبَ العطاءِ و يا کاشفَ الغطاءِ و يا ذا الرَّحمةِ الّتی سبقتِ الأَشياءَ اسأَلک بنورِ وجهِکَ الکريمِ و صاحب الخُلْقِ العظيم أَنْ تُقَدِّرَ لِعَبْدکَ المُتَجَرِّدِ عن شُؤُونِ الهَوی النَّفْسِ الزَّکِيَّةِ الرّاضيةِ بالقضاءِ الفوزَ بمشاهِدِ الکبرياءِ فی الآخرة و الأُولی و اجْعَلْهُ آية الهُدی و رايةَ التَّقوی و ملحوظاً بِلِحاظِ أَعْيُنِ الرَّحمانيّة يا ذا الأَسماءِ الحسنی انّک انت الکريم الرّحيم و اِنَّکَ اَنتَ الفَضّال العليم الحکيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 394
هُو
اللّهمّ يا منعش القلوب من هُبُوب نسائِم عنايتک و شارِحَ الصُّدورِ بطلوع انوار موهبَتِکَ إنّی أُکِبُّ بِوَجْهی عَلَی التّرابِ خاضعاً خاشعاً متذلّلاً بباب احديّتک راجياً فيوضات رحمتک لاحبّتک متمنّياً تجلّيات موهبتک لأَوِدّائک فانظر يا إِلهی اليهم بلحظات اعين الرّحمانيّة ثمّ انْفُخْ فيهم روحَ حياتٍ يطيرُ بهم الی الأوجِ الأعلی و الذّروة العليا مشهدِ الفِداء بجميع الشُّؤونِ و الاطوار حتّی يکونوا آياتِ الهدی بينَ الوری و انجماً ساطِعةَ الأَنوار من الملأ الأَعلی انّک انت المُعطِی اللّطيفُ الوهّابُ . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 393
هُو اللّه
إلهی إلهی انّ عبدک هذا قد انجذب بنفحات حديقة قدسک الغَنّاء و اشتعل بنار محبّتک المُلتهبة بين القلوب و الأَحشاء و يناجيک فی جُنْحِ اللّياليِ الظَّلماء و يَدْعوک حتّی تجعله آية رحمتک بين الوری رَبِّ وَفِّقْه لما يحبّ و يرضی انّک انت الکريم الرّحيم الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 392
هُو الابهی
رَبِّ اَيّد عبدک الّذِی اسْتَشرَقَ انوار اَحديّتک من مصباح هدايتک و سمع ندائک الأَحلی المر تفع من ملکوتک الأَبهی و ايّده بشديد القوی و نوّر قلبه بالآية الکبری و اشرح صدره بفيوضاتک الأَعلی من جبروتک الأَسمی انّکَ مالک الآخرة و الأُولی. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 391
هُو الابهی
سبحانک اللّهمّ يا إِلهی انّی اتذلّل اليک و ابتهل الی ملکوت رحمانيّتک و جبروت فردانيّتک خاضعاً خاشعاً عند احبّائک عبداً طائفاً لاصفيائک اسئلک بکلمتک النّافذة فی حقايق الاشياء و لَمْعتک النّورانيّة الَّتی سَطَعتْ وَ لَمَعَتْ و اشرقتْ علی الآفاق الشّاسعة الأَرْجاء ان تجعل احبّائک مظاهر الطافک و مطالع احسانک و مشارق عرفانک و معادن حبّک و مواقع نجومک و مصادر آثارک و اجعلهم يا إِلهی ثابتين علی عهدک و ميثاقک و راسخين علی امرک و عرفانک حتّی يقوموا علی خدمتک و تؤيّدهم بنصرتک و تجعلهم نجوم موهبتک و رُجُوْماً لکلّ مارقٍ ناکث ناقض فی مملکتک إِلهی إِلهی هؤلاءِ فقراء ببابک أَغْنِهِمْ بکنز ملکوتک و اَذِلّاء فی فنائک عَظِّمْهُمْ بِقُوَّةِ جَبَروتِکَ و صُغَراء فی مُلکِکَ فاجْعَلْهُمْ کُبراء فی عَتَبَةِ لاهوتِکَ إِنَّکَ أَنْتَ المُؤَيِّدُ المُوَفِّقُ العَزيز الکَريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 390
هُو اللّه
إلهی إلهی هؤُلاءِ عبادک الّذين استظلّوا فی ظلّ شجرة وحدانيّتک وَ احْتَمَوْا بِحِمی قدس ربوبيّتک ای رَبِّ وفّقهم علی رضائک و اجذبهم بنفحاتک إِنَّکَ اَنتَ القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 389
هُو الابهی
ای خداوند مهربان اين اسيران زنجير محبّتت را دستگير شو و ملجأ و پناه و مجير نفحات قدس از گلشن عنايت بفرست و ساحت دلها را گلستان موهبت کن و چمنستان حقيقت نما از غير خود بيزار کن و به راز و نياز دمساز فرما مور حقير را سليمان اقليم جليل کن و ذرّه فقير را امير اوج اثير فرما قطره را موهبت بحر بخش و سبزه را طراوت و لطافت شجره اخضر عطا فرما کلّ ياران تو اند و بندگان درگاه تو فضل و جود مبذول دار و در اين يوم مسعود تأييد مخصوص مشهود کن توئی بخشنده و مهربان و درخشنده و تابان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 388
هُو الابهی
إلهی اَنتَ مَرجَعی وَ مَلجئی وَ مَهرَبی وَ مَلاذی اِنّی أَتَشَفَّعُ لَدَيکَ بِقُطْبِ سَماءِ اَحَدِيَّتِکَ و مَرکَزِ دايِرَةِ رَحمانيَّتِکَ وَ مَنْطِقَةِ فَلَکِ صَمَدانيَّتِک وَ نَيِّرِکَ الْدُّرَهْرَهَةِ الْدُّرِّيّ فی أَوْجِ رَبّانِيَّتِکَ أَنْ تُؤَيِّدَ هذَا العَبدَ المُحتاجَ وَ أَوقِدْهُ کَالسِّراجِ الوَهّاجِ وَاجْعَلْهُ سَحاباً مِدراراً بِالْماءِ الثَّجاجِ إِنَّکَ اَنتَ المُقتَدِرُ المُوَفِّقُ المُؤَيِّدُ عَلَی السُّلُوکِ فی هذَا المِنهاجِ الواضِحِ السَّويِّ وَليسَ لَهُ اَمْتٌ وَ لا اعْوِجاجٌ اَی رَبِّ انْفُخْ فيهِ رُوحَ الحَياتِ وَ اجْعَلْهُ مِنَ الآياتِ الباهِراتِ إِنَّکَ اَنتَ رَبُّ النُّجُومِ الزّاهِرَةِ وَ رَبُّ الفَلَکِ الأعَلی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 387
إلهی إلهی تَری ضَعْفِيْ وَ ذُلِّيْ وَ هَوانِيْ بَينَ خَلقِکَ مَعَ ذلِکَ
تَوَکَّلْتُ عَلَيکَ وَ قُمْتُ عَلی تَرْويجِ تَعاليمِکَ بَينَ عِبادِکَ الأَقوياءِ مُعْتَمِداً علی حَولِکَ وَ قُوَّتِکَ رَبِّ اِنَّ طَيْراً کَلِيْلَ الجَناحِ أَرادَ اَن يَطِيْرَ فی هذَا الفَضاءِ الَّذِی لايَتناهی فَکَيفَ يُمکِنُ هذا اِلّا بِعَوْنِکَ وَ عِنايَتِکَ وَ تأييدکَ وَ توفيقِکَ رَبِّ ارْحَمْ ضَعْفِی وَ قَوِّنی بِقُدرَتِکَ وَ رَبِّ ارْحَمْ عَجْزِی أَيِّدْنِی بِقُوَّتِکَ وَ قُدرَتِکَ رَبِّ لَو تُؤَيِّدُ بِنَفَثاتِ الرُّوْحِ أَعْجَزَ الوَری لَبَلَغَ المُنی وَ تَصَرَّفَ کَيفَ يَشاءُ کَما اَيَّدْتَ عِبادَکَ مِنْ قَبْلُ وَ کانُوا أَعْجَزَ خَلقِکَ وَ أَذَلَّ عِبادِکَ وَ أَحْقَرَ مَنْ فِی أَرضِکَ وَ لکِن بِعَوْنِکَ وَ قُوَّتِکَ سَبَقُوا أَجِلّاءَ خَلقِکَ وَ اَعاظِمَ بَريَّتِکَ وَ کانُوا ذُباباً فَاسْتَنْسَروا بِفَضلِکَ و َ عنايتِکَ وَ أَصْبَحُوا نُجُوماً ساطِعَةً فی اُفُقِ الهُدی وَ طُيُوراً صادِحَةً فی أَيْکَةِ البَقاء وَ أُسُوداً زائِرَةً فی غياضِ العِلم وَ الْنُّهی وَحيتاناً سابِحَةً فی بُحُورِ الْحَياةِ بِرَحمَتِکَ الکُبری اِنَّکَ اَنتَ الکَريمُ القَويُّ العَزيزُ الرّحمنُ الرَّحيمُ. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 386
رَبِّ رَبِّ لَکَ الحَمدُ وَ الْشُّکْرُ بِما هَدَيْتَنِی سَبيلَ المَلَکُوتِ وَ
سَلَکْتَ بی هذَا الصِّراطَ المُسْتَقِيْمَ اَلمَمدُودَ وَ نَوَّرْتَ بَصَری بِمُشاهَدَةِ الأَنوارِ وَ أَسْمَعْتَنِی نَغَماتِ طُيُورِ القُدسِ مِن مَلَکُوتِ الأَسْرارِ وَ اجْتَذَبْتَ قَلبی بِمَحَبَّتِکَ بَيْنَ الأَبْرارِ رَبِّ أَيِّدْنِی بِرُوح القُدسِ حَتَّی أُنادِيَ بِاسْمِکَ بَينَ الأَقْوام وَ أُبَشِّرَ بِظُهُورِ مَلَکُوتِکَ بَينَ الأَنام رَبِّ اِنّی ضَعيفٌ قَوّنی بِقُدرَتِکَ وَ سُلطانِکَ وَ کَليلُ اللِّسانِ أَنْطِقْنِی بِذِکرِکَ وَ ثَنائِکَ وَ ذَليلٌ عَزِّزنی بِالدُّخُولِ فی مَلَکوتِکَ وَ بَعيدٌ قَرِّبْنِی بِعَتَبَةِ رَحمانيّتکَ رَبِّ اجْعَلْنِی سِراجاً وَهّاجاً وَ نَجماً بازِغاً وَ شجَرةً مُبارَکَةً مَشْحُونَةً بِالأَثمارِ مُظَلِّلَةً فی هذِهِ الدِّيارِ إِنَّکَ أَنْتَ العَزيزُ المُقتَدِرُ المُختارُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 385
هُو اللّه
پروردگارا آمرزگارا اين بندگان را پناه توئی واقف اسرار و آگاه توئی جميع ما عاجزيم و تو مقتدر و توانا جميع ما گنه کاريم و توئی غافر الذّنوب و رحيم و رحمن پروردگارا نظر به قصور ما منما به فضل و موهبت خويش معامله کن خطاء ما بسيار است ولی بحر رحمت تو بی پايان عجز مابسيار است و لکن تأييد و توفيق تو آشکار پس تأييد ده و توفيق بخش و ما را به آنچه سزاوار درگاه تست موفّق نما دلها را روشن کن و چشم ها را بينا نما و گوشها را شنوا کن مردگان را زنده فرما و مريضان را شفا بخش فقيران را غنی نما و خائفان را امنيّت بخش و ما را در ملکوت خويش قبول نما و به نور هدايت روشن کن توئی مقتدر توئی توانا توئی کريم توئی رحيم و توئی مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 384
هو الابهی
ای پروردگار هر چند گنهکارم ولی به بخششت اميدوار مستمندم و فقير توئی ارجمند و مجير دردمندم و حقير توئی درمان هر عليل و اسير خداوندا تأييدی بخش و توفيقی احسان فرما تا به خدمت کوشم و رداء موهبت پوشم و سلسبيل عنايت نوشم و البهاء عليک . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 383
هُو الابهی
ای قويّ قدير کلّ در قبضه قدرت اسيريم تو مجير تو دستگير عنايتی کن و موهبتی فرما ابواب فضل بگشا و نظر الطاف افکن نسيم جانبخش بفرست دلهای مشتاق را زنده کن ديده ها را روشن کن و ساحت دلها را رشک گلزار و چمن نما بشارت به ارواح ده و مسرّت به جانها بخش قوّت قديمه ظاهر نما و قدرت عظيمه باهر طيور نفوس را در هوای ديگر پرواز ده و محرمان ناسوت را به اسرار ملکوت دمساز کن قدم ثابت بخش قلب راسخ عطا فرما ما گنه کاريم تو آمرزگار ما بندگانيم تو پروردگار بی سر و سامانيم تو ملجأ و پناه بر نشر نفحاتت تأييد کن بر اعلاء کلماتت توفيق بخش بی سران را سروران کن بينوايان را گنج روان بخش ناتوانان را توانائی بخش و ضعيفان را قوّت آسمانی ده توئی پروردگار توئی آمرزگار توئی داور کردگار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 382
هُوالابهی
إلهی إلهی ادعوک فی خفيّات قلبی و بلسان سرّی و جهری أَن تؤيّد عبدک المُسْتجير بباب احديّتک علی ذکرک و ثنائک و نشر شراع سفينة آياتک ای رَبِّ أَنْجِدْهُ بجنود ملکوتک و أَنزل فی نَصْرِه آية جبروتک و قدّر له کلّ خير فی عوالمک انّک انت المقتدر العزيز المحبوب ای رَبِّ أَنزل علی کلّ الاحبّاء سکينة من عندک و ثبّتهم علی الميثاق ثبوتاً يَکُنْ رُجوماً علی اهل الشّقاق انّک انت الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 381
هُو اللّه
پاک يزدانا تأييدی بخش و توفيقی فرما تا بيگانه و خويش فراموش کنيم و از هر ذکری خاموش گرديم و از نسائم رياض تقديست به جوش و خروش آئيم ای پروردگار بنده خويش را آيتی باهره فرما و رايتی مشتهره نجمی بازغ کن و کوکبی بارق هر دردی را درمان کن و هر زخمی را مرهم لطف و احسان هر جمعی را شمع روشن کن و در هر انجمنی طوطی خوش سخن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 380
هُو اللّه
ای يزدان مهربانم و آرزوی دل و جانم يارانت را عنايتی فرما و دوستانت را موهبتی بخش عاشقانت را دلنشين باش و مشتاقانت را يار و مونس جان و قرين دلها به آتش عشقت افروختند و جگر ها به نار محبّتت سوختند کلّ آرزوی قربانگاه عشق کنند تا جان را رايگان فدا نمايند ای پروردگار عنايتی فرما و هدايت کن و نصرت روحانيّه بخش و به موهبت آسمانی سر افراز نما رَبِّ ايّدهم بفضلک و جودک و اجعل وجوههم النّورانيّة سُرج الهدی فی محافل العرفان و آيات الالطاف فی مجالس التبّيان انّک انت الرّحمن و انّک انت الکريم المستعان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 379
هُو اللّه
ای يزدان مهربان اين نفوس ياران تو اند و اين جمع پريشان تو مفتون انوار جمالند و مجنون آن زلف مشکبار دلداده تواند و افتاده تو بيچاره تواند و آواره تو از خويش و بيگانه بريدند و به يگانگی تو پيوستند و ترا پرستيدند ابناء ناسوت بودند نو رسيدگان ملکوت نمودی گياه صحرای حرمان بودند نهالهای گلشن عرفان فرمودی خاموش بودند گويا کردی مخمود بودند روشن فرمودی ارض هامده بودند گلشن معانی کردی اطفال عالم انسانی بودند به رشد و بلوغ ملکوتی رساندی ای مهربان آنان را در پناه خويش ملجأ و امان بخش و از امتحان و افتتان محفوظ فرما مدد غيبی بخش و فيض لاريبی مبذول دار ای دلبر مهربان آنان جسمند و تو جانی جسم را طراوت و لطافت به فيض روح است لهذا محتاج تأييدند و مشتاق نفثات روح القدس در اين امر جديد توئی توانا و توئی دهنده و پرورنده و بخشنده و آمرزنده و درخشنده از جهان پنهان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 378
هُو اللّه
ای محبوب بی انباز اين نفوس ياران تو اند و بندگان آستان تو و سرمست صهبای تو اند و سرگشتهء صحرای تو تشنهء سلسبيل تو اند و پيروان دليل جليل تو تأييد فرما توفيق عطا کن تا آنکه هر يک آيت هُدی گردند و موهبت ملأ اعلی مظاهر اسرار توحيد شوند و مطالع انوار تجريد جنود ملکوت شوند و جيوش حيات بخش حيّ لايموت سپاه نفس و هوی را در هم شکنند و پناه رحمت و تقوی جويند سبب حيات شوند و روح نجات بخشند ای پروردگار ای آمرزگار عنايتی فرما که کلّ حريفان بزم الهی گردند و سر مستان بادهء موهبت حضرت يزدانی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 377
هُو الله
ای خداوند مهربان مور ضعيفم حشمت سليمانی بخش ذرّهء فانيم از پرتو شمس حقيقت نمايان فرما قطره ام امواج دريا بخش پشه ام عقاب اوج عزّت فرما ذليلم در ملکوتت عزيز کن بی نام و نشانم نشان تأييد بخش . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 376
هُو اللّه
إلهی إلهی اَنِلْنی کأسَ العَطاء و نَوِّر وَجهی بِنور الهُدی وَ ثَبِّتْنِی علی الوَفاءِ و اسْتَقِمْنِی علی عهدک الأَوْفی وَ اجْعَلْنِی من عبادِک الأَصفياء و افتَح علی وَجهی ابواب الرَّخاءِ وَ اجْعَلْ لی مخرجاً و ارْزُقْنِی مِنْ حَيْثُ لا أَحْتَسِبُ مِنْ کُنوزِ السَّماءِ و اجْعَلنی مُتَوَجِّهاً الی وجهک الکريم مُخلِصاً وجهی لَکَ يا رحمن و يا رحيم إنَّکَ بالثّابتين و الرّاسخين فی ميثاقک لَرَؤُفٌ کريمٌ الحمدُ لِلّهِ رَبِّ العالمينَ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 375
هُو الطّالعُ الظّاهرُ فی مشرق الانوارِ
اللّهُمَّ يا إِلهی و جذبَة فؤادی و وله قلبی و فَرح روحی و مُؤْنسی فی وَحدَتی و سَلوتی فی وحشتی و راحتی فی کُربتی و ملجأی و ملاذی فی غربتی ترانی تَشَتُّتی و تَفَرُّقی و تَوَجُّعی و شَعَثی و اغبراری و فقری و اضطراری و تسمَع ضَجيجی و أَجيجی و تَأَوُّهی و تَلَهُّفی و زَفيری بِفِناءِ بابِ احديّتک و انّنی راضٍ بقضائک و صابرٌ علی بلائک و عاجزٌ عن ثنائک مشتعل بنار ولائک إِنْ حَرَّمْتنی أَنتَ العادل فی حکمک و قضائک إِنْ قَرَّبْتنی فأَنتَ الفضّال بجودک و احسانک اسألک بنور وجهک الکريم أَنْ تُؤيّد هذا العبد فی روحه أَن يَسْتَبْشرَ بنفحات وحيک و فی قلبه أَن يشتعلَ بنار محبّتک و فی لسانه أَن ينادِيَ باسمک و فی جسمه أَن يقومَ علی خدمتک إِنّک أَنتَ الجوادُ الوهّاب الکريمُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 374
هُو اللّه
ای خداوند بخشنده کوکب بخشايشت بر جهان آفرينش درخشنده و دريای احسانت موّاج بر کائنات گشته ابر رحمتت در فيضان است و نار محبّتت در فوران باغبان احديّتت در خيابانهای دلها به طرّاحی گلهای معارف پرداخته و طراوت و لطافت بی نهايت يافته نسيم حديقهء وحدانيّتت جهان را زنده نموده و پرتو آفتاب موهبتت قلوب دوستان را منوّر فرموده جام صهبای محبّتت عاشقان را سر مست کرده و آهنگ بديع ملکوتت ذرّات کائنات را به جنبش و حرکت آورده از هر سمتی صوت تهليل و تکبير بلند است و از هر کرانه آهنگ تسبيح و تقديس مرتفع از هر گوشه شور و ولوله و در هر بيشه نعره پر انديشه در هر حديقه طيور ملکوتت در نغمه و آواز و در هر گلشنی بلبل توحيدت به گلبانگ معنوی دمساز آفاق در اهتزاز است و اقطار به صيت و آوازت دمساز و ذرّات وجود در اوج موهبت در پرواز اين جمع پريشان را در انجمن عنايتت مجتمع فرما و اين گروه بی سر و سامان را در پناه موهبتت ملجأ و مأوی بخش اين خطّه تشنه را سيراب فرما و اين سراب فرقت را به شراب وصلت تبديل نما درختان بی برگ را پر گل و شکوفه نما و بينوايان ناتوان را زاد و توشه ده بال و پر شکستگان را بال و پری عطا کن افتادگان را دستگير شو و بيچارگان را مجير و ظهير طفلان شير خوار را از ثدی عنايت شير ده و کودکان بی زبان را در مهد موهبتت بپرور نفوس را از نفس و هوی مقدّس کن و صدور را به نور هُدی منشرح نما دلها را از هر آلايشی پاک و مطهّر کن جانها را به بخشايش خلق عظيم گلشن اسرار فرما ای پروردگار گنه کاريم ترحّم فرما ای بزرگوار ستمکاريم عفو و مغفرت کن در هر دامی گرفتاريم آزادی بخش در حبس و زندانيم مطلق العنان کن اين ظلمات قلوب را به نور هدی تبديل فرما و اين شهوات نفوس را به روح تُقی مبدّل کن تا در هوای جانفزای انقطاع پرواز نمائيم و بياد روی و خويت دمساز گرديم توئی مقتدر و توانا و توئی شنوا و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 373
هُو الابهی
ای پروردگار ای مهربان اين دوستان معتکف آستانند و اين ياران از حرارت محبّت شعله سوزان به ياد تو چون بحر موّاجند و در انجمن توحيد چون سراج وهّاج هر يک موجی در بحر عنايتند و هر يک دُرجی از لئالی هدايت در سحر گاه با دلی آگاه بگريند و بزارند و در شبانگاه به ياد جمالت بخوابند و بيارامند توئی بخشنده و مهربان و توئی پاينده و رحمن ای بی نياز مردگان را بيامرز و بازماندگان را بنواز درماندگان را درمان شو و آزادگان را پناه و امان از قصور در گذر و ذنوب ببخشا تو ستّاری تو آمرزگار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 372
هُو اللّه
ای پروردگار اين دوستان ياران تو اند و اين جمع عاشقان پريشان تو ملجأی جز پناه تو ندارند و مأمنی بغير از بارگاه تو نجويند پس مدد فرما و عنايت و نصرت فرما و هدايت و به آنچه رضای خودت است دلالت کن و بر امرت مستقيم و استوار بدار بيچارگانيم آوارگانيم درماندگانيم افسردگانيم پژمردگانيم جانی ببخش روانی بده دری بگشا گشايشی بنما سر و سامانی بخش درد را درمانی بنما زخم را مرهمی کن و زهر را شکری نما ظلمات را انوار کن و زحمات را راحت آشکار جز تو ندانيم جز تو نجوئيم جز نامت نگوئيم جز در باديه محبّتت نپوئيم مرحمت فرما عنايت کن هدايت بخش انّک انت القويّ القدير. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 371
هُو الاقدس الاعلی
ای دوستان حق دست شکرانه به ساحت حضرت ذوالجلال بلند کنيد و بگوئيد ای يزدان رحمن مهربانی و آمرزگار پروردگاری و کردگار خطا بپوش عطا ببخش عدل بهل فضل بنما زنده کن پاينده نما بيگانکی ببر يگانگی بده جام صهبا بنوشان و باده ملأ اعلی بچشان سرمست و مخمور کن آباد و معمور نما شبستان دلها را روشن کن و گلستان جانها را پر گل و ياسمن نما تأييد ملکوت ابهی بفرما و نصرت ملأ اعلی ببخش توئی مقتدر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 370
اللّه الابهی
ای خدای يگانه اين بنده خويش را طراز ديباج کينونات فرما و اين عبد خود را در بين ملأ امکان به تاج عبوديّت سر فراز کن اين بينوا را به صرف عنايت پر نوا کن و اين بی سر و سامان را در پناه خويش سر و سامانی بخش از کأس انقطاع بنوشان و از جام عنايت سر مست نما بنده ضعيف چه تواند و پشهء نحيف چه پرواز نمايد اوج عزّت کجا بال و پر مرغ ذلّت کجا ای پروردگار تو تأييد فرما تو توفيق بخش انّک انت الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 369
هُو اللّه
اللّهمّ يا جاذب القلوب بمغناطيس المحبّة الفائضة علی الوجود و مُحْيی العظم الرَّميمِ بروح مُنْعِشَة للافئدة و النّفوس و المشرق بنور القديم علی آفاق الاکوان و المُعْطِی لکلّ شيْءٍ نصيباً من رحمة الواسعة المحيطة بالامکان انّی ادعوک و ارجوک انْ تَنظر الی عبدک "وليّ" بلحاظ عين رحمانيّتک الخَفِيّ وَ تَشْمُلَهُ بالطاف فيضک الجليّ وَ تَجعله کوکباً مُتَلَأْلِأً فی تلک الحَوالَی الغُدْوَةِ القُصْوی و الاقاليم الشّاسِعَةِ الأَرجاء انّک اَنتَ الکريم الوَهّاب لا اله الّا انت المقتدر العَفُوُّ التَّوّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 368
هُو اللّه
ای پروردگار اين گنهکار را از اغيار بيزار نما و به محبّت خويش گرفتار نما از بند و کمند هوی وهوس رها کن و در دام محبّت جمال ابهی بيفکن تا آنچه غير اوست فراموش کنم و از بادهء محبّتت سرمست و مدهوش گردم. ای خداوند نادانم و به گمان خويش گرفتار چاره ای کن و اين افتاده را از نفس امّاره نجات بخش هر دم وسوسه ای نمايد و در هر نَفَس دام تازه ای نهد ای خداوند تو نجات بخش و رهائی ده و به نفحات قدس خويش چاره ای کن شايد اين دل از عالم آب و گل رهائی يابد و در اوج رحمانی پروازی نمايد و به روح انقطاع بياسايد. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 367
هُو الابهی
إلهی إلهی ايّد عبدک المتضرّع بباب احديّتک علی التّمسّک بذيل رداء کبريائک و التّشبّث بالعروة الوثقی الّتی لا انفصام لها بحولک و قوّتک ای رَبِّ اشرح صدره بانوار توحيدک و نوّر سَريرتَهُ باسرار تقديسک و حَقِّقْ حقيقته بآيات تفريدک و يَسِّرْ آماله بفضلک و جودک و تقديرک ای رَبِّ انّه عبد خاضع خاشع بباب احديّتک مُتَذَلِّلٌ مُبتهل مُرتّل صُحُف ربُوبيّتک مشتعل بنار سدرة عبوديّتک اجعل له مخرجاً فی جميع الامور و ايّده فی کلّ الشّئون و اکشف عنه الغموم و نَجِّه من الهُمُوم انِّکَ اَنتَ الحَيُّ القيّوم و اِنّکَ اَنتَ الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 366
هو اللّه
ای پروردگار اين جمع را شمع روشن فرما و نفوس را تأييد کن رويها را نورانی نما و خويها را گلزار و گلشن فرما جانها را به نفثات قدس زنده کن و نفوس را به هدايت کبری نفيس فرما بخشش آسمانی مبذول کن و موهبت رحمانی شايان فرما و در کهف حفظ و حمايت خويش محفوظ و مصون دار الطاف بی پايان شامل کن و عنايات مخصوصه کامل فرما توئی دهنده و بخشنده و دانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 365
هُو اللّه
ای پروردگار اين نفوس دوستان تو اند واين جمع ياران تو و اين انجمن پريشان تو از نسيم عنايت مهتزّند و از شميم موهبت مشام معطّر تجلّی رحمتی کن و تسلّی موهبتی بخش دلها آزاد کن و جانها را زنده به بخشش و عطای مزداد نما در صون حمايتت صيانت فرما و در امر عظيم و سلطان مُبينت استقامت بخش خلق جديد کن و روح تفريد بدم آتش حبّ و اتّحاد در قلوب برافروز و پردهء اوهام مختلفه بسوز ثابت و راسخ کن نابت و باسق فرما ابواب عطا بگشا جام صفا به دور آر بزم عنايت بيارا و موائد موهبت نازل فرما تا سمائی گردند ملکوتی شوند انت الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 364
هُو اللّه
رَبِّ و مُؤَيِّد کُلِّ جمعٍ انْعَقَدَ لِإِعلاء کَلمةِ رَحْمانيَّتِکَ وَ مُوَفِّقَ کُلِّ عُصْبَةٍ اتَّفَقَتْ علی خِدمةِ عَتَبَةِ فردانيّتک اَسألُک بجمالِکَ الْمُسْتَتِرِ فی عَوالِم غَيبِکَ الأَبهی اَن تَشمُلَ هؤلاءِ بِلَحظاتِ عين رَحمانِيَّتِکَ وَ تُؤَيِّدَهُمْ بِشَديدِ القُوی وَ تُشَدِّدَ أَزْرَهُمْ بِقُوَّتِکَ النّافِذَةِ الجاريةِ فی کلّ الاَشياءِ اِنّکَ اَنتَ سَميع الدُّعاءِ وَ اِنّکَ لَعَلی کلّ شَيْء قَديرٌ. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 363
هُو اللّه
ای پروردگار اين جمع را مظهر عواطف رحمانيّه فرما و مطلع الطاف سبحانيّه نما از بحر بی کران سيراب کن و از آفتاب مطلع حقيقت روشن و تابان نما فيضی بخش که انوارش در صبح ابدی منتشر عنايتی کن که آثارش در ملک سرمدی مشتهر توئی مقتدر و توانا و توئی بخشنده و مهربان انّک انت الکريم المتعال . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 362
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی و غاية آمالی تری عبادک المخلصين قاموا علی خدمتک بين العالمين و بذلوا ارواحهم حبّاً بجمالک المنير و انجذبوا الی الافق المبين و سلکوا الصّراط المستقيم و شربوا من ماءِ معين و رَوَوْا من عين التَّسْنيم و نطقوا بثنائک وَ استَکْثروا عطائک وَ وَلَهوا فی لقائک وَ شُغِفُوا بجمالک و اخلصوا وجوههم لوجهک قد عقدوا المحافل و اشتغلوا بذکر الاسرار فی المجامع و اجتمعوا علی حُبّک و قاموا علی خدمتک و ما نغموا منهم الی ان رتّلوا آياتک و بيّنوا بيّناتک رَبِّ اجْعَلِ الْحِصارَ مأمناً للابرار و مرکزاً لمشرق الاذکار و مصدراً لصدور الانوار و اجعل ذلک المحفل الحافل مَحْفوفاً بالفيض الکامل و الفوز الشّامل انّک انت المقتدر العزيز الواهب الحافظ الکريم و انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 361
إلهی إلهی هؤُلاءِ عِبادٌ خَرَقُوا الْحُجُباتِ وَ هَتَکُوا الْسُّبُحاتِ
وَ فَتَکُوا هَياکِلَ الشُّبُهاتِ وَ اسْتَغْنَوْا عَن الْإِشاراتِ وَ انْجَذَبُوا بِالْبِشَاراتِ تَرَکُوا الْمَنْهَجَ الْسَّقِيْمَ وَ سَلَکُوا الْصِّراطَ المُستَقِيْمَ وَ اسْتَنْشَقُوا رائِحَةَ جَنَّةِ الْنَّعِيْمِ وَ قَرَّتْ أَعْيُنُهُمْ بِمُشاهَدَةِ الْنُّورِ الْمُبينِ وَ طَفَحَتْ قُلُوْبُهُمْ بسُرُورٍ عَظيمٍ فِی هذَا الْقَرنِ المَجِيدِ وَ الْعَصْرِ الْکَريمِ رَبِّ أَيِّدْهُمْ بِجُيُوشِ الملأِ الْأَعْلی وَ اشْدُدْ أُزُوْرَهُمْ بِجُنُودِ مَلَکوُتِکَ الأَبْهی وَ نَوِّرْ أَبْصارَهُمْ بِمُشاهَدَةِ آياتِ قُدرَتِکَ فِی الأَرْضِ وَ السَّماءِ وَ طَيِّبْ سَرائِرَهُمْ بِمَوْهِبَتِکَ الْکُبری وَ نَوِّرْ ضَمائِرَهُمْ بِشُعاعٍ ساطِعٍ مِنْ اُفُقِکَ الأَبهی اِنَّکَ اَنتَ المُقتَدِرُ المُتَعالِی الْعزيزُ الْقَديرُ وَ اِنَّکَ اَنتَ الْرَّحْمنُ الرَّحِيْمُ . عبدالبهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 360
إلهی إلهی اِنَّ هذِهِ اَلْعُصْبَةَ الکُبری وَ الْثُّلَّةَ العُظمی قامَتْ
عَلی خِدْمَتِکَ وَ تَرويجِ الفُنُونِ بِعَزمٍ مَوْفُورٍ بِلا قُصُورٍ و فُتُورٍ رَبِّ اقْبَلْ مِنْهُم هذَا الْإِنْفاقِ وَ أَيِّدْهُمْ بِجُنودِکَ فی يَومِ الْمِيْثاقِ وَ اجْعَلْهُم الآياتِ الکُبْری بَيْنَ الْوَری إِنَّکَ اَنتَ المُقتَدرُ عَلی ما تَشاءُ وَ إِنَّکَ اَنتَ الْقَوِيُّ القَدِيرُ .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 359
هُو اللّه
خداوندا اين نفوس را ياری کن و بزرگواری بخش و از هر قيدی عاری فرما و نگاهداری کن و دلداری ده و به جميع آمال و آرزو بر خورداری بخش توئی بخشنده و دهنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 358
إلهی إلهی هؤلاءِ ثُلَّةٌ منجذبة الی ملکوت رحمانيّتک و عُصْبَةٌ
متوجّهة الی جبروت فردانيّتک رَبِّ اجعل قلوبهم مرايا تنطبع فيها شمس الحقيقة بفيوضاتها السّاطعة علی الأَرجاء و اجعل السنتهم ناطقة بذکرک بين الوری و اعينهم قَرِيْرَةً بمشاهدة آياتک الکبری و آذانهم مُلْتَذَّةً باستماع نغمات الملأ الأعلی و وجوههم منوّرة بشعاع ساطع من نور الهُدی انّک انت المقتدر علی ما تشاء و انّک انت القويّ القدير . عبدالبهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 357
هُو اللّه
اللّهمّ يا ربَّ الحقايق و المعانی انظر الی ذلک الجمع الرّحمانيّ و الحزب الرّبّانّی بلحظات عين عنايتک و احفظهم بجنود حفظک و حمايتک و احرسهم بحَرَسِ حفظک و کِلائتک و ايّدهم علی الوفاق و وفّقهم علی الثّبات فی الاتّحاد و انزل عليهم البرکات و قدّر لهم الخدمات انّک انت القويّ الکريم الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 356
هو الله
خداوندا آمرزگارا اين مجمع را تأييد کن و توفيق بخش تا عالم را به نور اتّحاد روشن نمايد شرق و غرب را به پرتو محبّت و نور اتّفاق منوّر کند ای بخشندهء مهربان دلها را به نفثات روح القدس زنده کن و رويها را مانند شمع افروخته نما تا جهان را نورانی کنند و نفوس را رحمانی نمايند توئی بخشنده توئی دهنده و توئی مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 355
هُو اللّه
ای پروردگار اين جمع محض محبّت به اين محفل آمدند و با کمال حبّ و وفاق حاضر شدند خدايا رويها را منوّر کن ارواح را به بشارت کبری مستبشر فرما چشم ها را به مشاهده آيات هدی روشن کن و گوشها را به استماع ندای اعلی ملتذّ فرما پروردگارا خطا کاريم تو مغفرت کن گنه کاريم تو عفو فرما در پناه خود پناه ده نقصان را به غفران کامل کن اين نفوس را از عالم اوهام برهان و به حقيقت دلالت بنما تا تحرّی حقيقت کنند از عالم ناسوت دور شوند و به عالم ملکوت نزديک گردند از جهان ظلمانی به فضای نورانی در آيند از ظلمات امکان برهان و به انوار لامکان منوّر فرما مظاهر انوار کن و مطالع اثمار نما از غير بيزار فرما و مطّلع بر اسرار نما ای پروردگار تو آمرزگاری و دانا تو بخشنده ئی و توانا و توئی قادر و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 354
هُو اللّه
إلهی إلهی هؤلاء عباد اجتمعوا فی المحفل الرّوحانيّ بوجه نورانيّ مُتَضَرِّعينَ اليک أَنْ تؤيّدهم علی خدمة امرک فی هذا القرن المجيد و اعلاء کلمتک فی هذا اليوم البديع و نشر نفحاتک فی مشارق الأرض و مغاربها بِعَوْنک و صَوْنک العظيم رَبِّ ايّدهم لکلّ ما يتمنّونه بفضلک و جودک انّک انت الرّحمن الرّحيم ذوالفضل العظيم و انّک انت المعطی المؤيّد الموفّق الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 353
هُو اللّه
ای پروردگار اين جمع ياران تواند و به جمال تو منجذبند و به نار محبّت مشتعلند اين نفوس را ملائکهء آسمانی نما و به نفحه روح القدس زنده فرما لسانی ناطق بخش و قلبی ثابت عطا فرما قوّه آسمانی ده و سنوحات رحمانی بخش و مروّج وحدت بشر فرما و سبب محبّت و الفت عالم انسانی فرما تا ظلمات مهلکهء تعصّب جاهلی به انوار شمس حقيقت محو و زائل گردد و اين جهان ظلمانی نورانی شود و اين عالم جسمانی پرتو جهان روحانی گيرد و اين الوان مختلفه مبدّل به يک رنگ گردد و آهنگ تسبيح به ملکوت تقديس تو رسد توئی مقتدر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 352
هُو الابهی
ای پروردگار آمرزگار اين مرغان بی آشيان را در حديقهء ثبات و استقامت در شاخسار سدرهء منتهی پناه عنايت فرما و اين ماهيان لُجّهء توحيد را در بحر اعظم عنايتت غوص ده و اين بی سامانان صحرای محبّتت را در کهف منيع و ملاذ حفظ و حراستت منزل و مأوی احسان کن تا به عون و فضل و جودت در سماء وجود چون انجم هدايت بدرخشند و در انجمن عالم چون چراغهای محبّت الله روشن و منوّر گردند امطار غمام رحمت باشند و اشعّهء آفتاب افق حقيقت لسانی ناطق گردند و فضلی سابق شوند چشمی بينا باشند و گوشی شنوا داری پربار گردند و گلزاری با نفحات مشکبار امواج دريای آثار قدم شوند و نسائم گلشن اسم اعظم مهبط الهام باشند و مشرق انوار و مظهر الطاف ربّ مختار در ملأ مقرّبين محشور گردند و در زمرهء مخلصين معدود و معروف از حرارت محبّت اللّه چون شعلهء سوزان باشند و در فرقت جمال منّان ابری گريان به وفای الهی رويشان روشن گردد و به عنايت حضرت يزدانی دلهاشان لاله زار و گلشن هر يک در امرالله علم مبين گردند و در استقامت بر عهد و پيمان حصن متين. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 351
هُو الابهی
پاک يزدانا محبوب مهربانا اين ياران آشفتهء بوی تو اند و سر گشتهء کوی تو از هر قيدی رستند و به محبت تو پيوستند از جهان و جهانيان بيزارند و به عشق تو مفتون و گرفتار جز عنايتت هيچ دردی را درمان نخواهند و در سبيلت هيچ زخمی را مرهم نجويند همواره آرزوی بخشش بی پايان نمايند و تمنّای الطاف بيکران کنند ای بخشندهء مهربان اين ذليلان خويش را عزيز فرما و اين اسيران محبّتت را امير کن و به فلک اثير برسان و در جانفشانی بر سرير عزّت ابديّه استقرار ده توئی مقتدر و توانا و توئی بينا و شنوا لک الحمد علی ما أَدْلَلْتَ و لک الشّکر بما وَفَيْتَ نحمدک و نشکرک علی العطاء و نَتَضَرَّعُ اليک فی کلّ صباح و مساء . عبدالبهآء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 350
هُو الابهی
اللّهمّ يا فالق الأِصْباح و مُحْيی الأَرواح فی أَجْداث الأَشباح و مْنْعِشَ القلوب من اقداح راح الفلاح الّتی تُوْقَدُ و تُضِیءُ کزُجاجة فيها مصباح اسئلک بصبح توحيدک الّذی اشرق و لاح و اضاء و باح بنور تفريدک و سرّ تجريدک عن الامثال و الأَشباه أَن تجمع شمل هذا الجمع فی ظلّ شجرة وحدانيّتک و تَلُمَّ شَعَثَ هذا الحزب تحت کلمة فردانيّتک و تَجْعَلَهُمْ آية احديّتک و سمة قيّوميّتک و شعلة نورانيّتک و لمعة سطعت فی آفاق مملکتک أَيْ رَبِّ اجمع کلّ منتشر و وحّد کلّ مُتَکَثِّر ٍ و ارْتُقْ کلّ مُتَفَتِّقٍ و اجمع احبّتک فی محافل الذّکر و الثّناء و أَدْخِلْ ارقّائک فی مجامع النّور و البهآء و اجعلهم أَزِمَّةً واحدة ناطقة بمحامدک و نعوتک بين ملأ الانشاء ثابتة علی عهودک بين الملأ خاضعة خاشعة صادعة قانتة متضرّعةً الی ملکوتک الأَبهی مبتهلة الی افقک الأَعلی ای رَبِّ نحن ضعفاء ايّدنا بقوّتک و فقراء أَغْنِنا بموهبتک و اذلّاء عَزِّزنا بباب احديّتک فی ظلّ کلمتک انّک انت الکريم الرّحيم الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 349
هُو اللّه
ای پروردگار دلها را روشن کن ای خداوند مهربان قلوب را رشک گلزار و گلشن فرما ای محبوب بيهمتا نفحات عنايت بوزان انوار احسان تابان کن تا دلها پاک و پاکيزه شود از تأييدات تو بهره و نصيب گيرد اين جمع راه تو پويند راز تو جويند روی تو بينند خوی تو گيرند ای پروردگار الطاف بی پايان ارزان فرما . گنج هدايت رايگان کن تا اين بيچارگان چاره يابند توئی مهربان توئی بخشنده توئی دانا و توانا .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 348
هُو اللّه
ای جمال قديم و ربّ کريم ياران پر فورانند و دوستان عاکف آستان کلّ توجّه به کوی تو دارند و آرزوی مشاهده روی تو صادقند و صابر متوجّهند و ناظر جانفشانند و قربان و دلسوخته از آتش هجران در محفل ذکر مجتمعند و در مجمع انس متذکّر ولی با زبانی گويا و گوشی شنوا و چشمی بينا و دلی لبريز به حبّ و وفا ای پروردگار به جنود ملأ اعلی نصرت نما و به جيوش ملائکهء محبّت و صفا اعانت کن نغمات قدس بفرست و محافل انس معطّر نما فيض قديم مبذول دار و فوز عظيم شايان نما نور حقيقت جلوه ده ديده اهل بصيرت روشن کن آهنگ ملکوت ابهی به گوش رسان و هر دلتنگ عالم ادنی را خوشوقت کن ابر رحمت بفرست باران موهبت ببار چمن هدايت بيارا رياحين معانی انبات کن و سلطان گل را تاج موهبت بر سر نه و بلبلان روحانی را به غزلخوانی بخوان و حقايق و معانی تعليم ده توئی پروردگار توئی کردگار توئی مجلّی طور در کشور انوار و عَلَی الأحبّاءِ البهآء و الثّناء . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 347
هُو اللّه
پروردگارا مهربانا اين جمع توجّه به تو دارند مناجات به سوی تو نمايند در نهايت تضرّع به ملکوت تو تبتّل کنند و طلب عفو و غفران نمايند خدايا اين جمع را محترم کن اين نفوس را مقدّس نما انوار هدايت تابان کن قلوب را منوّر فرما نفوس را مستبشر کن جميع را در ملکوت خود داخل فرما و در دو جهان کامران نما خدايا ما ذليليم عزيز فرما عاجزيم قدرت عنايت فرما فقيريم از کنز ملکوت غنی نما عليليم شفا عنايت کن خدايا به رضای خود دلالت فرما و از شئون نفس و هوی مقدّس دار خدايا ما را بر محبّت خود ثابت نما و بر جميع خلق مهربان فرما موفّق بر خدمت عالم انسانی کن تا به جميع بندگانت خدمت نمائيم جميع خلقت را دوست داريم و به جميع بشر مهربان باشيم خدايا توئی مقتدر توئی رحيم توئی غفور و توئی بزرگوار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 346
هُو اللّه
ای دلبر آفاق و ای معشوق هر بندهء مشتاق اين نفوس به فضل و موهبت نفيسند و اين اشخاص اهل اخلاص هر يک ماهی تشنه لبند و در غايت عطش آرزوی دريای تو نمايند و مرغان چمنستان هدايتند و به تسبيح و تهليل تو پردازند مشتاقان روی دلجوی تو اند و مفتونان خلق و خوی تو و شب و روز به جان و دل در جستجوی تو و در آرزوی وصول شهر و کوی تو دلبرا دلها را بربا دلدارا به اميد وصال نوازش نما دل نشينا به رجای وصال کام آنان را شيرين فرما کلّ را سرمست بادهء سرور کن و از جذب و شوق و وله و شور نصيب موفور بخش دلها خرم کن و جانها به جانان رسان هر چند اين جهانی اند به جهان ديگر آگاه فرما و از نسيم گلشن ملکوت ابهی مشامها معطّر فرما قوّت آسمانی بخش و قدرت ربّانی ده نطق فصيح عنايت کن و بيان بليغ بياموز تا هر يک در اين گلستان الهی مانند طيور آسمانی گلبانگ حقايق و معانی زنند و آهنگ معنوی بلند نمايند ای خدای مهربان اين موهبت ارزان فرما و اين عنايت شايان و رايگان کن توئی مستعان و توئی منّان لا اله الّا انتَ الرَّبُّ المُعطِی الکريمُ العزيزُ الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 345
هُو اللّه
ای خداوند آن نفوس پاک را تابناک کن و از حضيض خاک به اعلی درجه افلاک رسان دلها را حدائق معانی کن و جانها را جنّت رحمانی فرما به جنود ملأ اعلی آن جمع با وفا را مظفّر و منصور کن و به فضل موفور مخصوص فرما آيات توحيد کن و رايات تمجيد فرما و روز به روز بر تأييد بيفزا ای يزدان آن جمع پريشان تواند و آن انجمن آشنا و خويشان تو بخشش بی پايان رايگان فرما و الطاف پنهان ارزان کن تا آنکه هر يک در اين گلشن حقيقت گلبن هدايتی گردند و هر نفس به نفس رحمانی ناشر نفحه طيّبهء هدايت شود زبان به بيان گشايند و لسان به برهان مشغول نمايند اقامه حجّت قاطعه کنند و ادلّه ساطعه اثبات نمايند در جنّت ابهی بلبل معانی گردند و در انجمن اعلی سبب طرب و شادمانی شوند توئی مقتدر و عزيز و توانا و توئی حاکم و غالب و خداوند بيهمتا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 344
هُو الابهی
پاک يزدانا اين جمع را شمع عالم کن و اين انجمن را گلزار و گلشن محفلش را روضه رضوان کن و مشرقش را مطلع انوار رحمن از نفحات مشکينش مشام عاکفين کوی دوست را معطّر کن و از نسيم عنبرينش دلهای محرمان حريم مقصود را مفرّح نفوس را در ظلّ جناح رحمتت حفظ فرما و قلوب را در صون حمايت حضرت احديّتت جای ده تأييدات افق ابهايت را ارزان کن و موهبت ملأ اعلايت را شايان اگر چه کلّ طيور بی پر و باليم لکن در حدايق امرت لانه و آشيانه داريم و به در گاه احديّتت پناه آريم و از تو عون و مدد می طلبيم و ياری و ياوری جوئيم چون به خود نگريم خويش را از ذرّه کمتر و از پشه کهتر و پست تر يابيم و چون دريای بخشش و عطای ترا بينيم ذرّات را آفتاب انور بلکه روشن تر مشاهده کنيم ای بخشنده مهربان خطای اين بينوايان را به ذيل عطا بپوش و جفای اين مدهوشان را تبديل فرما به جوهر وفا و عقل و هوش نفوس را همّتی ديگر عطافرما و شوری ديگر در سر ها افکن تا عزّت جاويد طلبند و لذائذ عالم جديد آهنگ عالم بالا کنند و افق اعلی جويند و به انجمن کبريا پويند و از ملکوت ابهی فيض برند عالم ظلمانی نورانی شود و عرصه شيطانی ساحت رحمانی گردد و خطّه خاک فردوس برين گردد و گلخن فانی گلشن باقی شود توئی مقتدر و توانا و شنونده وبينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 343
هُو اللّه
ای خداوند اين جمع مستمند را خردمند نما و اين ديوانه ها را هوشمند کن اين گرگان را آهوان برّ وحدت نما و اين خونخواران را خوی فرشتگان بخش ای پروردگار به استعداد و لياقت معامله مفرما الطاف و عنايت مبذول دار اگر اين وحوش را به حال خويش گذاری ذی روحی از آن اقليم باقی نماند جميع راجع به جحيم گردند و به عذاب اليم افتند پس به فضل و موهبت خويش اين نادانان را دانا کن و اين جمع پريشانرا در ظلّ عنايت مجتمع فرما صلح و صلاح بخش و از سيف و سلاح بيزار نما آشتی و دوستی و راستی و حقيقت پرستی عنايت کن توئی مقتدر و توانا و توئی عالم و قادر و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 342
هُو اللّه
ای يزدان مهربان آن جمع پريشان تو اند و آن انجمن ياران تو ديده ها باز است و دلها به محبّتت دمساز و گوشها به اسرار مکنونت همراز ای بی نياز آواز خوشی از مرغان آن چمن به گوش اين انجمن برسان تا نغمه طيور شنوند و به وجد و سرور آيند و به تسبيح و تقديس ربّ غيور پردازند ای پروردگار آن جمع ابرار را بپرور و بنواز و دلها به نار محبّتت بگداز آشنای راز فرما و کلّ را همدم راز و نياز فرما تا به ملکوت اسرار پی برند و از زمره ابرار شوند و سر خيل احرار گردند جان باقی بخش و از عالم فانی بی نياز و غنی فرما در سايه خيمه ملکوت در آر و از فيض لاهوت بهره بخش زندگی جاويد ده و از تعاليم جديد مستفيض فرما هر يک را شمع روشن کن و مانند سلطان گل در گلشن بلبل گوينده کن و جمال فريبنده نما نهال جويبار هدايت کن و ثمره موهبت ببار آر تا غرب را شرق نورانی نمايند و باختر را خاور سپهر برين فرمايند توئی مقتدر و توانا و توئی عزيز و عظيم و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 341
هُو اللّه
پروردگارا آمرزگارا اين جمع پريشان تو اند و عاشقان جمال تو در اين معبد جمع شده اند رضای تو طلبند الطاف تو جويند عفو و مغفرت تو خواهند خداوندا ما اطفاليم تو پدر مهربان ما ذليلانيم تو عزيز بی مثل و بی همتا خدايا در نهايت عجزيم و تو قدرت محض ما فقيريم و تو غنی ما نا توانيم تو توانا خدايا عفو گناه فرما و در پناه خود منزل ده از ظلمات ناسوت نجات بخش به نورانيّت لاهوت روشن فرما و از عالم طبيعت نجات ده و به عالم حقيقت رسان خدايا تشنگانيم عذب فرات بخش گرسنگانيم مائده آسمانی کرم کن مريضيم شفای ابدی عنايت فرما فقيريم کنز ملکوت ببخشا در ظلّ عنايت خود مأوی بخش تا چشم به مشاهدهء انوار تو روشن کنيم و به گوش شنوا ندای تو را اصغاء نمائيم خدايا مشام ما را باز کن تا رائحه گلشن عنايت استشمام کنيم خدايا ما را قوّت بخش تا در سبيل تو سلوک نمائيم در عالم ناسوتيم به عالم لاهوت هدايت کن ابواب ملکوت بگشا الطاف خود را شامل کن و فيض خود را کامل فرما توئی غفور توئی رحمان توئی رحيم و توئی بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 340
هُو اللّه
خداوند مهربانا کريما رحيما اين جمع را به شمع محبّت روشن نما و اين نفوس را به نفثات روح القدس زنده کن انوار آسمانی ببخش و موهبت کبری مبذول دار تأييدات غيبيّه برسان و مکاشفات روحانيّه ارزان فرما ديده ها را به نور هدی روشن کن و دلها را به فيوضات نا متناهی غبطه گلشن نما ارواح را بشارت کبری ده و نفوس را به موهبت عظمی مفتخر نما ای پروردگار فقيرانيم گنج ملکوت ارزانی نما ذليلانيم در ملکوتت عزيز فرما بی سر و سامانيم در پناهت ملجأ و مأوی ده طالبانيم به الطاف بی پايان رهبری نما ساکتانيم نطق فصيح بخش بی قوّتيم قدرت ملکوت احسان فرما پروردگارا آمرزگارا خطا ببخش عطا بده گناه بيامرز ما را آداب رحمانی بياموز توئی دهنده توئی بخشنده توئی مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 339
هُو اللّه
ای خدای مهربان دوستان قديمت که نديم ياد روی تو اند و نزيل کوی تو اگر چه به ظاهر در باديه هجرانند و مبتلای حرمان و لی بحقيقت مَحرمان خلوتخانه راز تو اند و مُحرمان کعبه بی نياز تو و مستمعان نغمه و آواز طيور چمنستان معانی و مستان جام سرشار رحمانی ای پروردگار اين مرغان چمن را از دست زاغ و زغن برهان و اين بلبلان گلشن اسرار را آواز و ترانهء گلبن حقايق ابرار تعليم فرما اين ماهيان تشنه لب را به بحر بی پايان بيفکن و اين قافله های گمگشته را به راه کوی خويش هدايت فرما و اين تشنگان وادی ايمن را به معين صافی ايّوب هذا مُغْتَسَلُ باردٌ و شراب دلالت کن ای پروردگار اين جمع پريشان هر چند ضعيف و نا توانند ولی در بين ملأ امکان لشکر حياتند و سپاه نجات پس به جنود ملکوت ابهايت تأييد فرما و به ملائکهء ملأ اعلايت تقويت بخش تا سپاه ممات را پريشان نمايند و صفوف ظلمات را به نور هدی در هم شکنند ای پروردگار اگر پشه ضعيف را مدد فرمائی نسر طائر گردد و اگر ذباب نحيف را تأييد نمائی عقاب کاسر شود و صَقْر صاقر گردد ظلّ زائل را اگر تجلّی فرمائی نور باهر شود و خاک خاسر را اگر فيض رسانی حديقه فائق گردد پس هر چه نمايد قوّهء تأييد نمايد ظلمات ضلالت است که شرق و غرب را احاطه نموده است و با نور هدايت در اين کور اعظمت در جنگ و ستيز است و سهم و سنانش بس تند و تيز و لشکرش بسيار خونريز پس سپاهی انبوه و لشکری پر شکوه يعنی انواری ساطع و اسراری لامع در حقايق و معانی در ميدان قلوب دوستان بر انگيز تا به اين قوّهء ملکوتی ظلمات دلها را پراکنده نمايند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 338
هُو اللّه
رَبِّ ايّد هذا الجمع علی رضاک و انشر بهم نفحات القدس فی الآفاق و ثبّت بهم الاقدام علی صراطک المستقيم فانّ الشبّهات شاعت و ذاعت فی کلّ الجهات و جنود الارتياب قد تفرّقت فی کلّ الاکناف رَبِّ احفظ سفينة امرک عن زوابع الزّلزال و احرس حصن عهدک عن هجوم افواج الاختلاف انّک انت الحافظ المقتدر العزيز الجبّار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 337
هُو اللّه
پروردگارا مهربانا اين جمع محبّان و دوستان تو عاکف کوی تواند و دلداهء روی تو و آشفتهء راه در جستجوی تو اند پريشانند و دل ريشانند و بی سر و سامانند رحمی فرما و مرحمتی کن تا در ظلّ سدره رحمانيّت به لحظات عين عنايت منظور گردند و در سايهء جناح موهبت و خيام مرحمت بيارمند تشنگان زلال الطافند بر بحر اعظم وارد کن و گمگشتگان باديه اشتياقند به قباب وصلت راه بنما اسير زنجير حبّ تو اند از هر قيدی آزاد فرما و دليل راه راست رضای تو اند دلالت فرما تشنه سلسبيل تو اند سيراب کن و خسته تير هجران تو اند به نفحات بشارت وصل مسرور فرما حال که جمال نورانی از افق امکانی مستور فرمودی به نسائم رياض ملکوتت جان احسان کن و فيوضات شفاهيّهء کلماتت را منع فرمودی فيوضات غيبيّهء روحانيّه را ارزان کن پاک يزدانا متضرّع به درگاه احديّتند به فرياد رس و مبتهل به باب حضرت واحديّتند ملجأ و پناهی ببخش توئی مقتدر و مهربان توئی توانا و رحمن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 336
هو اللّه
ای يزدان مهربان و بخشنده و درخشندهء زمين و آسمان ما جمعيم پريشان تو مستمنديم درويشان تو آوارگانيم بيچارگان و افتادگانيم آشفتگان افسردگانيم پژمردگان دردمنديم درمانی بخش رنجوريم دوائی عنايت کن افسرده ايم شعله ئی ده پژمرده ايم لمعه ئی بيفشان بيگانه ايم آشنا کن پروانه ايم پرسوختهء شمع وفا فرما تشنه ايم و به خون دل آغشته چشمهء خوشگوار برسان و از آب حيات بنوشان ولوله در شهر انداز و آشوبی در آفاق افکن تا دلها حيران تو گردد و جانها قربان تو. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 335
هُو القيّوم
پاک يزدانا جمعيم پريشان تو بيگانه ايم خويشان تو افسرده ايم شعله ئی بر افروز پژمرده ايم دلها را به آتش محبّتت بسوز هر چه هستيم آشفته روی تو ايم و سر گشتهء کوی تو بيچاره ايم و آواره افتاده ايم پر آه و ناله ذرّاتيم ولی در هوای تو اوج يافتيم قطراتيم ولی در موج يم تو شتافتيم اين خفتگان را بيدار فرما و اين آوارگان را هوشيار اين سيّاره های باختر را اختران خاور کن و اين گياههای بی ثمر را درختان بارور اگر چه ما موران ذليليم امّا تو سليمان پر حشمت سلطنت جليل اگر چه ما خوار و گنهکاريم امّا تو بزرگوار و آمرزگار در استعداد و استحقاق نظر مفرما و در تعيّنات و قابليّات ملاحظه مکن در فضل و جود خويش بر بيگانه و خويش نظر نما اگر موج دريای بخشش و دهش اوج گيرد عالم آفرينش را مستغرق نمايد اگر انوار ساطعهء خورشيد آمرزش بدرخشد ظلمات حالکه سيّئات و خطيئات را به پرتوئی محو نمايد تجلّی فضل ماء طهور است و فيض اصل صهباء کأس مزاجها کافور آن هر آلوده ئی را پاک نمايد و اين هر افسرده و پژمرده ئی را چابک و افروخته و چالاک ای پروردگار اين حروف مفرده را کلمات تامّات کن و اين کلمات مجمله را آيات باهرات تا حجج بالغه گردند و رحمت سابقه حقيقت فائقه شوند و نعمت سابغه مصابيح عُلی گردند و مفاتيح ابواب تقی نجوم هدی شوند و رجوم نفس و هوی حقيقت فائضه گردند و عروق وشريان نابضه اشجار بوستان تو شوند و ازهار گلستان تو ای خداوند مهربان اين جمع پريشان هر يک از کشوری و بومی و مرزی و ثغوری يکی شرقی و ديگری غربی يکی جنوبی و ديگری شمالی همچنانکه اين بيچارگان را در ملک ادنی در اشرف نقطه از ثَری بعد از بقاع عليا جمع فرمودی اميدواريم که به فضل و جودت و عنايت و موهبتت در اشرف نقطه از ملکوت اعلی جمع فرمائی تا کلّ در ظلّ سدره منتهی بيارميم و به نعمت فوز به لقا فائز گرديم رَبِّ حَقِّق ذلک بفضلک و جودک. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 334
هُو اللّه
ای پروردگار مهربان اين انجمن بجهت نصرت کلمة اللّه و روح القدس تشکيل شده تأييد و توفيق بخش و مؤيّد به قوّه آسمانی نما تا اين انجمن چون شعله نورانی بر افروزد و انوار رحمانی مبذول دارد و اطراف را روشن کند تعاليم آسمانی ترويج نمايد و به وحدت عالم انسانی خدمت کند نفوس را از ظلمات عالم طبيعت منسلخ نمايد و به نورانيّت الهيّه روشن نمايد تعميد به روح و نور و حيات ابديّه بخشد . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 333
هُو اللّه
ای پروردگار اين نفوس طيّبه طاهره را ابناء ملکوت فرما و اين وجوه نورانی را سراجهای رحمانی کن اين قلوب زنده را سرشار از باده محبّتت فرما و اين جانهای آزاد را به بشارات کبری فرح و مسرّت بی منتهی بخش زبانها را به ذکرت ناطق کن و ديده ها را به مشاهده انوار ملکوتت روشن فرما ای پروردگار فيض آسمانی بخش و حيات ابدی کرم فرما و اين نفوس را به قوّتی ملکوتی و موهبتی آسمانی و اخلاقی رحمانی و مواهبی سبحانی و انجذابی قلبی و بشارتی روحی و تأييدی روح القدسی موفّق و مؤيّد فرما توئی مقتدر و عزيز و توانا و توئی عالم و واقف و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 332
هُو اللّه
ای خداوند مهربان اين ياران سر گشتهء کوی تواند و دلداده روی تو و متوجّه به ملکوت تو از صهبای ايمان سر مستند و در محفل ميثاق جام اشتياق در دست محتاج الطافند و مشتاق موهبت آسمان ای پروردگار اين نفوس را مورد عنايت فرما و ملحوظ نظر رحمانيّت کن هر يک را شمعی روشن فرما تا به نور هدی آن اقليم را منوّر نمايند جميع را با اين عبد در عبوديّت آستان مقدّس شريک و سهيم کن ای پروردگار نفوس ضعيفه را قوی کن و ديده مشتاقان را به مشاهدهء جمال ملکوت منوّر فرما تا کلّ به قوّتی ملکوتی و فيضی جبروتی و موهبتی آسمانی ونفسی رحمانی و تأييدی ربّانی بر خدمتت قيام نمايند شبهات اهل ارتياب را زائل کنند و طالبان را بيان حجّت و برهان نمايند مريضان را شفا دهند و فقيران را رؤف و مهربان گردند بيچارگان را ملجأ و مأوی شوند و افسردگان را مشتعل نمايند توئی مقتدر و توانا و توئی خداوند مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 331
هُو اللّه
ای پروردگار اين گروه جان نثار ياران ديرينند و با هم همدم و همنشين گفتگو شيرين و شکرين و بزم مانند بهشت برين زيرا روی تو جويند راه تو پويند راز تو گويند و هر دم در جستجويند که آنچه شايان اين روزگار است بيابند و جهان بيارايند ای بخشنده چرنده و پرنده را پناهی و به راز درون آگاه جويندگان را يابندگان کن و آرزومندان را شادمان فرما تشنگان را سيراب کن و آزردگان را آسايش دل و جان بخش ستايش تو را که راه نمودی و رهبر فرمودی و بخشش افزودی و اين مرغان را به آشيانه و لانه و کاشانهء بلند راه بنمودی توئی بينا و دانا و توانا و شنوا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 330
هُو اللّه
ای پروردگار اين آوارگان را بسايه خويش در آوردی و سر و سامان دادی نيستی را هستی دادی و نابود را وجود بخشيدی تشنگان را آب گوارا دادی و گرسنگان را سفره مهنّا گستردی و نعمت مهيّا رايگان نمودی پس در هر موردی ملجأ و پناه باش و در هر مقصدی مُعين و مُستعان گرد توئی مقتدر و توانا توئی دهنده و شنونده و توانا و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 329
هُو اللّه
ای دلبر آفاق شکر ترا که ديده به ديدارت روشن گرديد و دل و جان از نفحات قدست غبطه گلزار و چمن شد نفحات انس مرور يافت و نفثات روح القدس منتشر شد جان به جانان رسيد و دل راه به بارگاه يافت و به سرّ مکنون و رمز مصون آگاه شد ای پروردگار در صون حمايت مأوی ده و در کهف عنايت ملجأ و پناه بخش ای مهربان اگر بنوازی جوهر وفا و حقيقت عطا است و اگر بگدازی مستوجب عذاب و جفا است آنچه شايان آستانست رايگان فرما و آنچه لايق حقايق است ارزان کن ذليلی را به صرف موهبت عزيز ملکوت فرما و حقيری را به نهايت رأفت مظهر فيض لاهوت نما ای پروردگار حفظ کن صيانت فرما تا قدم نلغزد و به اسفل درجات نرسد توئی مقتدر و عزيز و توانا و توئی عالم و بينا و دانا انّک انت الغفور الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 328
هُو اللّه
ای رحمن ای يزدان بنده ای هستم ضعيف و نحيف و نا توان ولی در پناه فضل و موهبت تو پرورش يافتم و از ثدی عنايت شير خوارم و در آغوش رحمتت در نشو و نمايم ای خداوند هر چند مستمندم ولی هر مستمندی به عنايت تو ارجمند است و هر توانگری بی الطافت فقير و حاجتمند ای پروردگار تأييدی فرما که اين حمل اعظم را قدرت تحمّل ماند و اين عنايت کبری را محافظه توانم زيرا قوّه امتحان شديد است و سطوت افتتان عظيم کوه کاه گردد و جبل خردل شود تو آگاهی که در ضمير جز ذکرت نجويم و در قلب جز محبّتت نخواهم بر خدمت احبّايت قائم نما و بر عبوديّت آستانت دائم کن توئی مهربان و توئی خداوند کثير الاحسان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 327
هُو الابهی
ای خداوند بی مانند ما بندگان خاکساريم و تو بزرگوار گنه کارانيم و تو آمرزگار اسير و فقير و حقيريم و تو مجير و دستگير موران ضعيفيم و تو سليمان پر حشمت سرير فلک اثير محض فضل حفظ فرما و صون و عون خويش دريغ مفرما خدايا امتحانت شديد است و افتتانت هادم بنيان زُبَر حَديد ما را حراست کن و قوّت بخش مسرور فرما شادی ده و چون عبد البهاء بر عبوديّت آستان موفّق نما . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 326
هُو اللّه
ای پروردگار اين ياران را بنواز و به آتش عشق بگداز و به رازت دمساز نما موهبت ملکوت ابهايت رايگان کن و رحمت افق اعلايت شايان فرما زيرا منجذب جمال نورانيند و زنده از نفس رحمانی سبزه چمنزار حقيقتند و شکوفه بوستان معرفت آواره تواند و بيچاره تو افتاده تواند و دلداده تو در ظلّ جناح احديّتت از امتحانات شديده حفظ فرما و در پناه رحمانيّتت از حوادث زمانه محروس دار توئی مقتدر و توانا و توئی حاضر و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 325
هُو اللّه
پروردگارا مهربانا نفوسی در اين محفل روحانی در نهايت تبتّل و تضرّع حاضر شديم و توجّه به ملکوت تو نموديم و آرزوی تأييد و توفيق مينمائيم تا با يکديگر متّحد و متّفق گرديم و مانند شهد و شير بهم بياميزيم و سبب ظهور وحدت عالم انسانی گرديم با دلی پاک و جانی تابناک مناجات کنيم و طلب حاجات نمائيم پرورگارا نظر به گناه منما به فضل و عنايتت معامله فرما گناه ببخش عطا بفرما نار محبّتت برافروز و پردهء اوهام و نفس و هوی بسوز ما را از شرّ نفس محفوظ و مصون بدار و در ظلّ حمايتت راحت و آسايش بخش توئی مقتدر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 324
هُو الابهی
ای پروردگار اين نفوس آشفته روی تو اند و گمگشتگان کوی تو و عاشقان خلق و خوی تو سرمت جام تواند و پرندگان بام تو مرغان دست آموز عنايتند و بلبلان شيدای گلهای حقيقت تشنگان چشمه رحمتند و آوارگان اقليم مرحمت ای آمرزگار گناه بندگان غفران نما و پناه به بيچارگان بخش توئی خدای مهربان و توئی صاحب عفو و غفران ضعيفان را قوّت بخش و عليلان را شفا عنايت فرما و مستمندان را ارجمند کن و افسردگان را اشتعال بخش از شرّ افتتان عظيم محفوظ و از صدمات امتحان شديد مصون بدار بر عهد و ميثاق مستقيم کن و بر پيمان و ايمان مستديم در ظلّ ملکوت ابهايت منزل ده و در پناه جبروت اعلايت مأوی بخش توئی مقتدر و توانا توئی شنونده و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 323
هُو اللّه
ای پروردگار ای کردگار مهربان بندگانت در اطراف و اکناف مُتفرّق و متشتّت و پريشان سرگردان بی سر و سامان در هر نفسی در دامی گرفتار و در هر يومی در بومی سرگردان به ياد تو دل خوشند و به نار محبّتت در آتش سر گشتهء کوی تو اند و آشفته روی و موی تو عنايتی کن مرحمتی نما که کلّ در ظلّ ممدود و سايهء خيمهء محمود در تحت لواء مقصود مجتمع گردند و بر ارائک و سُرر متقابلين جالس گردند و از کأس موهبت نوشند و از صهباء عنايت سر مست گردند توئی قادر و توانا ای پروردگار اين سراجهای روشن را از ارياح امتحان و افتتان محافظت فرما و اين طيور بال و پر شکسته را در حديقه فضل آشيانه بخش اين بی نصيبان را نصيب ده و اين درماندگان را درمانی عنايت کن توئی کريم توئی رحيم توئی عليم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 322
هُو الابهی
(١٤٤) رَبِّی و سلطانی و مليکی و مالکی انّی ادعوک بلسانی و جنانی و وجدانی ان تُلْبِسَ عبدک هذا قميص صَوْنک و رِداءَ عونک و دِرْعَ حمايتک و ايّده علی ذکرک و ثنائک بين بريّتک و أَنطِقْه بنعوتک و محامدک فی محافل توحيدک و مجامع تقديسک انّک انت القويّ المقتدر العزيز القيّوم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 321
هُو الابهی
خداوندا پاک و مقدّسی و بی نياز و منزّهی اين بنده بيچاره را در پناه حضرت احديّتت ملجأ و پناه بخش و در ظلّ سدره بی منتهايت مسکن و مأوی عنايت کن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 320
هُو اللّه
إِلهی إِلهی هؤلاءِ عبادک الأتقياء و ارقّائک الأصفياء عَبَدَةُ عتَبتک المقدّسة الرّحمانيّة و خَضَعَةُ حضرتک الرّبّانيّة و خشعة جلال ربوبيّتک السّبحانيّة و الرُّکَّعُ لعظمتک الباهرة و السُّجَّدُ لقدرتک القاهرة رَبِّ انّهم آمنوا بنورک المبين السّاطع من الافق المنير و اشتعلوا بنار محبّتک بنفثات روح القدس بين العالمين ربّ ايّدهم علی عبوديّة سدرتک المقدّسة عن اوهام المُبْطِلِيْنَ و اجعلهم ثابتين علی دينک المبين و مستقيمين فی امرک بين العالمين لا تُزَعْزِعُهُمْ اوهام الغافلين و لا تُزَلْزِلُهُمْ سَطوة الظّالمين بل تَتَهَلَّلُ وجوههم فی نيران الامتحان کمعادن الکريمة الفِضَّة و العِقْيان رَبِّ اجعلهُمْ صُوَراً نورانيّة و هياکل رحمانيّة و آيات سبحانيّة و اشجاراً باسِقةً فی جنّة الأَبهی انّک انت المقتدر علی ما تشاء و انّک انت القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 319
هُو الابهی
إلهی و ملجأی و ملاذی و معتمدی اسئلک بشمس فلک رحمانيّتک و نيّر سماء وحدانيّتک و مطلع فردانيّتک و هيکل قيّوميّتک و جمال احديّتک المشرق اللّائح المنير ان تشمل عبدک بنظر عين عنايتک و تحفظه فی کهف حفظک و کلائتک انّکَ انت المقتدر علی ما تشاء و اِنّک انت العزيز القويّ الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 318
هُو الابهی
اللّهُمَّ يا إلهی اَتَضَرَّعُ اليک بِکلِّ عجزٍ وَ ابْتهالٍ و ضراعَةٍ و انکسارٍ أَنْ تَصُوْنَ هذا العبدَ من شدائد الامتحان و الافتتان و ثَبِّتْ قَدَمَيْه عَلی صراطکَ الممدود يا رَبّی الرّحمن و احفظه من سهام الشّبهات و نِصال المفتريات و أَسْمِعْهُ من نغمات عندليب العَهد فی حديقة الميثاق ليستقيم عَلی أَمرکَ العظيم يا رَبَّ الأَرضين و السّموات و البهآء عليه و علی کلّ موقن بالآيات . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 317
هُو اللّه
يا مَن نَطَقَ اَلسُنُ الکائِناتِ بآيات المحامِدِ وَ النُّعوتِ فی تَسبيح ذاتِهِ وَ هُوَ مُنَزَّهٌ عَنْهُ وَ دَلَعَ ديک السَّناء بِالثَّناءِ فی تَوْحيدِ أَوصافِهِ و هُوَ مُقَدَّسٌ عَنْهُ لَقَد ذَهَلَتِ العُقولُ يا إِلهی وَ حارتِ النُّفوسُ يا مَحْبوبی فی إِدراکِ ذَرَّةٍ مِن حقايقِ الأِبداعِ فَکَيفَ حَقيقَتُکَ الرّحمانيّةُ المُتعالِيَةُ عَنْ عِرفانِ مَطالِعِ الأَنوارِ فی عالَمِ الأِختراعِ فَلَيْسَ لِأَحَدٍ سَبيلٌ اِلی الأِدراکِ وَ أَنّی لعناکِبِ الأَوهامِ أَن تَنْسِجَ بِلُعاب الظُّنونِ عَلی أَعلی قِبابِ الأَفلاکِ و کُلُّ دَليلٍ عَليلٌ فی الدَّلالةِ اِلی مَلَکوتِک الجَليلٍ فَکَيْفَ عِرفانُ هُويَّتِکَ المُنَزَّهَةِ عَمّا مَيَّزَهُ مَظاهِرُ التَّوْحيدِ فی مَقامِ التَّمْجيدِ اِذاً يا إِلهی ما شَأْنُ نَفْسِيَ الّتی هِيَ دُونَ التُّرابِ اَن تُثْنِيَ عَلَی العَزيزِ الوهّاب وَ وا أَسَفا عَلی إِدراکی وَ هُو أَعْجَزُ مِنْ جَناح الذُّبابِ فَکيَفَ الوُصولُ الی ساحَةِ الجودِ مِن رَبِّ الأَرْبابِ و التَّفَوُّهُ بِجَوامِع الکِلَمِ وَ فَصْلِ الخِطابِ مالِی إِلّا أَن أُخاطِبَ نَفْسِی يا إِلهی وَ أَقُوْلَ أَطْرِقْ کَری أَنْ تَطِيْرَ فی هذَا الفَضاءِ اَما تَرَی العُقابَ کَسِيرَ الجَناحِ نَسِيلَ الرّياشِ فی أَوْج هذا القِبابِ فَکَيفَ تَخُوْضُ فی عُبابِ هذَا البحرِ الخِضَمِّ الّذی لَيسَ لَهُ قَرارٌ اِذاً يا إِلهی زُجَّ بِی فِيْ بِحارِ الحَيرَةِ و الهَيمانِ وَ خُضْ بِی فِيْ غِمارِ المَحْوِ وَ الوَلَهِ وَ الوِجدانِ وَ اجْعَلْنِيْ آوِی اِلی وَکْرِ صَمْتی وَ سُکوتی و حِرمانی و أُقِرُّ وَ اعْتَرِفُ بِذُلِّی و مَسْکنَتِی و فَقْری وَ فاقَتِی رَبِّ أَنْسِنِی نَفْسی و نَجّنِی مِن هَوانی وَ احْرُسْنی مِنَ الطّغيانِ وَقِنی مِن وَساوِسِ الشَّيْطان وَ احْفَظْنِيَ الوُقُوعَ فی حَبائِلِ العُجْبِ وَ الکِبرياءِ و السُّقُوطَ فی مَهاوی العِزّ وَ الإِسْتِکبارِ و أَلْهِمْنِی يا إِلهی الذُّلَّ وَ الإِنکسارَ إِلی عَتَبَةِ قُدْسِکَ الْمُتَلَئْلِئَةِ بِالأَنْوارِ وَ أَلْهِمْنِيَ الثُّبُوتَ عَلَی العَهدِ وَ الميثاقِ وَ لَوِ اشْتَدَّتِ السّاقُ بالسّاقِ وَ اِنَّ إِلَيْکَ المَساقُ رَبِّ أَطْفِ ناری وَ اهْدِنِی اِلی ما بِهِ نُورِی وَ جَنِّبْنِی ظِلال الضَّلالِ وَ وَفِّقْنِی عَلَی الخُضُوعِ و الخُشوعِ وَ الْحَقِّ و الإِضْمِحْلالِ إِلهی إِلهی إِلی مَتی حِرمانِی وَ حَسْرَتی و هَوانِی فی هذِهِ البَيْداءِ الَّتِی لا رَجاءَ فی أَرْجائِها وَ خَوضِيْ فی بِحارِ العِصيانِ الَّتی لا قَرارَ لَها رَبِّ رَبِّ احْفَظْنِی مِن شَرِّ نَفْسی وَ طُغْيانِی وَ احْرُسْنی بِعَين رِعايَتِکَ و کِلائَتِکَ عَنْ هَوانی وَ عِصْيانی اِنَّکَ اَنتَ الحافِظُ المُؤَيِّدُ المُقتَدِرُ العَزيزُ الکَريم إِلهی إِلهی اِنَّ المُقَرَّبينَ مِن عِبادِکَ وَ المُخْلِصِيْنَ مِن أَصْفِيائِکَ الَّذِيْنَ جَعَلْتَهُمْ آياتِ التَّوْحِيْدِ وَ راياتِ التَّفْرِيْدِ فی مُلْکِکَ و أَلْقَيْتَ کَلِمَةَ التَّقْدِيْسِ وَ عَلَّمْتَهُمُ المَعانِيَ الْکُلِّيَّةَ السَّارِيَةَ الجارِيَةَ فی بَواطِن کَلِماتِکَ المُبتَلُونَ بِاضْطِهادِ أُولِی الطُّغْيانِ وَ طَواغِيتِ الظُّلْمِ وَ العُدْوان تَراهُم يا إِلهی يُرَتِّلُونَ آياتِکَ و يَتْلُوْنَ کَلِماتِکَ و يَحْشُرونَ تَحتَ راياتِکَ و يَقُصُّونَ اَحسَنَ القَصَصِ فی کِتابِکَ وَ يَقْتَبِسُونَ مِن نورِکَ و يَتَأَجَّجُونَ بِنارِ مَحَبَّتِکَ وَ يَتَمَنَّوْنَ الفِداءَ فِی سَبيلِ الهُدی و يَتَحَمَّلُونَ کلَّ بَلاءِ طَلَباً لِلرِّضاءِ يَرْضَوْنَ بِالْقَضاءِ حُبّاً بِجَمالِکَ الأَبهی رَبِّ أَنْعِمْ صَباحَهُم وَ أَنِرْ مِصْباحَهُمْ وَ قَدِّرْ فَوْزَهُمْ وَ فَلاحَهُم وَ أَرِحْ اَرواحَهُمْ بِنَفَحاتِ قُدْسٍ تَعْبَقُ فِی مَحافِلِهِمْ و نَسائِمِ اُنْسٍ تَمُرُّ فِيْ مَجامِعِهِمْ وَ طِيْبِ أَنفاسٍ يَنْتَشِرُ فِی صوامِعِهِمْ إِنَّکَ اَنتَ الکَريم ُ إِنَّکَ اَنتَ الرَّحيمُ لا إِلهَ إِلّا أنتَ الفَضّالُ الباذِلُ المُعْطِی المُنْعِمُ الرَّؤُفُ العَظِيمُ .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 316
هُو اللّه
رَبّی رَبّی ابتهل الی ملکوت وحدانيّتک و جبروت فردانيّتک ان تَصُوْنَ هذا العبد فی ظلّ حفظک و حمايّتک و تحفظه فی کهف عنايتک و کلائتک انّک انت الحافظ الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 315
هُو الابهی
ای پروردگار ستايش و نيايش ترا لايق و سزاوار که اين مرده افسرده را جان بخشيدی و اين گمگشتهء سر گشته را به دار الامان راه دادی اين بی سر و سامان را در مأمن الطاف پناه دادی و اين تشنهء سوخته را به رحيق مختوم و ماء عذب حيوان سيراب فرمودی چه که به هدايت کبری فائز داشتی و به موهبت عظمی مخصّص کردی کردگارا شکر ترا حمد ترا نيايش ترا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 314
هُو اللّه
ای منتها آرزوی عاشقان ای دليل گمگشتگان اين بنده ضعيف را به الطاف بی پايان بنواختی و اين بيچاره ذليل را به درگاه احديّتت رساندی اين تشنهء سوخته را از عين عنايت نوشاندی اين بيجان افسرده را به نسيم رحمت تر و تازه نمودی شکر ترا که از فضل اکبر نصيب اوفر عنايت فرمودی و به روضهء مبارکه مُشرّف کردی از فيض ملکوت ابهايت بهره بی پايان ميطلبم موفّق فرما عنايت کن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 313
هُو الابهی
ای بخشنده و درخشنده و مهربان شکر ترا که شاهراه حقيقت نمودی و عنايت فرمودی و صبح روشنی طالع نمودی و فضای گلشنی واسع بگستردی در ظلّ شجره انيسا مأوی بخشيدی و بزم الست آراستی و از جام ميثاق سر مست فرمودی و در زمره ثابتان اين دوستان را محشور نمودی ای مهربان توئی مؤسّس عهد و پيمان ای يزدان توئی ملجأ و پناه راسخان ای منّان توئی مُذلّ بيخردان و منتقم از متزلزلان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 312
هُو الابهی
ای مهربان يزدان من محض عنايت روح وجود دميدی و خلعت حيات بخشيدی و از چشمه هدايت نوشانيدی و ندای الست به سمع اين عبد رسانيدی و بانگ سُبحان رَبِّی الابهی مسموع فرمودی و در ظلّ شجره انيسا مأوی دادی و از کأس ميثاق نوشانيدی و به فضل مخصوص مخصّص داشتی و به فوز عظيم موفّق نمودی حال ای پروردگار اين مسکين را عَلَم مبين فرما و اين حزين را در افق منير روشن کن توئی فضّال و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 311
هُو اللّه
ای بهآء آسمانی ما ضعيفيم و تو توانا ما فقيريم و تو کنز غنا تأييدی فرما جان و دل را سرور ابدی بخش و حيات سرمدی ده ثابت بر ميثاق بدار و از اهل نفاق بيزار کن روحی جديد بدم قوّتی شديد بخش پردهء اوهام بدر انوار اسرار برفروز توئی مهربان توئی توانا. عبدالبهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 310
هُو اللّه
ای پروردگار ستايش ترا که اين بينوا را بانوا کردی و اين مستمند را به گنج روان دلالت فرمودی اين قافله گمگشته را به کعبه مقصود هدايت فرمودی و اين ماهی تشنه لب را از معين عين تسنيم نوشانيدی پس اگر در دهان صد هزار زبان بگشايم و به هر زبان حمد و ستايش تو نمايم از عهده شکر الطافت در نيايم که چنين موهبتی مبذول فرمودی و چنين احسان رايگان داشتی ای يزدان مهربان ثابت نما و نابت کن مستقيم فرما و در محفل اسرار همدم و نديم کن ای کريم توئی صاحب فضل عظيم انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 309
هُو اللّه
الحمد للّه الّذی تَجَلَّی بجماله و ظهر بعظمة جلاله و اشرق بنور وجهه و لاح بضياء طلعته و نوّر الکائنات بطلوع صبح صفاته فانصعق الطّوريّون فی سيناء الامر و تحيّرت الرِّبِّيُّوْنَ فی بقعة القدس و خَرّوا مَغْشِيّاً و انصعق الرّاسخون ثمّ افاقوا و قالوا سبحانک انّنا تُبْنا اليک و انّک انت التّوّاب الرّحيم اَی رَبِّ کَشَفْتَ الغطاء و أَلقَيْتَ القناع و تجلَّيْتَ علی کلّ الاقطاع و نوّرْتَ الأَرجاء و فتحْتَ مِنّا البصائر و الأَبصار و رزقْتَنا مشاهدة تلک الأَنوار و شَقَقْتَ منّا الآذان و أَسْمَعْتنا ندائک بالسّرّ و الإِجهار و شَرَحْتَ منّا الصّدور و هَتَکْتَ لنا عن سرّ امرک المستور و اوقدْتَ فی زُجاجات القلوب مصابيح النّور و رَفَعْتَ المُسْتَضْعَفِيْنَ من حضيض الذُّلِّ و الهَوانِ الی أَوْج العرفان و جعلتهم ائمّةً و جعلتهم الوارثين و البهاء السّاطع اللّامع الباهر من ملکوت الابهی تَغَشَّی و تَجَلَّلَ السّدرة المنتهی و المسجد الاقصی و الهيکل المکرّم الّذی خضع بسلطانه السّلطنة الکبری و ذَلَّتِ الرّقاب لعظمته وَ عَنَتِ الوجوه لقدرته الّتی احاطت الارض و السّماء . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 308
هُو اللّه
خدايا ترا شکر باد که اين بيگانه را آشنای خويش نمودی و اين بيچاره را به پناه خود راه دادی تشنه جان سوخته را آب حيات بخشيدی و ماهی لب تشنه را به عذب فرات در آوردی لک الحمد علی ذلک انّک انت الکريم الرّحيم الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 307
هُو الابهی
ای دلبر يکتا ای محبوب بيهمتا شکر ترا که اين بيچاره آواره را به جميع عنايات و الطاف مفتخر و متباهی فرمودی و در ظلّ ممدود شجره انيسا مأوی بخشيدی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 306
هُو الابهی
پروردگارا ستايش ترا سزاست که اين بی کسان را به خيام عنايتت راه دادی و اين فقيران را به کنز غنايت دلالت فرمودی و اين ذليلان را به عزّت قديمه هدايت کردی حمد ترا شکر ترا ای پروردگار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 305
هُو اللّه
خدايا شکر ترا که اين دل و جان به جانان رساندی و اين بی بهره را نصيب بی پايان بخشيدی اين گمگشته را به کوی خويش خواندی و اين سر گشته را در پناه خود سر و سامان دادی توئی دهنده و بخشنده و پاينده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 304
هُو اللّه
ای خداوند يکتا ای پروردگار بيهمتا ستايش و نيايش تو را که اين اکليل جليل را بر سر اين ضعفا نهادی و اين رداء عزّت ابديّه را بر دوش اين فقرا دادی پرتو تقديست بر هيکل ترابی زد انوار جهان ابدی ظاهر شد شعلهء عنايتت از نار موقده ظاهر شد و قلوب را حيات جاودانی داد شکر تو را بر اين موهبت و بر اين عنايت و بر اين رحمت که اين ضعفا را به آن مخصّص داشتی توئی کريم و رحيم و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 303
هُو الابهی
لک الحمد يا رَبِّی الکريم علی هذا الفضل العظيم و لک الشّکر يا مولای القديم علی هذا اللّطف الجزيل اِنّک انت الرّحيم و انّک انت البَرُّ الرّؤف الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 302
هُو الأبهی الأبهی
پروردگارا آمرزگارا چگونه زبان بستايشت گشايم و پرستش و نيايش نمايم تقرير عين تقصير است و تحرير دليل نادانی در اين امر عسير زبان آلتی است مُرکّب از عناصر صوت و بيان عرضی است از عوارض به آلت عنصری و صوت عارضی چگونه توان نعت و ستايش حضرت بيچون گفت آنچه گويم و جويم از مدرکات عالم انسانی است و در تحت احاطه عالم بشری نتائج فکريّه چگونه بمعارج الهيّه رسد و عنکبوت اوهام چگونه به لعاب ظنون و افهام بر رفرف تقديس تند جز بيان عجز چاره ای نه و بغير از اعتراف به قصور بهانه ای نيست تو غنيّ متعالی و مقدّس از ادراک عقول اهل کمال ... ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 301
هُو الاقدس
(١٢٣) بسم اللّه الرّحمن الرّحيم الحمدُ للّه رَبِّ العالمين اللّهمّ يا إِلهی و ملجأی و ملاذی انّی کيفَ اذکرک بابدع الاذکار و افصحِ المحامدِ و النّعوت يا عزيز يا غفّار و أری انَّ کلّ فصيحٍ و بليغٍ و ناطقٍ و واصفٍ کَلَّ لسانه فی نعتِ آيةٍ من آياتِ قدرتِکَ و وصفِ کلمةٍ من کلماتِ إِنشائِکَ و انَّ طيور العقولِ انکسرت أَجْنِحَتُها عن الصّعود الی هواءِ قدسِ احديّتِکَ و عناکبَ الاوهام عجزت أَنْ تنسج بلعابها فی اعلی ذِرْوَةِ قِباب عرفانک اذاً لا مفرّ لی اِلّا الاقرارَ بالعجز و القصورِ و لا مقرَّ لی الّا وَهْدَةَ الفقر و الفتور فاِنَّ العجز عن الادراک عينُ الادراکِ و القصورَ عينُ الحصولِ و الاعترافَ بالفقرِ عينُ الاقتراف رَبِّ ايّدنی و عبادک المخلصين علی عبوديّة عتبتک السّامية و التّبتّل الی حضرتک الرّحمانيّة و التخشّع لدی باب احديّتک ای رَبِّ ثَبِّت قدمی علی صراطِکَ و نَوّر قلبی بشعاعٍ ساطعٍ من ملکوت اسرارک وَ انْعَشْ روحی بهبوبِ نسمةٍ هابّةٍ من حدائِقِ عفوِک و غفرانِکَ و فرّح فؤادی بنفحةٍ منتشرةٍ من رياض قدسک و بيّض وجهی فی افق سماءِ تَوْحيدِکَ و اجعلنی من عبادک المخلصين و من ارقّائک الثّابتين الرّاسخين . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 300
يا إِلهی لَو خَلَقتَ فی کُلِّ جُزْءٍ مِنْ أَعضائی أَلْسُناً ناطقةً
بافصح اللّغات وَ مَعانِيَ رائِقةً فائِقةً عن حدُودِ الأِشاراتِ وَ حَمَدْتُکَ و شَکَرْتُکَ فی الدُّهورِ وَ الاَحقابِ لَعَجَزْتُ عَنْ أَداءِ فَرائِضِ شُکری لِفَضلِکَ و اِحسانِکَ بما وَفَّقتَنی عَلی الايمان بِمَظهَر رَحمانيّتک وَ مَطلَعِ فردانيّتک و مَشرِقِ آياتِکَ الکُبری وَ مَهبَطِ انوار قَيُّوميَّتِکَ فی قُطبِ الانشاء و أَيَّاً ما تَدعُوا فَلَهُ الأَسماءُ الحُسنی وَ کَشَفْتَ عَن بَصری الغَشاوَةَ الحاجبةَ لِلابصارِ وَ أَسْمَعْتنی نَغَماتِ طُيُورِ القُدسِ عَلی افنانِ دَوْحَةِ البَقاءِ و أَسْقَيْتَنی مِن کأس الکافور وَ الماءِ الطَّهُورِ مِن يَدِ ساقی عِنايَتِکَ فی هذَا الظُّهورِ الاعظمِ الاَمنعِ الاقدسِ المبارَکِ الکَريمِ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 299
ملکوت فردانيّتک لک الحمد يا إِلهی بما ايّدتنی علی العبوديّة
المحضة و الرّقّيّة الخالصة و الفناء الصِّرف و المحويّة البَحْتَةِ فی فناء مظاهر نفسک و مطالع امرک و مشارق آياتک و مجالی بيّناتک فکيفَ عند اشراقِ شمسِ حقيقتِکَ النَّوراء و ظهور مَثَلِک الأَعلی کينونتِکَ اللّاهوتيّةِ و ذاتيّتِکَ الملکوتيّةِ و حقيقةِ نفسِکَ الرّحمانيّةِ تَعالَيْتَ يا إِلهی عن ادراکی و ادراک الممکنات و تَقَدَّسْتَ يا محبوبی عن ذکری و ذکر الموجودات وحدک لا شريک لک وحدک لا نظير لک وحدک لا مثيل لک وحدک لا شبيه لک تفرّدْتَ بوحدانيّتک و تنزّهْتَ بفردانيّتک اللّهمَّ اقبل ذُلّی و انکساری بباب احديّتک و زِدْ فی فقری و مَسْکَنَتی و جَزَعی و ابتهالی و ضراعتی بِفِناء ربوبيّتک و ثَبِّتْنی علی عبوديّة احبّائک و الخضوع و الخشوع لدی اصفيائک و أَلْبِسْنی هذا القميص الّذی هُوَ حياتُ روحی و نجات نفسی و عزّة ذاتی و شرف کينونتی و علوّ هويّتی و سلطنة حقيقتی و فخری و مباهاتی و هو دِرْعی الأَوقی و حَظِّيَ الأَوفی و سدرتی المنتهی و مسجدی الاقصی و جنّتی المأوی و فردوسی الأَعلی و استغفِرُکَ عن کلّ صفةٍ غير هذه الصّفةِ العليا و أَتوبُ اليک عن کلّ سمةٍ دون هذه السّمة النّوراء فانّها مَثَلِيَ الأَعلی و طَريقتيَ المُثْلی و اسْتغفرُکَ استغفرُکَ يا رَبِّی الأَبهی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 298
هُو اللّه
ای خدای پر عطای ذوالمنن واقف جان و دل و اسرار من در سحر ها مونس جانم توئی مطّلع بر سوز و حرمانم توئی هر دلی پيوست با ذکرت دمی جز غم تو می نجويد محرمی خون شود آن دل که بريان تو نيست کور به چشمی که گريان تو نيست در شبان تيره و تار ای قدير ياد تو در دل چو مصباح منير از عناياتت به دل روحی بدم تا عدم گردد ز لطف تو قدم در لياقت منگر و در قدر ها بنگر اندر فضل خود ای ذوالعطا اين طيور بال و پر اشکسته را از کرم بال و پری احسان نما . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 297
هُو اللّه
ای پاک پروردگار مهربان ستايش ترا لايق و سزا که از ماء مهين خلق نمودی و در اعلی غرف علّيّين مقرّ و مستقرّ عنايت فرمودی از شجرهء مبارکه انبات نمودی و به نيسان فضل پرورش دادی و به نسائم عهد و ميثاق مهتزّ فرمودی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 296
هوالله
ربّنا انّا نَتوجّه اليک و نتضرّع بين يديک و نذکرک بالتّهليل و التّکبير و نُثْنِی عليک بالتّسبيح و التّقديس يا من تَنَزَّهَ عن التّشبيه و التّنزيه فَتَعالَيْتَ عن کلّ ذکرٍ و ثناءٍ فی عالم الابداع و تَقَدَّسْتَ عن کلّ نعتٍ و علاءٍ فی حيّز الاختراع انشأت النّشأَة الاولی بآية من آيات قدرتک فی عالم الامکان و خلقت هذا الکون الاعظم بسلطان نافذ فی حقيقة الانسان فکلّ تسبيح و تقديس و تنزيه و تمثيل و تشبيه ذِکْرٌ من حيّز العجز و النّسيان و انّک مُتعال متقدّس عنها و عمّا احاطت به عقول اهل العرفان و کلّ ما فی الکون يا إِلهی راجع الی حيّز الحدود و القيود حتّی الاطلاق و انّک متعال عن ذلک ولو کانت من اعظم ما يتصوّر فی عالم الکيان لأَنّ التّنزيه شأن من شئون عبادک و التّقديس سمة من خصائص ارقّائک و التّشبيه حقيقة منبعثة من افکار خلقک و انّک انت مُبَرّاً عن کلّ ذلک و مُعرّاً عن جميع ما يصل اليه لطائف الادراک فالعزّة و الکمال و العظمة و الجلال من خصائص اصفيائک و لکنّ النّفوس يتصوّرون شئونا عالية و صفات سامية و ينعتون بها کينونتک الصّمدانيّة و الحال انّ تلک المراتب العليا و الحقايق المُثْلی و الشُّئون المُتعالية النّوراء ترجع الی الحقيقة الرّحمانيّة السّاطعة اللّامعة فی الجانب الأَيمن من البقعة المبارکة وادی طُوی و دون ذلک اوهام يتصوّرها الافکار فی عالم الانشاء و انت متعال متقدّس عن حيّز الادراک و لا تتميّز بادقّ المعانی فی اوج الاوهام السّبيل مسدود و الطّلب مردود لا اتّصال و لا انفصال و لا الوجدان و لا الفقدان فأَبْدَعْتَ کينونة لامعة و حقيقة ساطعة و ارجعت الوجود اليها و دعوت السّجود لديها و امرتَ بالوفود فی ساحتها و الورد فی فنائها و مادون ذلک اوهام واهية و صور خالية و لک الحمد يا إِلهی بما هديت المخلصين الی ذلک المرکز الاعلی و دعوت المقرّبين الی الملکوت الابهی و دللت المنجذبين الی مرکز يطوفه الملأ الأعلی و اوردت الظِّماء العطاش علی الماء المعين و نوّرت الاعين بمشاهدة نور المبين و فتحت الابواب علی وجوه المشتاقين و أَنْزَلْتَ من سحاب رحمتک غيثاً هاطلاً وابلاً علی هذه الارض الهامدة الخامدة البائرة و أَنْبَتَّ منها الريّاحين و زيّنتها بکلّ زوج بهيج إِلهی إِلهی تری عبادک المخلصين منتشراً فی الأَقاليم و تشاهد أَرقّائک الموقنين متشتّتين فی کلّ الجهات بين الغافلين يَدْعُون النّاس الی عين اليقين و يَهْدونهم الی صراط المستقيم و يَسْقونهم من عين التّسنيم و لکنّ المعاندين يَرْمونهم بسهام نافذة و يهجمون عليهم کالذّئاب الکاسرة و السّباع الخاسرة و يُذِيْقُونَهُم العذاب الأَليم رَبِّ انصرهم بجنود من ملکوتک الکريم و ايّدهم بفضلک البديع و أَنْجِدْهُمْ بسلطانک المبين و مَهِّد لَهُمُ السّبيل يا رَبِّی الجليل انّک انت ذو فضل عظيم علی عبادک المخلصين لا اله الّا انت الرَّبُّ الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 295
هُو الابهی
إلهی إلهی هؤُلاءِ عباد ترکوا کلّ ذيل و تعلّقوا بذيل رداء کبريائک وَ وَلُّوا وجوههم عن کلّ شطر و توجّهوا الی وجه رحمانيّتک و قطعوا الآمال عن کلّ الأَبواب و قصدوا باب رحمتک أَيْ رَبِّ آنِسْهُمْ فی وَحْشَتِهِمْ و جالسهم فی وَحْدتهم و نوّر ابصارهم بمشاهدة جنود تأييدک النّازلة من ملکوتک الأَبهی و اشرح افئدتهم بسطوع انوار تقديسک عليهم من ملئک الأَعلی و ثبّت اقدامهم علی دينک العظيم وَ اهْدِهِمْ علی الأِسْتِضائَةِ من نورک المبين و احفظهم فی حِصنک الحصين و قصرک الَمَشِيْد و اجعلهم آيات التّوحيد الدّالّة عليک و رايات التّجريد الخافِقَة بنسائم القدس بين يديک و اجعلهم سُرُجاً ساطعة بانوارک و نجوماً بازغة فی آفاقک و کواکباً لامعة فی سمائک و طيوراً صادِحَةً فی رياضک و حِيْتاناً سابِحةً فی حياضک اَی رَبِّ أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فی مصيبتک و احاطتهم الحسرة فی رزيّتک و تَسَعَّرَتْ نيران الحرمان فی قلوبهم و نَفَذَتْ سهام الهجران فی صُدورهم و احترقت منهم الفؤاد و تفَتَّتَتْ منهم الاکباد اِرْحَمهم برحمانيّتک و أَشْفِقْ عليهم بفضلک و وهّابيّتک و احْرسهم من سهام الشّبهات و حجبات الاشارات و اجعلهم کالجبال الرّاسيات فی عهدک القديم و ميثاقک الغليظ لئلّا تُزَلْزِلَهُمُ العواصف و الأَعاصِيْرُ و تحرکّهم القواصف و الزَّوابِعُ الهابَّةُ من شطر قلوب المُسْرِفينَ ثمَّ أَنْزِلْ عليهم کلّ خير قدّرته للمقرّبين و خَصَّصْتَ به المخلصين و اجعلهم يَدْعُوْنَ باسمک و ينادون بظهورک و ينشرون انفاسَ طِيْبِ ثنائک انّک انت القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 294
هُو اللّه
إِلهی إِلهی ايّد عبادک المخلصين علی الثّبوت علی ميثاقک العظيم ثمّ احفظهم فی صون حمايتک من کلّ ظَلُومٍ و زَنيمٍ و مُعْتَدٍ اثيمٍ و اعْلِ بهم کلمتک بين العالمين و انشر بهم حکمتک فی کلّ اقليم شاسِعَةِ الارجاءِ انّک انت القويّ القدير . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 293
هُو اللّه
إلهی و مؤيّد المخلصين و الثّابتين علی عهدک و المطمئنّين بوعدک وفّق عبيدک هؤُلاءِ علی عبوديّة عتبة قدسک و اجعلهم آيات الهُدی و نجوم التّقی السّاطعة من افق العلی اللّامعة من الأَوج الاعلی و ثبّت اقدامهم حتّی لا تَزَلَّ من شبهات اهل الهَوی انّک تحفظ من تشاء بقدرتک القاهرة بکلّ الاشياء انّک انت المقتدر القدير . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 292
هُو الابهی
إلهی إلهی هذا عبد توجّه الی ملکوت رحمانيّتک و توکّل الی جبروت فردانيّتک و اسْتَأْنَسَ بالنّار الموقَدَةِ فی سدرة وحدانيّتک و احْتَيا بروح المناجات فی ظلّ کلمة ربّانيّتک ای رَبِّ ثبّت قدمه علی امرک و اشرح صدره بنورک و بشّر روحه بفتوحک و انْشُرْ به ذکرک و أَنْطِقْهُ بثنائک و أَلْبِسْهُ رداءَ الخلوص فی امرک و أَدْخِلْه فی جَنّة الخلود بلطفک انّک انت المقتدر الرّؤف الکريم الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 291
هُو الابهی
ای پروردگار اين ياران تواند و بندگان آستان تو آشفتهء روی تو اند و آواره کوی تو سودائيان محبّتند و شيدائيان عشق حضرت احديّت ای دلبر زيبا پرتو جلوهء عنايت بنما تا به شوق و شور آيند و اسرار يوم النّشور بنمايند رخی بر افروزند و جهانی بسوزند پرده بر اندازند و جان آزاده سازند دوستان قديمند و ياران و نديم فضل عظيم بنما و باب لطف قديم بگشا تا هر يک اختری نورانی گردند و خاوری رحمانی ای رَبّ هؤُلاءِ صَفْوَتُک الّذين اصْطَفَيْتَهُم بظهور حبّک و ارْتَضَيْت لهم الاستفاضة من نورک و اغرقتهم فی بحار شهودک و سَقَيْتَهُم من الماءِ الطّهور من يد ساقی مطلع ظهورک أَيْ رَبِّ احفظهم من طوار الشّبهات و حوادث اهل المتشابهات و اجعلهم آيات محکمات و رايات منتشرات و انواراً ساطعةً فی کافّة الجهات و حياضاً مُتَدَفِّقَةً و رياضاً مُوَنَّقةً حتّی ينتشر بهم نفحات قدسک فی الآفاق و يَسْتَضِیءَ کلّ الأَرْجاء من نور الاشراق انّک انت القادر العزيز المقتدر الجبّار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 290
هُو اللّه
إلهی انت مَلاذی و کَهْفُ آمالی و منتهی أَملی و غاية رجائی انّی ابتهل الی ملکوت رحمانيّتک أَن تؤيّد هذا العبد علی ما تحبّ و ترضی برحمتک الّتی سبقت الأَشياء انّک انت المقتدر علی کلّ شیءٍ يا اله من فی الأرض و السّماء ای رَبّ طهّر النّفوس عن شئون الغافلين عن ذکرک المُعترضين علی امرک الغافلين عن ميثاقک المحتجبين عن اشراقک انّک انت الکريم الرّحيم الغفور . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 289
هُو اللّه
ای خداوند بيمانند اين ياران مستمند را در عهد الست ثابت قدم دار و از باده عنايت سر مست فرما و به نفحات الطاف مهتزّ کن و به مواهب اين کور مقدّس مخصّص نما انّک انت الکريم الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 288
هُو اللّه
ای پروردگار ستايش و نيايش و شکر و پرستش تو را سزاوار که موفّق و مؤيّد بر ثبوت و رسوخ بر عهد و پيمان نمودی و قوّت تمسّک بر عُروة الوثقی بخشيدی هر پرده را از پيش ديده دريدی و هر حائلی را از صراط مستقيم برانداختی و هر مانعی را از مشاهده نور مبين بپرداختی چشمها روشن فرمودی و ثابتين بر ميثاق را شمع انجمن کردی عَلَم عهد را در آفاق امم چنان بلند نمودی که هر پير و برنا و کودک و بزرگ و دانا و يار و اغيار و بيگانه و آشنا ناتوان و توانا مجبور بر اعتراف گشتند و مجال انکار به جهت نفسی باقی و بر قرار نماند پس بايد آن ياران با وفا در هر آن صد هزار شکر به درگاه احديّت نمايند که به اين تأييد و توفيق و استقامت موفّق گشتند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 287
هُو الابهی
ای پاک يزدان من و خداوند مهربان من قوّتی ده که تا مقاومت غوائل بسيط زمين نمائيم و قدرتی بخش که چون بحر محيط موج بر ساحل شرق و غرب زنيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 286
هُو اللّه
ای يزدان بی انباز نياز آريم و نماز که اين بندگان را به راز خويش دمساز نما و از آواز هاتف ملأ اعلی مستمع فرما بر صراط عهد و پيمانت ثابت قدم کن و به ذکر جمال مبارکت همدم نما از جام احديّتت بنوشان و از شهد عنايتت بچشان و به فضل عظيم جمال قديمت فائز کن اين بنده درگاهت را به بارگاه احديّتت راه ده و اين اميدوار رحمتت را نوميد مگردان و بر پيمان و ايمان محکم و استوار نما . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 285
هُو الابهی
ای پروردگار بی انباز مقدّسی و منزّه رحيمی و مهربان مجيری و و دستگيری اين بيچارگان را در پناه خود منزل ده و اين افتادگان را در کهف حفظ و حمايت خويش از شرّ اهل نفاق محفوظ دار انت الحافظ المقتدر العزيز القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 284
هُو الابهی
ای پروردگار بيچارگانيم به درگاه تو پناه آورده ايم پريشان روزگاريم در بارگاه تو سر و سامان جوئيم افتادگانيم الطاف تو را نگرانيم ما را بر عهد و ميثاق خويش ثابت و مستقيم فرما و از سهام شبهات محفوظ دار و در ظلّ صون و حمايت خويش جای ده و از امتحان و افتتان ما را مصون دار توئی مقتدر و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 283
هُو الابهی
أيْ رَبِّ ثَبِّتْ اقدامنا علی صراطِک و قوِّ قلوبَنا علی طاعتک وَ وجِّه وجوهنا لجمالِ رَحمانِيَّتِکَ و اشْرَحْ صدورَنا بآياتِ وحدانِيَّتِکَ و زيِّن هياکِلَنا برِداءِ العطاءِ و اکْشِفْ عن بَصائِرنا غشاوةَ الخطاءِ وَ أَنِلْنا کأْسَ الْوَفاءِ حتَّی تَنْطَلِقَ الْسِنَةُ الحقايقِ الذّاتيَّةِ بالثَّناءِ فی مشاهد الکبرياءِ و تَجَّلَ يا إِلهی علينا بالخطابِ الرَّحمانيّ و السِّرِّ الوجدانيّ حتّی تُطْرِبَنا لذّةُ المناجاتِ المنزَّهةِ عن هَمْهمةِ الحروف و الکلماتِ المقدّسةِ عن دمدمةِ الالفاظِ و الاصواتِ حتَّی تستغرقَ الذَّواتُ فی بحرٍ من حلاوةِ المناجاتِ و تُصْبِحَ الحقايقُ مُتحقَّقةً بهويَّة الفناءِ و الانعدامِ عند ظهورِ التَّجلّياتِ ايْ رَبِّ هؤُلاءِ عباد ثبتوا علی عهدک و ميثاقک و تمسّکوا بِعُرْوَةِ الاستقامةِ فی امرِک و تشبّثوا بذَيْلِ رداءِ کبريائک اَی رَبِّ ايّدهم بتأييداتک و وفّقهم بتوفيقاتک وَ اشْدُدْ أَزْرَهُمْ علی طاعَتِک انّکَ انتَ العزيزُ المقتدرُ القديرُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 282
هُو اللّه
يکتا خداوند مهربانا هر چند استعداد و قابليّت مفقود است و مشکلات استقامت در بلايا غير محصور ولی قابليّت و استعداد امريست موهوب تو خدايا استعداد بخش و قابليّت ده تا به استقامت کبری موفّق آئيم و از اين جهان و جهانيان درگذريم و نار محبّتت بر افروزيم و مانند شمع بسوزيم و بگدازيم و روشنی بخشيم ای رَبِّ ملکوت از اين جهان اوهام برهان و به جهان بی پايان برسان از عالم ناسوت بيزار کن و به مواهب ملکوت کامکار فرما از اين نيستی هستی نما برهان و به هستی حيات ابديّه موفّق فرما سرور و شادمانی بخش و خوشی و کامرانی عطا فرما دلها را آرام بخش و جانها را راحت عطا کن تا چون به ملکوت صعود نمائيم به لقايت فائز گرديم و در انجمن بالا مسرور و شادمان باشيم توئی دهنده و بخشنده و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 281
هو
پروردگارا مرا مستقيم بر امرت بدار و در امتحان ثابت بر محبّت کن و در دريای عنايتت مشتغرق فرما توئی دهنده و مهربان . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 280
هوالابهی
ای خدای مهربان شکر ترا که بيدار نمودی و هشيار کردی چشم بينا دادی گوش شنوا احسان نمودی به ملکوت خويش دلالت کردی و به سبيل خود هدايت فرمودی راه راست بنمودی و در سفينه نجات در آوردی خدايا مرا مستقيم بدار و ثابت و راسخ کن از امتحانات شديده محفوظ بدار و در حصن حصين عهد و ميثاقت مصون و مأمون فرما توئی توانا و توئی بينا و توئی شنوا ای خدای مهربان دلی عطا کن که مانند زجاج به سراج محبّتت روشن باشد و فکری عطا کن که به فيض روحانی جهان را گلشن نمايد توئی بخشنده و مهربان و توئی خداوند عظيم الاحسان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 279
هُو اللّه
ای پروردگار اين نفوس مشتاق ديدارند و سودائيان زلف مشکبار هر دم فريادی نمايند و آه وفغانی بر آرند و استدعای عنايتی کنند و موهبتی طلبند توئی بخشنده و مهربان و توئی رحيم و رحمان و توئی واهب فضل بی پايان ای خداوند بخشنده اين نفوس را ثابت عهد نما راسخ پيمان کن منجذب به نفحات تقديس نما و متذکّر به آيات توحيد کن مشمول لحظات عين رحمانيّت نما و مجذوب جمال نورانيّت کن هر دم تأييدی جديد بخش و هر نَفَس نَفَس رحمان به مشام بخش توئی مقتدر و توانا و توئی دهنده و بخشنده و دانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 278
هُو الابهی
پاک يزدانا بی مثل و مانندا بيهمتا خداوندا وحدک لا شريک لک لا نظير لک لا مثيل لک لا شبه لک تفرّدْتَ فی الوهيّتک و ربوبيّتک و تعزّزْتَ بوحدانيّتک و فردانيّتک کلّ عبادک و ارقّائک و آياتک الدّالّة عليک فی ملکوت خلقک ليس لأحد وجود و ليس لأحد شهود حين ظهورک و يوم بطونک و زمن اشراقک و يوم فراقک کما قلت فی محکم کتابک عِبادٌ مُکْرَمُوْنَ لا يَسْبِقُوْنَهُ بِالْقَوْلِ و هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ ثَبِّتْنا اللّهمّ علی دينک القويم وصراطک المستقيم و اسْتَقِمْنا علی العهد و الميثاق و اجعلنا مِنْ اهلِ الوفاق .عبد البهاء عاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 277
هُو اللّه
ای پروردگار اين بنده گنه کار را در ظلّ شجره عنايت ملجأ و پناهی بخش و بر حقيقت اسرارت آگاهی ده بر عهد و ميثاقت ثابت و محکم بدار و بر پيمان ايمانت استوار فرما چه که ارياح افتتان شديد است و صَرصَر امتحان غبار انگيز خدايا ثابت بدار خدايا نابت کن خدايا محفوظ و مصون دار و محظوظ و مأمون بنما توئی مقتدر و توانا و توئی حافظ بی نظير و همتا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 276
هُو اللّه
ای ياران حقيقی دست شکرانه به ساحت اقدس دلبر يگانه بلند کنيد و آغاز اين راز و نياز نمائيد که ای پروردگار ستايش و نيايش و شکر و پرستش ترا سزاوار که موفّق و مؤيّد بر ثبوت و رسوخ بر عهد و پيمان نمودی و قوّت تمسّک بر عروة الوثقی بخشيدی هر پرده را از پيش ديده دريدی و هر حائلی را از صراط مستقيم بر انداختی و هر مانعی را از مشاهده نور مبين بپرداختی چشم ها را روشن فرمودی و ثابتين بر ميثاق را شمع انجمن کردی عهد را در آفاق امم چنان بلند نمودی که هر پير و برنا و کودک و بزرگ و دانا و يار و اغيار و بيگانه و آشنا و ناتوان و توانا مجبور بر اعتراف گشتند و مجال انکار به جهت نفسی باقی و بر قرار نماند پس بايد آن ياران با وفا در هر آن صد هزار شکر به درگاه احديّت نمايند که به اين تأييد و توفيق و استقامت مُوفّق گشتند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 275
هُو اللّه
ای پروردگار در اين کور عظيم به سلطان مبين تجلّی فرمودی و در حشر اکبر به جمال انور اشراق نمودی اين قرن سلطان قرون و اين عصر نو بهار اعصار در جميع شئون و چون به جميع جهات و مراتب اين کور را ممتاز از ساير ايّام ظهور مظاهر احديّت فرمودی محض سدّ باب خلاف و شقاق و قطع ريشه انشقاق و دفع شبهات و منع ارتياب در کتاب اقدست که ناسخ کلّ کتب و صحف است به نصّ جليل قاطع حق را از باطل واضح فرمودی و جميع مدّعيان محبّت را از ثدی عذرای کتاب اقدست سی سال به لبن عهد و ميثاق پرورش دادی و در جميع الواح و صحائف متمسّک به عهدت را نوازش و ستايش نمودی و متزلزل و ناقض را نفرين و نکوهش فرمودی پس به اثر قلم اعلايت کتاب عهد را مرقوم نمودی و لوح ميثاق را نگاشتی تا مجال شبهه و ارتياب نماند و امر و مقرّ امراللّه چون آفتاب واضح و روشن باشد و هيچ نفسی نتواند رخنه نمايد و در امر مبارکت که سبب اعظم اتّحاد عالم و دافع اختلاف امم است رائحه خلاف و نفاقی افکند و اين بنيان عظيم را خراب کند و اين جنّت ابهی را خارستان جفا نمايد حال نو هوسانی چند در فکر نقض ميثاق افتادند و بی خردانی چند در صدد قلع و قمع اين بنيان در سرّ بلکه اليوم جهاراً تيشه بر ريشه ايمان و پيمان و امرت زنند و سيف بر هيکل ميثاقت روا دارند در هر دقيقه به ظلمی بر خيزند و جفائی وارد آرند و فرياد مظلومی بلند کنند الواحت را که به نصّ صريحت مبيّن واضح و مشهود به اوهام خويش معنی کنند و در جيب و بغل نهند و استدلال بر اوهامات و ترّهات خود کنند و بر بندگان مظلومانت استهزاء نمايند تيری نماند که پرتاب ننمودند سهم و سنانی نماند که روا نداشتند طعنی نماند که نزدند زخمی نماند که وارد نياوردند ای پروردگار تو آگاهی ای آمرزگار تو ملجأ و پناهی ای کردگار تو گواهی دوستان ثابتت گرفتارند تو نجات بخش و ياران راسخت مبتلايند تو رهائی ده علم مبينت را بلند کن و ثعبان مبين را اجازت بخش تا از آستين کليمت به درآيد فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِکُونَ و البهاءُ علی کلّ ثابتٍ علی عهد اللّه المحکم المتين . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 274
هُو اللّه
إِلهی إِلهی هؤلاءِ عباد توجّهوا الی ملکوت رحمانيّتک و تضرّعوا الی جبروت فردانيّتک و ابتهلوا الی حضرة احديّتک أَنْ تُثَبِّتَهُمْ علی امرک و تُوَفّقهم علی الأستقامة علی ذکرک ای رَبِّ ارْضَ عَنْهُمْ و أَرْضِهِمْ عنک و أَدْخلْهم مَدْخَلَ صدق و اخرجهم مَخْرَجَ صدق وثبّت اقدامهم علی عهدک و ميثاقک و اجعل لهم مخرجاً و ارزقهم من حدائق قدسک و أَنْعِمْ عليهم بجودک و فضلک انّک انت الکريم الوهّاب أَی رَبِّ قد اشتدّت الزَّوابعُ و غارَت المنابعُ و انْقَعَرَتْ أَعْجازُ الأَشجارِ و تَناثَرَتِ الأَثمار و اصْفَرَّتِ الاوراق أَرْسِلْ نسيمَ عنايتک و أَمْطِرْ سحابَ رحمتک حتّی تَتَعَرَّقَ الأَشجار و تَشْتَدَّ الاثمار و تَخْضَرَّ الاوراق انّک أَنت الکريم الرّحمن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 273
هُو الابهی
إِلهی إِلهی ترانی مُضْطَرِمَ الفؤاد و مُنسَجِمَ الدُّموع و مُضطربَ القلب مِن خَشية سَطوة قَهرک کانّی الحُوتُ المُتَبَلبِلُ علی الترّاب و الطّيرُ الواقعُ فی مَخالِب العُقاب خوفاً من غضَبک يا واضع العهد و الميثاق اَيْ رَبِّ أَغِثْنِی مِنِ اضْطرابی و خلّصنی من اضْطِرامی و نَجِّنی من قَلَقی و أَدْرِکْنی من اضْطراری و تَجَلَّ عليَّ بتجلّی السّکون و الاطمينان فی جميع الشؤون و الرّاحة و الأَمان يا حيُّ يا قيّومُ و ارزقنی قلباً مطمئنّاً و صدراً منشرحاً و روحاً مستبشراً و فؤاداً مُنْتَعِشاً و عيناً ناظرةً و جَبْهَةً ناضِرةً و بصيرةً ساهرةً و لساناً ناطقاً و فکراً ثاقباً و نطقاً بليغاً و بياناً فصيحاً انّک انت المعطی الکريم البديع العطوف . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 272
هُو الابهی
إِلهی انت الّذی سبقت رحمتک و سَبَغَتْ نعمتک و تَمَّتْ حجّتک و کَمُلَ برهانک و ظهر سلطانک و برز اقتدارک و أَکْمَلْتَ لعبادک دينک المبين و مددْت صراطک المستقيم و اظهرت منهجک القويم فاحفظه يا إِلهی عن تحريف العالمين و بِدَعِ المُبْتَدِعِيْنَ و احفظ حصن امرک عن المارقين بقدرتک يا ارحم الرّاحمين و بسلطانک النّافذ فی ملکوت السّموات و الأرضين و البهاء و الرَّوْحُ علی عبدک الّذی جعلته ثابتاً علی امرک العظيم و راسخاً علی حبّک بين العالمين . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 271
ای خدای مهربان ياران جانفشانند و دوستان ساعی به دل و جان
تا پرتو حقيقت بتابد و ابر رحمت ببارد و نسيم جنّت ابهی بوی خوشی به مشامها رساند گلخن امکان گلشن توحيد گردد و خار زار جهل گلزار عرفان شود خارستان بغض و کين بهشت برين شود تا جميع بشر در ظلّ رايت محبّت اللّه جمع و حشر گردند و ظلّ ممدود احاطه به جميع وجود کند و سرادق صلح اکبر بر اين توده اغبر سايه افکند آثار اعتساف نماند دلبر حبّ و انصاف جلوه نمايد شمع يگانگی بر افروزد پردهء بيگانگی بسوزد ای پروردگار تأييدی کن ای پروردگار توفيقی بخش ای دلبر مهربان جلوه ای فرما ای آفتاب جهانبان از ملکوت پنهان اشراقی فرما درماندگانيم بيچارگانيم آوارگانيم بيسر و سامانيم مستحقّ عنايتيم و مستعدّ ظهور حمايت موفّق بر خدمت نما و مؤيّد بر عبوديّت کن توئی مقتدر و عزيز و توانا و توئی بخشنده و تابنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 270
هُو اللّه
اللّهمّ يا بادع الاکوان و بادی الالطاف و سابق الاحسان و جزيل الأَسْعاف تری عبادک المخلصين متوجّهين الی ملکوتک خاشعين الی جبروتک منجذبين الی انوار لاهوتک مشتاقين لجمالک کاشفين لاسرار امرک قائمين علی خدمتک مطمئنّين بحولک و قوّتک قد اجتمعوا و ارتبطوا و اتّفقوا علی اعلاءِ کلمتک و إِشهار ذکرک و نشر نفحاتک و العمل بوصاياک رَبِّ أَنْجِز بما وعدْتَ فی مُحْکم کتابک بصريح کلماتک فی زُبُرِک و الواحک نَصِّرْ المخلصين علی نشر النّفحات و تأييد المقرّبين بملائکة السّموات و تقوية النّاشرين للآثار و الآيات و تکريم المنجذبين الی جمال الرّحمن رَبِّ هؤلاءِ عباد نُقَباء قد قاموا علی نشر انوار الهُدی فی تلک الاقاليم الشّاسعة الارجاء رَبِّ حقّق امانيْهِمْ وَ انْصُرْ موالِيْهِمْ و لَطِّفْ معانيهم و اشکر مَساعيهِمْ انّک انت القويّ المقتدر المؤيّد العزيز المنّان .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 269
هُو اللّه
إِلهی إِلهی هؤلاءِ عبادک المنجذبون الی ملکوت تقديسک مُرَتّلون لآيات توحيدک مبتلهون الی جبروت عظمتک خاضعون لسلطنتک خاشعون لحکومتک رَبِّ ايّدهم علی اعلاء کلمتک و اظهار قدرتک و قوّتک انّک انت المقتدر العزيز الکريم .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 268
هُو اللّه
إلهی إلهی ترانی مبتهلاً الی سماءِ بهاء رحمانيّتک و متضرّعاً الی إِعلاءِ مقام ربوبيّتک و مُلْتمساً بعتبة قدس الوهيّتک و راجياً لحضرة عزّ احديّتک أَن تؤيّد عبدک الّذی ناجاک بمجامع قلبه فی خَفْيّ سِرِّه و جَليِّ جَهْره طالباً مرضاتک مُتَمَنِّياً رضائک مُتَأَجِّحاً بنار محبّتک مُتَبَلِّجاً بنور معرفتک مُتَلَجِّجاً کالبِحار بذکرک و مُتموّجاً کالطَّمطام الزَّخّار بنعتک عند ما مَرَّغَ جبينه بتراب حضرة قدسک و عَفَّر وجهه بِفِناءِ عَتبةِ أُنْسک و تَنَوَّر بَصرهُ بمشاهدة آياتک و تَعَطَّر مشامُّه بنفحات عبَقَتْ من البقعة المبارکة و أَنْعَشَ روحه بنسمات تَنفَّسَتْ من الرّوضة المقدّسة و رجع منک اليک و توکّل عليک و تضرّع لديک ان تؤيّد حين الرّجوع علی اعلاءِ لواءِ الوهيّتک علی اعلی الأَتلال و نشر شِراع امرک فی سُفُن النّجاة و السّعی البليغ و الجهد العظيم فی سطوع انوارک عن مَطْلع الکائنات و اشتهار کلمتک العليا بين الوری ای رَبِّ هَيِّئْ له من امره رَشَداً و يَسِّرْ له ما يرضی و يَتَمَنَّی و أَنْطِقْ لسانه بالثّناء و أَلْهِمْ قلبه باسرارک المُوْدَعَةِ فی حقايق الاشياء و اجعله رايةً من راياتک و آيةً من آياتک و معنیً من معانی کتابک المسطور و سرّاً من اسرارک فی الرَّقِّ المنشور و اللّوح المحفوظ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 267
هُو اللّه
رَبِّ و رجائی ايّد هؤلاءِ الابرار علی نشر الانوار من ملکوت الاسرار فی تلک الاقطار و اجعلهم ناشرين لنفحات القدس فی تلک الدّيار و ناطقين بثنائک بين الاخيار و رافعين لاعلام الهُدی و واضعين لاساس التّقوی و منجذبين الی ملکوتک الابهی انّک انت الکريم انّک انت العظيم انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 266
هُو الأَبهی
إِلهی إِلهی انت الّذی احاطت قدرتک و ظهرت سلطنتک و عَمَّت رحمتک و اشرقت انوار موهبتک من افق الميثاق علی اهل الاشراق اَی رَبِّ ايِّدِ الثّابتين علی اعلاءِ کلمتک فی الآفاق و اجعلهم آيات توحيدک الباهرة للأَحدْاق و نجوم سماء موهبتک البازغة فی مطلع الوثاق و جُنود ملکوت تقديسک الهاجمة علی صفوف الشّقاق و جموع جبروت تفريدک المجتمعة تحت راية الاتّفاق انّک انت الموفّق المؤيّد العزيز المقتدر العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 265
هُو اللّه
اللّهمّ يا واهب العطايا تختصّ برحمتک مَنْ تشاء من البرايا تهدی من تشاء بفيضک الاعظم و تؤيّد من تشاء علی ما تشاء انّک انت المقتدر العزيز الوهّاب رَبِّ رَبِّ ايّد عبدک العانی لسلطنتک اللّائذَ ببابک الملتجی الی حِصنکَ الحصين و المتمسّک بحبلک المتين المنجذب الی نورک المبين علی خدمة امرک و اعلاءِ کلمتک و نشر آثارک و هداية خلقک انّک انت العزيز المؤيّد الموفّق الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 264
هُو اللّه
اللّهمّ يا فاتح مدائن القلوب بنفحات القُدس فی اليوم المشهود و هادی الامم الی الاسم الاعظم و الوصول الی مقام محمود تری عبادک المخلصون منجذبون بالنّفحات يُرتّلون الآيات و يتمرّون فی البيّنات و يَتْلُونَ الکتاب فی الغُدُوِّ و الآصال و تتهلّل وجوههم بانوار ملکوتک السّاطعة علی الآفاق رَبِّ اجعل لهم قَدَم صدق عندک و مقاماً عليّاً فی جبروت قدسک و ايّدهم علی هداية الخلق بنور الحقّ و تَرْوِيَةِ الظِّماءِ العطاش بماءٍ مَعينٍ فی جنّة الابهی و تفريح القلوب ببشارةٍ کُبری و تنوير الابصار بمشاهدة الانوار و تطهير الآذان باستماع الالحان و احياءِ النّفوس بروح الحَيَوان انّک انت العزيز الکريم المنّان و انّک انت المقتدر المهيمن علی الامکان لا اله الّا انت العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 263
هُو اللّه
إِلهی إِلهی هؤلاءِ عباد قرّت اعينهم بمشاهدة الجمال و الْتَذَّتْ آذانهم باستماع النّداء من ملکوت الجلال و طابت نفوسهم بحصول الآمال و انْتَعَشَتْ ارواحهم من اقداح راح دارت فی محفل الاجلال قد خضعت لکلمتک منهم الاعناق و ذلّت لامرک منهم الرّقاب و خشعت لعظمتک منهم الاصوات وَ عَنَتْ منهم الوجوه لسلطانک يا حيّ و يا قيّوم و اعترفوا بوحدانيّتک و اغْتَرَفُوا من بحر رحمانيّتک و اقتربوا الی ملکوت احديّتک و انجذبوا بنفحات قدسک و اشتعلوا بنار محبّتک رَبِّ ايّدهم علی ما تحبّ و ترضی و انشر علی رؤوسهم لواءَ الحمد فی سائر الارجاء و اکتبهم فی کتاب السُّعَداء و تَوِّجْهُمْ باکاليل باهرة ساطعة علی القرون و الاعصار و أَغْرقهم فی بحار الانوار و أَسْمعهم من انغام الاسرار و أَدْخلهم فی زُمرة الابرار و اجْعلهم من جُنود الملأ الأعلی مجنّدة فی ملکوت الابهی حتّی يفتحوا مدائن القلوب و اقاليم الارواح بقوّة ذکرک يا فالق الاصباح انّک انت الکريم العزيز الوهّاب و انّک انت التّوّاب الرّحيم لا اله الّا انت الغفور الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 262
هُو اللّه
سبحانک اللّهمّ يا إِلهی لک الحمد و لک الشّکر علی ما أَنْعمت و آتَيْتَ و والَيْتَ و أَعْطَيْتَ فَاخْتَرْتَ عباداً مخلصين لک الدّين بين العالمين و اخْتَصَصْتَهُمْ بالاقتباس من نورک المبين و الانجذاب الی جمالک المنير و السّلوک علی صراطک المستقيم رَبِّ انّ النّفوس غافلةٌ عن ذکرک و القلوب محرومةٌ عن حبّک و الابصار محجوبةٌ من ملکوت الجمال و العقول ذاهلةٌ عن مرکز الجلال الّا هؤلاءِ الّذين ثبتوا علی الميثاق و ترکوا النّفاق و اقتبسوا نور الاشراق و صَمّوا عن النّعاق و قاموا علی خدمة امرک فی الآفاق و تَرَنَّحوا من کأسٍ دِهاق و لهم الحظّ الأَوْفَر و خير خَلّاق من فيضک المُنْهَمِر وَ صَيْبِ سَحابک المدرار و يَنْبُوع الفضل و الجود النّابع باشدّ انبثاق رَبِّ اجعلهم آيات الهُدی و رايات العلی و کلمات التّقوی و جيوش الملأ الأعلی و ملائکة السّماء حتَّی يَتَنَوَّرَ بهم شرق الارض و غربها و ينتشر بهم ذکرک فی جنوبها و شمالها و يَتَرَبَّی کلُّ الوری فی هذه النَّشْأةِ الدّنيا بالاسماءِ الحسنی و المثل الأعلی رَبِّ ارفع بهم لواء الوحدة بين البشر و راية المحبّة بين الوری حتّی ترجع الکثرات الی مرکز الوحدة و الآيات و تَنْشَقَّ حجبات البغضاء و تَضْمَحِلَّ مَعالِمُ الشَّحْناءِ و تزول الضَّغينة و العدوان فی عالم الانسان و يرجعوا الی الوفاق بعد النّفاق و يبدّلوا البَغضاء بالوَلاء و يَنْتَهوا فی الخَيْبَةِ و الشَّقی و يَرْجُوا الفوز و الفلاح و يستَغيِثوا بک فی الجَهْر و الخَفاء و يَتَبادَروا الی الباقيات الصّالحات فی عالم الفلاح ربِّ اشْدُدْ ظُهورهم علی خدمتک و قوِّ أُزورهم علی عبادتک و اشرح صدورهم بنور معرفتک و نَوِّرْ ابصارهم بمشاهدة طلعتک و أَرِحْ ارواحهم بمعانی موهبتک و طَيِّبْ نفوسهم بمظاهر رأفتک انّک انت الکريم الرّحيم العزيز المعطی الوهّاب لا اله الّا انت الغفور العفوّ الحَفِيُّ الخَفِيُّ الالطاف . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 261
هُو اللّه
ای بی نياز ياران را محرم راز نما و آئينهء غمّاز کن تا در جهان نغمه و آوازی اندازند و آهنگ و شهنازی بنوازند که جهان وجود به اهتزاز آيد و دلبر وحدت انسانی پرده براندازد و در انجمن عالم جلوه نمايد . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 260
هُو الابهی
إِلهی و محبوبی انّی اتقرّب اليک بنفحات قدسک الّتی عطّرت الآفاق و اتوسّل اليک بحقايق المنجذبة المقدّسة المنطبعة بآيات موهبتک من کلّ الجهات ان تؤيّد عبدک هذا علی اعلاءِ کلمتک و اشراق انوارک و إِنْبات زَرْعِکَ و إِشْهار کلمتک وَ لَمِّ شَعَثِ احبّائک و جَمْعِ شَمْلِ اصفيائک و إِيقادِ نار محبّتک فی قلوب أَوِدّائک و تَرْنيْحِ أَوِدّاتک بصهباء الميثاق يا نور الآفاق و نيّر الاشراق انّک انت المقتدر الحاکم فی يوم التّلاق .
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 259
هُو اللّه
إِلهی إِلهی هذا عبدک المُنْجَذِبُ اِلی جمالک الأبهی المُتَوَقِّدُ القلب بنار محبّتک بين الملأ المُنْهَمِرُ الدَّمْعِ بذکرک فی جُنْحِ اللّيالی الظَّلْماء المُنْصَرِمُ الصّبر لمحبّة جمالک الأبهی اَلمُسْتبشر الوجه برحمتک الکُبْری المُنْشرح الصّدر بآيات توحيدک بين الوری المُتَغَرِّبُ فی الغَرْب تارکاً الوطن الأحلی المُتحمِّل اِلَعناء فی سبيلک يا رَبِّی الأعلی رَبِّ انّه ترک الرّاحة و الرّخاء و التَّرَفَ و الرَّفْهَ و السّکون و القرار وَ هَرَع الی تلک العُدْوة القُصوی أَرضاً لم تَطَئْهُ اَرْجُلُ اجداده و الآباء نشراً لنفحاتک رَفْعاً لراياتک اعلاءً لکلماتک ايضاحاً لبيّناتک رَبِّ رَبِّ اجعله آية موهبتک و راية معرفتک و نار محبّتک و سِمَةَ مِنْحَتِکَ مؤيّداً بملائکتک و مُوَفّقاً بعونک و رعايتک مصوناً بحفظک و حمايتک محفوظاً بحفظک و کلائتک حتّی تنتشر آثارک فی تلک الأَرْجاء و يلوح انوارک فی تلک الأَنْحاء و يَصِلَ ندائک الی آذان اهل الوفاء و يظهر برهانک لملأ الانشاء و کلّ شیءٍ بيدک لا نَمْلِکُ لانفسنا نفعاً و لا ضرّاً و لاحياة و لا نشوراً ای رَبِّ انّا ضُعَفاءٌ قوّنا بفضلک و فُقراءٌ أَغْنِنا بجودک و عُجزاءٌ أَنْجِدْنا بجنودک و بُکْمٌ أَنْطقنا بثنائک و امواتٌ أَحْيِنا بروحک تؤيّدُ من تشاء و توفّقُ من تشاء و تُعلّمُ من تشاء و تُنْطِقُ من تشاء و تؤيّدُ من تشاء بما تشاء انّک انت القويّ المقتدر المتعال . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 258
هُو اللّه
اللّهمّ يا إِلهی و محبوبی هؤلاءِ عبادک الّذين سمعوا ندائک و لَبُّوا لخطابک و اجابوا دعائک و آمنوا بک و اَيْقَنوا باياتک و اقرّوا بحجّتک وَ أَذعَنوا لبرهانک و سلکوا فی سبيلک و اتَّبَعوا دليلک و اطّلعوا باسرارک و أَدْرَکوا رموز کتابک و اشارات صحائفک و بَشائِر زُبُرِک و الواحک و تمسّکوا بذيل ردائک و تشبّثوا بِأَهداب انوار کبريائک و ثَبَتَتْ اقدامهم علی عهدک و رَسَخَتْ قلوبهم علی ميثاقک ای رَبِّ أَضْرِمْ فی قلوبهم نار الانجذاب و طَيِّرْ فی حدائق صدورهم طيور العرفان و غَرِّدْ فی رياض نفوسهم وُرْقَ المحبّة بابدع الايقاع و الالحان و اجعلهم آيات محکمات و رايات مُشْتَهِرات و کلمات تامّات و اعْلِ بهم امرک و ارفع بهم اعلامک و أَشْهِر بهم آثارک و انصر بهم کلمتک و اشْدُدْ بهم أَزْرَ احبّتک و انطقهم بثنائک و الهمهم القيام علی مرضاتک و نوّر وجوههم فی ملکوت قدسک و تَمِّمْ سُرورهم بتأييدهم علی نصرة امرک ای رَبِّ نحن ضعفاء قَوِّنا علی نشر نفحات تقديسک و فقراء أَغْنِنا من خزائن توحيدک عُراة أَلْبِسْنا من خِلَعِ تکريمک خطاة اغْفِرْ لنا ذنوبنا بفضلک و جودک و غفرانک انّک انت المؤيّد الموفّق العزيز القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 257
هُو اللّه
اللّهمّ يا إِلهی و محبوبی هؤلاءِ عبادک الّذين سمعوا ندائک و لَبُّوا لخطابک و اجابوا دعائک و آمنوا بک و اَيْقَنوا باياتک و اقرّوا بحجّتک وَ أَذعَنوا لبرهانک و سلکوا فی سبيلک و اتَّبَعوا دليلک و اطّلعوا باسرارک و أَدْرَکوا رموز کتابک و اشارات صحائفک و بَشائِر زُبُرِک و الواحک و تمسّکوا بذيل ردائک و تشبّثوا بِأَهداب انوار کبريائک و ثَبَتَتْ اقدامهم علی عهدک و رَسَخَتْ قلوبهم علی ميثاقک ای رَبِّ أَضْرِمْ فی قلوبهم نار الانجذاب و طَيِّرْ فی حدائق صدورهم طيور العرفان و غَرِّدْ فی رياض نفوسهم وُرْقَ المحبّة بابدع الايقاع و الالحان و اجعلهم آيات محکمات و رايات مُشْتَهِرات و کلمات تامّات و اعْلِ بهم امرک و ارفع بهم اعلامک و أَشْهِر بهم آثارک و انصر بهم کلمتک و اشْدُدْ بهم أَزْرَ احبّتک و انطقهم بثنائک و الهمهم القيام علی مرضاتک و نوّر وجوههم فی ملکوت قدسک و تَمِّمْ سُرورهم بتأييدهم علی نصرة امرک ای رَبِّ نحن ضعفاء قَوِّنا علی نشر نفحات تقديسک و فقراء أَغْنِنا من خزائن توحيدک عُراة أَلْبِسْنا من خِلَعِ تکريمک خطاة اغْفِرْ لنا ذنوبنا بفضلک و جودک و غفرانک انّک انت المؤيّد الموفّق العزيز القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 256
هُو اللّه
رَبِّی و منتهی أَملی و غاية رجائی انّی أَرْجُوک مُتضرّعاً الی عتبتک السّامية و ساحتک المقدّسة العالية و رحبتک الواسعة الفضاء ان تؤيّد هذا العبد علی القيام علی النّداء باسمک بين الملأ و الاسْتِغاثَةِ الی ملکوتک الأعلی انّک انت المؤيّد لمن تشاء و انّک انت المعطی الرّحيم. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 255
هُو اللّه
يا إِلهی و محبوبی و مقصودی و مطلوبی ترانی مُناجياً فی الايّام و اللَّيالی و متضرّعاً اليک بقلبی و لسانی و مُبتهلاً الی ملکوتک بروح منجذب الی ملکوتک الرّبّانيّ أن تؤيّد الّذين سمعوا النّداء و لَبُّوا الدُّعاء و انجذبوا الی ملکوتک الأعلی و اشتعلوا بالنّار الموقدة فی سدرة سيناء و وَجَّهُوا وجوههم اليک بين الوری و رَتَّلُوا آيات الهُدی بين ملأ الانشاء و نطقوا بالثّناء و رفعوا راية التّقوی و سرعوا الی مشهد الفِداء بقلوب خافقة بالحبّ و الولاء و أَقاموا الحُجَج و البرهان بين خلقک علی اثبات امرک بقّوة ارْتَعَدَتْ به فَرائِص اولی النُّهی رَبِّ اجعل هؤلاءِ مصابيح الدُّجی و مفاتيح ابواب السّماء و رايات الکلمة العليا و آيات الکتاب المبين فی زُبُرِ الاوّلين و صحف الآخرين حتّی يتوکّلوا عليک و يُسْرِعُوا اليک و يَتَمَنُّوا الشّهادة بين يديک انّک انت الکريم انّک انت العظيم و انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 254
هُو اللّه
رَبِّ رَبِّ انّی اشکرک بلسان ناطق بذکرک و قلب ثابت علی عهدک و روح مُترصِّدٍ لانْجازِ وعدک علی ما خلقت حقيقة طيّبة زاهِيَة و کينونة راضية مَرْضِيَّة و جعلتها آية الرّحمة بين البريّة و سراج الهُدی يوقد و يضیءٌ بنور العرفان بين اهل الامکان رَبِّ رَبِّ انْفُثْ فی روحه نَفَس الرّحمن و أَطْلِقْ لسانه فی مضمار الذّکر و البيان و أَلْهِمْهُ آية الهُدی بين الوری و نوّر به البصائر و قَرِّرْ به الأَعين النّواظِرَ و طَيِّبْ به الخواطِرَ و صَفِّ به الضّمائر و زَيِّنْ به السَّرائِرَ حتّی يهدی اهل الضَّلال الی منهج الصّواب و يَقُودَ الظِّماءَ العِطاشَ الی الماء الفُرات و يُعَطَّرَ مَشام اهل الاشراق برائحة طيّبة من الرَّوضة الغنّاء و الحديقة الغَلْباء انّک انت المعطی الکريم المؤيّد لاولی الالباب لا اله الّا انت العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 253
هُو اللّه
رَبِّ ايّد هؤلاءِ علی اعلاء کلمتک بين الوَری و نشر نفحات رياض قدسک فی کلّ الانحاء و اعلاء ذکرک علی الغبراء حتّی يرتفع ضَجيج التّهليل و التّکبير الی الملأ الأعلی انّک انت المقتدر علی ما تشاء و انّک انت القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 252
هُو اللّه
اللّهمّ يا من ماج بحور الطافه و هاج نسيم عنايته علی کلّ قائمٍ علی اعلاء کلمته و کلّ سارعٍ الی مشهد الفداء بقلب طافح بالحبّ و الولآء و نطق بالثّناء بين الوری علی جماله الأبهی رَبِّ ايّد کلّ من دَلَعَ لسانه بالبيان فی نشر نفحاتک و انْحَدَرَتْ منه شقايق البُرهان إِيضاحاً لحجّتک و تلاطم کالطّمطام الجهنام القَمقام بذکرک و تَغَرَّد هديرَ الورقاء فی رياض معرفتک و زَئَرَ زئير الضَّرغام فی أَيْکَةِ موهبتک رَبِّ جَرِّعْهُمْ کأساً طافحة من الهُدی و رَنِّحْهُمْ بِسُلافِ الصَّهباء و أَنْطِقْهم بابدع البُرهان و أَلْهِمْهم بِالْحُجَجِ و البيان و عَلِّمْهم جواهر التّبيان انّک انت الکريم انّک انت المؤيّد القويّ العزيز القدير لا اله الّا انت رَبِّ اللّطيف الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 251
پروردگارا مهربانا شکر ترا شاهراه هدايت بنمودی و ابواب
ملکوت بگشودی و بواسطه شمس حقيقت تجلّی فرمودی کوران بينا نمودی و کران شنوا کردی مردگان زنده فرمودی و فقيران اغنيا کردی گمراهان را راه بنمودی و تشنگان را به چشمه هدايت دلالت کردی ماهيان لب تشنه را به دريای حقيقت رساندی و مرغان آواره را به گلشن عنايت دعوت فرمودی پروردگارا جمعی هستيم بندگان تو و فقيران تو دور افتاده ايم مشتاقان تو تشنه چشمه توئيم و دردمند درمان توئيم در ره تو قدم نهاديم و مقصد و آرزوئی جز نشر نفحات تو نداريم تا نفوس فرياد اِهدِنَا الصّراطَ المستقيم بر آرند و ديده به مشاهده انوار روشن نمايند از ظلمات جهالت برهند و طائف حول سراج هدايت گردند بی نصيبان نصيب برند و محرومان محرم راز شوند پروردگارا به عين عنايت نظر نما تأييدی آسمانی فرما نفثات روح القدس مبذول دار تا به خدمت موفّق گرديم و مانند ستاره های روشن در اين اقاليم به نور هدايت بدرخشيم توئی مقتدر و توانا و توئی عالم و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 250
هُو اللّه
رَبِّ رَبِّ ايّد عبادک الأصفياء علی الحبّ و الولاء بين الوری و وفّقهم علی نشر الهُدی من الملأ الأعلی بين اهل الأرض کلّها انّک انت المقتدر العزيز القويّ القدير الوهّاب و انّک انت الکريم اللّطيف الرّؤف المنّان. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 249
هُو اللّه
پروردگارا يزدانا مهربانا اين بنده تو از اقصی بلاد شرق به غرب شتافت که شايد از نفحات عناياتت مشامهای اين نفوس معطّر شود نسيم گلشن هدايت بر اين ممالک بوزد نفوس استعداد الطاف تو يابند قلوب مستبشر به بشارات تو گردند ديده ها مشاهده نور حقيقت نمايد گوشها از ندای ملکوت بهره و نصيب گيرد ای پروردگار دلها را روشن کن ای خداوند مهربان قلوب را رشک گلزار و گلشن فرما ای محبوب بيهمتا نفحات عنايت بوزان انوار احسان تابان کن تا دلها پاک و پاکيزه شود از تأييدات تو بهره و نصيب گيرد اين جمع راه تو پويند راز تو جويند روی تو بينند خوی تو گيرند ای پروردگار الطاف بی پايان ارزان فرما گنج هدايت رايگان کن تا اين بيچارگان چاره يابند توئی مهربان توئی بخشنده توئی دانا و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 248
هوالله
ای خداوند بی انباز اين حقيقت مبتهله را مانند شمع روشن کن تا در هر جمع به ذکر تو مشغول گردد نور هُدی بر افروزد و در انجمن رحمن مانند سراج بسوزد و به ياران نور بخشد ای خداوند روحی در دلها بدم که همدم تو گردند و شوقی در قلوب بينداز که به ذکر تو دمساز شوند جانها را شور و ولهی ده و دلها را وجد و طربی بخش که هر دم روحی تازه يابند و به سروری بی اندازه رسند ای خداوند مهربان ياران را روح و ريحان بخش و تأييدی آسمانی فرما تا تشنگان را سلسبيل هدايت دهند و گمگشتگان را به سبيل عنايت دلالت کنند توئی مقتدر و توانا و شنونده و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 247
هُو اللّه
ای خداوند بيهمتا ای ربّ الملکوت اين نفوس سپاه آسمانی تواند امداد فرما و به جنود ملأ اعلی نصرت کن تا هر يک نظير اردوئی شوند و آن ممالک را به محبّت اللّه و نورانيّت تعاليم الهی فتح کنند ای خدا ظهير و نصير آنها باش و در بيابان و کوه و درّه و جنگلها و درياها و صحرا ها مونس آنها باش تا به قوّت ملکوتی و نفثات روح القدس فرياد زنند توئی مقتدر و عزيز و توانا و توئی دانا و شنوا و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 246
هو الله
ای پروردگار اين رجال بندگان تو اند و اين نساء کنيزان تو از غير تو بيزارند و به محبّت تو گرفتار از جهان و جهانيان منقطع و در کنارند و مشتاق پرتو تجلّی و جلوهء انوار و به نار محبّتت افروخته اند و مانند پروانه حول شمع ميثاق بال و پر سوخته اند ثابتند و مستقيم و قائمند به نور مبين بلبلان گلشن توحيدند و طيور حديقهء تقديس پروردگارا تأييد کن و به نفثات روح القدس زنده نما و از روح متولّد کن و در چشمهء ايّوب تعميد فرما تا کلّ پاک و مقدّس شوند و مانند شمع نورانی در عالم انسانی برافروزند توئی مقتدر و توانا و توئی بخشنده و مهربان. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 245
هُو اللّه
اللّهُمَّ يا إلهی انّی أَضَعُ جَبينی علی عَتَبةِ قدسکَ و فِناءِ بابِ احدِيَّتکَ و أَدْعُوْکَ بقلبٍ خافقٍ و دمعٍ دافقٍ و صدرٍ شائقٍ أَنْ تَنْتَصِرَ عبدَکَ المنتظرَ لظهور آيات فضلک و عنايتک الْمُضْطَرِمَ بنار محبّتک ربِّ انّک لتراهُ يَطْوِی المِهاد و يقطع الجبال و يرکض فی بَرِّيَّةِ الْتَّبَتُّلِ و الابتهال و يَدْعوا اهلَ الضّلال الی نور الهُدی علی مَمَرِّ الأَيّام و اللّيالِ رَبِّ تراه ليس له سکون و قرار يَتَحَمَّلُ جوارحَ اللَّيلِ و طَوارِقَ النَّهار و يَهرَعُ الی الدّيار ليبشّر بظهور ملکوت الانوار و سطوع انوار نيّر الاسرار و لَمْ تَأْخُذْهُ لَومَةُ لائمٍ و لا طَعْنَة ُ شاتِمٍ و لا ضَرْبةُ لازِبٍ عَنِ النِّداءِ بملکوتک الابهی رَبِّ مَهِّدْ له السَّبيلَ و اشْفِ بِه العَليلَ و أَرْوِ به الغَلِيْلَ و أَسْقِ به السَّلْسَبِيْلَ کُلَّ ظَمآنٍ هام فی بيداءِ الفِراقِ تَوَقَّدَ بنار الاحتراقِ و تَمَنَّی التَّجَرُّعَ مِنْ کأسِ دِهاقِ الميثاقِ حتَّی يَتَلَئْلأ وَجْهُهُ بنورٍ ساطعٍ بينِ اهلِ الفِراقِ و يتزلزلَ به ارکانُ اهل النّفاقِ انّک انتَ الکريمُ الرّحيمُ المعطِی البَرُّ الرَّؤفُ الْمُسْتعانُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 244
هوالله
إلهی إلهی أَئِنُّ بکلّ تَذَلُّلٍ و انکسارٍ و خضوعٍ و خشوعٍ وَ ابْتِهالٍ تَبَتُّلاً اليک مُتَضَرِّعاً بين يَديک ان تُدِيْمَ عَلَيّ لحظاتِ أَعْيُنِ رحمانيّتک و تُؤَيِّدَنی علی الثّبوت و الرّسوخ علی کلمة وحدانيّتک و توفِّقنی علی نشر آياتک الکُبری و رفع رايات بيّناتک السّاطعة علی الأَرجاء و بَثِّ آثار موهبتک العُظمی و ايقاد نار محبّتک فی القلوب و الأَحشاء ای رَبِّ نَوِّرِ الوجوهَ بالنّور السّاطع من فيض غيب ملکوتک الابهی و اشرح الصُّدورَ بشعاعٍ لامعٍ من مَلَئِکَ الاعلی و انْعَشِ الأَرواحَ بنفحاتِکَ الهابَّةِ مِنْ جنَّتک العُلْيا و أَرِحِ النّفوسَ بنسائمِ قدسٍ مُنتشرةٍ من حديقتک الغَلْباءِ و عزّتکَ القاهرةِ عَلی الأَشياءِ إِنَّ القلوبَ اشْتَدَّتْ عليها الکُروبُ لا مُغِيْثَ الّا انتَ و لا مجيرَ الّا انتَ و لا ظهيرَ الّا انتَ رَبِّ احْفَظْ عبادَک المخلصينَ بِصَوْنِ حمايتِکَ وَ احْرُسْ أَرِقّائَکَ الثّابتينَ بِعَيْنِ عَوْنِکَ و عنايتِکَ و اسْتُرْ قْصورَ الْمُوقنينَ بِذَيْلِ عفوک و کَلائَتِکَ انّکَ انتَ الحافظُ الکريمُ الرّحيمُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 243
إلهی إلهی أَيِّدْ أَحِبّائَکَ المُخلِصينَ عَلَی الاقتفاء بِالنُّورِ
المُبينِ وَ وَفِّقْ عَبيدَکَ المُقَرَّبِيْنَ عَلی نَشرِ نَفَحاتِکَ بَين العالمينَ حَتّی يَلتَهوا عَنْ شُبُهاتِ النّاقِضينَ بِتَبليغِ دينِکَ المُنير و بَثِّ تَعاليمِکَ وَ إِشاعَةِ آثارِکَ و إِذاعَةِ بَيِّناتِکَ بَيْنَ الخافِقيْنَ إِنَّکَ اَنتَ الکَريمُ الرَّحيمُ العَزيزُ الوهّابُ وَ إِنَّکَ اَنتَ المُقتَدِرُ المُتَعالِی الْقَويُّ المُختارُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 242
هُو الابهی
ای پروردگار و آمرزگار و کردگار از فضل عميم و کرم جليل آفاق وجود را به انوار موهبت روشن فرمودی و به اشعّه ساطعه آفتاب بخشايش جهان آفرينش را منوّر کردی ابر نيسان عنايتت جهان ايجاد را سبز و خرّم نمود و فيض محيط اعظمت کائنات را حلّهء جديد خلق جديد بپوشانيد الطافت عالم وجود را احاطه کرد و احسانت غيب و شهود را شامل شد از فضل اعظمت مطلع هُدی را روشن نمودی و صبح تقوی را لائح و فيض نُهی را سائل و سيل ندا را صائل فرمودی افق محبّتت را به انوار عرفان مزيّن و مشرق معرفتت را به تجلّيات ايقان منوّر کردی فيض جليلت را مقطوع نفرمودی و لطف عميمت را ممنوع نداشتی الفت قلوب را نعمت عظمی فرمودی و محبّت نفوس را رحمت کبری دين مبينت را انوار آفاق کردی وشرع شريفت را آفتاب سبع طباق . ای پاک يزدان قوّت و قدرتی عنايت فرما و عون و عنايتی مبذول کن تا به وصايا و نصائحت قيام نمائيم و به نفحات خلق و خويت به احيای عالم و امم پردازيم به موجی از امواج بحر اعظمت جهان ايجاد پر از لئالی حکمت گردد و به فيضی از بحر رحمتت فضای امکان رشک روضه جنان گردد پای استقامتی عنايت فرما و قوّه ثبوت و رسوخی ببخش تا بر آنچه سبب اعلاء کلمه امر تو است قيام نمائيم و بر هدايت من علی الارض بايستيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 241
هُو اللّه
ای دلبر آفاق اين ياران نورانی را در هر دم مظهر فيوضات رحمانی فرما و مورد الطاف سبحانی کن مدد از محبّت حقيقی خود بخش و تجلّيات عشق حقيقی جلوه ده و به هيجان و فوران آر تا زمام اختيار از دست رود هر يک کُره آتشبار گردند پرده های اوهام بسوزند و حجبات نفوس را خرق نمايند و به ذکر تو ناطق گردند و خلق و خوی تو بنمايند طالبان را عاشقان روی تو نمايند تشنگان را از چشمه حيات بنوشانند و زنده نمايند تعاليم تو را به کردار و رفتار ترويج فرمايند نفحات يوم ظهور منتشر کنند و نسيم گلشن جنّت ابهی به مرور آرند شرق را زنده کنند و غرب را تر و تازه نمايند خيمه وحدت عالم انسانی بر افرازند و علم نور مُبين بلند کنند آتش عشق بر افروزند صخره صمّا را بگدازند چشمهای کور را به قوّت تو روشن نمايند و آشفته و شيدای تو آنچه سزاوار دلبری است مُجری دار توئی معشوق آفاق و توئی محبوب اهل وفاق . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 240
هو اللّه
ای پروردگار مهربان شکر ترا که مرا از مختارين نمودی نه مدعوين راه ملکوت بنمودی و بر مشاهده انوار لاهوت موفّق کردی نفحه حيات دميدی و دل و جان را زنده فرمودی و روح و وجدان را تر و تازه کردی ای پروردگار اين گمنام را به محبّت خود شهير آفاق کن و اين بی نام و نشان را به نور هدی معروف شرق و غرب نما جامی سرشار از باده محبّتت به دست ده تا جهانيان را سرمست صهبا نمايم و تشنگان را به چشمه آب حيات رسانم مشتاقان جمال را به محفل ديدار رسانم و عليلان را به طبيب مهربان دلالت کنم توئی مقتدر و توانا و توئی دانا و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 239
هُو اللّه
إلهی إلهی ترانی والهاً منجذباً الی ملکوتک الابهی و مشتعلاً بنار محبّتِکَ بينَ الوری و مُنادياً بملکوتکَ فی هذه الدّيار الشّاسعةِ الأَرجاءِ منقطعاً عمّا سِواک مُتوَکِّلاً عليک تارکاً الرَّاحةَ و الرَّخاءَ بعيداً عنِ الاوطانِ هائماً فی هذه البُلدانِ غريباً طريحاً علی التّرابِ خاضعاً اِلی عَتبتِکَ العُليا خاشِعاً اِلی جبروتِکَ العُظمی مُناجياً فی جُنْحِ اللّيالی و بطون الأَسْحار مُتضرِّعاً مُبتهِلاً فی الْغُدُوِّ و الآصالِ حتّی تُؤَيِّدَنی علی خدمةِ امرِکَ و نشر تعاليمِکَ و اعلاءِ کلمتِکَ فی مشارقِ الارضِ و مغاربِها رَبِّ اشدُدْ أَزْرِی وَ وَفِّقْنی علی عبوديّتِکَ بکُلِّ القوی و لا تترکْنِی فريداً وحيداً فی هذه الدّيار رَبِّ آنِسْنی فی وَحْشتی و جالِسْنی فی غُربتی انّک انتَ المُؤَيِّدُ لِمَنْ تشاء علی ما تشاء و انّک انتَ القويّ القديرُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 238
هُو اللّه
إلهی إلهی ترانی مَعَ ذُلّی و عدم استعدادی و اقتداری مُهتَمّاً بعظائم الامور قاصداً لاعلاءِ کلمتِکَ بين الْجُمهورِ نادياً لنشر تعاليمِکَ بين العموم و انّی لا أَتَوَفَّقُ بهذا الّا أَنْ يُؤَيِّدَنی نفثاتُ روحِ القُدس و ينصُرَنی جُنودُ ملکوتِکَ الأعلی و تُحيطَ بی توفيقاتُکَ الّتی تَجْعَلُ الذُّبابَ عقاباً و القطرة َ بحوراً و انهاراً و الذّرّاتِ شُموساً و انواراً رَبِّ أَيِّدنی بقوّتک القاهرة و قدرتک النّافذة حتّی ينطقَ لسانی بمَحامِدکَ و نُعوتکَ بين خلقِکَ و يطفحَ جنانی برحيقِ مَحبّتکَ و معرفتِکَ انّک انت المقتدر علی ما تشاء و انّک علی کلّ شیءٍ قديرٌ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 237
هو اللّه
إلهی إلهی تری هذا الضَّعيفَ يتمنَّی القوّة الملکوتيّة و هذا الفقيرَ يَتَرَجَّی کنوزکَ السّماويّة و هذا الظَّمآنَ يشتاق مَعينَ الحياةِ الأَبديَّةِ و هذا العليلَ يرجوا شِفاءَ الغليلِ برحمتِکَ الواسِعَةِ الّتی اخْتَصَصْتَ بها عبادَک المختارينَ فی ملکوتک الأعلی رَبِّ ليس لی نصيرٌ الّا انت و لا مجيرٌ الّا انت و لا معينٌ الّا انت ايّدنی بملائکتِکَ علی نشرِ نفحاتِ قدسِکَ و بَثِّ تعاليمِکَ بين خيرةِ خلقِکَ رَبِّ اجْعَلْنی منقطعاً عن دونک مُتشبّثاً بذيل عنايتِکَ مُخْلِصاً فی دينِکَ ثابتاً علی محبّتِکَ عاملاً بما أَمَرْتَنِی به فی کتابِکَ انّک انت المقتدر العزيز القديرُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 236
هُو اللّه
إلهی إلهی هذا طيرٌ کليل الجناح بطيْءُ الطّيران ايّدهُ بشديد القوی حتّی يطيرَ الی اوجِ الفلاح و النّجاحِ و يُرفرِفَ بکلِّ سرورٍ و انشراحٍ فی هذا الفَضاءِ و يرتفعَ هديرُهُ فی کلِّ الأرجاءِ باسمک الأعلی و تَتَلذَّذَ الآذانُ من هذا النّداءِ و تقرَّ الاعينُ بمشاهدة آياتِ الهدی ربِّ انّی فريدٌ وحيدٌ حقير ليسَ لی ظهيرٌ الّا انتَ و لا نصيرٌ الّا انت و لا مجيرٌ الّا انت وَفِّقْنی علی خدمتِکَ و ايّدنی بجنود ملائکتِکَ وَ انْصُرْنی فی اعلاء کلمتک و أَنْطِقْنی بحکمتِکَ بين بَرِيَّتِکَ انّک مُعين الضُّعفاء و نصير الصُّغراء و انّکَ انتَ المقتدرُ العزيز المختار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 235
اللّه ابهی
اللّهُمَّ يا إلهی تری وُجُوهاً نورانيّةً فيها نَضرةُ رَحمانيّتک و قلوباً تتمدّد فيها جمال وحدانيّتک و صدوراً منشرحةً بآيات فردانيّتک و افئدةً منجذبةً بنفحات رياض احديّتک و ابصاراً شاخصةً الی ملکوت صمدانيّتک و آذاناً ممدودةً الی صوامع اللّاهوت لِتَسْمَعَ ذکرک و ثنائکَ ای رَبِّ هؤلاءِ عبادٌ هاموا فی هيمآءِ حبّکَ و اشْتَعَلوا بالنّار المُلتَهِبَةِ فی سدرةِ محبّتک و اهتزّوا و تمايلوا عند تَنَفُّسِ نسيم عنايتِکَ و آووا الی کهفِ حفظکَ و حمايتکَ و وَلَعَتْ السُنُهُمْ بمحامدکَ و نعوتکَ و تَأَنّقَتْ رياضُ ضمائِرهِم برياحين معرفتک و تَدَفَّقَتْ حياض سرائرهم بمياهِ موهبتک ای رَبِّ احْشُرْهُمْ تَحتَ لِواءِ الميثاقِ بوجوهٍ نوراء وَ اجمَعْهُمْ فی ظلّ شَجرةِ انيسا بقلوبٍ طافحةٍ بالسّرّآء و اغرقهم فی قلزم الکبرياء حتّی يخُوضُوا و يغُوصُوا فی عمق الصّفات و الاسماء و يلتقطوا الخريدةَ النّوراءَ و اليتيمة العصماءَ و وفّقهُم علی اعلاء کلمتک العليا و نشر آثارک فی کلّ الانحاءِ و انتشار نفحاتک فی جميع الأرجاءِ و سطوعِ انوارِکَ مِنَ الاُفقِ الأعلی لِيَتَوَجَّهَ کلُّ الشُّعوبِ و القبائلِ اِلی ملکوتک الابهی و يَتَخَلَّقُوا باخلاق تقديسک و شيَمِ توحيدکَ فی عالمِ الانشاءِ و تَتَفَتَّحَ عَلی وجوهِ الکلِّ ابواب جَنَّةِ المَأْوی و تتَمَدَّدَ مائِدةُ السَّماء و ينکشِفَ حجابُ الکَوْنِ عن جَنَّةِ الابهی انّکَ انتَ مُؤيّدُ من تشاء علی ما تشاء بما تشاء و انّک انتَ المَلِکُ المقتدرُ المُهيمِن القيّومُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 234
هو الله
رَبِّ رَبِّ نَحْنُ عجزاءٌ و انت القويُّ القَديرُ و نحن اذلّاءٌ و اَنتَ العزيز الجليل و نحن فقراءٌ و انت الغنيُّ الکريم اَيّدنا علی عُبوديّةِ عَتَبَةِ قُدسِکَ وَ وفّقنا علی عبادتک فی مشارق ذکرکَ وَ قدّر لنا نشر نفحات قُدسک بين خلقک و اشدد أُزورنا عَلی خِدمتِکَ بين عبادکَ حَتّی نَهدی الأُمم الی اسمکَ الاَعظم وَ نسوق الملَل الی شاطئ بَحر اَحديّتک الاَکرم ای رَبِّ نجّنا من علائق الخلائق و الخطيئات السَّوابق و البليّات اللّواحق حَتّی نقوم عَلی اِعلاءِ کَلمتِکَ بکلّ روح و ريحانٍ و نَذکر ک فی آناءِ اللّيل و النّهارِ و ندعوا الکلّ الی الهُدی و نأمر بالتَّقوی و نُرتّل آيات توحيدک بين ملأ الاِنشاء انَّک اَنتَ المُقتدر علی ما تشاء لا اله الّا انتَ العَزيز القَدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 233
هُو اللّه
ای پروردگار مرا بيدار کن هشيار نما از غير خود بيزار کن و به محبّت جمالت گرفتار نما نفخه روح القدس بخش و ندای ملکوت ابهی بگوش رسان قوّت روحانی عطا کن و سراج رحمانی در زجاج قلب بر افروز از هر بندی آزاد کن و از هر تعلّقی نجات ده تا جز رضای تو نطلبم و بغير از روی تو نجويم و دون راه تو نپويم نفوس غافله را هشيار کنم و ارواح خفته را بيدار نمايم تشنگان را آب حيات بخشم و مريضان را شفای الهی دهم هر چند حقيرم ذليلم فقيرم امّا پشت و پناهم توئی و معين و ظهير هم توئی تأييدی عنايت فرما که کلّ حيران گردند . خدايا توئی مقتدر و توانا و بخشنده و دهنده و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 232
إلهی إلهی تَری قَدِ اشْتَدَّ الظَّلامُ الحالکُ عَلی کُلِّ المَمالِکِ
وَ احتَرَقتِ الآفاقُ مِنْ نائِرةِ النِّفاقِ وَ اشتَعَلَتْ نِيْرانُ الجِدالِ وَ القِتالِ فی مَشارِقِ الاَرضِ وَ مَغاربِها فَالْدِّماءُ مَسْفوکَةٌ وَ الاَجسادُ مَطروحَةٌ وَ الرُّؤُوسُ مَذْبُوحَةٌ عَلَی التُّرابِ فِی مَيدانِ الجِدالِ رَبِّ رَبِّ ارْحَمْ هؤلاءِ الجُهَلاءِ وَ انْظُرْ اِلَيْهِمْ بِعَين الْعَفْوِ وَ الْغُفرانِ وَ أَطْفِ هذِهِ النِّيرانَ حَتَّی تَنْقَشِعَ هذِهِ الْغُيُومُ الْمُتَکاثِفَةُ فِی الآفاقِ حَتَّی تُشرِقَ شَمْسُ الحَقِيْقَةِ بِاَنوارِ الوِفاقِ و يَنکَشِفَ هذا الظَّلامُ وَ يَسْتَضِيْءَ کُلُّ المَمالِکِ بِاَنوارِ السَّلام رَبِّ أَنْقِذْهُمْ مِن غَمَراتِ بَحْرِ البَغضاءِ وَ نَجِّهِمْ مِن هذِهِ الظُّلَماتِ الْدَّهْماءِ وَ اَلِّف بَينَ قُلوبِهِمْ وَ نَوِّرْ اَبْصارَهُمْ بِنُورِ الصّلحِ وَ السَّلام رَبِّ نَجِّهِمْ مِن غَمراتِ الْحَرْبِ وَ الْقِتالِ وَ أَنْقِذْهُمْ مِن ظَلامِ الضَّلالِ وَ اکْشِفْ عَن بَصائِرِهِمْ الغِشاءَ و نَوِّرْ قُلوُبَهُمْ بِنُورِ الهُدی وَ عامِلْهُمْ بِفَضْلِکَ وَ رَحمَتِکَ الْکُبْری وَ لا تُعامِلْهُمْ بِعَدْلِکَ وَ غَضَبِکَ الَّذِيْ يَرتَعِدُ مِنْهُ فَرائِصُ الْأَقْوِياءِ رَبِّ قد طالَتِ الْحُرُوبُ وَ اشْتَدَّتِ الکُرُوبُ و تَبَدَّلَ کُلُّ مَعمور ٍ بِمَطمُورٍ رَبِّ قَد ضاقَتِ الْصُّدُورُ و تَغَرْغَرَتِ النُّفُوسُ فَارْحَمْ هؤلاءِ الْفُقَراءَ و لا تَتْرُکْهُمْ يُفَرِّطُ فِيْهِمْ مَنْ يَشاءُ بِما يشاءُ رَبِّ ابْعَثْ فی بِلادِکَ نُفُوساً خاضِعَةً خاشِعَةً مُنَوَّرَةَ الوُجُوهِ بِأَنوارِ الْهُدی مُنْقَطِعَةً عَنِ الْدُّنْيا ناطِقَةً بِالْذِّکْرِ وَ الثَّناءِ ناشِرَةً لِنَفَحاتِ قُدْسِکَ بَيْنَ الوَری رَبِّ اشْدُدْ ظُهورَهُم وَ قَوِّ اُزُورَهُمْ وَ اشْرَحْ صُدُورَهُم بِاياتِ مَحَبَّتِکَ الکُبری رَبِّ اِنَّهُمْ ضُعَفاءٌ وَ اَنتَ القَوِيُّ الْقَدِيرُ وَ اِنَّهُمْ عُجَزاءٌ وَ اَنتَ المُعِيْنُ الْکَرِيْمُ رَبِّ قَدْ تَمَوَّجَ بَحْرُ العِصْيانِ وَ لا تَسْکُنُ هذِهِ الزَّوابِعُ الّا بِرَحْمَتِکَ الْواسِعَةِ فِی کُلِّ الْاَرْجاءِ رَبِّ اِنَّ النُّفُوسَ فِی هِاوِيَةِ الهَوی فلا يُنْقِذُها اِلّا اَلْطافُکَ الْعُظْمی رَبِّ اَزِلْ ظُلَماتِ هذِهِ الْشَّهَواتِ وَ نَوِّرِ الْقُلُوبَ بِسِراجِ مَحَبَّتِکَ الّذی سَيُضِیءُ مِنهُ کُلُّ الْأَرْجاءِ وَ وَفِّقِ الْأَحِبّاءَ الَّذِيْنَ تَرَکُوا الْأَوْطانَ وَ الْأَهْلَ وَ الْوِلْدانَ وَ سافَروا الِی الْبُلْدانِ حُبّاً بِجَمالِکَ وَ انْتِشاراً لِنَفَحاتِکَ وَ بَثّاً لِتَعاليمِکَ وَ کُنْ أَنِيْسَهُمْ فِی وَحْدَتِهِمْ وَ مُعِيْنَهُمْ فِی غُرْبَتِهِمْ وَ کاشِفاً لِکُرْبَتِهِمْ وَ سَلْوَةً فی مُصِيْبَتِهِمْ وَ راحَةً فی مَشَقَّتِهِمْ و رَواءً لِغُلَّتِهِمْ وَ شِفاءً لِعِلَّتِهِمْ وَ بَرْداً لِلَوْعَتِهِمْ إِنَّکَ اَنْتَ الْکَريْمُ ذُو الفَضْلِ العَظيمِ وَ إِنَّکَ اَنْتَ الْرَّحْمنُ الْرَّحِيْمُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 231
هُو اللّه
ای خداوند مهربان به فرياد بيچارگان برس ای پاک يزدان بر اين اطفال يتيم رحم فرما ای خداوند بی نياز اين سيل شديد را قطع کن ای خالق جهانيان اين آتش افروخته را خاموش کن ای داد رس به فرياد يتيمان برس ای داور حقيقی مادران جگر خون را تسلّی ده ای رحمان رحيم بر چشم گريان و دل سوزان پدران رحم نما اين طوفان را ساکت کن و اين جنگ جهانگير را به صلح و آشتی مبدّل فرما توئی بينا و شنوا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 230
هوالله
خدايا تاريکی نزاع و جدال و قتال بين اديان و شعوب و اقوام افق حقيقت را پوشيده و پنهان نموده جهان محتاج نور هدايت است پس ای پروردگار عنايتی فرما که شمس حقيقت جهان را کران به کران روشن نمايد . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 229
هُو اللّه
إلهی إلهی أَلّف بين قلوب احبّائک و وحّد نفوس اصدقائک و اجعلهم متّحدين و متّفقين فی جميع الشّئون و اجمعهم علی معين رحمانيّتک بين بريّتک وفی ظلّ راية فردانيّتک بين خلقک و احشُرْهم تحت لواء الوحدة الانسانيّة واحفظهم فی صَون حمايتک عن کلّ بليّة انّک انت المقتدر العزيز المهيمن الکريم الرّحيم . عبد البهاء عبّاس
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 228
هُوالله
خداوندا مهربانا کريما رحيما ما بندگان آستان توئيم و جميع در ظلّ وحدانيّت تو آفتاب رحمتت بر کلّ مشرق و ابر عنايتت بر کلّ می بارد الطافت شامل کلّ است و فضلت رازق کلّ جميع را محافظه فرمائی و کلّ را بنظر مکرمت منظور داری ای پروردگار الطاف بی پايان شامل کن نور هدايت برافروز چشم ها را روشن کن دلها را سرور ابدی بخش نفوس را روح تازه ده و حيات ابديّه احسان فرما ابواب عرفان بگشا نور ايمان تابان نما در ظلّ عنايتت کلّ را متّحد کن و جميع را متّفق فرما تا جميع انوار يک شمس شوند امواج يک دريا گردند اثمار يک شجر شوند از يک چشمه نوشند از يک نسيم به اهتزاز آيند از يک انوار اقتباس نمايند توئی دهنده و بخشنده و توانا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 227
هُوالله
ای پروردگار ياران را کامکار کن و به عبوديّتت همدم و دمساز فرما قلوب را نورانی فرما و وجوه را رحمانی کن تا بنيان محبّت و مهربانی در عالم انسانی تأسيس گردد و نوع بشر به يکديگر مفتون ومهر پرور گردند شرق دست در آغوش غرب نمايد فرنگ بی درنگ سبيل محبّت پويد ترک تاجيک را همدم داند و هم آغوش و مهربان شمرد کلّ با هم در نهايت الفت و يگانگی معاشرت و مصاحبت نمايند بيگانگی نماند ذکر اغيار نشود و همدگر را آشنا و يار و غمگسار گردند ای پروردگار اين شب تار را روز روشن فرما و اين بغض و عداوت بين ملل را به انس و محبّت مبدّل کن تا عالم آفرينش آسايش يابد و جهان پر غرور از عالم الهی نصيب موفور جويد توئی مقتدر و توانا و توئی بخشنده و درخشنده و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 226
هُو اللّه
اشکرک يا إِلهی و احمدک علی ما کشفت الغمام و ازلت الظّلام فاشرقت انوار الحقيقة و محت وجنة الاوهام رَبِّ هؤلآءِ عباد هديتهم اِلی النّور المبين و دللتهم الی الصّراط المستقيم و اعطيتهم الفوز المبين و منحت لهم الفيض العظيم و نجّيتهم من فلوات الاوهام و انقذتهم من مفاوز الظّلام و اوردتهم علی الماءِ المعين و سقيتهم من عين التّسنيم و کشفت لهم الحجاب و رفعت لهم النّقاب حتّی خلعوا فی حُبّک العذار و اصطلوا بالنّار الموقدة فی سيناء الأسرار و حنّوا اِلی ملکوت الأنوار رَبِّ اجعلهم نجوماً ساطعة و سرجاً لامعة و اشجاراً باسقة حتّی يتناثر منهم الاثمار فی جنّة الآثار و ينجذب بهم قلوب الأحرار اِلی ملکوت الجمال انّک انت المقتدر العزيز الوهّاب و انّک انت السّريع الحساب فی يوم الاياب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 225
ای پرودگار آرزوی اين بندهء درگاه آنست که ياران باختر
را بينم دست در آغوش دوستان خاور نموده اند و افراد انسانی به نهايت مهربانی اعضای يک انجمنند و قطرات يک بحر طيور يک گلشنند و لألی يک دريا اوراق يک شجرند و انوار يک شمس توئی مقتدر و توانا و توئی قادر و عزيز و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 224
هُو اللّه
ای پروردگار اين جوهر ابرار را يار و ياور باش کامکار کن بزرگوار نما همواره مشام از نفحات قدس معطّر کن و در دو جهان روی منوّر نما و خوی معنبر توئی دهنده و بخشنده و توانا. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 223
هُو اللّه
پاک يزدانا بينائی و شنوا و مقتدری و توانا صيت نبأ عظيم در جميع اقاليم منتشر و پرتو شمس حقيقت در کلّ آفاق ساطع و باهر ياران در نهايت روح و ريحان و دوستان منجذب روی آن مه تابان زبانها به ذکرت همدم و قلوب به نفحات قدست مستبشر دمبدم رويها همه سوی تو و دلها اسير کوی تو و جگر ها تشنه جوی تو ندای اسم اعظمت زلزله در آفاق انداخته و قوّت کلمه اتمّت علم بر شرق و غرب افراخته مقبلان کلّ در نهايت تبتّل و ابتهال و مؤمنان در کمال تضرّع به ملکوت جمال پروردگارا کلّ را تأييد فرما و توفيق عطا کن تا سبب آسايش جهان آفرينش گردند و شرق و غرب را آرايش بخشند سبب الفت و اتّحاد عالم گردند و خادم نوع بشر شوند جميع امم را به جان و دل دوست حقيقی گردند و کافّه اديان را در نهايت روح و ريحان يار روحانی شوند ظلمات بيگانگی محو کنند و آواز يگانگی در جهان منتشر فرمايند خداوندا کلّ را در پناه خويش پناه ده و به الطاف بی پايان شادمان و کامران فرما توئی مقتدر و توانا و توئی بيننده و شنوا. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 222
هُو اللّه
خداوند مهربانا اين جمع در ظلّ رحمت تو اند و اين نفوس متوجّه به ملکوت تو خدايا بندگانيم کرم عنايت کن فقرائيم از کنز آسمانی بخش نادانيم به حقايق اشياء دلالت کن ضعيفيم قوّت آسمانی رسان فانی هستيم به عالم بقا در آر محتاجيم و منتظر تأييد تو اگر عنايتت رسد قطره دريا شود ذرّه آفتاب گردد اگر از الطافت محروم ماند از هر چيز بی بهره و نصيب شود پس عنايت کن و مرحمت فرما تا علم وحدت عالم انسانی بلند نمائيم و نورانيّت آسمانی شرق و غرب را احاطه کند جميع احزاب متّحد شوند و حيات ابدی جويند و ترويج وحدت عالم انسانی نمايند و صلح عمومی انتشار دهند توئی کريم توئی معطی توئی مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 221
هوالله
ای پروردگار شکر ترا که اين بينوايان را پر نوا نمودی و اين گمراهان را به راه هدايت دلالت فرمودی از ظلمت ضلالت نجات بخشيدی و از فيض نورانيّت احديّت بهره و نصيب عطا کردی بيگانه بوديم آشنا فرمودی بی مايه بوديم ثروت عظمی بخشيدی عليل بوديم شفا دادی اسير بوديم شعلهء جهان سوز فرمودی ای يزدان مهربان در پناه احديّتت حفظ فرما تا از شئون نفس و هوی محفوظ مانيم و در صدف عون و عنايتت مانند لؤلؤ مکنون مأمون و مصون مانيم در هر دمی به دم مسيحائی زنده فرماو در هر نفسی به نفس مشکباری مشاممان معطّر نما و بر عبوديّت آستان مُقدّست موفّق کن . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 220
إلهی إلهی اِنّی أُغَبِّرُ جَبينی وَ أُعَفِّرُ وَجهی بِترابِ الذُّلِّ وَ
الاِنکسارِ اِلی ملکوتِ الاَسرارِ وَ اَدعُوکَ بقَلبٍ خاضِعٍ خاشِعٍ مُبتَهِلٍ مُتَضَرِّعٍ مُجتَرحٍ منتَزِعٍ اِلی عَتَبَةِ قُدسِکَ فی عالَمِ الاَنوارِ اَن تَخرُقَ حُجُباتِ الکَثَراتِ حَتّی يَتَجَلّی جمالُ الوَحدَةِ الأَصْلِيَّة فی القُلُوب بِآياتٍ بَيِنّاتٍ رَبِّ اجْعَلْ اَحِبّائَکَ اَمواجَ بَحرِ اَحَدِيَّتِکَ وَ نَسائِمَ رياض فَردانيَّتِکَ و نُجُومَ سَماءِ الاُلفَةِ وَ الْوِدادِ وَ لئالِئَ بُحورِ المَحَبَّةِ وَ الرَّشادِ حَتَّی يَشْرَبُوا مِن مَعينٍ واحِدٍ وَ يستنشِقُوا من هَواءٍ واحِدٍ و يَتَنَوَّروا بِشُعاعٍ واحِدٍ وَ يَتَوَجَّهُوا بِکُلِّيَّتِهِمْ اِلی عالم التَّجْريْدِ وَ مَرکَزِ التَّوحيْدِ اِنَّک انتَ المقتَدِرُ العَزيز الکَريمُ المتعالی المَجيدُ . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 219
هُوالابهی
ای پروردگار به آنچه سزاوار است موفّق کن ای آمرزگار به آنچه لايقست مؤيّد فرما اين دست ها به دامن عفوت پيوسته و اين دلها به محبّتت مقيّد و بسته عنايت کن موهبت بخش . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 218
هُو الابهی
ای خداوند مهربان عنايتی فرما و موهبتی بنما تا همّت اين بينوايان بلند گردد و بند ها بگسليم و از بيگانگان بيزار شويم و به تو دل بنديم و به تمامی در دام عشقت گرفتار شويم آتشی در دل بر فروزيم و حجبات ما سوی بسوزيم و چشم از مادون بدوزيم و به مشاهده جمال در ملکوت ابهايت باز کنيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 217
هُو الابهی
ای خداوند تو شاهد و آگاهی که در دل و جان جز آرزوی رضای تو مرادی ندارم و جز در بزم ميثاق راهی و کامی نجويم شب و روز دردمند درد تو ام و روز و شب مجروح تيغ و خدنگ تو جز به ملکوت ابهايت ناله و فغانی نکنم و جز در پناه احديّتت امن و امان نجويم بيزار از هر بيگانه ام و به يگانگی تو دل بسته ام از غير تو بيزارم و از ما دونت در کنار ای پروردگار موفّق بدار تا از سودائيان تو گردم و از شيدائيان تو شوم سر دفتر مجنونان روی تو گردم و رسوائيان کوی تو اين موهبت را شايان فرما و اين عنايت را رايگان کن توئی پروردگار و توئی آمرزگار . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 216
هُو الابهی
ای پروردگار مهربان دوستان را در صون حمايت خويش محفوظ دار و از کم و بيش بيزار کن از کون و امکان و آلايش اکوان منقطع فرما و به نفحات لا مکان زنده و تر و تازه . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 215
هُو الابهی
ای پروردگار توانا اين بندگان نا توانت را از قيود هستی آزادی بخش و از دام خود پرستی رهائی ده جميع ما را در پناه عنايت منزل و مأوی ده و کلّ ما را در کهف حفظ و حراست و انقطاع و حرّيّت از شئون نفس و هوی نجات بخش تا جميع متّفق و متّحد شده در ظلّ خيمه يک رنگ تو آئيم و از صراط گذشته در جنّت ابهی وحدت اصليّه داخل گرديم اِنّک اَنتَ الکريم اِنّکَ انت الرّحيم لا اِله الّا انت القويّ القدير . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 214
هُو اللّه
ای خداوند مهربان اين دل را از هر تعلّقی فارغ نما و اين جان را به هر بشارتی شادمانی بخش از قيد آشنا و بيگانه آزاد کن و به محبّت خويش گرفتار نما تا بکُلّی شيدای تو گردم و ديوانه تو جز تو نخواهم و جز تو نجويم و بغير از تو نپويم و بجز راز تو نگويم مانند مرغ سحر در دام محبّت تو گرفتار گردم و شب و روز بنالم و بزارم و بگريم و بگويم يا بهاء الابهی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 213
اللّه ابهی
ای متوجّه اِلی اللّه چشم از جميع ما سوی بر بند و به ملکوت ابهی بر گشا آنچه خواهی از او خواه و آنچه طلبی از او طلب به نظری صد هزار حاجاتت روا نمايد و به التفاتی صد هزار درد بی درمان دوا کند و به انعطافی زخم ها را مرهم نهد و به نگاهی دل ها را از قيد غم برهاند آنچه کند او کند ما چه توانيم کرد يفعل ما يَشاء و يَحکُمُ ما يُريد است پس سر تسليم نه و توکّل بر رَبِّ رحيم به و البهاء عليک . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 212
هُو اللّه
ای دلبر ابهی ای محبوب يکتا دل از هر دو جهان بر داشتيم چون عَلَم محبّتت بر افراشتيم رخ از عالم و عالميان بر تافتيم چون روی دلجوی تو يافتيم چشم از غير تو بر بستيم چون به جمال تو گشوديم ای معشوق حقيقی پرتوی در دلها افکن و جلوه ای در قلوب بنما تا از هر قيدی آزاده گرديم و بکلّی گرفتار تو شويم شعله ميثاق گرديم و نجوم بازغه از مطلع اشراق . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 211
هُو اللّه
رَبِّ اقطع حبل تعلّقی عن کلّ شیءٍ و قدّسنی عن کلّ شیءٍ و جرّدنی عن کلّ شیءٍ و اخْلِصْ وجهی لوجهک الکريم لِأَنْقطعَ عمّا سواک فی هذا الموقف العظيم ای رَبِّ أَرِحْ روحی بنفحات قدسک و قَلّب قلبی الی ساحة جودک و أَفْدِ فؤادی بشغف حبّک و أَعْنِ عينی بمشاهدة آيات ظهورک حتّی يشغلنی عن سواک و يجذبنی الی حِماک و ينطقنی بثناک و يَتَمَکَّنَ منّی تَمَکُّنَ الاشعّة السّاطعة فی الْمَجالی الصّافية انّک انت الکريم الرّحيم المعطی الرّؤف . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 210
هُو المحبوب
إلهی و محبوبی انّی اتَضَرَّعُ بروحی و فؤادی ان تقدّسنی من حبّ غيرک و تُطَهِّرَنی عن التّعلّق بما سواک و اجعلنی يا إِلهی قلبی خَلِيّاً فارغاً منزّهاً ممرّداً صافياً حتّی يَمْتَلِأَ بحبّ جمالک و يَتَوَلَّعَ بنار عشقک و ينجذب بنفحات قدسک رَبِّ اجعل روحی کأساً طافحة بصَهباء محبّتک و فؤادی مرآة صافية مُنْجَلِيَةً من شمس جمالک و لسانی ناطقاً بذکرک و أُذُنی صاغية لندائک و عَينی کاشفة لآياتک و مَشامی مُتَعَطِّراً بنفحاتک و قدمی ثابتة فی دينک و فؤادی مستقيماً علی ميثاقک و وجهی منوّراً بنور معرفتک انّک انت الکريم الرّحيم المعطی اللّطيف العزيز المحبوب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 209
هُو الله
ای پروردگار اين گنه کار را بيدار کن هوشيار نما و از هستی خويش بيزار کن نورانيّت آسمانی بخش نَفَس رحمانی بدم زيور عالم انسانی نما راحت وجدانی ده قوّت ربّانی عطا فرما توئی دهنده وبخشنده و مهربان و توئی مقتدر و توانا. ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 208
هُو اللّه
إِلهی إِلهی ترانی الفائِض العين بالْعَبَرات و المُلْتَهِب الأَحْشاء بالزَّفرات مُتَأَوِّهاً بالحَسَرات خائضاً فی غِمار السَّکَرات لِحِرْمانی عن مشاهدة جمالک و هجرانی عن ساحة قدسک رَبِّ ارْحَمْ هذه الدّموع المُنْسَجِمَةَ و هذه القلوب المُضْطَرِبَةَ و قدّر لنا فوز اللّقاء فی الملأ الأعلی و أَدِرْ علينا کأس العطاء فی الآخرة و الاولی و أَيِّدْنا علی طاعتک و اَجِّجْ فی القلوب نار محبّتک و أَزِلْ عن الأَبصار کلّ غشاء و اکْشِفْ دُونَ الوجوه کلَّ غِطاء و نوّر بصائر العقول بکلّ ضياء و اشرح کلّ الصّدور بنفحات قدسک يا عزيز و يا غفور حتّی يکتشف البصائر حجباتٍ سادِلَةٍ علی السَّرائر و تشاهد الأَبصار انوار الاسرار و يحيی القلوب بنسيمٍ رَخيمٍ من رياض قدسک و تَنْتَعِشَ النّفوس بنفحات مُنْبَعِثَةٍ من حدائق فضلک انّک انت الکريم الفضّال و انّک انت العزيز المتعال و انّک انت الغفور الرّؤف المنّان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 207
هُو اللّه
تَبارَکْتَ يا رَبِّی الاعلی و تَعالَيْتَ يا رَبِّ الوری لقد تَنزَّهْتَ و تَقَدَّسْتَ عن کلّ الشّئون و الآثار و لا تُدْرِکُکَ الابصار و لا تُحِيْطُ بملکوتک الأَفکار قد عَجَزَتْ عَناکِبُ العقول ان تَنْسُجَ بِلُعابِ ادراکها علی تلک الذِّروَة العليا و تَتَّخِذَ لَها أَوْکاراً و انّ المَشاعرَ مَهْما رَقَّتْ و لَطُفَتْ و الادراکات مهما تَرَقَّتْ و تَعالتْ تَعْجَزُ عن ادراک کُنه الکائنات الّتی نشئت بآيةٍ من آيات قدرتک و تَکَوَّنَتْ بِأَثَرٍ من آثار قلمک الأعلی فی عالم الابداع فکيف ذات احديّتک سرّ الاسرار الغائب عن الابصار رَبِّ انّ هؤلاءِ عبادک الأصفياء منکسرين الجناح مستبشرين الأرواح خاضعين للأعتاب خاشعين لدی الباب ناطقين بالثّناء منجذبين الی ملکوتک الأبهی فَقَدِّرْ لهم کلّ خير فی ملکوت الوجود و اخْتَصِصْهُمْ بموهبتک الخاصّة بين اهل السّجود و أَوْصِلْهُمْ الی درجة الشّهود و أَنِرْ ابصارهم بمشاهدة الآيات فی الانفس و الآفاق و ايّدهم علی خدمتک بين اهل الاشراق و عبوديّتک مع اهل الوفاق و دُلَّهُم علی منْ يَدُلُّهُمْ الی نيّر الآفاق فی ملکوت غيب السّموات فلا يدرکه العقول و الابصار و خَشِيَتْ لعزّته قلوب الاحرار رَبِّ اجعل لهم کأس الايقان دِهاقاً و زِدْهُمْ وفاقاً و انفاقاً انّک انت المقتدر المتعالی العزيز الغفور الکريم و انّک انت الرّحمن الرّحيم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 206
هُو اللّه
إلهی إلهی هؤ لاء عباد توجّهوا الی ملکوت تقديسک من اقصی البلاد الشّاسعة الارجاء القاصية الانحاء متبتّلينَ اليک فی الغدوّ و الآصال متوکّلين عليک فی کلّ الشّئون و الاحوال متضرّعين الی جبروت رحمانيّتک فی العشيّ و الاشراق ای رَبِّ اجْذِبْ قلوبهم بنفحات قدسک و اشرح صدورهم بآيات احديّتک و نوّر ابصارهم بمشاهدة آيات توحيدک و أَطْرِبْ آذانهم باستماع نغمات طيور القدس فی بحبوحة رياض رحمانيّتک و خُضْ بهم فی حِياض فردانيّتک و أَنْطِقهم بثنائک فی غِياض صمدانيّتک ای رَبِّ اجعلهم آيات توحيد مَتْلُوَّةً فی السن المخلصين من خلقک و آثار تفريد مشهودةً علی انظار المقربّين من احبّائک انّک انت العزيز المقتدر القدير و انّک انت الملک السّلطان المهيمن الکريم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 205
ای يگانه مولايم و ای مهربان دانايم اين دوستان حقيقی را از ابريق
رحيق مختوم بنوشان و اين ياران معنوی را از آثار تجلّی انوار گشايشی بخش و بر عبوديّت درگاه چون عبد البهاء ثابت و مستقيم فرما انّک انت المقتدر العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 204
هُو اللّه
ای پروردگار ای پناه آوارگان تو آگاه فغان و آه صبحگاهی عنايتی فرما و رحمتی کن تا جانهای مشتاقان به ملکوت احديّتت بشتابند و ارواح آوارگان در سايه رحمتت بياسايند فرقت پر حرقت جانرا بگدازد و حرمان و هجران روان را مرده و پژمرده نمايد پس ای خدای مهربان تأييدی بخش و توفيقی ده تا از اين دام و دانه برهيم و به آشيانه رحمت بر پريم و در شاخسار وحدت در حديقه عنايت به انواع الحان به محامد و نعوت تو مشغول گرديم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 203
هُو اللّه
ای پروردگار بی انباز آن ابرار را در ظلّ عنايتت پرورش ده و آن احرار را از جميع قيودات آزاد فرما در هر دمی شبنمی از رشحات ابر عنايت عطا فرما و در هر نفسی نفحه مشکين نفسی بر مشامشان عرضه دار تا به جان و دل به محبّتت روح و ريحان يابند و مانند نار مُوقده در نهايت التهاب به آتش عشقت افروزند توئی مقتدر و توانا و توئی کريم و رحيم و بينا . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 202
هُو الحقّ القيّوم
إلهی تو بينا و آگاهی که ملجأ و پناهی جز تو نجسته و نجويم و به غير از سبيل محبّتت راهی نپيموده و نپويم در شبان تيره نوميدی ديده ام به صبح اميد الطاف بی نهايتت روشن و باز و در سحر گاهی اين جان و دل پژمرده به ياد جمال و کمالت خرم و دمساز هر قطره ای که به عواطف رحمانيّتت موفّق بحريست بيکران و هر ذرّه ای که به پرتو عنايتت مُؤيّد آفتابيست درخشنده و تابان پس ای پاک يزدان من اين بنده پر شور و شيدا را در پناه خود پناهی ده و بر دوستی خويش در عالم هستی ثابت و مستقيم بدار و اين مرغ بی پر و بال را در آشيان رحمانی خود و در شاخسار روحانی خويش مسکن و مأوائی عطا فرما . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 201
هُو اللّه
ای پروردگار مهربان اين نفوس ندای ملکوت شنيدند و انوار شمس حقيقت ديدند و در فضای جانفزای محبّت پريدند عاشقان روی تواند و منجذبان خوی تو و آرزومند کوی تو و متوجّه به سوی تو و تشنه جوی تو و مشغول به گفتگوی تو توئی دهنده و بخشنده و مهربان . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 200
هُو اللّه
ای پروردگار ای آمرزگار ياران را مانند گل و ريحان به رشحات سحاب عنايت طراوت و لطافت بخش و مرغان چمنستان حقيقت را به آهنگ ملکوت احديّت به نغمه و آواز آر تشنگان باديهء اشتياق را از ماء معين در اين بهشت برين سيراب کن و پروانه های عشق و محبّت را حول سراج وهّاج پرواز ده و به حرارت شعله نورانيّه بال و پر بسوزان تا مظهر « و لَنُحْيِيَنَّهُ حَياتاً طَيِّبَةً » گردند و مطلع « بَلْ أَحْياءٌ عندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقون » شوند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 199
هُو اللّه
إلهی إلهی قد توجّهت الی مرکز رحمانيّتک و عتبة ربّانيّتک ناحيتک المقدّسة عن اوهام بريّتک و ادعوک بکلّ جزعٍ و فزع و ضَراعةٍ و تذلّلٍ و توجّه و اجتراحٍ و ابتهالٍ و انکسارٍ ان ترسل نفحات قدسک علی مشام الابرار و تنفُخَ فی قلوب الاحرار نفثات روح الاسرار و تجعلهم مَشاکِی الانوار و منائر مصابيح الآثار فی تلک الاقطار رَبِّ أَنِرِ الوجوه بضياءٍ ساطعٍ من نيّر الظّهور و اشرح القلوب بآيات باهرةٍ من شجرة الطّور و طيّب النّفوس برائحةٍ عابِقَةٍ من حديقة ملکوت الابهی و أَسْمِعِ الآذان نغمات طيور الملأ الاعلی حتّی يَتَرَنَّحُوا بصهباء محبّتک بين الوری و يفدوا ارواحهم فی سبيلک يا ذالأَسماء الحسنی و تَقَبَّلْ منهم فی مشهد الفِداء الدّماءَ المرشوشةَ علی الغَبْراء و قَدِّرْ لهم کلّ مِنْحَةٍ و موهبة فی جنّة اللّقاء انّک انت الکريم الرّحيم الوهّاب و انّک انت العزيز المقتدر التّوّاب لا اله الّا انت رَبِّ المتعال . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 198
هُو الابهی
إلهی إلهی هذا عبد الْتَجأَ بباب احديّتک و تمسّک بذيل رداء فردانيّتک و توجّه الی ملکوت قدس وحدانيّتک احْرُسْهُ بعين عنايتک و احفظه فی کَهْف حفظک و کِلائتک و أَدْخِلْه فی ظلّ شجرة رحمانيّتک و اجعله آية توحيدک و سِمَة تکريمک واغفر لِلْأَمَةِ الّتی انتسبت اليه و أَغْرِقْها فی بحار عفوک و رحمتک و اجعلها مقبولة فی عتبتک المقدّسة انّک انت الرّحمن و انّک انت الرّحيم يا غفور يا کريم يا حليم . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 197
هُو الابهی
ای جمال ابهی ای حضرت کبريا اين سر گشتگان گمگشتگان کوی تو اند و سودائيان روی تو عنايتی فرما تا قلوبجلوه گاه روی تو گردد و صدور آتشکده های پر سوز انوار اسرار بر سرائر بتابد و پرتو بينش بر بصائر زند . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 196
هُو اللّه
ای دلبر يکتای من آواره صحرايم و سر گشته باديه پيما در رهت افتان و خيزان و سرمست پيمانه پيمان افتاده ام بيچاره ام دلداده ام شيدائيم سودائيم رسوائيم ولی روی به سوی تو آرم و آرزوی کوی تو دارم در هجرانم پر حرمانم بی سر و سامانم به لطف و عنايتت شايانم اسيرم مُجير شو افتاده ام دستگير شو غريبم مُونس جان شو بی کسم مُعين دل و جان گرد از جهان و جهانيان بيزار فرما و در پناه خويش منزل و قرار بخش از مادون مستغنی کن و از عطای خويش بهره و نصيب ده گناه بيامرز خطا بپوش عفو و غفران فرما زيرا گنه کاريم بد رفتاريم در بحر عصيان مستغرقيم توئی محبوب مهربان و توئی بخشندهء گناهان . ای پروردگار اقتدار ده ثابت و پايدار نما بی صبر و قرار کن و مجنون جمال پر انوار نما مفتون آن زلف مشکبار فرما تا بيگانه و خويش فراموش نمائيم و مانند دريا به جوش و خروش آئيم و از پيمانهء پيمان مست و مدهوش گرديم توئی بخشنده و مهربان و توئی آمرزنده و آموزندهء ياران . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های عربی حضرت عبدالبها 195
هُو اللّه
إلهی و ملاذی و کهف صونی و عونی فی شدائدی و بلائی انّی ابسط اليک اَکُفَّ الضَّراعة و اَمُدُّ اليک ايدی الابتهال يا رَبِّی المتعال و يا ذا الجلال و الجمال ان تُنَزِّلَ کلّ برکتک و موهبتک و سابقة رحمتک و سابغَة نعمتک علی احبّتک الّذين هم شَمَلَتْهُمْ لحظات اعين رحمانيّتک و جَذَبَتْهُمْ نسمات حديقة فردانيّتک و ثَمَلَتْ قلوبهم من اقداح راح محبّتک و انْتَشَتْ ارواحهم من رحيق دِنان موهبتک و انشرحت صدورهم بنور معرفتک و قرّت اعينهم بمشاهدة آياتک الکبری المشرقة من افق ملکوتک ای رَبِّ هؤلاءِ جمع اَشْمِلْهُمْ بفضلک و لُمَّ شَعَثَهُمْ بجودک و شَدِّدْ أَزْرَهُم باحسانک و قَوِّ ظهرهم بالطافک و آوُوا الی کهف الالفة و الاتّحاد و جانبوا جنب الکُلفَة و الاختلاف و سکروا من اقداح الانصاف و انتبهوا من سکر الاعتساف و ابتهلوا بقلوبهم الی ملکوتک الابهی و تضرّعوا الی جبروتک الاعلی و جزعوا و فزعوا و شکوا بثّهم و حزنهم اليک و اتَّکَأوا عليک و طلبوا رضائک و تمنّوا مرضاتک الی ان اَيَّدْتَهُمْ علی هذه الموهبة الکبری و شَرَّفْتَهُمْ بهذه الخلعة الّتی نَسَجَتْها ايدی رحمتک العظمی وَ جَمَعْتَهُم فی ظلّ خيام وحدة کلمتک العليا و شَدَدْتَ بعضهم ببعض کالبنيان المرصوص بعنايتک الّتی سبقت ملکوت الاشياء ای رَبِّ اجعل کأسهم طافحاً و کوکبهم لائحاً و صبحهم مشرقاً و افقهم لامعاً و بحرهم موّاجاً و سراجهم وهّاجاً ای رَبِّ ايّدهم بجنودٍ لم يَرَوْها و انصرهم بملائکة ملکوتک الابهی و اجعلهم آيات کتابک المبين و ارفعهم رأيات جنودک العظيم ای رَبِّ خُضْ بهم فی بحار رحمتک و نوّر بوجوههم افلاک معرفتک و اجعلهم اعيناً صافية نابعة جارية و انطقهم بثناء نفسک فی الأَبديّة الجامعة الزّاهيَة و افتح عليهم ابواب برکتک من سائر الجهات و أَفِضْ عليهم سحاب موهبتک بامطار الفيوضات و فَرّحْ قلبی باستماع اخبارهم الْمَسرَّةِ فی کلّ الاوقات و عَطِّرْ مشامی بنفحات حدائق قلوبهم يا مالک الارضين و السّموات انّک انت المقتدر المعطی العزيز الوهّاب . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 194
هُو اللّه
ای پروردگار دردمندان را درمان کن و هوشمندان را محرم ايوان افق علّيّين را به نور مُبين روشن نما و ساحت دلها را رشک گلزار و گلشن کن هر يک از احبّا را نجم هُدی نما و هر يک از اهل وفا را کوکبی ساطع در افق اعلی نهالهای حديقه رحمانيّت را طراوت و لطافت بخش و نورسيدگان بارگاه احديّت را صباحت و ملاحت ده بندگان ديرينت را انوار علّيّين فرما و آزادگان قديم را شهرياران اقليم نعيم کن رويشان بر افروز و خويشان را مشک جان فرما و آفاق را معطّر نما و معنبر نما دستشان يد بيضا نما و لفظشان لؤلؤ لالا برهانشان ثعبان مبين کن و دليلشان سنوحات علّيّين ظهيرشان شديد القوی کن و نصيرشان جنود ملکوت ابهی . ع ع
حضرت عبدالبهاء
   
مناجات های فارسی حضرت عبدالبها 193
هُو الاَبهی
ای پروردگار اين بنده درمانده را در کهف منيعت مأوی ده و در ملاذ رفيعت مسکن بخش شمع روشنی در قلبش بر افروز و چشمه سلسبيلی از دلش جاری کن ابواب فيض بر رخش بر گشا و اسرار غيب به فؤادش الهام فرما توئی نصير توئی ظهير توئی مُجير توئی دستگير چون به تو پردازيم از همه چيز آزاديم چون به پيمان و ايمان تو ثابت و استواريم از غير تو بيزاريم پروردگارا رحم کن استقامت بخش . ع ع
حضرت عبدالبهاء